Ένα βίντεο για την Ελλάδα...

>> Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012






Ένα διαφορετικό βίντεο κάνει γύρο του διαδικτύου σατιρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται ο Έλληνας από τα διεθνή ΜΜΕ.

Η ομάδα του Omikronproject.gr, που αποτελείται από ανθρώπους που κουράστηκαν να βλέπουν να λοιδορούνται με κάθε αφορμή οι Έλληνες, έφτιαξε ένα πρωτότυπο video με πρωταγωνιστή τον Άλεξ για να δείξει ότι η εικόνα του τεμπέλη διεφθαρμένου Έλληνα είναι τουλάχιστον στρεβλή.


https://www.facebook.com/omikronproject
http://whenthecrisishitthefan.com/tag/the-omikron-project/

Read more...

Απόδραση

>> Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012


Read more...

Κινηματογραφικό έργο: Το Λιμάνι της Χάβρης




Προβολή: Παρασκευή 23 Νοεμβρίου, ώρα 21:00
Αίθουσα Δ.Μπόγρη Δημαρχείο Σαλαμίνας - Είσοδος Ελεύθερη


Το «Λιμάνι της Χάβρης» είναι ένα γλυκόπικρο ενήλικο παραμύθι δια χειρός Άκι Καουρισμάκι («Φώτα στο Σούρουπο», «Μποέμικη Ζωή», «Μακριά Πετούν τα Σύννεφα»), που έκλεψε τις εντυπώσεις στο 64ο Φεστιβάλ Καννών, εξασφαλίζοντας το Βραβείο της FIPRESCI, αλλά και Εύφημο Μνεία από την Οικουμενική Επιτροπή. 


Ο Φινλανδός κινηματογραφιστής που το 2002 απέσπασε στις Κάννες το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για τον αριστουργηματικό και υποψήφιο για το Ξενόγλωσσο Όσκαρ «Άνθρωπο Χωρίς Παρελθόν» του, μας προσφέρει μια ακόμη σπουδαία ταινία, γεμάτη ανθρωπιά, ρομαντικό πνεύμα και αισιόδοξη διάθεση και με το χαρακτηριστικό σαρκαστικό του χιούμορ σε περίοπτη θέση. 

Και, όπως πάντα, αποσπά εξαίρετες ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του. Δίποδους και… τετράποδους!

Ο Μαρσέλ Μαρξ, ένας μποέμ τύπος που κάποτε φιλοδοξούσε να πιάσει την καλή ως συγγραφέας στο Παρίσι, έχει αποτραβηχτεί στη Χάβρη, το δεύτερο πιο πολυσύχναστο λιμάνι της Γαλλίας. Πλέον μοιράζει την καθημερινότητά του ανάμεσα στο ταπεινό επάγγελμα του λούστρου, τις συχνές του επισκέψεις στο αγαπημένο του μπαρ και τη φροντίδα της Αρλετί, της βαριά άρρωστης συζύγου του. Ένα παιχνίδι της μοίρας, όμως, θα τον φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ίντρισα, έναν ανήλικο λαθρομετανάστη από την Αφρική, τον οποίο αναζητά η αστυνομία. Ο Μαρσέλ, βασισμένος στην έμφυτη αισιοδοξία που τον διακρίνει και στην ανθρωπιά του κοινωνικού του περιγύρου, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει να βρει το δρόμο του. Έστω κι αν χρειαστεί να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του…




Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος μοιάζει να αποφεύγει να καταπιαστεί με το φλέγον ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης, το οποίο είναι απόρροια μιας σταθερά επιδεινούμενης παγκόσμιας οικονομικής, πολιτικής και – πάνω απ’ όλα – ηθικής κρίσης. 


Μετανάστες από διάφορα μέρη του κόσμου, οι οποίοι προσπαθούν να βρουν διέξοδο προς τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιμετωπίζονται παραδοσιακά ως πολίτες «Β’ κατηγορίας».

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω να προτείνω κάποια λύση πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα, ωστόσο η σφοδρή μου επιθυμία να καταπιαστώ με το θέμα της λαθρομετανάστευσης με ενέπνευσε να γυρίσω αυτή την – όπως και να το κάνουμε – όχι και τόσο ρεαλιστική ταινία.» 

Άκι Καουρισμάκι
Το λιμάνι της Χάβρης - Στοιχεία ταινίας

Σκηνοθεσία: Άκι Καουρισμάκι
Σενάριο: Άκι Καουρισμάκι
Παραγωγή: Άκι Καουρισμάκι
Φωτογραφία: Τίμο Σάλμινεν
Μοντάζ: Τίμο Λινασάλο
Πρωταγωνιστούν: Αντρέ Βιλμς, Κάτι Ούτινεν, Ζαν-Πιέρ Νταρουσέν, Μπλοντέν Μιγκέλ, Ελίνα Σάλο, Εβελίν Ντιντί

Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών του 2011
Βραβείο Arri-Zeiss στο Φεστιβάλ Μονάχου του 2011



http://klesalaminas.blogspot.com

Read more...

Μυρωμένοι στίχοι (Σκατολογία)

>> Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Τίποτε δεν απόμεινε στον κόσμο πια για μένα,
όλα βρωμούν τριγύρω μου και φαίνονται χεσμένα.
Όλα σκατά γενήκανε και ο δικός μου κώλος
σκατά εγίνηκε κι αυτός, σκατά ο κόσμος όλος.

Μόνο σκατά φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο
κι όλοι χεσμένοι είμαστε, σκατάδες στο τετράγωνο.
Μας έρχεται κάθε σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
μα μόλις φύγει βλέπομε πως αποσκατωθήκαμε.

Σκατά βρωμάει τούτος δω, σκατά βρωμά κι εκείνος,
σκατά βρωμάει το σκατό, σκατά βρωμά κι ο κρίνος.
Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά, και με χαρτί χεσμένο
ό,τι κι αν γράψω σαν σκατό προβάλλει σκατωμένο.


Σκατά τα πάντα θεωρώ και χωρίς πια να απορώ,
σκατά μασώ, σκατά ρουφώ, σκατά πάω να χέσω,
απ΄ τα σκατά θα σηκωθώ και στα σκατά θα πέσω.

Όταν πεθάνω χέστε με, τα κόλλυβά μου φάτε
Και πάλι ξαναχέστε με και πάλι ξαναφάτε,
μα απ’ τα γέλια τα πολλά κοντεύω ν’ αρρωστήσω
και δεν μπορώ να κρατηθώ, μου φεύγουν από πίσω.

Σκατά ο μεν, σκατά ο δε, σκατά ο κόσμος όλος
κι απ’ το πολύ το χέσιμο μου πόνεσε ο κώλος!

Γεώργιος Σουρής (Ἑρμούπολη Σύρου 1853 - Αθήνα 1919)
Φώτο donpsychote.blogspot


Read more...

...κάθε μέρα Χίτλερ

Read more...

Ρετρό... ουρητήριο τοίχου

>> Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Read more...

O Αιγύπτιος που βασανίστηκε στη Σαλαμίνα, μιλά...



"Εγώ γυρνούσα από κρατητήριο σε κρατητήριο, εκείνος ήταν ελεύθερος"

Λίγα 24ωρα μετά τον δίχως προηγούμενο βασανισμό του 30άχρονου Αιγυπτίου στη Σαλαμίνα, καίρια ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Πρώτα από όλα ένα τεράστιο "γιατί". Γιατί τόσο μίσος; Ο Ουαλίντ, όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν, δεν "πειράζει ούτε μυρμήγκι". Παρ' όλα αυτά, κάποιοι θέλησαν να του αφαιρέσουν τη ζωή. Θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι, σε... συνθήκες ζούγκλας, όπως είναι αυτές που επικρατούν στην Ελλάδα, ο καθένας αναζητά ένα τρόπο να επιβιώσει, αφήνοντας στην άκρη νόμους και ηθικούς φραγμούς. Δε μιλάμε όμως για μια συνηθισμένη κλοπή, ανάμεσα στις τόσες άλλες που έχουμε δει να αυξάνονται ραγδαία εν καιρώ κρίσης. Μιλάμε για πράξεις βίας, που όμοιές τους δεν γίνονται "ούτε στο Γκουαντάναμο", όπως είχε πει ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής κοινότητας, Ναΐμ Ελ Γαντούρ, λίγες ώρες μετά το περιστατικό.

Ένα περιστατικό που προκάλεσε μπαράζ... εκρήξεων, τόσο εντός των συνόρων όσο και σε διεθνές επίπεδο. Όχι μόνο για τη σκληρότητά του, αλλά και για το γεγονός ότι οι δράστες μένουν ατιμώρητοι. 

Την ίδια ώρα, οι αρχές έσερναν τον Ουαλίντ από κρατητήριο σε κρατητήριο, ενώ παράλληλα έτρεχαν τις διαδικασίες για την απέλασή του. Αν και η κατάστασή του ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύ σοβαρή, εισήχθη σε νοσοκομείο τέσσερις μέρες μετά το τραγικό συμβάν. Ο ρατσισμός δεν περιορίστηκε στις ανεκδιήγητες "εμπνεύσεις" του φούρναρη, του γιου του και των δύο φίλων τους. Ο ρατσισμός, η διάκριση και η βαθιά υποτίμηση των ανθρώπινων αξιών έγιναν εμφανείς και στα όσα επακολούθησαν. Όχι για τα λεφτά. Ο... κακός ξένος δεν πήρε τα λεφτά κανενός. Ίσα-ίσα, έχασε τα δικά του. Ακόμα δεν έχει επιστραφεί όλο το ποσό που είχε πάνω του. Αλλά επειδή προσεύχεται στον Αλλάχ και όχι στον Ιησού Χρηστό.

Επειδή έχει διαφορετικό χρώμα δέρματος. Επειδή έτυχε να γεννηθεί σε μια φτωχή γειτονιά της Αλεξάνδρειας, ονόματι Αμπάρι. Πιτσιρικάς, αντί να παίζει μπάλα και να τρέχει ανέμελα, όπως αρμόζει σε κάθε παιδί, έτρεχε να βοηθήσει στη δουλειά τον πατέρα του. Ήταν μόλις 10 χρονών όταν ξεκίνησε να δουλεύει. Δεν παραπονέθηκε ποτέ. Η οικογένειά του τα έβγαζε δύσκολα. Ήξερε όμως ότι τα μικρά παιδικά χεράκια του τότε έδιναν μια πολύτιμη χείρα βοηθείας στους δικούς του. Αν και χρόνος για διάβασμα δεν υπήρχε, κατάφερε να τελειώσει το τεχνικό σχολείο. Ξεκινά να ονειρεύεται. Σύντομα φτιάχνει και τη δική του οικογένεια.

Θέλει να ανοίξει μαγαζί με ηλεκτρικά είδη. Η πολιτική κατάσταση στη Αίγυπτο, σε συνδυασμό με τις δεδομένες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τον υποχρεώνουν να δουλεύει ως security σε εταιρεία. Τα έσοδα είναι πενιχρά. Ο δικός του μισθός μαζί με τη σύνταξη του πατέρα του δεν αρκούν. Πόσω μάλλον από τη στιγμή που τα δυο του παιδιά γεννιούνται με πνευμονολογικά προβλήματα. Η ιατρική περίθαλψη κοστίζει ακριβά. Ο αδερφός του είχε μεταναστεύσει ήδη στην Ελλάδα, οπότε η προοπτική της μεταπήδησης στην Ελλάδα μοιάζει δελεαστική και για τον ίδιο. Πριν από δύο χρόνια, το παίρνει απόφαση. Δουλεύει αρχικά ως μπογιατζής και στη συνέχεια ξεκινά να εργάζεται στον φούρνο... "Από την αρχή είχα καταλάβει ότι δεν ήταν και πολύ στα καλά του. Χρειαζόμουν όμως τα χρήματα. Πρώτα έπαιρνα 600 ευρώ, μετά 700 και τελευταία 800. Τους δύο τελευταίους μισθούς δεν τους πήρα ποτέ βέβαια..." λέει στην "Αυγή" ο Ουαλίντ.

Περιγράφοντας τη σχέση του με τον εργοδότη του, δείχνει οργισμένος. "Εκμεταλλευόταν την κατάστασή μου. Με προσέβαλλε συχνά για τη θρησκεία μου. Διαφωνούσαμε. Αλλά πάντα προσπαθούσα να μη δίνω δικαιώματα. Να μη δίνω σημασία. Απλώς να κάνω τη δουλειά μου. Το μόνο που μ' ενδιέφερε ήταν να στέλνω χρήματα στην πατρίδα για την οικογένειά μου".

"Οι Έλληνες δεν είναι κακοί" 

Πράγματι, ο Ουαλίντ δεν ζούσε πλουσιοπάροχα. Ελάχιστα ήταν τα χρήματα που κρατούσε για το εαυτό του. Ίσα-ίσα να βάζει μια μπουκιά στο στόμα του. Το σπίτι του δεν είχε παρά ελάχιστα έπιπλα. Ήταν σχεδόν άδειο. "Σπίτι, δουλειά, σπίτι, δουλειά, αυτή ήταν η καθημερινότητά μου. Δεν είχα χρόνο για τίποτα άλλο". Μου τονίζει ξανά: "Δεν προκαλούσα! Όλοι έχουν να το λένε. Ποτέ δεν έμπλεκα σε μπελάδες. Ένας κύριος μάλιστα μου πρότεινε να τρώμε κάθε Παρασκευή μαζί με τη οικογένειά του. Με ρωτούσε αν είμαι καλά. Ξέρω ότι όλοι οι Έλληνες δεν είναι κακοί. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο βασικός λόγος που εξακολουθώ να μη γεμίζω με μίσος για τους πάντες και τα πάντα".

Συχνά-πυκνά ο Ουαλίντ σταματά. Κόβει τις φράσεις του απότομα. Άλλες φορές επειδή ζαλίζεται από τα χτυπήματα (ακόμα δεν βλέπει από το ένα του μάτι), άλλες φορές επειδή δεν μπορεί να πιστέψει όσα συνέβησαν. Κοιτάζει ψηλά, βαριανασαίνει, κάποιες φορές βουρκώνει. "Ήταν τέσσερις και εγώ ένας! Τι μπορούσα να κάνω;" με ρωτά ξανά και ξανά. Δεν περίμενε απάντηση. Απορούσε, εξοργιζόταν, αδυνατούσε να συλλάβει πως στην Ελλάδα, τη χώρα που θεωρούν δεύτερη πατρίδα τους οι Αιγύπτιοι, βίωσε το αδιανόητο.

"Όταν με παίρνουν από την Αίγυπτο, τους λέω ότι είμαι καλά" 


Αν και τα όσα έγιναν είναι νωπά, ο ίδιος προσπαθεί να κρατά χαμηλούς τόνους ". Όταν με παίρνουν από την Αίγυπτο, δεν ρίχνω λάδι στη φωτιά. Τους λέω ότι είμαι καλά. Μόνο που δεν είμαι... Με την παραμικρή κίνηση τα νεφρά μου με 'σκοτώνουν. Ακόμα βγάζω αίμα. Πείτε μου όμως αλήθεια: Αν εσείς ακούγατε ότι σε μια ξένη χώρα κάποιοι συμπεριφέρονται έτσι στους συμπατριώτες σας, τι θα κάνατε, πώς θα αισθανόσασταν; Και το χειρότερο είναι πως, ενώ γυρνούσα από κρατητήριο σε κρατητήριο, εκείνος ήταν ελεύθερος! Είναι δυνατόν;"

Όπως φαίνεται, στην Ελλάδα τα πάντα είναι δυνατά...

 "Η μητέρα μου έπαθε έμφραγμα"

 "Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να σε βλέπουν στην τηλεόραση τα παιδιά σου χτυπημένο. Η μητέρα μου είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Έπαθε έμφραγμα μόλις πληροφορήθηκε το περιστατικό. Εκείνος όμως είναι ελεύθερος!". Σιωπά και ξεκινά να φέρνει πάλι στο μυαλό του εκείνες τις δύσκολες ώρες. Στις 11 το πρωί του Σαββάτου, ο Ουαλίντ ζητάει να φύγει λίγο νωρίτερα από τον φούρνο. Ήθελε να παρευρεθεί σε θρησκευτική γιορτή και να κάνει ό,τι δουλειές είχαν μείνει την επόμενη μέρα. Ο εργοδότης του τον ρωτά πόσο καιρό έχει να πληρωθεί. Του λέει να περιμένει, γιατί θα του δώσει τα χρήματα που του οφείλονται. Ο γιος του βρίσκεται και αυτός στον φούρνο. "Να πληρωθεί, γιατί να μην πληρωθεί;" λέει στον πατέρα του. Λίγα λεπτά μετά, ξεκινούν να τον βρίζουν. Να τον προσβάλλουν για τη θρησκεία του. Οι τόνοι ανεβαίνουν. Ο Ουαλίντ τσαντίζεται. Αρχίζει να αντιδρά.

Ο πατέρας φεύγει για λίγο. Οι δύο άνδρες έρχονται στα χέρια. Tη στιγμή που ο Ουαλίντ ετοιμάζεται να απαντήσει στα χτυπήματα του γιου, "μπαίνει ο πατέρας. Λέει 'τολμάς να χτυπάς τον γιο μου;'. Μου επιτίθεται. Με σέρνουν στην τουαλέτα. Κλείνουν την πόρτα και φέρνουν μια αλυσίδα, με την οποία τυλίγουν σφιχτά στον λαιμό μου. 'Αυτή θα είναι η τελευταία σου μέρα. Θα σε σκοτώσω', μου φωνάζει το αφεντικό". Συνεχίζουν να τον χτυπάνε και τον βάζουν στο αυτοκίνητο. Τον πάνε στον στάβλο. Τον δένουν, εκεί που δένουν και τ' άλογα. Στήνουν ένα τραπεζάκι πιο δίπλα, φέρνουν καρέκλες και ποτά.


"Στην αλυσίδα είχαν χώσει ένα ξύλο.  Το έστριβαν σιγά-σιγά για να με πνίγει όλο και πιο πολύ. Συνέχιζαν να με βρίζουν και να με βαράνε με σανίδες και γκλοπ, ενώ κάποια στιγμή το αφεντικό βγάζει και όπλο. Μου λέει "θα σε θάψω εδώ. Σε έχω δέσει όπως δένουν τις καμήλες στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο τις δένετε και από τη μύτη. Σε λίγο θα φύγω να φέρω και μια αλυσίδα να την περάσω από τη μύτη σου'. Με ρωτά αν γνωρίζω μια γυναίκα. Του λέω ναι. 'Με αυτήν περνώ τα βράδια μου. Σήμερα είναι η δική σου βραδιά'. Ο γιος του μου λέει κάποια στιγμή 'σου προτείνω να κάνεις το χατίρι του πατέρα μου για να γλιτώσεις'. Του απαντώ ότι προτιμώ να μου φέρουν εδώ και τώρα ένα μαχαίρι για να σφάξω τον εαυτό μου". Ο Ουαλίντ δεν έχει πει σε κανέναν, για το αν τελικά έπεσε εκτός των άλλων και θύμα βιασμού. Ωστόσο, βρέθηκαν φωτογραφίες του που τον έδειχναν γυμνό.

"Επί 18 ώρες με βασάνιζαν.

Αφού έφυγαν, άρχισα να προσπαθώ με ό,τι δύναμη μου είχε απομείνει να σπάσω την αλυσίδα. Βρίσκω μια πέτρα και καταφέρνω να λυθώ από εκεί που μ' είχαν δέσει. Πάω προς την πόρτα. Δεν πίστευα ότι την είχαν αφήσει ανοικτή. Με ό,τι δυνάμεις έχω τρέχω και σωριάζομαι στο έδαφος. Δεν άντεχα άλλο. Με βρίσκουν ένας κύριος με μια γυναίκα. Τους λέω ότι δεν έχω χαρτιά και ότι δεν θέλω να καλέσουν την αστυνομία. Ο κύριος μου δίνει την μπλούζα του για να καλύψω τις αλυσίδες και να μη με μαζέψει η αστυνομία. Μετά με βρήκαν οι δικοί μου..."

 "Ο φούρναρης μας έλεγε ψέματα" 

Μετά από πολλές ώρες αγωνίας, οι συμπατριώτες του Ουαλίντ κατάφεραν να τον βρουν. "Ήταν σε ένα δέντρο. Είχε παντού μώλωπες και τραύματα. Δεν μπορούσε να μιλήσει", λέει ο ξάδερφός του, Μουσταφά. Ζουν μαζί και, όταν διαπίστωσε πως είχε αργήσει, "ανησύχησα. Δεν ερχόταν και ο Ουαλίντ ποτέ δεν αργεί. Πήγα από τον φούρνο. Και το αφεντικό του άρχισε να μου λέει 'μην ανησυχείς, όλα καλά θα πάνε'. Στη συνέχεια, πήγαινε πάνω-κάτω και μουρμούραγε πως δεν ξέρει τι θα κάνει με τη δουλειά και πώς θα τα καταφέρει μόνος του. Παράλληλα, προσπαθούσε να μας καθησυχάσει. Έλεγε ότι 'αν δεν έχουμε νέα του μέχρι την Κυριακή, θα πάω στην Αστυνομία να δηλώσω την εξαφάνισή του'. Μίλαγε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Είναι απίστευτο!".

"Θέλω να μείνω στην Ελλάδα" 

Παρά τα όσα πέρασε ο Ουαλίντ, θέλει να παραμείνει στην Ελλάδα. Οι διαδικασίες για την έκδοση άδειας παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους έχουν προχωρήσει. "Πρώτα όμως θέλω να επιστρέψω στην Αίγυπτο. Να δω τη μητέρα μου. Ελπίζω ότι θα γίνει καλά" και στη συνέχεια, "αν όλα πάνε καλά, θέλω να έρθω πάλι στην Ελλάδα και να πιάσω δουλειά".

Τα ξένα ΜΜΕ για τον βασανισμό 

Ο αντίκτυπος στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ήταν μεγάλος. Η Ελλάδα μέρα με τη μέρα αποκτά τη φήμη αφιλόξενης χώρας. Παρά τις προσπάθειες του Ουαλίντ, το θέμα πήρε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' ό,τι και ο ίδιος περίμενε. "Στην Αίγυπτο παίζουν συνέχεια το θέμα. Έχω δύο παιδάκια 2 και 4 χρονών. Το μεγάλο με αναγνωρίζει. Η γυναίκα μου κλείνει την τηλεόραση, αλλά πείτε μου πόσο φρικτό είναι το παιδί σου να σε βλέπει στην τηλεόραση σε αυτή την κατάσταση;" σχολιάζει ο Ουαλίντ και αυτό που τον φοβίζει ακόμα περισσότερο είναι "ότι έτσι χαλάνε οι σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων.

Οι επιθέσεις που δεχόμαστε εξοργίζουν τους συμπατριώτες μου. Και είναι λογικό, από τη στιγμή που κανείς δεν τιμωρείται!". Από την "Guardian" μέχρι Μέσα Ενημέρωσης της Αιγύπτου, αφιερώνονται πολλές λέξεις για το σκηνικό τρόμου που στήθηκε σε βάρος του Ουαλίντ. Η "Ιrishtimes" κάνει λόγο για αύξηση των ρατσιστικών κρουσμάτων βίας στην Ελλάδα και πάνω από 1.500 άνθρωποι έχουν αναδημοσιεύσει το σχετικό ρεπορτάζ, ενώ την είδηση αναπαρήγαγαν ακόμα και Μέσα των ΗΠΑ! Η αιγυπτιακή σελίδα el-balad.com με φωτογραφικό υλικό κάνει λόγο για ωμή βία και υπογραμμίζει την ανεξήγητη στάση της ελληνικής κυβέρνησης. 

"Οι Αιγύπτιοι δεν έχουν δημιουργήσει ποτέ θέμα"

Οι συνεχείς επιθέσεις σε βάρος των Αιγυπτίων έχουν προκαλέσει έκπληξη σε πολλούς. Κάτοικος του νησιού, που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, επειδή στο παρελθόν έχει δεχτεί απειλές από χρυσαυγίτες, ισχυρίζεται πως "δεν περίμενα ποτέ ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά το ποιόν του φούρναρη δεν το λες και... καλό. Πάντοτε ήταν αγενής, επιθετικός και ο τζόγος ήταν από τις αγαπημένες του συνήθειες. Οι Αιγύπτιοι ποτέ δεν μας ενόχλησαν. Αντιθέτως, μπορώ να πω ότι είναι ιδιαιτέρως αγαπητοί. Δεν είναι τυχαίο πως έχουν πολλούς φίλους, οι οποίοι είναι Έλληνες". Ο Αλέξανδρος συμφωνεί. "Έχω γεννηθεί στη Σαλαμίνα. Είμαι 30 χρονών και μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει ποτέ κάποιο έγκλημα να διαπράττεται από τους Αιγύπτιους. Δεν θεωρώ πως είναι κανείς άγιος, αλλά μιλάμε για ανθρώπους που θέλουν να ζουν ήσυχα".










Πηγή: www.lifo.gr


Εγώ γυρνούσα από κρατητήριο σε κρατητήριο, εκείνος ήταν ελεύθερος" Λίγα 24ωρα μετά τον δίχως προηγούμενο βασανισμό του 30άχρονου Αιγυπτίου στη Σαλαμίνα, καίρια ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Πρώτα από όλα ένα τεράστιο "γιατί". Γιατί τόσο μίσος; Ο Ουαλίντ, όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν, δεν "πειράζει ούτε μυρμήγκι". Παρ' όλα αυτά, κάποιοι θέλησαν να του αφαιρέσουν τη ζωή. Θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι, σε... συνθήκες ζούγκλας, όπως είναι αυτές που επικρατούν στην Ελλάδα, ο καθένας αναζητά ένα τρόπο να επιβιώσει, αφήνοντας στην άκρη νόμους και ηθικούς φραγμούς. Δε μιλάμε όμως για μια συνηθισμένη κλοπή, ανάμεσα στις τόσες άλλες που έχουμε δει να αυξάνονται ραγδαία εν καιρώ κρίσης. Μιλάμε για πράξεις βίας, που όμοιές τους δεν γίνονται "ούτε στο Γκουαντάναμο", όπως είχε πει ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής κοινότητας, Ναΐμ Ελ Γαντούρ, λίγες ώρες μετά το περιστατικό. Ένα περιστατικό που προκάλεσε μπαράζ... εκρήξεων, τόσο εντός των συνόρων όσο και σε διεθνές επίπεδο. Όχι μόνο για τη σκληρότητά του, αλλά και για το γεγονός ότι οι δράστες μένουν ατιμώρητοι. Την ίδια ώρα, οι αρχές έσερναν τον Ουαλίντ από κρατητήριο σε κρατητήριο, ενώ παράλληλα έτρεχαν τις διαδικασίες για την απέλασή του. Αν και η κατάστασή του ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύ σοβαρή, εισήχθη σε νοσοκομείο τέσσερις μέρες μετά το τραγικό συμβάν. Ο ρατσισμός δεν περιορίστηκε στις ανεκδιήγητες "εμπνεύσεις" του φούρναρη, του γιου του και των δύο φίλων τους. Ο ρατσισμός, η διάκριση και η βαθιά υποτίμηση των ανθρώπινων αξιών έγιναν εμφανείς και στα όσα επακολούθησαν. Όχι για τα λεφτά. Ο... κακός ξένος δεν πήρε τα λεφτά κανενός. Ίσα-ίσα, έχασε τα δικά του. Ακόμα δεν έχει επιστραφεί όλο το ποσό που είχε πάνω του. Αλλά επειδή προσεύχεται στον Αλλάχ και όχι στον Ιησού Χρηστό. Επειδή έχει διαφορετικό χρώμα δέρματος. Επειδή έτυχε να γεννηθεί σε μια φτωχή γειτονιά της Αλεξάνδρειας, ονόματι Αμπάρι. Πιτσιρικάς, αντί να παίζει μπάλα και να τρέχει ανέμελα, όπως αρμόζει σε κάθε παιδί, έτρεχε να βοηθήσει στη δουλειά τον πατέρα του. Ήταν μόλις 10 χρονών όταν ξεκίνησε να δουλεύει. Δεν παραπονέθηκε ποτέ. Η οικογένειά του τα έβγαζε δύσκολα. Ήξερε όμως ότι τα μικρά παιδικά χεράκια του τότε έδιναν μια πολύτιμη χείρα βοηθείας στους δικούς του. Αν και χρόνος για διάβασμα δεν υπήρχε, κατάφερε να τελειώσει το τεχνικό σχολείο. Ξεκινά να ονειρεύεται. Σύντομα φτιάχνει και τη δική του οικογένεια. Θέλει να ανοίξει μαγαζί με ηλεκτρικά είδη. Η πολιτική κατάσταση στη Αίγυπτο, σε συνδυασμό με τις δεδομένες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τον υποχρεώνουν να δουλεύει ως security σε εταιρεία. Τα έσοδα είναι πενιχρά. Ο δικός του μισθός μαζί με τη σύνταξη του πατέρα του δεν αρκούν. Πόσω μάλλον από τη στιγμή που τα δυο του παιδιά γεννιούνται με πνευμονολογικά προβλήματα. Η ιατρική περίθαλψη κοστίζει ακριβά. Ο αδερφός του είχε μεταναστεύσει ήδη στην Ελλάδα, οπότε η προοπτική της μεταπήδησης στην Ελλάδα μοιάζει δελεαστική και για τον ίδιο. Πριν από δύο χρόνια, το παίρνει απόφαση. Δουλεύει αρχικά ως μπογιατζής και στη συνέχεια ξεκινά να εργάζεται στον φούρνο... "Από την αρχή είχα καταλάβει ότι δεν ήταν και πολύ στα καλά του. Χρειαζόμουν όμως τα χρήματα. Πρώτα έπαιρνα 600 ευρώ, μετά 700 και τελευταία 800. Τους δύο τελευταίους μισθούς δεν τους πήρα ποτέ βέβαια..." λέει στην "Αυγή" ο Ουαλίντ. Περιγράφοντας τη σχέση του με τον εργοδότη του, δείχνει οργισμένος. "Εκμεταλλευόταν την κατάστασή μου. Με προσέβαλλε συχνά για τη θρησκεία μου. Διαφωνούσαμε. Αλλά πάντα προσπαθούσα να μη δίνω δικαιώματα. Να μη δίνω σημασία. Απλώς να κάνω τη δουλειά μου. Το μόνο που μ' ενδιέφερε ήταν να στέλνω χρήματα στην πατρίδα για την οικογένειά μου". "Οι Έλληνες δεν είναι κακοί" Πράγματι, ο Ουαλίντ δεν ζούσε πλουσιοπάροχα. Ελάχιστα ήταν τα χρήματα που κρατούσε για το εαυτό του. Ίσα-ίσα να βάζει μια μπουκιά στο στόμα του. Το σπίτι του δεν είχε παρά ελάχιστα έπιπλα. Ήταν σχεδόν άδειο. "Σπίτι, δουλειά, σπίτι, δουλειά, αυτή ήταν η καθημερινότητά μου. Δεν είχα χρόνο για τίποτα άλλο". Μου τονίζει ξανά: "Δεν προκαλούσα! Όλοι έχουν να το λένε. Ποτέ δεν έμπλεκα σε μπελάδες. Ένας κύριος μάλιστα μου πρότεινε να τρώμε κάθε Παρασκευή μαζί με τη οικογένειά του. Με ρωτούσε αν είμαι καλά. Ξέρω ότι όλοι οι Έλληνες δεν είναι κακοί. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο βασικός λόγος που εξακολουθώ να μη γεμίζω με μίσος για τους πάντες και τα πάντα". Συχνά-πυκνά ο Ουαλίντ σταματά. Κόβει τις φράσεις του απότομα. Άλλες φορές επειδή ζαλίζεται από τα χτυπήματα (ακόμα δεν βλέπει από το ένα του μάτι), άλλες φορές επειδή δεν μπορεί να πιστέψει όσα συνέβησαν. Κοιτάζει ψηλά, βαριανασαίνει, κάποιες φορές βουρκώνει. "Ήταν τέσσερις και εγώ ένας! Τι μπορούσα να κάνω;" με ρωτά ξανά και ξανά. Δεν περίμενε απάντηση. Απορούσε, εξοργιζόταν, αδυνατούσε να συλλάβει πως στην Ελλάδα, τη χώρα που θεωρούν δεύτερη πατρίδα τους οι Αιγύπτιοι, βίωσε το αδιανόητο. "Όταν με παίρνουν από την Αίγυπτο, τους λέω ότι είμαι καλά" Αν και τα όσα έγιναν είναι νωπά, ο ίδιος προσπαθεί να κρατά χαμηλούς τόνους ". Όταν με παίρνουν από την Αίγυπτο, δεν ρίχνω λάδι στη φωτιά. Τους λέω ότι είμαι καλά. Μόνο που δεν είμαι... Με την παραμικρή κίνηση τα νεφρά μου με 'σκοτώνουν. Ακόμα βγάζω αίμα. Πείτε μου όμως αλήθεια: Αν εσείς ακούγατε ότι σε μια ξένη χώρα κάποιοι συμπεριφέρονται έτσι στους συμπατριώτες σας, τι θα κάνατε, πώς θα αισθανόσασταν; Και το χειρότερο είναι πως, ενώ γυρνούσα από κρατητήριο σε κρατητήριο, εκείνος ήταν ελεύθερος! Είναι δυνατόν;" Όπως φαίνεται, στην Ελλάδα τα πάντα είναι δυνατά... "Η μητέρα μου έπαθε έμφραγμα" "Ξέρετε πόσο σκληρό είναι να σε βλέπουν στην τηλεόραση τα παιδιά σου χτυπημένο. Η μητέρα μου είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Έπαθε έμφραγμα μόλις πληροφορήθηκε το περιστατικό. Εκείνος όμως είναι ελεύθερος!". Σιωπά και ξεκινά να φέρνει πάλι στο μυαλό του εκείνες τις δύσκολες ώρες. Στις 11 το πρωί του Σαββάτου, ο Ουαλίντ ζητάει να φύγει λίγο νωρίτερα από τον φούρνο. Ήθελε να παρευρεθεί σε θρησκευτική γιορτή και να κάνει ό,τι δουλειές είχαν μείνει την επόμενη μέρα. Ο εργοδότης του τον ρωτά πόσο καιρό έχει να πληρωθεί. Του λέει να περιμένει, γιατί θα του δώσει τα χρήματα που του οφείλονται. Ο γιος του βρίσκεται και αυτός στον φούρνο. "Να πληρωθεί, γιατί να μην πληρωθεί;" λέει στον πατέρα του. Λίγα λεπτά μετά, ξεκινούν να τον βρίζουν. Να τον προσβάλλουν για τη θρησκεία του. Οι τόνοι ανεβαίνουν. Ο Ουαλίντ τσαντίζεται. Αρχίζει να αντιδρά. Ο πατέρας φεύγει για λίγο. Οι δύο άνδρες έρχονται στα χέρια. Tη στιγμή που ο Ουαλίντ ετοιμάζεται να απαντήσει στα χτυπήματα του γιου, "μπαίνει ο πατέρας. Λέει 'τολμάς να χτυπάς τον γιο μου;'. Μου επιτίθεται. Με σέρνουν στην τουαλέτα. Κλείνουν την πόρτα και φέρνουν μια αλυσίδα, με την οποία τυλίγουν σφιχτά στον λαιμό μου. 'Αυτή θα είναι η τελευταία σου μέρα. Θα σε σκοτώσω', μου φωνάζει το αφεντικό". Συνεχίζουν να τον χτυπάνε και τον βάζουν στο αυτοκίνητο. Τον πάνε στον στάβλο. Τον δένουν, εκεί που δένουν και τ' άλογα. Στήνουν ένα τραπεζάκι πιο δίπλα, φέρνουν καρέκλες και ποτά. "Στην αλυσίδα είχαν χώσει ένα ξύλο. Το έστριβαν σιγά-σιγά για να με πνίγει όλο και πιο πολύ. Συνέχιζαν να με βρίζουν και να με βαράνε με σανίδες και γκλοπ, ενώ κάποια στιγμή το αφεντικό βγάζει και όπλο. Μου λέει "θα σε θάψω εδώ. Σε έχω δέσει όπως δένουν τις καμήλες στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο τις δένετε και από τη μύτη. Σε λίγο θα φύγω να φέρω και μια αλυσίδα να την περάσω από τη μύτη σου'. Με ρωτά αν γνωρίζω μια γυναίκα. Του λέω ναι. 'Με αυτήν περνώ τα βράδια μου. Σήμερα είναι η δική σου βραδιά'. Ο γιος του μου λέει κάποια στιγμή 'σου προτείνω να κάνεις το χατίρι του πατέρα μου για να γλιτώσεις'. Του απαντώ ότι προτιμώ να μου φέρουν εδώ και τώρα ένα μαχαίρι για να σφάξω τον εαυτό μου". Ο Ουαλίντ δεν έχει πει σε κανέναν, για το αν τελικά έπεσε εκτός των άλλων και θύμα βιασμού. Ωστόσο, βρέθηκαν φωτογραφίες του που τον έδειχναν γυμνό. "Επί 18 ώρες με βασάνιζαν. Αφού έφυγαν, άρχισα να προσπαθώ με ό,τι δύναμη μου είχε απομείνει να σπάσω την αλυσίδα. Βρίσκω μια πέτρα και καταφέρνω να λυθώ από εκεί που μ' είχαν δέσει. Πάω προς την πόρτα. Δεν πίστευα ότι την είχαν αφήσει ανοικτή. Με ό,τι δυνάμεις έχω τρέχω και σωριάζομαι στο έδαφος. Δεν άντεχα άλλο. Με βρίσκουν ένας κύριος με μια γυναίκα. Τους λέω ότι δεν έχω χαρτιά και ότι δεν θέλω να καλέσουν την αστυνομία. Ο κύριος μου δίνει την μπλούζα του για να καλύψω τις αλυσίδες και να μη με μαζέψει η αστυνομία. Μετά με βρήκαν οι δικοί μου..." "Ο φούρναρης μας έλεγε ψέματα" Μετά από πολλές ώρες αγωνίας, οι συμπατριώτες του Ουαλίντ κατάφεραν να τον βρουν. "Ήταν σε ένα δέντρο. Είχε παντού μώλωπες και τραύματα. Δεν μπορούσε να μιλήσει", λέει ο ξάδερφός του, Μουσταφά. Ζουν μαζί και, όταν διαπίστωσε πως είχε αργήσει, "ανησύχησα. Δεν ερχόταν και ο Ουαλίντ ποτέ δεν αργεί. Πήγα από τον φούρνο. Και το αφεντικό του άρχισε να μου λέει 'μην ανησυχείς, όλα καλά θα πάνε'. Στη συνέχεια, πήγαινε πάνω-κάτω και μουρμούραγε πως δεν ξέρει τι θα κάνει με τη δουλειά και πώς θα τα καταφέρει μόνος του. Παράλληλα, προσπαθούσε να μας καθησυχάσει. Έλεγε ότι 'αν δεν έχουμε νέα του μέχρι την Κυριακή, θα πάω στην Αστυνομία να δηλώσω την εξαφάνισή του'. Μίλαγε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Είναι απίστευτο!". "Θέλω να μείνω στην Ελλάδα" Παρά τα όσα πέρασε ο Ουαλίντ, θέλει να παραμείνει στην Ελλάδα. Οι διαδικασίες για την έκδοση άδειας παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους έχουν προχωρήσει. "Πρώτα όμως θέλω να επιστρέψω στην Αίγυπτο. Να δω τη μητέρα μου. Ελπίζω ότι θα γίνει καλά" και στη συνέχεια, "αν όλα πάνε καλά, θέλω να έρθω πάλι στην Ελλάδα και να πιάσω δουλειά". Τα ξένα ΜΜΕ για τον βασανισμό Ο αντίκτυπος στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ήταν μεγάλος. Η Ελλάδα μέρα με τη μέρα αποκτά τη φήμη αφιλόξενης χώρας. Παρά τις προσπάθειες του Ουαλίντ, το θέμα πήρε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' ό,τι και ο ίδιος περίμενε. "Στην Αίγυπτο παίζουν συνέχεια το θέμα. Έχω δύο παιδάκια 2 και 4 χρονών. Το μεγάλο με αναγνωρίζει. Η γυναίκα μου κλείνει την τηλεόραση, αλλά πείτε μου πόσο φρικτό είναι το παιδί σου να σε βλέπει στην τηλεόραση σε αυτή την κατάσταση;" σχολιάζει ο Ουαλίντ και αυτό που τον φοβίζει ακόμα περισσότερο είναι "ότι έτσι χαλάνε οι σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων. Οι επιθέσεις που δεχόμαστε εξοργίζουν τους συμπατριώτες μου. Και είναι λογικό, από τη στιγμή που κανείς δεν τιμωρείται!". Από την "Guardian" μέχρι Μέσα Ενημέρωσης της Αιγύπτου, αφιερώνονται πολλές λέξεις για το σκηνικό τρόμου που στήθηκε σε βάρος του Ουαλίντ. Η "Ιrishtimes" κάνει λόγο για αύξηση των ρατσιστικών κρουσμάτων βίας στην Ελλάδα και πάνω από 1.500 άνθρωποι έχουν αναδημοσιεύσει το σχετικό ρεπορτάζ, ενώ την είδηση αναπαρήγαγαν ακόμα και Μέσα των ΗΠΑ! Η αιγυπτιακή σελίδα el-balad.com με φωτογραφικό υλικό κάνει λόγο για ωμή βία και υπογραμμίζει την ανεξήγητη στάση της ελληνικής κυβέρνησης. "Οι Αιγύπτιοι δεν έχουν δημιουργήσει ποτέ θέμα" Οι συνεχείς επιθέσεις σε βάρος των Αιγυπτίων έχουν προκαλέσει έκπληξη σε πολλούς. Κάτοικος του νησιού, που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, επειδή στο παρελθόν έχει δεχτεί απειλές από χρυσαυγίτες, ισχυρίζεται πως "δεν περίμενα ποτέ ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά το ποιόν του φούρναρη δεν το λες και... καλό. Πάντοτε ήταν αγενής, επιθετικός και ο τζόγος ήταν από τις αγαπημένες του συνήθειες. Οι Αιγύπτιοι ποτέ δεν μας ενόχλησαν. Αντιθέτως, μπορώ να πω ότι είναι ιδιαιτέρως αγαπητοί. Δεν είναι τυχαίο πως έχουν πολλούς φίλους, οι οποίοι είναι Έλληνες". Ο Αλέξανδρος συμφωνεί. "Έχω γεννηθεί στη Σαλαμίνα. Είμαι 30 χρονών και μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει ποτέ κάποιο έγκλημα να διαπράττεται από τους Αιγύπτιους. Δεν θεωρώ πως είναι κανείς άγιος, αλλά μιλάμε για ανθρώπους που θέλουν να ζουν ήσυχα". Πηγή: www.lifo.gr

Read more...

Κρύες θάλασσες







Περισσότερα:  http://www.seaphotos.com/bc/

Read more...

Η Google μάς ξεναγεί στα αστέρια

>> Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012


Φαίνεται τελικά πως η Google έχει βάλει στόχο εκτός από τη Γη να χαρτογραφήσει και το διάστημα, έστω σε μια πιο καλλιτεχνική και λιγότερο ακριβή απόδοση. Tα εργαστήρια της εταιρείας ανέπτυξαν ένα νέο δοκιμαστικό project με το όνομα «100.000 Αστέρια» το οποίο είναι αφιερωμένο στο διάστημα

Χρησιμοποιώντας εικόνες και δεδομένα από τη NASA, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος και άλλες πηγές, με την υποστήριξη του Chrome για τις τελευταίες τεχνολογίες του web όπως το HTML 5, WebGL και CSS3D, η ομάδα της Google παρουσίασε μια ιστοσελίδα μέσω της οποίας μπορείτε να περιηγηθείτε ανάμεσα στα αστέρια του γαλαξία μας και να διαβάσετε σημαντικές πληροφορίες για κάθε άστρο από τη Wikipedia.

Η εταιρεία βέβαια αποφάσισε να επικεντρωθεί μόνο σε 100.000 αστέρια και όχι στα δισεκατομμύρια που υπάρχουν στο γαλαξία, ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν στην πραγματικότητα αδύνατο.

«Ενώ εξερευνείτε αυτό το πείραμα ελπίζουμε να μοιραστείτε το θαυμασμό μας για το πόσο μεγάλος είναι πραγματικά ο γαλαξίας μας» έγραψε ο Aaron Koblin στο Chrome blog.

«Είναι απίστευτο να σκεφτούμε πως αυτή η «ομίχλη» των 100.000 αστεριών είναι απλά ένα μικρό τμήμα των τρισεκατομμυρίων άστρων στο ευρύτερο σύμπαν».

Οι εικόνες είναι πραγματικά εκπληκτικές, η Google όμως τονίζει ότι δεν θα πρέπει να θεωρηθούν ως επιστημονικό έγγραφο, αλλά ως μια απλή καλλιτεχνική απόδοση.

Το 100.000 Stars είναι διαθέσιμο μόνο για τους χρήστες Google Chrome στην ιστοσελίδα










Read more...

Ντοκιμαντέρ: Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974

>> Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012


Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη
«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.

Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974». ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.

« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία...

Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ.

Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά.

Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας.

« Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ».

Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδη

Read more...

.


Read more...

H ανακύκλωση υπολογιστών σκοτώνει παιδιά στην Αφρική

>> Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012











Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ο Θεός «έβρε χε φωτιά και θειάφι» για να καταστρέψει τα αμαρτωλά Σόδομα και Γόμορρα, αλλά φυσικά δεν είχε κατά νου ότι την ίδια τύχη θα είχαν χιλιάδες παιδιά στην Αφρική λόγω της σύγ χρονης τεχνολογίας.

Η πολιτισμένη Δύση στέλνει κάθε χρόνο στην Αφρική εκατομμύρια παλιούς υπολογιστές προς φτηνό «κάψιμο και ενταφιασμό»… 


Μόνο που τελικά τα κομμάτια τους καταλήγουν σε μικρά παιδιά, τα οποία, χωρίς να γνωρίζουν τους κινδύνους, τα παίρνουν για να τα πουλήσουν, με αποτέλεσμα να δηλητηριάζονται από τα τοξικά στοιχεία.

Στην Άκρα, μια πόλη της Γκάνας, πυκνός μαύρος καπνός καλύπτει τις καλύβες των παρα γκουπόλεων. Εκεί μεταφέρονται από τη Δύση για να καούν οι παλιοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Τα εξαρτήματα των υπολογιστών περιέχουν όμως μεγάλες ποσότητες βαρέων μετάλλων, με απο τέλεσμα με το κάψιμό τους να αναδύουν άκρως καρκινογόνες αναθυμιάσεις. Οι υπολογιστές των πλουσίων δηλητηριάζουν τους φτωχούς της Αφρικής… 


Πολλά μικρά παιδιά μάλιστα, για να βγάλουν τα προς το ζην, κομματιάζουν τους μισο καμμένους υπολογιστές, σπάζοντας τις οθόνες με πέτρες. 

Αφαιρούν κομμάτια χάλκινων καλωδίων, τους σκληρούς δίσκους, μαγνήτες, βίδες και ό,τι άλλο μπορούν να πουλήσουν. Δεν ξέρουν ότι κου βαλούν στις τσάντες τους έναν αργό θάνατο…

Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι κάπου 50 εκα τομμύρια τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων πετι ούνται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Το κόστος ανακύκλωσης μίας παλιάς οθόνης υπολογιστή στη Γερμανία είναι κάπου 3,50 ευρώ. Αν μεταφερ θεί όμως στην Γκάνα με πλοίο, το κόστος είναι μόλις 1,50 ευρώ.


Υπάρχουν πολλά «νεκροταφεία» υπολογιστών. Δεν είναι μόνο στην Γκάνα, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στη Νιγηρία, το Βιετνάμ, την Ινδία, την Κίνα και τις Φιλιππίνες.
Φυσικά υπάρχει η Σύμβαση της Βασιλείας, που τέθηκε σε ισχύ το 1989 και που απαγορεύει στις ανεπτυγμένες χώρες να στέλνουν τα απόβλη τα των ηλεκτρονικών υπολογιστών στον φτωχό Νότο.


Συνολικά 172 χώρες έχουν υπογράψει τη σύμ βαση, αλλά τρεις δεν την έχουν επικυρώσει: η Αϊτή, το Αφγανιστάν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αμερικάνικης Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος, περί που 40 εκατομμύρια υπολογιστές πετιούνται κάθε χρόνο μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες.


10 Δεκεμβρίου 2009 - http://topontiki.gr/article/2021



Φωτογραφίες: http://andrewmcconnell

Read more...

Δωρεάν Φαγητό ανά Νομό


Οι διαπιστώσεις που μπορούμε να κάνουμε για τις ανάγκες των συνανθρώπων μας είναι πολλές. Μια από αυτές, η βασικότερη είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που και στους καιρούς της 'αφθονίας' δεν έχουν κυριολεκτικά να φάνε.

Δεν είναι ντροπή να ζητήσετε βοήθεια. 

Παρακάτω σας παρέχουμε πληροφορίες ανα νομό σχετικά με το πού μπορείτε να απευθυνθείτε.


Read more...

Γουρουνόπουλο ψητό με μέλι


1 γουρουνόπουλο ολόκληρο (περίπου 7-8 κιλά με το κεφάλι)
300 ml ελαιόλαδο
3 πορτοκάλια (το χυμό)
120 γραμ. μέλι
2 κουτ. γλυκού ξίδι
1 κουτ. γλυκού μουστάρδα απαλή
1 κουτ. γλυκού φασκόμηλο
αλάτι και πιπέρι
χοντροκομμένα αρωματικά λαχανικά:

καρότο
κρεμμύδι ξερό
πιπεριά κόκκινη
πιπεριά πράσινη
σέλινο
σκόρδο

Εκτέλεση Συνταγής

Αρχικά πλένουμε πολύ καλά το κρέας και το σκουπίζουμε.

Έπειτα, ανακατεύουμε το χυμό των πορτοκαλιών με το μέλι και τη μουστάρδα και αλείφουμε όλο το εσωτερικό μέρος του γουρουνόπουλου.

Επιπλέον αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε το θυμάρι και το φασκόμηλο και το βάζουμε στο ψυγείο για 2 ώρες περίπου.

Στη συνέχεια, αλείφουμε ένα ταψάκι με ελαιόλαδο, στρώνουμε τα χοντροκομμένα αρωματικά λαχανικά και πάνω τους τα κρέας. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου, αλείφουμε την πέτσα με λίγο λάδι και βάζουμε το ταψάκι στο φούρνο να σιγοψήνεται ανοιχτό για δυόμισι ώρες περίπου. Κατά διαστήματα, ρίχνουμε στον πάτο του ταψιού λίγο ζεστό νεράκι και αλείφουμε με ένα πινέλο το γουρουνόπουλο με λίγο λάδι και το μείγμα του μελιού. Προσέχουμε το ψήσιμο να γίνει ομοιόμορφα, να ροδοκοκκινίσει η πέτσα του και να γίνει τραγανό.

Όταν είναι έτοιμο, μεταφέρουμε το γουρουνόπουλο σε άλλο σκεύος όπου το διατηρούμε ζεστό. Παίρνουμε όλα τα εναπομείναντα στο ταψί και φτιάχνουμε την σάλτσα ως εξής:

Βάζουμε το ταψάκι πάνω στο μάτι της κουζίνας, ώστε να διατηρείται ζεστό. Ρίχνουμε λίγο ζεστό νερό, ξύνοντας το ταψί με σπάτουλα για να ξεκολλήσουν όλες οι ουσίες. Σουρώνουμε την σάλτσα, τη βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι και την διατηρούμε ζεστή.

Σερβίρουμε φαγητό ζεστό και το συνοδεύουμε με πατάτες, κυδώνια ψητά και πράσινη σαλάτα.

Καλή όρεξη!

http://www.toarkoudi.gr/

Read more...

Πρωινό

>> Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012




Read more...

Τὸ Πῦρ

Πυρὸς τροπαὶ πρῶτον θάλασσα, θαλάσσης δὲ τὸ μὲν ἥμισυ γῆ, τὸ δὲ ἥμισυ πρηστὴρ· δυνάμει γὰρ (Ἡράκλειτος) λέγει ὅτι πῦρ ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος λόγου καὶ θεοῦ τὰ σύμπαντα δι' ἀέρος τρέπεται εἰς ὑγρὸν τὸ ὡς σπέρμα τῆς διακοσμήσεως, ὃ καλεῖ θάλασσαν, ἐκ δὲ τούτου αὖθις γίνεται γῆ καὶ οὐρανὸς καὶ τὰ ἐμπεριεχόμενα· ὅπως δὲ πάλιν ἀναλαμβάνεται καὶ ἐκπυροῦται, σαφῶς διὰ τούτων δηλοῖ· (γῆ) θάλασσα διαχέεται, καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον, ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι γῆ. 


Η φωτιά μετατρέπεται πρώτα σε θάλασσα· και το μισό της θάλασσας γίνεται γη και το άλλο μισό σίφουνας. (Ο Ηράκλειτος) θέλει να πει μ' αυτό πως με τη δύναμη της η φωτιά, υπό την επήρεια του θείου Λόγου που κυβερνά τα πάντα, μετατρέπεται δια μέσου του αέρα σε υγρασία, πυρήνα της όλης διάταξης του σύμπαντος, και την οποία ονομάζει θάλασσα. Από αυτήν ξαναγεννιούνται η γη ο ουρανός και ό,τι εμπεριέχουν. Το πώς ο κόσμος οδηγείται ξανά προς τα πίσω και αφανίζεται από τη φωτιά, το εξηγεί καθαρά: Η (γη) διαλύεται σε θάλασσα και φτάνει στο ίδιο μέτρο αναλογίας που ίσχυε πριν γίνει γη. 

http://www.mikrosapoplous.gr/heracletus/heracletus5.html

Read more...

Ντοκιμαντέρ: Tά Δάκρυα της Γάζας (2010)




Σε ένα τραχύ ύφος,μοναδικό υλικό, εκτίθενται οί βάναυσες συνέπειες των σύγχρονων πολέμων. Η ταινία απεικονίζει επίσης την ικανότητα των γυναικών και των παιδιών να χειριστούν την καθημερινή ζωή τους μετά από μια δραματική εμπειρία του πολέμου. Πολλοί από αυτούς ζουν σε σκηνές ή σε ερείπια χωρίς τοίχους ή οροφές. Είναι όλοι που έχουν ανάγκη από χρήματα, τρόφιμα, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Άλλοι έχουν χάσει μέλη της οικογένειας, ή μένουν με σοβαρά τραυματισμένα παιδιά. Η ταινία ακολουθεί τρία παιδιά μέσα από τον πόλεμο και την περίοδο μετά την κατάπαυση του πυρός.


http://www.islandanarchy.com/t2801-gazas-tarer-tears-of-gaza-2010






http://delt4.deviantart.com/art/Free-Gaza-Part-2-108697583
http://zeitgeisttheater.wordpress.com/2012/10/25/now-showing/tears-of-gaza-poster-artwork-8x10/
http://latuff2.deviantart.com/art/Israeli-raid-on-Gaza-2-107558960
http://artthreat.net/2011/04/imaging-apartheid-poster-palestine/

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP