Μανιφέστο για το μέλλον των σπόρων

>> Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013


ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ ΥΠΟ ΑΠΕΙΛΗ

Οι σπόροι είναι δώρο της φύσης, περασμένων γενεών και διαφορετικών πολιτισμών. Είναι έμφυτο καθήκον και ευθύνη μας να τους προστατέψουμε και να τους περάσουμε στις μελλοντικές γενιές. Είναι ο πρώτος κρίκος στην αλυσίδα της τροφής, η ενσάρκωση της βιολογικής και πολιτιστικής ποικιλότητας και η αποθήκη της μελλοντικής εξέλιξης της ζωής.

Από την απαρχή της Νεολιθικής Επανάστασης, πριν από περίπου 10.000 χρόνια, οι αγρότες και οι κοινότητες εργάζονταν για να βελτιώσουν τις σοδειές, τη γεύση, τις θρεπτικές και άλλες ιδιότητες των σπόρων. Επεκτάθηκαν και πέρασαν τη γνώση τους για τις επιδράσεις στην υγεία και τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών, την αλληλεπίδρασή τους με άλλα φυτά και ζώα, με το έδαφος και το νερό.

Σπάνια αρχικά περιστατικά υβριδικοποίησης, έδωσαν ώθηση σε μεγαλύτερης έκτασης καλλιέργεια συγκεκριμένων φυτών στα Κέντρα Καταγωγής τους (όπως το σιτάρι στη Μεσοποταμία, το ρύζι στην Ινδοκίνα, το καλαμπόκι και η πατάτα στην Κεντρική Αμερική), τα οποία από τότε επεκτάθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Η ελεύθερη ανταλλαγή σπόρων μεταξύ των αγροτών υπήρξε η βάση της διατήρησης της βιοποικιλότητας, καθώς και της διατροφικής ασφάλειας. Αυτή η ανταλλαγή, βασίζεται στη συνεργασία και την αμοιβαιότητα, όπου οι αγρότες εν γένει ανταλλάσσουν ίσες ποσότητες σπόρων. Αυτή η ελευθερία, πηγαίνει πέρα από την απλή ανταλλαγή σπόρων: περιλαμβάνει και την ανταλλαγή ιδεών και γνώσης καλλιέργειας του σπόρου, τις οποίες οι αγρότες κερδίζουν ουσιαστικά παρατηρώντας το σπόρο να αναπτύσσεται στα χωράφια.

Η πολιτισμική και θρησκευτική σημασία του φυτού, η γαστρονομική του αξιοποίηση, η ανθεκτικότητά του στην ξηρασία και τις ασθένειες, η αντοχή του στα παράσιτα, η διατήρησή του και άλλες αξίες, διαμορφώνουν τη γνώση, που η κοινότητα αποδίδει στο σπόρο και το φυτό που παράγει.

Σήμερα, η ποικιλία και το μέλλον του σπόρου, τελεί υπό απειλή. Από 80.000 βρώσιμα φυτά που χρησιμοποιούνται για τροφή, μόνο περίπου 150 καλλιεργούνται και μόνο οχτώ, είναι αντικείμενα εμπορίου παγκοσμίως. Αυτό συνεπάγεται μη αναστρέψιμη εξαφάνιση της ποικιλότητας σπόρων και φυτών. Η διάβρωση της ποικιλότητας προκλήθηκε από την τάση για ομογενοποίηση στη βιομηχανική γεωργία. Η ελευθερία του σπόρου και η ελευθερία των αγροτών απειλούνται από νέα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και νέες τεχνολογίες, οι οποίες μεταμορφώνουν τα φυτά από αγαθό που μοιράζονται οι αγρότες, σε εμπόρευμα, υπό το κεντρικό μονοπώλιο εταιριών.

Παρομοίως, η ταχεία εξαφάνιση ποικίλων φυτών και ιδιοτήτων φυτών και η ανάπτυξη μη ανανεώσιμων σπόρων, όπως ιδιοκτησιακά υβρίδια και στείροι σπόροι, που βασίζονται στην καταστροφική τεχνολογία, απειλεί το ίδιο το μέλλον του σπόρου και μαζί με αυτού, το μέλλον των αγροτών και την ασφάλεια των τροφίμων.

Το “ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΠΟΡΩΝ”  (PDF) μοιράστηκε στην παγκόσμια συνάντηση των κοινοτήτων διατροφής Terra Madre στο Τορίνο της Ιταλίας στις 26-30 Οκτώβρη του 2006.


http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=7148

Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP