Θεσσαλονίκη: Βραβεία 15ου Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ

>> Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013




Ένας "Μανάβης" στην Πίνδο κι ένας ..."εξ αίματος αδελφός" στην Ινδία είναι οι μεγάλοι νικητές -σύμφωνα με την άποψη του κοινού που τους ξεχώρισε - του φετινού φεστιβάλ ντοκιμαντέρ που ολοκληρώθηκε απόψε στη Θεσσαλονίκη .

"Ο Μανάβης" (η ομότιτλη 82 λεπτών ταινία) του Τρικαλινού και Ρωσσοσπουδαγμένου σκηνοθέτη Δημήτρη Κουτσαμπασιάκου έλαβε το βραβείο κοινού για ελληνική παραγωγή που αφορά σε ταινίες άνω των 45' λεπτών.

Η ταινία "Ο εξ αίματος αδελφός" του αμερικανού Στίβ Χούβερ (αφορά στο ταξίδι ζωής που έκανε ο φίλος του Ρόκι στην Ινδία όπου φρόντιζε τα παιδιά που πάσχουν από aids ) έλαβε το βραβείο κοινού για ξένη παραγωγή.

Μια συγκλονιστική αφήγηση για τις μέρες του 1920 στο χωριό Καβάκ, στα περίχωρα της Σαμψούντας, και την οδυνηρή περιπλάνηση των ελληνορθόδοξων γυναικόπαιδων του χωριού στους δρόμους της εξορίας μέχρι το νότο της Τουρκίας, κοντά στα σύνορα με τη Συρία εμπεριέχει η ταινία "Μια κληρονομιά: Με την ψυχή στο στόμα" της Κυριακής Μάλαμα που έλαβε το βραβείο κοινού (για ελληνική παραγωγή κάτω των 45΄λεπτών) ενώ το αντίστοιχο βραβείο για ξένη παραγωγή έλαβε η ταινία "Η υψηλή τιμή του χρυσού" του Ρος Ντόμονι (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Μεγάλη Βρετανία) . Η ταινία "μιλά" για τις γυναίκες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό που φημίζεται για τον ορυκτό της πλούτο και ...τους βιασμούς με θύματα γυναίκες - σκλάβες των χρυσωρυχείων ...

Τα βραβεία της FIPRESCI απονεμήθηκαν στον Παναγιώτη Ευαγγελίδη για την ελληνική ταινία "They Glow in the Dark" (η ταινία διαδραματίζεται στη Νέα Ορλεάνη και διερευνά τη φιλία μεταξύ ομοφυλοφίλων ) και στον Διέγο Γκουτιέρες για την ταινία " Μέρη μιας οικογένειας" (αφορά στον καταρρέοντα γάμο ενός ηλικιωμένου ζευγαριού και την αποξένωση των μελών του)...

Τα βραβεία κοινού δεν έχουν χρηματικό έπαθλο . Η ΕΡΤ3 επέλεξε να απονείμει το βραβείο της (από την ενότητα "Κοινωνία και περιβάλλον") εξ ημισείας στις ταινίες "Little Land" (Ελλάδα, Γαλλία) σε σκηνοθεσία Νίκου Νταγιαντά και "Νομάδες του χειμώνα" (Ελβετία) σε σκηνοθεσία Μανιέλ φον Στιρλέρ. Το βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 1500 ευρώ για καθεμιά ταινία, ενώ οι βραβευμένες ταινίες θα προβληθούν από την ΕΡΤ3.

Το βραβείο «Doc on Air» της ΕΡΤ αφορά στο καλύτερο project του Pitching Forum του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ EDN και αντιστοιχεί σε χρηματικό έπαθλο 7.000 ευρώ. Το βραβείο δόθηκε φέτος στο project "Playing With Fire" (Ελλάδα) σε σκηνοθεσία Αννέτας Παπαθανασίου και παραγωγή Φωτεινής Οικονομοπούλου.

Η ταινία αφορά στην καθημερινότητα των ατρόμητων γυναικών ηθοποιών στο Αφγανιστάν και στη δουλειά μιας θαρραλέας ελληνίδας σκηνοθέτιδας. Ενασχολούνται με την επανεμφάνιση της αφήγησης και του θεάτρου στην Καμπούλ, τέχνες που βρίσκουν τις ρίζες τους στην αρχή του χρόνου και φυσικά στην ελληνική αρχαιότητα. "Αυτές οι γυναίκες λειτουργούν κάτω από αντίξοες συνθήκες, διαρκή αντίσταση, απειλές για τη ζωή τους και κοινωνική απόρριψη. Η επιτροπή πιστεύει ότι αυτό το ντοκιμαντέρ θα κινητοποιήσει το κοινό. Θα μας δείξει ότι ο πολιτισμός και οι γυναίκες έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο» τονίζεται στο σκεπτικό της επιτροπής που απένειμε το βραβείο.

Η Διεθνής Αμνηστία απένειμε το βραβείο της (από την ενότητα "Ανθρώπινα Δικαιώματα" του φεστιβάλ ) στην ταινία ντοκιμαντέρ "Λέγε με Κούτσου" σε σκηνοθεσία σκηνοθεσία Κάθριν Φέρφαξ Ράιτ και Μάλικα Ζουχάλι- Ουόρολ.

Στην ταινία "Little Land" του Νίκου Νταγιαντά απένειμε το βραβείο της η WWF ενώ για πρώτη φορά στα Docs in Progress της Αγοράς του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης απονέμεται βραβείο το οποίο αντιστοιχεί σε υπηρεσίες post-production αξίας 15.000 ευρώ, από την εταιρεία Authorwave. Το βραβείο Docs in Progress απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ "Aunty" (Ιταλο-ισπανική παραγωγή) σε σκηνοθεσία και παραγωγή Salva Munoz και Manu Gerosa.

Πηγή:  http://left.gr/news/thessaloniki-vraveia-15oy-festival-ntokimanter

23/03/2013






Read more...

22 Μαρτίου Παγκόσμια ημέρα νερού – Πρόγραμμα κινητοποιήσεων

>> Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013


Στις 22 Μαρτίου είναι η παγκόσμια μέρα νερού. 

Για την Ελλάδα έχει μια παραπάνω σημασία λόγω των επαπειλούμενων ιδιωτικοποιήσεων των υπηρεσιών ύδρευσης.

Σε μια Ευρώπη που επιβάλλει ενάντια στη βούληση της πλειοψηφίας, την ιδιωτικοποίηση του βασικότερου φυσικού αγαθού στις χώρες του νότου, ας δώσουμε όλοι το παρόν.
Ας απαιτήσουμε να γίνει νόμος του κράτους η προστασία και η δημόσια διαχείριση του νερού όπως στην Ολλανδία.



Δεν υπογράφουμε μόνο αλλά και συμμετέχουμε στις δράσεις που οργανώνουν μαζί μια πλειάδα συλλογικοτήτων.



Διαβάστε περισσότερα: http://www.savegreekwater.org/

Read more...

Η ώρα της γης 2013

>> Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013




Η Ημέρα της Γης γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1970, στις 22 Απριλίου, με στόχο την κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών, για ένα καθαρό πλανήτη. Αμερικανικής εμπνεύσεως, καθιερώθηκε το 1970 στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον, ενός πολιτικού με περιβαλλοντικές ανησυχίες. Με τα χρόνια, η «Μέρα της Γης» ξεφεύγει από το αμερικάνικο πλαίσιο, όπου αποδεικνύεται αρκετά δημοφιλής, και εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. http://www.sansimera.gr/worldays/16#ixzz2Nk3L7zOp




http://www.wwf.gr/
http://www.earthday.org/

Read more...

Παρουσίαση βιβλίου "Οι κεραίες της εποχής μου" του Ανταίου Χρυσοστομίδη


Το βιβλίο αυτό –όπως άλλωστε και η ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή στην οποία βασίστηκε– δεν απευθύνεται μονάχα στους λάτρεις της λογοτεχνίας αλλά σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό, το οποίο παραμένει ευαίσθητο στα προβλήματα και στις αναζητήσεις του καιρού μας.

Μεταγράφοντας τις συζητήσεις που έκανε είτε μόνος είτε με τη Μικέλα Χαρτουλάρη με τους 33 διάσημους συγγραφείς αυτού του τόμου, ο Ανταίος Χρυσοστομίδης στρέφει
κάθε φορά τη ματιά του σε ένα συγκεκριμένο θέμα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του συνομιλητή του.

Θέματα που αφορούν την εποχή μας –τα προβλήματα της δημοκρατίας στον δυτικό κόσμο, ο θρησκευτικός φανατισμός, το πρόβλημα των εθνικισμών, η κρίση ηθικών αξιών, ο ρατσισμός, τα ευρωπαϊκά ιστορικά τραύματα, η σεξουαλική ελευθερία– διασταυρώνονται συνεχώς με θέματα που αφορούν τη λογοτεχνία, το μέλλον της, τη θετική ή μερικές φορές αρνητική επίδρασή της στην κοινωνία.

Μια περιδιάβαση σε έναν κόσμο μαγικό γραμμένη σχεδόν σαν μυθιστόρημα.



Χρυσοστομίδης  Ανταίος

Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα [2003]

 Ανταίος Χρυσοστομίδης γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το 1969 φεύγει για σπουδές στην Ιταλία. Παίρνει το πτυχίο της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ρώμης το 1978. Δουλεύει στην Αθήνα ως αρχιτέκτονας μέχρι το 1982. Την ίδια περίοδο αρχίζει να μεταφράζει από την ιταλική γλώσσα, στην αρχή δοκίμια και στη συνέχεια λογοτεχνικά έργα.

Το 1983 αρχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος στο περιοδικό "Ένα". Στη συνέχεια εργάστηκε ως διευθυντής σε διάφορα περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας. Η δημοσιογραφική του ενασχόληση συνεχίζεται μέχρι σήμερα στην εφημερίδα "Αυγή", στην οποία υπογράφει κάθε Κυριακή μια ολόκληρη σελίδα με τον τίτλο "Περιδιαβάζοντας".

Από το 1998 εργάζεται ως Διευθυντής του τμήματος Ξένης Λογοτεχνίας στις Εκδόσεις "Καστανιώτη". Το 1999 δημοσίευσε μαζί με τον Αντόνιο Ταμπούκι το βιβλίο΄"Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες" (Άγρα). Από το 2000 διδάσκει σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και στο ΕΚΕΜΕΛ πρακτική μετάφρασης. Το 2003 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ξένης Λογοτεχνικής Μετάφρασης. Το 2004 το Ιταλικό Κράτος, τιμώντας τον για τις προσπάθειές του για την εξάπλωση της ιταλικής κουλτούρας, του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας.

http://www.kles.gr/

Read more...

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου

>> Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

www.nasa.gov/

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπορεί στα «αυτιά» των πολλών να ηχεί σαν ένα γνωστό φαινόμενο αλλά στην πραγματικότητα, αποτελεί ένα καίριο θέμα που οι επιπτώσεις είναι αρνητικές για το περιβάλλον και πρέπει να βρεθούν τρόποι μείωσης των εκπομπών του. Αρχικά, θα κάνουμε μια σύντομη αναφορά στο τι είναι το φαινόμενο του θερμοκηπίου και ποιες είναι οι συνέπειες στο περιβάλλον.
 
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι η φυσική διαδικασία κατά την οποία οι ακτίνες του ηλίου παγιδεύονται και αντανακλώνται στη Γη με τη βοήθεια κάποιων συγκεκριμένων αερίων.

Φυσικό φαινόμενο θερμοκηπίου
Η Γη δέχεται συνολικά ηλιακή ακτινοβολία. Ένα μέρος αυτής απορροφάται από το σύστημα Γης- ατμόσφαιρας, ενώ το υπόλοιπο διαφεύγει στο διάστημα. Αποτέλεσμα του συνολικού φαινομένου είναι η αύξηση της μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας, γεγονός που καθιστά τη Γη κατοικήσιμη. Χωρίς το φυσικό φαινόμενο του θερμοκηπίου, η θερμοκρασία της γήινης επιφάνειας θα ήταν σε παγκόσμια και ετήσια βάση περίπου -18 οC.

Πως δημιουργείται το πρόβλημα?
Οι υδρατμοί, το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο σχηματίζουν ένα φυσικό διαχωριστικό όριο γύρω από την Γη. Η επιφάνεια της Γης θερμαίνεται από τον ήλιο και καθώς θερμαίνεται, ανακλά πίσω στην ατμόσφαιρα τη θερμότητα. Περίπου το 70% της ενέργειας του ήλιου, ακτινοβολείται προς τα πίσω, στο διάστημα. Αλλά κάποιο ποσό της υπέρυθρης ακτινοβολίας παγιδεύεται από τα αέρια του θερμοκηπίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η Γη να διατηρείται θερμή και να εμφανίζεται το φαινόμενο της ζωής. Αλλά οι αυξημένες ποσότητες των εκπομπών των αερίων, αλλάζουν την ισορροπία του σύνθετου αυτού συστήματος, προξενώντας την παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας.

Τα αέρια του θερμοκηπίου είναι:
Διοξείδιο του άνθρακα, όζον, χλωροφθοράνθρακες και το μεθάνιο

Παράγοντες που συμβάλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου
1. Πυρκαγιές και μείωση των δασών
2. Αλόγιστη χρήση πετρελαίου και άνθρακα
3. Αύξηση των καυσαερίων των οχημάτων και των βιομηχανιών
4. Αυξημένη χρήση λιπασμάτων

Συνέπειες του φαινομένου
Οι συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι δύσκολο να προεκτιμηθούν, εξαιτίας του γεγονότος ότι η άνοδος της θερμοκρασίας συνδέεται με παράγοντες των οποίων ο ρόλος δεν είναι πλήρως γνωστός. Οι σημαντικότερες συνέπειες είναι:
 
Αλλαγή του κλίματος της Γης: Μετακίνηση των ζωνών βροχοπτώσεως, από τον ισημερινό προς τον βορρά και ερημοποίηση του κάτω τμήματος της εύκρατης ζώνης. Αυτό σημαίνει ότι θα πραγματοποιηθούν αλλαγές στους διάφορους τύπους βλάστησης τόσο στις γεωργικές όσο και στις δασικές εκτάσεις.
 
Άνοδος της στάθμης των θαλασσών: Οι λόγοι που οδηγούν στο φαινόμενο αυτό είναι η διαστολή των υδάτων που επιφέρει η αύξηση της θερμοκρασίας και η τήξη των πάγων. Μία άνοδος της στάθμης κατά 50 έως 150 εκατοστά θα έχει βαρύτατες συνέπειες, καθώς θα πλημμυρίσουν πολλές περιοχές που βρίσκονται κοντά στο επίπεδο της θάλασσας (οι περισσότερες από αυτές είναι εύφορες και πυκνοκατοικημένες).
 
Μείωση των υδάτινων πόρων: Αρνητικές συνέπειες θα δημιουργηθούν από τη μεταβολή του ρυθμού του υδρολογικού κύκλου, ενώ παράλληλα οι ανάγκες άρδευσης και ύδρευσης θα είναι μεγαλύτερες.
 
Συμβολή στην εμφάνιση του φαινομένου Ελ Νίνιο: Το φαινόμενο Ελ Νίνιο, δηλαδή η περιοδική αύξηση της θερμοκρασίας των επιφανειακών υδάτων στον κεντρικό και ανατολικό Ειρηνικό ωκεανό, συσχετίζεται από πολλούς επιστήμονες με την αύξηση της θερμοκρασίας. Επιπτώσεις του φαινομένου είναι ασυνήθιστοι άνεμοι, πλημμύρες, ξηρασίες, ενώ αναφέρεται ότι επηρεάζει και τις καιρικές συνθήκες της Μεσογείου, και συγκεκριμένα συνδέεται με τις χαμηλές βροχοπτώσεις στην περιοχή.
 
Άμεση επίδραση της θερμοκρασίας: Η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού σε πολλές περιοχές του πλανήτη, αλλά και στην χώρα μας, θα φτάσει σε τέτοια επίπεδα που θα είναι ανυπόφορη για τους ανθρώπους και τους άλλους ζωϊκούς και φυτικούς οργανισμούς.

Προτεινόμενα μέτρα
Όσο περισσότερο καθυστερήσει η λήψη των απαιτούμενων μέτρων, τόσο πιο "οδυνηρά" θα είναι τα αποτελέσματα. Τα κυριότερα από τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν είναι:
 
Μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας, για να καλυφθούν οι ανάγκες του συνεχώς αυξανόμενου πληθυσμού της Γης, αλλά παράλληλα να μειωθεί η εκπομπή CO2 ανά κάτοικο.
Αξιοποίηση των καθαρών πηγών ενέργειας όπως η υδραυλική ενέργεια (υδατοπτώσεις, παλίρροιες, κυματισμός), η αιολική, η ηλιακή, η ενέργεια του μεθανίου, ο φωτοβολταϊκός ηλεκτρισμός, και η βιομάζα. Χρήση φυσικού αερίου.
 
Περιορισμός των εκπομπών των άλλων αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου (χλωροφθοράνθρακες, όζον κλπ). Δενδροφυτεύσεις που βοηθούν στην απορρόφηση του CO2 , συγκρατούν τα εδάφη και ρυθμίζουν τον κύκλο του νερού.
 
Καταλήγοντας, πρέπει να τονιστεί ότι οι ανεπτυγμένες χώρες φέρουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, συμβάλλοντας σε αυτό με ποσοστό 80%. Παρ' όλα αυτά, και αδιαφορώντας για τις Συνθήκες που έχουν υπογραφεί (Ρίο ντε Τζανέιρο 1992), τα επίπεδα των εκπομπών παραμένουν σχεδόν σταθερά.

Πηγές:


http://prasino-hamomilaki.blogspot.com/2013/02

Read more...

Η βία δεν είναι μέθοδος επίλυσης προβλημάτων

>> Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013



Η βία δεν είναι μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Αντίθετα, είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να επιτείνει προβλήματα και να επιδεινώσει καταστάσεις έντασης. Αυτό ισχύει προφανώς και στην περίπτωση του χρυσού στη Χαλκιδική. Η Greenpeace αντιτίθεται στη βία, έχοντας υιοθετήσει την αρχή της μη βίας ως βασική και θεμελιώδη αξία σε κάθε της δράση, από την ίδρυση της μέχρι σήμερα.

Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη διαμόρφωση των αποφάσεων που αφορούν στο μέλλον τους. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η κοινωνία των πολιτών και οι φορείς που εκπροσωπούν πολίτες, πρέπει να έχουν λόγο και άποψη. Ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης είναι να πραγματοποιείται έγκαιρα και ουσιαστικά η διαδικασία της διαβούλευσης, ώστε να μπουν στο τραπέζι οι διαφορετικές απόψεις, να γίνει η απαραίτητη σύνθεση μέσα από επιχειρήματα, δεσμεύσεις και αμοιβαία εμπιστοσύνη, με σκοπό να αναδειχθούν οι λύσεις.

Στην περίπτωση των Σκουριών δεν έκανε τίποτε από αυτά και τώρα συλλέγει τα ανάλογα αποτελέσματα. Παράλληλα, κρίσιμα ερωτηματικά για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επένδυσης παραμένουν αναπάντητα.

Ο πανικός και ίσως η εμμονή, με την οποία λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση δεν την αφήνουν να δει τους ανθρώπους πίσω από τα νούμερα εκτοξεύοντας έτσι την ένταση και την κλιμάκωση της βίας. Με τον τρόπο αυτό δημιουργεί παρά λύνει προβλήματα, βαφτίζοντας ως επενδύσεις τις εξορύξεις χρυσού, των υδρογονανθράκων, αλλά και την επέκταση της εκμετάλλευσης του λιγνίτη στη χώρα μας.


 
Η Greenpeace είναι αντίθετη στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές, όπως και σε κάθε τέτοιου τύπου «επενδύσεις» που υποθηκεύουν το μέλλον, δεν συμβάλλουν στην ισόρροπη ανάπτυξη, δεν συμμετέχουν ουσιαστικά στη έξοδο από την κρίση, διχάζουν αντί να ενώνουν την κοινωνία.

Νίκος Χαραλαμπίδης

http://www.greenpeace.org/greece/el/blog


Read more...

Η πόλη κάτω από τα κύματα: Παυλοπέτρι

>> Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013



Μία από τις αρχαιότερες βυθισμένες πόλεις, λίγα λεπτά από την Παντάνασσα στα Νότια της Λακωνίας, αναδημιουργήθηκε ψηφιακά, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας. Ένα λιμάνι, σπίτια με κήπους, ρούχα απλωμένα στις αυλές, δρόμοι και πλατείες, συνθέτουν μία πόλη με στοιχεία από τον αστικό τρόπο ζωής. Μόνο που εδώ μιλάμε για την εποχή του Χαλκού! Το Παυλοπέτρι ήταν μια πόλη με άριστη ρυμοτομία, που περιλάμβανε ένα πολύ καλά κατασκευασμένο οδικό δίκτυο.

Ανεξάρτητες και μη οικίες μέχρι και δύο ορόφων, συνυπήρχαν με δημόσια κτίρια. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι το πολύπλοκο σύστημα διαχείρισης του νερού που σύμφωνα με τα ευρύματα περιλάμβανε κανάλια και υδρορροές. "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για την αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου", δήλωσε ο Δρ. Τζον Χέντερσον, καθηγητής υποθαλάσσιας αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Νότινγχαμ.

Αυτά που ανακάλυψαν ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Βρήκαν μια πόλη με κτίρια, πλατείες, δρόμους και μνημεία.

Ο βυθός είναι γεμάτος με διασκορπισμένα αγγεία. Στην ίδια περιοχή εντοπίστηκε μεγάλο κτίριο, μήκους 35 μέτρων, που μάλλον αποτελούσε έδρα και κατοικία της πολιτικής ηγεσίας της πόλης.Οι επιστήμονες προσπαθούν να βρουν την απάντηση στο ερώτημα γιατί βυθίσθηκε η πόλη. Υπάρχουν τρεις θεωρίες. Η πρώτη είναι ότι ανέβηκε σταδιακά η στάθμη της θάλασσας, η δεύτερη ότι υποχώρησε το έδαφος και η τρίτη ότι βυθίσθηκε από τσουνάμι.

http://documentarygr.blogspot.com/2012/10/pavlopetri-video.html

Read more...

Μανιφέστο για το μέλλον των σπόρων

>> Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013


ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ ΥΠΟ ΑΠΕΙΛΗ

Οι σπόροι είναι δώρο της φύσης, περασμένων γενεών και διαφορετικών πολιτισμών. Είναι έμφυτο καθήκον και ευθύνη μας να τους προστατέψουμε και να τους περάσουμε στις μελλοντικές γενιές. Είναι ο πρώτος κρίκος στην αλυσίδα της τροφής, η ενσάρκωση της βιολογικής και πολιτιστικής ποικιλότητας και η αποθήκη της μελλοντικής εξέλιξης της ζωής.

Από την απαρχή της Νεολιθικής Επανάστασης, πριν από περίπου 10.000 χρόνια, οι αγρότες και οι κοινότητες εργάζονταν για να βελτιώσουν τις σοδειές, τη γεύση, τις θρεπτικές και άλλες ιδιότητες των σπόρων. Επεκτάθηκαν και πέρασαν τη γνώση τους για τις επιδράσεις στην υγεία και τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών, την αλληλεπίδρασή τους με άλλα φυτά και ζώα, με το έδαφος και το νερό.

Σπάνια αρχικά περιστατικά υβριδικοποίησης, έδωσαν ώθηση σε μεγαλύτερης έκτασης καλλιέργεια συγκεκριμένων φυτών στα Κέντρα Καταγωγής τους (όπως το σιτάρι στη Μεσοποταμία, το ρύζι στην Ινδοκίνα, το καλαμπόκι και η πατάτα στην Κεντρική Αμερική), τα οποία από τότε επεκτάθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Η ελεύθερη ανταλλαγή σπόρων μεταξύ των αγροτών υπήρξε η βάση της διατήρησης της βιοποικιλότητας, καθώς και της διατροφικής ασφάλειας. Αυτή η ανταλλαγή, βασίζεται στη συνεργασία και την αμοιβαιότητα, όπου οι αγρότες εν γένει ανταλλάσσουν ίσες ποσότητες σπόρων. Αυτή η ελευθερία, πηγαίνει πέρα από την απλή ανταλλαγή σπόρων: περιλαμβάνει και την ανταλλαγή ιδεών και γνώσης καλλιέργειας του σπόρου, τις οποίες οι αγρότες κερδίζουν ουσιαστικά παρατηρώντας το σπόρο να αναπτύσσεται στα χωράφια.

Η πολιτισμική και θρησκευτική σημασία του φυτού, η γαστρονομική του αξιοποίηση, η ανθεκτικότητά του στην ξηρασία και τις ασθένειες, η αντοχή του στα παράσιτα, η διατήρησή του και άλλες αξίες, διαμορφώνουν τη γνώση, που η κοινότητα αποδίδει στο σπόρο και το φυτό που παράγει.

Σήμερα, η ποικιλία και το μέλλον του σπόρου, τελεί υπό απειλή. Από 80.000 βρώσιμα φυτά που χρησιμοποιούνται για τροφή, μόνο περίπου 150 καλλιεργούνται και μόνο οχτώ, είναι αντικείμενα εμπορίου παγκοσμίως. Αυτό συνεπάγεται μη αναστρέψιμη εξαφάνιση της ποικιλότητας σπόρων και φυτών. Η διάβρωση της ποικιλότητας προκλήθηκε από την τάση για ομογενοποίηση στη βιομηχανική γεωργία. Η ελευθερία του σπόρου και η ελευθερία των αγροτών απειλούνται από νέα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και νέες τεχνολογίες, οι οποίες μεταμορφώνουν τα φυτά από αγαθό που μοιράζονται οι αγρότες, σε εμπόρευμα, υπό το κεντρικό μονοπώλιο εταιριών.

Παρομοίως, η ταχεία εξαφάνιση ποικίλων φυτών και ιδιοτήτων φυτών και η ανάπτυξη μη ανανεώσιμων σπόρων, όπως ιδιοκτησιακά υβρίδια και στείροι σπόροι, που βασίζονται στην καταστροφική τεχνολογία, απειλεί το ίδιο το μέλλον του σπόρου και μαζί με αυτού, το μέλλον των αγροτών και την ασφάλεια των τροφίμων.

Το “ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΠΟΡΩΝ”  (PDF) μοιράστηκε στην παγκόσμια συνάντηση των κοινοτήτων διατροφής Terra Madre στο Τορίνο της Ιταλίας στις 26-30 Οκτώβρη του 2006.


http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=7148

Read more...

Ηφαίστεια, Κίνα και Ινδία ρυπαντές έβαλαν φρένο στην Κλιματική Αλλαγή

http://www.boston.com/bigpicture/earth/

Ερευνητική ομάδα του University of Colorado Boulder αναζητά απαντήσεις για το γεγονός ότι η Γη δεν υπερθερμάνθηκε στο βαθμό που περίμεναν οι επιστήμονες κατά τη δεκαετία 2000-2010. 

Η απάντηση που δίνουν οι επιστήμονες ουσιαστικά “αθωώνει” τους αναδυόμενους ρυπαντές του πλανήτη, Κίνα και Ινδία.

Κι αυτό διότι οι δύο ασιατικοί γίγαντες αύξησαν τις εκπομπές διοξειδίου του θείου κατά 60% κατά την περίοδο 2000-2010 λόγω της καύσης άνθρακα, υποστηρίζει ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας Ράιαν Νίλι.

Εκπομπές διοξειδίου του θείου από την επιφάνεια της Γης ανεβαίνουν 20 έως 35 χιλιόμετρα από την επιφάνεια, σε στρώματα αερολυμάτων στη στρατόσφαιρα, όπου συντελούνται χημικές διεργασίες που δημιουργούν θειικό οξύ και σωματίδια νερού τα οποία αντανακλούν το ηλιακό φως πίσω στο διάστημα, ψύχοντας έτσι τον πλανήτη.

Ο Νίλι τονίζει ότι προηγούμενες παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι αυξήσεις στα αερολύματα της στρατόσφαιρας από το 2000 και εντεύθεν έχουν αντισταθμίσει το 25% της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη.



“Η νέα έρευνα υποδεικνύει ότι οι εκπομπές από μικρά και μεσαία ηφαίστεια έχουν επιβραδύνει την υπερθέρμανση του πλανήτη” λέει ο Νίλι, ερευνητής του Συνεργατικού Ινστιτούτου Έρευνας στις Επιστήμες του Περιβάλλοντος, ένα joint venture του of CU-Boulder και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (ΝΟΑΑ).
Ωστόσο, οι εκρήξεις μεγάλων ηφαιστείων έχουν πολύ μεγαλύτερη επίδραση. 

Η έκρηξη του Πινατούμπο στις Φιλιππίνες το 1991 εξέπεμψε εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του θείου στην ατμόσφαιρα οι οποίοι προκάλεσαν ψύξη της Γης για αρκετά χρόνια.
Βεβαίως τα ηφαίστεια δεν αποτελούν αντίδοτο στην κλιματική αλλαγή καθώς οι εκπομπές τους αυξομειώνονται, ενώ οι ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου αυξάνονται σταθερά.

Για τους σκοπούς της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ο υπερυπολογιστής Janus (Ιανός) ο οποίος εξομοίωσε δεκαετή στοιχεία για το Κλίμα και απομόνωσε τις ασιατικές εκπομπές από τις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Η έρευνα δημοσιοποιήθηκε στην επιθεώρηση Geophysical Research Letters.



Read more...

To 24 Οpen Festival ανοίγει με την ιστορία των πρώτων ελληνικών ροκ συγκροτημάτων

>> Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013


Από αρχές Απριλίου ξεκινά τo 24 Open Festival. Πρόκειται για μια εναλλακτική μουσική σκηνή, που φιλοδοξεί να παρουσιάσει την ιστορία της ελληνικής Μουσικής με ολιγόλεπτο σχολιασμό των εγκυρότερων μελετητών και πολύ τραγούδι και κέφι από τους ποιοτικότερους μουσικούς της ελληνικής μουσικής σκηνής. Γνώση και διασκέδαση με δωρεάν κατανάλωση κρασιού και μπίρας (απεριόριστη κατανάλωση). Εναλλακτική διασκέδαση – ουσιαστική ψυχαγωγία με την εγγύηση του 24grammata.com

A. Ξεκινάμε τον Απρίλιο με την ιστορία του ελληνικού ροκ: Τέλη Δεκαετίας ΄60. Η γέννηση του ελληνικού rock.  MGC, Socrates…

Σαν μια κινούμενη πέτρα θα ακούσουμε, με εύστοχα λακωνικά σχόλια και γνήσιες εκτελέσεις,  την πορεία της σκληρής πλευράς του ροκ στην Ελλάδα που χαρακτηρίστηκε από ρεύματα, διαμόρφωσε επιρροές και καθορίστηκε από την εγχώρια πραγματικότητα και νοοτροπία…

B. Τον ίδιο μήνα θα παρουσιαστεί η ιστορία του ρεμπέτικου σε παρουσίαση και επιμέλεια του Πάνου Σαββόπουλου
Γ. Ιστορία της ελληνικής τζαζ
Δ. Η ιστορία του Σμυρναίικου τραγουδιού
Ε. Αρχαία – Βυζαντινά – Δημοτικά – Ρεμπέτικα: Η αδιάσπαστη Αλυσίδα της Ελληνικής Μουσικής
και όμως “πατάνε” στου ίδιους ήχους (Ήχος Δ´Λέγετος):
α.“Ρόδον το Αμάραντον” (Από τον Κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου) – β. “Αγκινάρα με τα αγκάθια”γ. “το χασίσι που πουλιέται” και είναι μόνο η αρχή για ένα μοναδικό 24 Open Festival. Πάντα με την εγγύηση του 24grammata.com 

Αν έχετε να προτείνετε συγκεκριμένη θεματική ενότητα, είμαστε πρόθυμοι να σας ακούσουμε info@24grammata.com

Σύντομη ιστορία της ελληνικής ροκ
Τάσος Χατζηαναστασίου
στον Γιάννη Δρόλαπα

Αν ήθελε κάποιος να γράψει οποιαδήποτε ιστορία θα έπρεπε πρώτα ν’ αναζητήσει και να μελετήσει τη σχετική βιβλιογραφία, έπειτα να ερευνήσει σε αρχειακές συλλογές και τέλος, αν το θέμα αφορά τη σύγχρονη ιστορία, να προχωρήσει σε επιτόπια έρευνα συλλέγοντας προφορικές μαρτυρίες. Αν αντίθετα επιχειρήσει κάποιος να γράψει την ιστορία της ελληνικής ροκ, θα έπρεπε να ξεκινήσει ανάποδα, δηλαδή από την έρευνα πεδίου. Ποιος είναι όμως ο “τόπος” της ροκ; Η ροκ ως κουλτούρα της δυτικής νεολαίας βρίσκεται εντός, εκτός κι επί τα αυτά της βιομηχανικής κοινωνίας και της μαζικής διασκέδασης ή μάλλον αποτελεί το ηττημένο αντάρτικο ενάντια στην εμπορευματοποιημένη κουλτούρα, η δε ήττα του αποτελεί και τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της ροκ μουσικής ως κινήματος αμφισβήτησης. Σήμερα μιλάμε για ροκ μουσική βιομηχανία. Τα λίγα αναμμένα καρβουνάκια στις στάχτες της πυρκαγιάς που συνεπήρε τρεις τουλάχιστον γενιές, αυτές του ’60, του ’70 και του ’80, συντηρούν ελάχιστες παρέες πιτσιρικάδων που ακόμη βγαίνουν για να ουρλιάξουν ή να φτύσουν τον κόσμο των γονιών τους “μέσα απ’ τα μικρόφωνά τους”. Οι υπόλοιποι ονειρεύονται να γίνουν σταρ μέσα απ’ το fame story!

Το ερώτημα πότε γεννήθηκε η ελληνική ροκ μουσική σκηνή θα έπρεπε ίσως να διατυπωθεί διαφορετικά. Δεν πρόκειται για γέννα αλλά για εισαγωγή ξένων προτύπων και προσαρμογή τους στις ανάγκες της ελληνικής νεολαίας. Το ραδιόφωνο έπαιξε στη δεδομένη στιγμή το ρόλο της προξενήτρας και οι επιχειρηματίες πρόσφεραν τις αίθουσες χορού για να ασκούν οι γόνοι των Ελλήνων μεσοαστών τις επιδόσεις τους στο ροκ εν ρολ. Είμαστε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 όταν τα λαϊκά στρώματα οδηγεί στη δια των τοιούτων παθημάτων κάθαρση ο Καζαντζίδης, ενώ στη Βρετανία το ήδη χαζοχαρούμενα μικροαστικό ροκ εν ρολ αναλαμβάνουν να ριζοσπαστικοποιήσουν τα τέσσερα σκαθάρια από το βιομηχανικό Λίβερπουλ. Τη θέση των λαδωμένων τσουλουφιών με τις μυτερές φαβορίτες θα πάρουν τα μαλλιά, τα γυαλιά και τα χαϊμαλιά και η δυτική νεολαία θα στραφεί στην Άπω Ανατολή για ν’ αναζητήσει πρότυπα ενάντια στο βιομηχανικό πολιτισμό της Δύσης.

Στο ελληνικό Λίβερπουλ, τον Πειραιά, στην Τρούμπα και το Πέραμα, οι ανάγκες είναι διαφορετικές: η Ανατολή είναι κοντά, ή μάλλον περίπου μέσα μας, και το πάντρεμα με τη Δύση έχει ήδη από χρόνια δώσει το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι: το ελληνικό μπλουζ. Ωστόσο, το εγχείρημα των Σκαθαριών δεν θα αφήσει ασυγκίνητη την ελληνική νεολαία. Θα συναντήσει όμως δύο ορκισμένους εχθρούς: η Αριστερά θα σταθεί κριτικά απέναντι στον “αμερικανικό τρόπο ζωής” την ώρα που ο ελληνικός αστισμός καταδιώκει και στιγματίζει τους “γιεγιέδες”. Οι τελευταίοι προέρχονται βασικά από τους επαναστατημένους γόνους των μεσοαστών αλλά είναι γεγονός ότι μας διαφεύγει η χρονική στιγμή της κρίσιμης καμπής, της στροφής από τις πίστες της ελληνικής ποπ στο ροκ του μέλλοντός μας.

Να ήταν η ματαίωση της συναυλίας των “επικίνδυνων αναρχικών” Ρόλινγκ Στόουνς; Να ήταν οι ανήσυχες αναζητήσεις μερίδας των Λαμπράκηδων; Ή μήπως απλώς η ύπαρξη κάποιων νέων με ξένες επιρροές που οι δρόμοι τους ακολουθούσαν υπόγειες διαδρομές; Το σίγουρο είναι πως η γέννηση, γιατί εδώ πρόκειται για πραγματικό τοκετό, της ελληνικής ροκ ως μουσικής έκφρασης της κοινωνικής ρήξης με κάθε εξουσία (κρατική, κομματική, οικογενειακή), θα πρέπει να αναζητηθεί στα χρόνια της δικτατορίας ως δημιουργική εξέλιξη του “νέου κύματος” και της κουλτούρας της μπουάτ κι αφορά μεμονωμένες πρωτοπορίες κι όχι ένα κίνημα. Στην Ελλάδα δεν έχουμε Μάη του ’68, ή μάλλον θα έπρεπε να περιμένουμε ως τις καταλήψεις του ’79 για να υποψιαστούμε περί τίνος επρόκειτο. Στην Ελλάδα έχουμε λοιπόν την εθνοσωτήριο και τα κλαρίνα της.

Για να γεννηθεί η ελληνική εκδοχή της ροκ, έπρεπε πρώτα να κατεβεί με “Φορτηγό” από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα η μουσική και στιχουργική ιδιοφυΐα του Νιόνιου. Ύστερα εμφανίζονται ως διάττοντες αστέρες για να διαπρέψουν κατόπιν στην ξενιτιά, ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους ο καθένας, κάποιες άλλες μουσικές πρωτοπορίες, όπως ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ο Λουκάς Σιδεράς και ο Ντέμης Ρούσος που έφτιαξαν τα “Παιδιά της Αφροδίτης” (Aphrodites’ Child) και τον εκπληκτικό τους δίσκο “666”, το πρώτο πάντρεμα της ροκ με την ελληνική δημοτική μουσική παράδοση. 

Την ίδια περίοδο ο Σαββόπουλος θα συναντηθεί με άλλα ταλέντα, τα “Μπουρμπούλια” για να δώσει δύο από τους σημαντικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών: “Το περιβόλι του τρελού” και τη “Μαύρη Θάλασσα” ενώ λίγο αργότερα ο μεγαλύτερος δεξιοτέχνης της ηλεκτρικής κιθάρας στην Ελλάδα, ο Γιάννης Σπάθας, θα συναντηθεί με τον Αντώνη Τουρκογιώργη για να συστήσουν το πρώτο ελληνικό συγκρότημα της σκληρής ροκ, τους Socrates drunk the conium. 

Σαββόπουλος και Σώκρατες θα συναντηθούν στο “Κύτταρο” της οδού Ηπείρου, για ν’ αποτελέσουν δύο διακριτές όσο και αντιπαρατιθέμενες δημιουργικές τάσεις: της πολιτικοποιημένης συνέχειας του νέου κύματος ο πρώτος, της εκκωφαντικής δεξιοτεχνίας οι δεύτεροι. Πρωτότυπος, διεισδυτικός και δημιουργικός ο μεγαλύτερος ποιητής της Μεταπολίτευσης, Νιόνιος, πιστοί στα ξένα πρότυπά τους, ακόμη και στον ξένο στίχο στον οποίο εκφράζονται(;) οι δεύτεροι. Τον τρίτο δρόμο θα τον επιχειρήσει ο Βλάσης Μπονάτσος με τους “Πελόμα Μποκιού”, εκφραστής της ανέμελης και χαζοχαρούμενης διασκέδασης, συνεχιστής μάλλον των “Poll” και των “Idols” της προηγούμενης δεκαετίας, γι’ αυτό και οι οπαδοί τους θα τρώνε τα γιαούρτια των σκληροπυρηνικών οπαδών των Σώκρατες.

Η Ελλάδα βγαίνει από το γύψο της δικτατορίας μεταμορφωμένη. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μεταβλήθηκε σε μύθο, που θέλει τη φοιτητική νεολαία παιδιά του λαού, ν’ ακούν αντάρτικα και “πολιτικό” τραγούδι, όταν πλέον τα “παιδιά του Πειραιά” δεν ακούνε Μενιδιάτη και Ρίτα Σακελαρίου, τραγουδούν για την “γλυκιά πατρίδα Αλαμπάμα”, ενώ χιλιάδες μαθητές κάνουν όλη τη βδομάδα οικονομία στο χαρτζιλίκι τους για έναν δίσκο των Ντηπ Περπλ, των Μπλακ Σάμπαθ, των Ντορς, των Τζέθρο Ταλ και των Πινκ Φλόιντ και φυσικά των Λίναρντ Σκίναρντ και όλης της αμφιλεγόμενης παρέας του αμερικάνικου νότου.
Η ελληνική ωστόσο ροκ θα επιμείνει βασικά στη βίαια διακομμένη απ’ τη δικτατορία δεκαετία του ’60: στους Στόουνς και το ρυθμ εν μπλουζ. Η εγχώρια εκδοχή τους δεν θα έχει τίποτα από τη λάμψη των προτύπων τους, αντίθετα θα κραυγάζει μέσα στο μισοσκόταδο μικρομάγαζων με αποπνικτική ατμόσφαιρα, απαίσιο ήχο και ηλεκτρισμένο κοινό. 

Έτσι την ίδια ώρα που η Φαραντούρη γέμιζε στάδια, τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα θα συνωστίζονται σε δωμάτια πλακιώτικων σπιτιών, τα πρώτα ροκ στέκια. Με κυλιόμενες πέτρες λοιπόν θα ροκάρουν ο Πουλικάκος, η Σπυριδούλα, ο Ηρακλής και η Λερναία Ύδρα, ο Σταύρος Λογαρίδης, ο Γιώργος Πιλάλας, κι ο Νικόλας Άσιμος, που μαζί με την τρέλα τους θα διαμορφώσουν το χώρο συνάντησης μιας όλο και πιο απαιτητικής ροκ νεολαίας. Κι αν οι παραπάνω αποτελούσαν την αθώα λίγο πολύ παιδική ηλικία της ελληνικής ροκ, με το χιούμορ να την καθιστά ανατρεπτικά αυτοσαρκαζόμενη και σαρκαστικά ανατρεπτική, ήρθε η τρυφερή φωνή του Παύλου Σιδηρόπουλου για να θυμίσει πως το ροκ δεν είναι παιδί των λουλουδιών, αλλά άνθος του κακού. Μηδενιστικό και απαισιόδοξο, τρυφερό και βίαιο, οργισμένο και ηττοπαθές, το “Φλου” αποτέλεσε επιτέλους έναν καλό ελληνικό ροκ δίσκο. Ακολουθώντας τη μοίρα των τριών “J” (Janis Joplin, Jimmy Hendrix, Jim Morison) προτύπων τους, ο Παύλος κι ο Νικόλας Άσιμος θα γίνουν οι αθάνατοι Έλληνες ροκ ήρωες, πολύ γρήγοροι για να ζήσουν, πολύ μικροί για να πεθάνουν, από ηρωίνη ο πρώτος, με μια θηλιά στο λαιμό ο δεύτερος.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 έχει πια διαμορφωθεί η ελληνική ροκ σκηνή, με στέκια, συναυλίες και χιλιάδες οργισμένους οπαδούς, τα περίφημα “φρικιά”, αδύνατο να ενταχθούν στον ασφυκτικό έλεγχο του κομματικού κράτους και της εμπορικής διασκέδασης της ντίσκο ή του σκυλάδικου. Χουλιγκάνοι με μακριά μαλλιά και αμάνικο τζην μπουφάν με τη σημαία του αμερικανικού νότου κεντημένη στην πλάτη οι νέοι προλετάριοι των πόλεων εκστασιάζονται το ίδιο με το Smoke on the water και τη φανέλα της αγαπημένης τους ομάδας. Είναι η εποχή που οι “αυτόνομοι” στα πανεπιστήμια νικούν στις συνελεύσεις την ΚΝΕ και δημιουργούν το επικό κίνημα των καταλήψεων του ’79.



Γίνονται και οι πρώτες συναυλίες ξένων ροκ συγκροτημάτων που κατά κανόνα αρχίζουν και τελειώνουν με σύγκρουση με την αστυνομία που υποψιαζόταν για πρόκληση σε στάση ακόμα και τους συνονόματούς της, τους Police του Στινγκ, μετατρέποντας το χώρο γύρω από το φιλόξενο γήπεδο του Σπόρτινγκ σε πεδίο μάχης.

Ο ήχος της ελληνικής ροκ από τη μια παρέμενε συντηρητικά πιστός στα πιο καθαρόαιμα αμερικανικά πρότυπα και από την άλλη εμφανίζεται συχνά παντρεμένος με στοιχεία από τη δημοτική και λαϊκή μουσική παράδοση. Δεν είναι μόνο ο Σαββόπουλος, είναι και οι Σώκρατες με το “Φως”. Ακόμη και το πρώτο ελληνικό συγκρότημα μεταλλικού ροκ, το εύγλωττο “Βαβούρα Μπαντ”, θα παρουσιάσει στις συναρπαστικά καταστροφικές συναυλίες του, μικρά αριστουργήματα ηπειρώτικης σκληρής μεταλλικής ροκ μουσικής!

Η νέα δεκαετία είναι η δεκαετία της ωριμότητας αλλά και των διλημμάτων για την ελληνική ροκ: νέα συγκροτήματα με καλύτερο ήχο, καλύτερους στίχους, καλύτερες συνθέσεις βρίσκουν ευκολότερα συναυλιακούς χώρους και στούντιο για ηχογραφήσεις, που δεν κάνουν πια την ηλεκτρική κιθάρα ν’ ακούγεται σαν τενεκές και το μπάσο σαν κομμένη εξάτμιση. Ταυτόχρονα παλιότεροι καλλιτέχνες υιοθετούν τον όχι πια και τόσο νέο ήχο της ροκ και αναβαφτίζονται σ’ αυτήν: Οι “Φατμέ”, ο Βαγγέλης Γερμανός, ο Λάκης (με τα Ψηλά Ρεβέρ) Παπαδόπουλος, ο Νίκος Ζιώγαλας, οι αδελφοί Κατσιμίχα, οι “Τερμίτες” και οι “Μουσικές Ταξιαρχίες”, ξεχωρίζουν ανάμεσα τους καινούργιους ενώ ο Παπακωνσταντίνου και ο Κηλαϊδόνης ανάμεσα στους παλιούς διαμορφώνουν μια καινούργια σκηνή που φέρνει το ροκ από τα υπόγεια και σκοτεινά δωμάτια στα μικροαστικά σαλόνια των μη προνομιούχων. 

Η ελληνική αριστερά και ειδικά η ευρωαριστερή εκδοχή της έχει επιτέλους αποδεχτεί και εν μέρει υιοθετεί τη ροκ κουλτούρα, προσφέροντας πολιτική στέγη στα σταλινοφρικιά ενώ το ΠΑΣΟΚ, ήδη στην εξουσία, ιδρύοντας το Υφυπουργείο Νέας Γενιάς, επενδύει στη νεολαιίστικη κουλτούρα. Τα ΜΑΤ και το ξύλο στους χώρους συναυλιών, το συνηθισμένο σκηνικό της προηγούμενης δεκαετίας, θα επαναληφθεί και τώρα, μόνο που η “αλλαγή” συνδυάζει το μαστίγιο των επιχειρήσεων “Αρετή” με το καρότο των παροχών προς τη νεολαία, αρκεί η τελευταία να μην αντιδρά.

Ο δρόμος προς την εμπορευματοποίηση, την ενσωμάτωση και την αδρανοποίηση της ελληνικής ροκ έχει ήδη ανοίξει. Το ροκ γίνεται της μόδας όπως και η ανώδυνη αμφισβήτηση: “έγινε της μόδας η αναρχία, φρίκεψε και η κουτσή Μαρία” θα γράψει κάποιος σ’ έναν τοίχο, την επιφάνεια που ήδη φιλοξενεί ένα μεγάλο κεφάλαιο της αντιεξουσιαστικής λογοτεχνίας της εποχής.

Στην πατρίδα του ροκ οι εξελίξεις είχαν οδηγήσει είτε στην πανκ ροκ είτε στις πιο ακατέργαστες εκδοχές του σκληρού μεταλλικού ροκ επαναφέροντας τη ροκ κουλτούρα στις προλεταριακές και ανατρεπτικές της ρίζες. Σ’ αυτό το ρεύμα, και μάλιστα στην πιο πολιτικοποιημένη εκδοχή του, θα αναζητήσουν πρότυπα νέα δυναμικά ελληνικά συγκροτήματα: στους Gang of Four οι “Τρύπες”, στους Stiff Little Fingers οι “Εκτός Ελέγχου”, στους Clash το “Σύνδρομο”, στους Dead Kennedys, οι “Γκούλαγκ”. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι αυτό το ρεύμα της ελληνικής προλεταριακής πανκ γεννήθηκε στη “φτωχομάνα” Σαλονίκη. Κι αν τα παραπάνω ονόματα δεν λένε τίποτα στους περισσότερους, με την εξαίρεση των “Τρυπών”, αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξαν λιγότερο αξιόλογοι. Απλώς στάθηκε αδύνατο να μεταλλαχτούν σε εύπεπτα λαμέ-φρικιά. 

Στην ίδια σκηνή της Θεσσαλονίκης ανήκουν και τα εκπληκτικά “Μωρά στη φωτιά” καθώς και η χαζοχαρούμενη μετεξέλιξή τους στα “Ξύλινα σπαθιά” και τα λειωμένα παγωτά τους. Έτσι ο κύκλος κι αυτού του ρεύματος θα κλείσει άδοξα μέσα στην εφήμερη δόξα και το πρόσκαιρο κέρδος για να κλείσει μαζί του κι η σύντομη αλλά συναρπαστική ιστορία του ελληνικού ροκ. Η απώλεια της χαμένης μυσταγωγίας των συναυλιών με τα άθλια ηχητικά και το διψασμένο για ηλεκτρική κιθάρα και οργιαστικά τύμπανα κοινό είναι πια οριστική. Αυτό που μένει είναι η επαγγελματική παραγωγή –κάποτε και ποιοτικών – δίσκων με ροκ στοιχεία. 

Η “Ενδελέχεια”, ο Μανόλης Φάμελος με τους “Ποδηλάτες” του, κ. ά. μα πάνω απ’ όλα οι “Πυξ λαξ” κράτησαν τη δεκαετία του ’90 την ελληνική ροκ στα γνώριμα μονοπάτια του ρυθμ εν μπλουζ και του σκληρού μα τρυφερού ταυτόχρονα ροκ ήχου πριν διαλυθούν κι αυτοί όπως τόσοι άλλοι αυθεντικοί ροκάδες ηττημένοι από την ίδια τους την ηττοπάθεια, εξαρτημένοι από την ίδια τους την εξάρτηση. Το τέλος επιβεβαιώνουν κι οι δεκαεξάρηδες του σήμερα που μη έχοντας σύγχρονα πρότυπα ανακαλύπτουν ξανά τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τις Τρύπες, τον Παπακωνσταντίνου και τον Πανούση.

Σήμερα την ανάγκη σύγχρονης μουσικής έκφρασης της νεολαίας που ζητά να βγει από την τηλεοπτική μιζέρια της κι αντιδρά οργισμένα, καλύπτουν άλλες παρέες με άλλους κώδικες, κι αυτούς εισαγόμενους αλλά προσαρμοσμένους στην ελληνική ιδιαιτερότητα. Στίχοι σαν τους παρακάτω είναι οπωσδήποτε ροκ, μόνο που είναι επενδυμένοι με το μονότονο και ηλεκτρονικό ήχο του χιπ χοπ της σύγχρονης μαύρης αμφισβήτησης, αφού η κάθε τρελοπαρέα μπορεί πια μ’ έναν υπολογιστή κι ένα μικρόφωνο να γράψει μουσική και να παράξει έναν ψηφιακό δίσκο. 


Αρκεί να έχει ψυχή και δύναμη να την εξωτερικεύσει. Όπως οι “Άκτιβ Μέμπερ” που από της ανεργίας και της περιθωριοποίησης το Πέραμα βρήκανε “πέρασμα απρόοπτο εκτός σεναρίου” και καταλάγιασε για λίγο ο θυμός τους και ξαναφτύνουνε “στα μούτρα αυτού του κόσμου του αστείου, φωτιά μέσα απ’ τα σωθικά και το μικρόφωνό” τους ωςγνήσιοι ροκάδες δηλαδή.

Κάπως έτσι θα ήταν μια σύντομη ιστορία της ελληνικής ροκ σκηνής. Αν επιχειρούσα όμως να τη γράψω στ’ αλήθεια θα έπρεπε να ξαναζήσω μια εφηβική ιστορία, δική μου ή άλλων, δεν έχει σημασία, γεμάτη άγριες παρέες, χοντρές πλάκες, αποβολές για μαλλιά και σκουλαρίκια, κόντρες με μηχανές, σπασμένες βιτρίνες, νεκρούς από ηρωίνη, σκληρές, και τρυφερές μαζί, φωνές στο μικρόφωνο, μαύρα ρούχα, μαύρα γυαλιά, κόκκινο φουλάρι, σημαδεμένα μπράτσα, μοναχικούς χορούς και ηλεκτρισμένα πλήθη στις κερκίδες, κιθάρες Stratocaster και Gibson, ερωτικές απογοητεύσεις, κονκάρδα στο πέτσινο μπουφάν με τον Σιντ Βίσιους, ιδρωμένα κορμιά, επεισόδια με την αστυνομία, μπίρα από μπουκάλι, ουρλιαχτά, μικροφωνισμούς, πειρατικούς σταθμούς με αφιερώσεις. 

 Ή μάλλον θα τα πετούσα όλα αυτά για να κρατήσω μόνο το πικ απ και τους δίσκους από βινύλιο, γιατί πέρα από τις εικόνες, τους μύθους και τα αμφιλεγόμενα πρότυπά της, γιατί πέρα από τον εισαγόμενο ατομισμό και αμοραλισμό της, αλλά και τον αυθεντικό ρομαντισμό της, η ελληνική ροκ είναι στίχοι και μουσική. Σας αφήνω λοιπόν και βάζω στο τέρμα την κιθαριστική εισαγωγή από τα “Χαιρετίσματα στην εξουσία”. Έτσι “κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι”.



Read more...

Διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών

>> Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

http://imanwow.deviantart.com/art/International-Women-s-Day-200120002

Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας (Διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών) εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε έτους. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών.



Είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας, και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Παραδοσιακά, ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και ακτιβιστές διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για βελτίωση της θέσης των γυναικών, καθώς και να εορτάσουν τις νίκες και τα επιτεύγματα του κινήματος.

Η Παγκόσμια ημέρα των γυναικών ξεκίνησε ως ένας εορτασμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, καθώς και του πρώην σοβιετικού μπλοκ.

Σήμερα, σε πολλές περιοχές, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό της νόημα, και έχει γίνει απλώς μια ευκαιρία για τους άνδρες να εκφράσουν την αγάπη τους για τις γυναίκες όπως συμβαίνει και με τη Γιορτή της Μητέρας και την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου

Σε άλλες περιοχές, ωστόσο, η αρχική παραμένει ισχυρή η αρχική πολιτική σημασία της ημέρας για την υποστήριξη της ενδυνάμωσης και της ισότητα των γυναικών.

Ο εορτασμός καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς ενώ εορτάσθηκε για πρώτη φορά το 1911[1].

http://el.wikipedia.org/wiki/


Read more...

Δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα


Το μονοξείδιο του άνθρακα (CO) αποτελεί προϊόν ατελούς καύσης οργανικών ουσιών. Η δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα είναι μια ύπουλη κατάσταση, καθώς αυτό είναι άοσμο και δεν διακρίνεται στην ατμόσφαιρα όπως ο καπνός (αιθάλη). Τα πιο συνηθισμένα ατυχήματα αφορούν ανθρακωρύχους, οδηγούς οχημάτων που κοιμούνται μέσα σε αυτά με αναμένη μηχανή, επισκευές οχημάτων που γίνονται μέσα σε κλειστά γκαράζ, συσκευές οικιακής θέρμανσης όπως μαγκάλι, τζάκι η σόμπα σε χώρους που δεν αερίζονται επαρκώς, πυρκαγιές, αλλά και απόπειρες αυτοκτονίας.

Η τοξική δράση του μονοξειδίου του άνθρακα οφείλεται στην ικανότητά του να εκτοπίζει το οξυγόνο από τις θέσεις δέσμευσής του με την αιμοσφαιρίνη. Αυτό οφείλεται στην πολύ μεγαλύτερη χημική συγγένεια που έχει το μονοξείδιο του άνθρακα με την αιμοσφαιρίνη, σε σχέση με το οξυγόνο. Με τον τρόπο αυτό εμποδίζεται η ανταλλαγή των αερίων στο επίπεδο των ιστών και γρήγορα εμφανίζεται υποξία.


Καθώς αυξάνει η συγκέντρωση του μονοξειδίου του άνθρακα στο αίμα, εμφανίζεται ναυτία, κόπωση και πονοκέφαλος. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το βαθύ κόκκινο χρώμα που αποκτά το θύμα (σαν κεράσι), που είναι εμφανές και στο πρόσωπο. Στη συνέχεια το θύμα πέφτει σε κώμα και επέρχεται ο θάνατος. Οι ηλικιωμένοι, τα μικρά παιδιά και οι πάσχοντες από καρδιοαναπνευστικές παθήσεις είναι πολύ πιο ευάλωτοι στις τοξικές επιδράσεις του μονοξειδίου του άνθρακα.


Εκτός από την οξεία δηλητηρίαση και η χρόνια δηλητηρίαση είναι πιθανή, όταν π.χ. μια οικιακή συσκευή εμφανίζει ελαττωματική λειτουργία και τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα αυξάνουν μεν, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό ώστε να επέλθει κώμα. Ο γιατρός πρέπει να υποπτεύεται τη χρόνια δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα, όταν περισσότερα από ένα μέλη της ίδιας οικογένειας εμφανίζουν συμπτώματα, όπως κόπωση, ναυτία και πονοκεφάλους.

Όταν κάποιος ανακαλύψει ένα άτομο που είναι πολύ πιθανόν να έχει δηλητηριαστεί με μονοξείδιο του άνθρακα θα πρέπει να προβεί στις ακόλουθες ενέργειες. Το θύμα θα πρέπει να μεταφερθεί το συντομότερο σε χώρο που αερίζεται καλά. Αν το θύμα δεν εμφανίζει αυτόματη αναπνοή ή δεν ψηλαφάται σφυγμός, ακολουθείται η διαδικασία της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Με γρήγορες κινήσεις θα πρέπει ο χώρος που συνέβη το ατύχημα να αεριστεί καλά και να γίνει προσπάθεια εντοπισμού της πηγής του μονοξειδίου του άνθρακα, ώστε να διαφυλαχθεί η ασφάλεια των διασωστών.

http://panacea.med.uoa.gr/topic.aspx?id=246

Πνευματικά δικαιώματα © 2008 - Ασκληπιακό Πάρκο Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Read more...

Δεκατρείς υγρότοποι της Αττικής μπαίνουν σε σχέδιο

>> Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Λύση στο χρόνιο αίτημα περιβαλλοντικών οργανώσεων και τοπικών φορέων, επιχειρείται μέσα από τη σύνταξη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τη διαχείριση των ευαίσθητων αυτών οικοσυστημάτων με τη προστασία αλλά και την ανάδειξη 13 υγρότοπων της Αττικής.

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Orientgate», δρομολογείται πιλοτικό πρόγραμμα το οποίο μελετά την επίδραση της κλιματικής αλλαγής σε υγρότοπους της Περιφέρειας Αττικής (π.χ. Σχινιάς, λίμνες Μαραθώνα και Κουμουνδούρου, Βουρκάρι, έλη στην Αττική), σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιότοπων-Υγρότοπων (ΕΚΒΥ) του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και με το ΤΕΙ Κρήτης.


 Μάλιστα, η Περιφέρεια Αττικής θα έχει ρόλο συντονιστή.Στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Orientgate» συμμετέχουν 22 φορείς από 12 χώρες της Ευρώπης με επικεφαλής το Ευρωμεσογειακό Κέντρο για την Κλιματική Αλλαγή.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα χρηματοδοτείται στο μεγαλύτερο μέρος του από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2014.

http://www.koutipandoras.gr/

Read more...

Πανελλαδικές διαστάσεις παίρνει η δράση του ΠΕΡΙΒΟΣ!

>> Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013


Μετά τη συλλογή τηγανέλαιου προς ανακύκλωση στα σχολεία της Βόρειας Ελλάδας ήρθε η ώρα για συλλογή χαρτιού, αυτή τη φορά από τα σχολεία της Σαλαμίνας.

Σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης των νέων πολιτών μέσα από τα σχολεία του νησιού, ο Περιβαλλοντικός Ομιλος Σαλαμίνας (ΠΕΡΙΒΟΣ) συνέλαβε και ανέλαβε την υλοποίηση της δράσης «Πάμε Ανάποδα» με στόχο τη συλλογή ανακυκλώσιμου χαρτιού. Το υλικό που θα συγκεντρωθεί, θα πωληθεί σε εταιρείες ανακύκλωσης και με τα χρήματα που θα εξασφαλιστούν, θα αγοραστούν και θα φυτευτούν δέντρα μέσα στους χώρους των σχολείων που συμμετέχουν.

Μάλιστα, τα δέντρα που θα φυτευτούν σε κάθε σχολείο θα είναι όσα θα αγοραστούν με τα χρήματα που θα εξασφαλίσει το σχολείο από την ανακύκλωση χαρτιού.

Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημα της δράσης «Πάμε Ανάποδα: Το δέντρο έκανε το χαρτί ή το χαρτί το δέντρο;» που «τρέχει» μέχρι τις 15 Ιουνίου σε όλα τα δευτεροβάθμια σχολεία της Σαλαμίνας.

«Με τη δράση αυτή οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όλη τη διαδικασία συλλογής χαρτιού, πώλησής του, αλλά και της αγοράς των δέντρων.
Ηδη, έχουμε έρθει σε επαφή με εταιρείες ανακύκλωσης, ενώ θα πάρουμε καταλόγους προσφορών από φυτώρια για να διαλέξουν οι μαθητές τα δέντρα που θέλουν να προμηθευτούν με τα χρήματα που θα κερδίσουν από το χαρτί.

Τα χαρτιά που θα συγκεντρωθούν μπορεί να προέρχονται από σημειώσεις, τετράδια, παλιά βιβλία, συσκευασίες κ.λπ. Τα δέντρα ή και τα λουλούδια θα φυτευτούν σε προαύλια σχολείων ή σε κοντινές πλατείες», αναφέρει στην «Κ» η εκπαιδευτικός Μαίρη Κανάκη, γραμματέας του ΠΕΡΙΒΟΣ. Σύμφωνα με την ίδια, στόχος δεν είναι μόνο η δεντροφύτευση, αλλά και η ευαισθητοποίηση των μαθητών στο ζήτημα της ανακύκλωσης. «Το χαρτί δεν είναι σκουπίδι, αλλά πρώτη ύλη.

Αυτό θέλουμε να περάσουμε στους μαθητές, αλλά και το γεγονός ότι για να παρασκευαστεί χρειάζονται δέντρα και ότι η ανάποδη διαδικασία δεν είναι και τόσο εύκολη, καθώς χρειάζεται να συγκεντρωθεί μεγάλος όγκος χαρτιού για να υπάρξει ένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα», συμπληρώνει η ίδια.



Ενδιαφέρονται και άλλοι Oπως αναφέρει ο αντιπρόεδρος του ομίλου, εκπαιδευτικός Ανδρέας Φαρμακόρης, ελάχιστη είναι η ανακύκλωση που γίνεται στο νησί, γεγονός που θα πρέπει να διορθωθεί. «Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τους χειμερινούς μήνες από τους 120 τόνους απορριμμάτων που παράγονται καθημερινά, μόλις οι 3 καταλήγουν στην ανακύκλωση.

Είναι κάτι που μας ανησυχεί», αναφέρει. «Το πρόγραμμα υλοποιείται με έγκριση από το υπουργείο Παιδείας και σε συνεργασία με τον υπεύθυνο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Η ιδέα ξεκίνησε κυρίως από εμάς, τους εκπαιδευτικούς, καθώς βλέπαμε κάθε χρόνο μεγάλο όγκο χαρτιού, που συγκεντρωνόταν στα σχολεία, αντί να ανακυκλώνεται να καταλήγει στις χωματερές», συμπληρώνει. Οι διευθυντές των σχολείων (5 Γυμνάσια, 3 Γενικά Λύκεια, 1 ΕΠΑΛ και 1 ΕΠΑΣ) έχουν ανταποκριθεί θετικά.

Μένει να διαπιστωθεί ποια θα είναι η ανταπόκριση των ίδιων των μαθητών. Στόχος των οργανωτών είναι σταδιακά το πρόγραμμα να επεκταθεί και στα δημοτικά σχολεία. Ηδη, καθώς η δράση άρχισε να παίρνει δημοσιότητα, διευθυντές και καθηγητές σχολείων του Πύργου, της Αίγινας και άλλων περιοχών της χώρας έχουν επικοινωνήσει με το ΠΕΡΙΒΟΣ για να ενημερωθούν για τη δυνατότητα υλοποίησης του προγράμματος και στις δικές τους περιοχές.

Παρά τα μικρά ποσοστά των υλικών που ανακυκλώνονται στη χώρα μας, παρατηρείται σαφής αύξηση της ευαισθητοποίησης των πολιτών.

Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, η οποία διαχειρίζεται τους μπλε κάδους, η ποσότητα του ανακυκλώσιμου υλικού που συγκεντρώθηκε το 2011 κινήθηκε στα ίδια επίπεδα με το 2010.

Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η οικονομική κρίση μείωσε κάθετα την απόρριψη συσκευασιών, αποδεικνύει ότι όλο και περισσότεροι Ελληνες επιλέγουν να ανακυκλώνουν τα απορρίμματα αντί να τα πετάξουν στα σκουπίδια. Αυτή η ευαισθητοποίηση, εκτιμούν οι οικολογικές οργανώσεις, μπορεί να γίνει καθημερινή πρακτική, ιδίως εάν αρχίσει από τις μικρές ηλικίες, όπως στο πρόγραμμα που υλοποιεί ο Περιβαλλοντικός Ομιλος Σαλαμίνας.

Του Κωστα Ονισενκο - Καθημερινή



http://salamina-press.blogspot.com
 

Read more...

World Press Photo 2013

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP