Γυμνάσιο Αιαντείου Σαλαμίνας: Βρυξέλλες... ερχόμαστε!

>> Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Το Σάββατο 28 Απριλίου 2012 πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο του Υπουργείου Μεταφορών η τελετή απονομής της εκστρατείας Οικολογικής Μετακίνησης ecomobility 2011-2012. Στην εκστρατεία φέτος συμμετείχαν 38 Γυμνάσια από όλη τη χώρα, τα οποία συμμετείχαν εθελοντικά με ομάδες 8 μαθητών της Γ' Γυμνασίου και από 1 έως 2 καθηγητές τους.

Το Γυμνάσιο Αιαντείου κατέλαβε την πρώτη θέση, καθώς η επιτροπή αξιολόγησης θεώρησε ότι είχαμε την καλύτερη εργασία! Θυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια του προγράμματος οι μαθητές έχουν ως στόχο να ερευνήσουν τα προβλήματα της πόλης τους αναφορικά με την οικολογική μετακίνηση, να προτείνουν λύσεις και να ευαισθητοποιήσουν την κοινωνία το μέγιστο δυνατό.

Ήταν μία απίστευτη γιορτή, την οποία διοργάνωσε ο Εθελοντικός Οργανισμός Εcocity και την οποία τίμησαν σημαντικοί καθηγητές από πολλά Πανεπιστήμια της Ελλάδος, το ΥΠΕΠΘ, καθώς επίσης και φορείς της πολιτείας και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Την τελική απονομή έκανε η κ. Μαριέττα Γιαννάκου, Βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την οποία θα συναντήσει η νικήτρια ομάδα στις Βρυξέλλες όπου θα φιλοξενηθεί για μία ολόκληρη εβδομάδα. Επιπλέον, η ομάδα θα συναντήσει τον Ευρωπαϊκό Επίτροπο Περιβάλλοντος για να συζητήσει μαζί του τα προβλήματα της Σαλαμίνας και τις προτάσεις της ομάδας.

Στο τέλος της εκδήλωσης, η ομάδα έδωσε συνέντευξη στον Αδέσμευτο Τύπο, πληροφορήθηκε ότι το περιοδικό AUTOMOTO θα κάνει αφιέρωμα στην εργασία μας και συζήτησε με πολλούς διακεκριμένους συγκοινωνιολόγους με τους οποίους θα υπάρξει και περαιτέρω συνεργασία.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε (καθώς έχει απόλυτη σχέση με τις προτάσεις της ομάδας) ότι η Επιτροπή έκανε χαρακτηριστικά στην απονομή το εξής σχόλιο:" Η ομάδα ecomobility είπε ΟΧΙ στη ζεύξη Περάματος Σαλαμίνας και εμείς της λέμε ΝΑΙ στη ζεύξη Σαλαμίνας Βρυξελλών!"

Κλείνοντας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για ακόμη μία φορά τους καθηγητές μας, κ. Δημήτριο Τσιμούρα και κ. Μαίρη Κανάκη, τους ακούραστους συνεργάτες και συμβούλους μας, για την ευκαιρία που μας έδωσαν να εκφραστούμε και να πετύχουμε τον στόχο μας που είναι η προβολή του νησιού μας και η επίλυση των προβλημάτων του. Επίσης, ευχαριστούμε θερμά και τον Δ/ντή του σχολείου μας κ. Κοτσώνη Δημήτριο, για τη διευκόλυνσή και την ενθάρρυνσή του σε ό,τι του ζητήσαμε.

Η ομάδας μας δεσμεύεται να συνεχίσει να παλεύει για το καλό και την ανάδειξη της Σαλαμίνας μας. Σας ευχαριστούμε όλους! Βρυξέλλες...ερχόμαστε!

Στην ομάδα ecomobility συμμετείχαν οι μαθητές:
Λατσώνας Απόστολος, Πέππα Φανή, Χαλκιάς Γιώργος, Μητράκη Παναγιώτα, Θεοχάρης Νίκος, Χρυσοβαλάντου Παναγιώτου, Πλευράκης Ριχάρδος & Πετροχείλου Γιώτα.


http://ecomobilityaianteio.blogspot.com/?zx=c81d2c2547004885

Read more...

Βιάννος Κρήτης








Στη Βιάννο και τα γύρω χωριά στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής έγιναν μαζικές εκτελέσεις, το 1943. Περίπου 400 άνθρωποι συνολικά εκτελέστηκαν. Ένα από τα θρηνητικά τραγούδια, λέει μεταξύ άλλων:

Διαβάτες σαν θα πάτε
στης Βιάννου τα χωριά
μνήματα μην πατάτε
μην πάρουνε φωτιά.

Τα μνήματα εκείνα
που τόσο λυπηρά
ετάφησαν αδέρφια
για την ελευθεριά.

Σκοτώσανε μανάδες
εσφάξανε παιδιά
των Γερμανών ο νόμος
αθώους δεν ψηφά.
 
 
 
http://el.wikipedia.org/
Φωτογραφίες: Αιγιαλός.blogspot

Read more...

Όπερα

http://www.youtube.com/blogs/id/SRlt1j4awUA

Read more...

RAM

Read more...

Κινηματογραφικό έργο: Το Μπλόκο

>> Σάββατο, 28 Απριλίου 2012



Υπόθεση:
Καλοκαίρι του 1944. Το τέρας του Ναζισμού ψυχορραγεί και η τριπλή Κατοχή της Ελλάδας πλησιάζει στο τέλος της. Ωστόσο, η ασύδοτη βία των κατακτητών σε βάρος του ελληνικού λαού συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Σε μια κακόφημη γωνιά της Κοκκινιάς μια ομάδα Γερμανών μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους συλλαμβάνουν έναν μαυραγορίτη (Κώστας Καζάκος) την ώρα που διασκεδάζει σε κάποιο γλέντι, και του αναθέτουν τον εξ ίσου βρώμικο ρόλο του καταδότη για να επωφεληθούν απ’ τις “γνωριμίες” του. Ο μαυραγορίτης δέχεται τη “συνεργασία” και συμβάλει στη μαζική τραγωδία του λεγόμενου «Μπλόκου της Κοκκινιάς», που οδήγησε στη σύλληψη εκατοντάδων πατριωτών και στον τραγικό τους βασανισμό και ηρωικό θάνατο...



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο- Σκηνοθεσία: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ
Διεύθυνση Φωτογραφίας: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
Μοντάζ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ
Μουσική: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΑΡΑΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ
Εκτέλεση Παραγωγής: ΡΟΥΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Σκηνικά: ΕΜΥ ΤΖΑΒΡΑ BULLOCH
Camera: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΣ
Ήχος: ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΝΔΑΜΗΣ
Επεξεργασία Ήχου: DNA LAB
Παραγωγός : ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ
Ειδικός σύμβουλος: ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΑΝΕΖΗΣ
Διανομή:  
Χώρα Παραγωγής: ΕΛΛΑΔΑ
Γλώσσα: ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Έτος Παραγωγής:  2011
Διάρκεια: '
Εικόνα: ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος: ΔΡΑΜΑ


 .....................................................................................................

ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου: Εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά, το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το ΜΠΛΟΚ15, την Εθνική Αντίσταση

Ο Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαϊδαρίου ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. από τη σύστασή του (2007) προβάλλει την τοπική ιστορία της πόλης. Ιδιαίτερα την Πρωτομαγιά κάνουμε εκδηλώσεις για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το ΜΠΛΟΚ15 και  προβάλλουμε το αίτημα να γίνει ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.
Την Πρωτομαγιά του 1944 μεταφέρθηκαν από το κτήριο ΜΠΛΟΚ15 του Στρατοπέδου Χαϊδαρίου 200 κομμουνιστές και εκτελέσθηκαν ως αντίποινα στη Μάντρα του σκοπευτηρίου της Καισαριανής/
Φέτος, για την Πρωτομαγιά του 2012, είχαμε προγραμματίσει μια ημερίδα με ιστορικούς για το θέμα του Στρατοπέδου Χαϊδαρίου, οι εκλογές όμως στις 6 Μαΐου μας "υποχρεώνουν" να τροποποιήσουμε το αρχικό σχέδιο. Δεν ακυρώνουμε την ημερίδα, την αναβάλουμε.
Έτσι λοιπόν το πρόγραμμα του Οικολογικού Πολιτιστικού Συλλόγου Χαϊδαρίου για την Πρωτομαγιά του 2012 είναι το εξής:

- Έκθεση φωτογραφίας και ντοκουμέντων με θέμα την Εθνική Αντίσταση και το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου στον ΙΣΤΟ, από Παρασκευή 27/4/2012 - 30/4/2012.

- Προβολή της ταινίας ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ στις 30/4/2012,8:00μ.μ στον ΙΣΤΟ.
Περισσότερες πληροφορίες για τη διεύθυνση του ΙΣΤΟΥ ΕΔΩ
Η προβολή της ταινίας ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ που αναφέρεται στο Μπλόκο της Κοκκινιάς, την Εθνική Αντίσταση και του προδότες συνεργάτες των Γερμανών καθώς και η έκθεση ντοκουμέντων είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους έχουν απολέσει την ιστορική μνήμη και τις ναζιστικές θηριωδίες της κατοχής.

  .....................................................................................................


ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΥ ΑΔΩΝΙ ΚΥΡΟΥ
ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚΟΥ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ


Η ΤΑΙΝΙΑ
Μια σπάνια ταινία για το έπος της Εθνικής Αντίστασης, μια από τις ελάχιστες που καταπιάνονται σοβαρά με το θέμα της κατοχής, και η μοναδική που παρουσιάζει με τόλμη το θέμα-ταμπού (και ειδικά εκείνη την εποχή) των κουκουλοφόρων συνεργατών των Ναζί.
Μια «μαύρη σελίδα» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, από τις πολυάριθμες που γράφτηκαν στα τραγικά χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη σκηνοθετική μαεστρία του διεθνή σκηνοθέτη και θεωρητικού του κινηματογράφου ΑΔΩΝΙ ΚΥΡΟΥ.

Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία, για μια μεγάλη τραγωδία, στην οποία κύλησε το αίμα 315 πατριωτών! Ο Κύρου θέλησε με τον τρόπο αυτόν, να αποτίσει ένα φόρο τιμής στο έπος της Εθνικής Αντίστασης και του λαϊκού κινήματος στα χρόνια 1941-1945.
Η υπόθεση της ταινίας, που εξιστορεί με δύναμη τα αληθινά γεγονότα του Μπλόκου της Κοκκινιάς και των γύρω περιοχών, αναδεικνύει τον απαράμιλλο ηρωισμό του απλού λαϊκού αγωνιστή που στέκεται αταλάντευτος μπροστά στα βασανιστήρια και στο απόσπασμα, έναν ηρωισμό που μόνο το σχολείο της ανυποχώρητης αντίστασης ενάντια στην καταπίεση μπορεί να καλλιεργήσει.

Η αντίσταση αυτή για τον Κύρου είναι καθήκον, είναι μια διαχρονική ανάγκη ηθική και πολιτική. Γι’ αυτό άλλωστε και οι δήμιοι των Κοκκινιωτών παρουσιάζονται εντελώς αφαιρετικά και απρόσωπα, παραπέμποντας μέσω της γενίκευσης σ’ ένα διαχρονικό σύμβολο καταπίεσης, ένα θανάσιμο κίνδυνο που πάντα ελλοχεύει και απειλεί την ανθρώπινη ελευθερία. Με σαφείς επιρροές από την μαρξιστική φιλοσοφία, ο Κύρου με έναν ιδιαίτερο τρόπο προσπαθεί να δείξει την δυνατότητα ακόμα και του πιο ασήμαντου καθημερινού ανθρώπου, να φτάσει στην ηθική στιγμή της επιλογής, χωρίς κατ' ανάγκη να χρειαστεί να προηγηθούν ιδίατερα περίπλοκες και μεγάλες πολιτικές αναλύσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: Κανείς δε δικαιούται να πιστεύει πως μπορεί να μείνει αμέτοχος, όσο κι αν προσπαθήσει.

Η λιτή μα τόσο δυνατή ερμηνεία των σπουδαίων ηθοποιών που παρουσιάζονται στην ταινία, οι σοκαριστικές σκηνές της συγκέντρωσης του πλήθους, των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων, η σωστή “αναλογία” ανάμεσα στον ήρωα – προσωπικότητα και τον ήρωα – λαό, σε συνδυασμό με την αποστασιοποιημένη ντοκιμαντερίστικη ματιά του σκηνοθέτη που συνειδητά απομακρύνεται από τον γραφικό μελοδραματισμό και την πατριωτική μεγαλοστομία συνθέτουν το μωσαϊκό μιας από τις καλύτερες νεοελληνικές ταινίες για την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, η οποία έδωσε μια τιμητική διάκριση στον Άδωνη Κύρου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1965 ενώ προβλήθηκε και στην «Εβδομάδα Κριτικής» του Φεστιβάλ Καννών το 1966.

Η μουσική της ταινίας είναι του σπουδαίου και πολυβραβευμένου ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ενώ αξίζει να αναφέρουμε ότι ανάμεσα στους συντελεστές της ταινίας βρίσκονταν και οι Γιώργος Πανουσόπουλος και Σταύρος Τορνές, που στη συνέχεια έγιναν γνωστοί και αξιόλογοι σκηνοθέτες της χώρας μας.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ
Εξήντα επτά χρόνια πριν, το αίμα 315 πατριωτών πότισε τη Μάντρα της Κοκκινιάς. 17 Αυγούστου 1944, χαράματα Παρασκευής. Κοντά στις 2:30 το πρωί ξεκινά το δράμα της ομαδικής σφαγής που θα ακολουθήσει όταν ανέβει ο ήλιος ψηλά. Δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά, από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί και Ρέντη μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά, ο κλοιός σφίγγει.
Μαζί  με τους Ναζί κατακτητές καταφθάνει στην προσφυγούπολη του Πειραιά, τη “Μικρή Μόσχα”, όπως την είχαν βαφτίσει, και το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά. Περί τους 3.000 βαριά οπλισμένους με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα, Γερμανούς και Έλληνες ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη που εκείνη την ώρα κοιμάται.

Επικεφαλής της κτηνωδίας που θα εξελιχθεί σε λίγες ώρες, ο συνταγματάρχης Πλυντζανόπουλος, ο ταγματάρχης Γιώργος Σγούρος και ο διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Νίκος Μπουραντάς. Μετά τις 6:00 π.μ. ακούγονται τα χωνιά στους δρόμους της Κοκκινιάς. Όχι τα χωνιά της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ που καλούσαν κάθε τόσο τον Κοκκινιώτικο λαό σε αντίσταση και του έδιναν κουράγιο, μα τα χωνιά των ταγματασφαλιτών:
«Προσοχή-προσοχή! Σας μιλάνε τα τάγματα ασφαλείας. Όλοι οι άνδρες από 14-60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Όσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επί τόπου!».

Πανικός σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο της πόλης. Μερικοί κρύβονται όπως-όπως σε στέγες, καταπακτές, πηγάδια, όπου βρουν. Με υποκόπανους γκρεμίζονται οι πόρτες των φτωχών παραγκόσπιτων και με βρισιές και κλωτσιές σέρνονται κυριολεκτικά προς τον τόπο του Μαρτυρίου, εκατοντάδες αγωνιστές. Αρκετοί ήταν εκείνοι που δεν υπάκουσαν στην εντολή και εκτελέστηκαν επί τόπου στα σπίτια τους.

Οι γυναίκες με τα παιδιά κλαίνε και οδύρονται ακολουθώντας με αγωνία τους δικούς τους ανθρώπους. Οι Γερμανοί αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Οι ταγματασφαλίτες μπαίνουν στα σπίτια και αρπάζουν ότι βρουν, καταστρέφουν, καίνε, βρίζουν και χτυπούν τα γυναικόπαιδα. Η μικρή αντίσταση που πρόλαβαν να δεχτούν από ομάδες ΕΛΑΣιτών πνίγεται στο αίμα. Οι πρώτοι νεκροί πέφτουν σε διάφορους δρόμους.

Γύρω στις 8.00 π.μ. η πλατεία της Οσίας Ξένης, αλλά και οι γύρω δρόμοι, έχουν γεμίσει από κόσμο. Περίπου 25.000 άτομα. Χωρίζονται κατά ομάδες σε πεντάδες με κενά μεταξύ τους για να μπορούν οι δήμιοι να υποδεικνύουν όποιον θέλουν. Η εντολή είναι να κάθονται γονατιστοί με ψηλά το κεφάλι. Η ζέστη είναι αφόρητη και αρκετοί είναι αυτοί που λιποθυμούν και ζητούν εναγωνίως λίγες σταγόνες νερό. Όσες γυναίκες προσπαθούν να πλησιάσουν τους κρατούμενους προσφέροντάς τους από τις πήλινες στάμνες λίγο νερό, κακοποιούνται μπροστά σε όλους.


Ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά, τα παλικάρια γονατισμένα με τα πρόσωπά τους γυρισμένα προς τη Μάντρα περιμένουν με αγωνία. Οι γερμανοτσολιάδες πιάνουν δουλειά. Στην πλατεία εμφανίζονται ελάχιστοι Κοκκινιώτες που φορούν μαύρες κουκούλες και έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος, ως γνήσιοι προδότες υποδεικνύουν ποιους να εκτελέσουν. Ο γνωστός χαφιές της Κοκκινιάς, Μπατράνης, διακρίνει μέσα στο πλήθος το λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου και με ειρωνεία τον χαιρετά «τα σέβη μου λοχαγέ» και δίνει το σύνθημα. Αφού με την ξιφολόγχη του βγάζουν το μάτι και του σχίζουν τα μάγουλα, τον περιφέρουν ανάμεσα στο πλήθος ζητώντας του να προδώσει. Η απάντηση του ΕΛΑΣίτη λοχαγού ήταν «Πατριώτες, σηκώστε το κεφάλι, μη φοβάστε. Δεν πρόκειται να προδώσω κανέναν!». Σέρνεται για να κρεμαστεί αναίσθητος. Λίγο πριν το τέλος του ψέλλισε. «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ!!!»

Ο τόπος εκτέλεσης είναι κοντά στην πλατεία της Οσίας Ξένης στη μάντρα ενός ταπητουργείου στη συμβολή των οδών Κιλικίας και Θειρών. Η μάντρα του υφαντουργείου Παγιασλή γεμίζει με παλικάρια. Ο Γερμανός δήμιος που βρίσκεται στο πόστο του μέσα στη Μάντρα πίνει συνέχεια ούζο και με το όπλο του συνεχώς εκτελεί. Πίνει, βρίζει, εκτελεί και συνεχώς αναφωνεί «άλλες κόμουνιστ καπούτ», («Όλοι οι κομμουνιστές θα πεθάνουν»).
Την ώρα των ομαδικών εκτελέσεων μια ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τους την ηρωίδα και ξακουστή αντάρτισσα Διαμάντω Κουμπάκη κρύβονται στο βόρειο τμήμα της πόλης σε σπίτια συναγωνιστών τους. Ξαφνικά γερμανικά καμιόνια ζώνουν την περιοχή και αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Γύρω στις 11:00 π.μ., οι Γερμανοί πληροφορούνται ότι στη Νεάπολη προδόθηκε το κρησφύγετο μιας ομάδας του εφεδρικού ΕΛΑΣ, στην οποία συμμετείχε η Διαμάντω Κουμπάκη. Η χαρά των Γερμανών ήταν μεγάλη διότι κατάφεραν να την συλλάβουν. Καθώς τη χτυπούσαν κατευθυνόμενοι προς τη Μάντρα η Διαμάντω τους έβριζε και τους απαντούσε «σαν και εσάς προδότες εγώ έφαγα 65!». Παρά το άγριο ξυλοδαρμό της με τους υποκόπανους των όπλων, φθάνοντας στη Μάντρα του μαρτυρίου και λίγο πριν την εκτελέσουν βρήκε το κουράγιο να φωνάξει «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες. Θα τους εκδικηθούν».

Την ώρα που η Διαμάντω Κουμπάκη και η Αθηνά Μαύρου έπεφταν στα χέρια των Γερμανών για να βρουν τραγικό θάνατο στην ίδια περιοχή μια ομάδα ΕΛΑΣιτών με επικεφαλής το Θεόδωρο Μακρή συνεχίζει να δίνει γενναία μάχη. Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να διαφύγουν από το γερμανικό κλοιό. Νεκροί πέφτουν ο Θεόδωρος Μακρής και ο Ιταλός Αντιφασίστας που είχε προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ  Νίνο ή Πέτρος.
Στην πλατεία Οσίας Ξένης συνεχίζεται η τραγωδία. Εκατοντάδες γυναίκες προσπαθούν  να ανακουφίσουν τον πόνο των αγωνιστών και με στάμνες κουβαλούν λίγο νερό και λίγο ψωμί. Οι δήμιοι σπάνε τις στάμνες, κλωτσάνε τις γυναίκες και βρίζουν.. Τα παιδιά κλαίνε και σπαράζουν: Η ζέστη, η δίψα, ο φόβος έχει σκεπάσει τα πρόσωπα και τις ψυχές όλων. Οι Γερμανοί και οι “Έλληνες” συνεργάτες τους  χαμογελούν σαρκαστικά. Η αγωνία της διαλογής συνεχίζεται, οι ριπές στη Μάντρα συνεχίζονται, το Μαρτύριο τελειωμό δεν έχει. Τη στιγμή αυτή ξεχωρίζει ο ηρωισμός του αγωνιστή Κώστα Περιβόλα ο οποίος, την ώρα που τον διαλέγουν για εκτέλεση, ορμά πάνω στον Ι.Πλυντζανόπουλο και τον πιάνει από το λαιμό, Ο δήμιος προλαβαίνει και τον εκτελεί επί τόπου. Λίγο μετά το μεσημέρι σταματούν οι εκτελέσεις.

Έχουν προηγηθεί κι άλλες ομαδικές εκτελέσεις στα Καμένα, στη συμβολή των οδών Ακροπόλεως και Αρτέμιδος. Εκεί εκτελούνται 46 πατριώτες οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην περιοχή με καμιόνια από την Οσία Ξένη. Πενήντα  άλλοι εκτελέστηκαν σε μια άλλη μάντρα στα Αρμένικα, σαράντα κάηκαν ζωντανοί στο Σχιστό και άλλοι δολοφονήθηκαν στους δρόμους και στα σπίτια τους. Συνολικά 315 ήταν τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.
Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το χώμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Τα κτήνη ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν ότι αντικείμενα αξίας είχαν πάνω τους. Ρολόγια, δαχτυλίδια, βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν το αποτρόπαιο ανοσιούργημά τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου. Ανάμεσα σ΄ αυτούς ήταν και οι προδότες Μπατράνης και Μπεμπέκογλου.

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας έκλεισε γύρω στις 6:00 μ.μ. με ένα ξεδιάλεγμα περίπου 8.000 Κοκκινιωτών ομήρων. Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Οι όμηροι οδηγούνται, σε φάλαγγα ανά τέσσερις, και σ΄ αυτή την απόσταση, περίπου 7 χιλιομέτρων όσοι πέφτουν κάτω από την εξάντληση, τη δίψα ή τη ζέστη, βασανίζονται αμέσως. Σε όλους τους δρόμους της Κοκκινιάς ακούς μόνο κλάματα μανάδων, συζύγων και παιδιών, ενώ από παντού ρέει αίμα και η πόλη μυρίζει θάνατο.
Όπως αναφέρει ο μαχητής του ΕΛΑΣ Αγ. Σοφίας Πειραιά, Μιχάλης Γρηγοράκης, ο οποίος συμμετείχε σ΄ αυτήν την πορεία, ένας από τους ταγματασφαλίτες που τους συνόδευαν, καθ΄ όλη τη διαδρομή φώναζε «Η Κοκκινιά δεν είναι εδώ. Η Γερμανία είναι εδώ. Πάρτε το χαμπάρι και θα πεθάνετε όλοι σας». Από το Χαϊδάρι γύρω στα 1.800 άτομα σέρνονται στα κολαστήρια της Γερμανίας. Κοκκινιώτες κλείστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Μανχάϊμ, Νταχάου, Μπούνχεβαλντ, Μπίπλις, Άουσβιτς και αλλού…

Η ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ
Όμως, οι ηρωικοί νεκροί της Κοκκινιάς έμελλε να σταθούν για άλλη μια φορά μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, όταν το Μάρτη του 1947 το Γ` Δικαστήριο δοσιλόγων αθώωσε τους προδότες εγκληματίες Πλυτζανόπουλο και Σγούρο (πρωταγωνιστές της σφαγής)! Ο Πλυτζανόπουλος έγινε υποστράτηγος του κυβερνητικού στρατού και ο ανεψιός του έγινε δήμαρχος Κοκκινιάς απ' τη χούντα.

Στην απολογία του στο Β` Δικαστήριο δοσίλογων ο Ν. Μπουραντάς είπε κυνικά: «Εγώ τρώγω ένα ξεροκόμματο βουτηγμένο στο αίμα! Αλλά ρέει στις φλέβες μου άφθονο ελληνικό αίμα». Αναφερόμενος στο Μπλόκο της Κοκκινιάς ο ίδιος είπε ότι πήγε με το μηχανοκίνητο και την ξεκαθάρισε και «διευκόλυνε το έργο της Ειδικής και των Ταγμάτων που πήγαν την άλλη μέρα»...

Μετά την απελευθέρωση οι δοσίλογοι επικεφαλής του μεγάλου μπλόκου της Κοκκινιάς δικάστηκαν και αθωώθηκαν. Κανείς δεν καταδικάστηκε, εκτός από τον Σγούρο που όμως δεν εξέτισε την ποινή του αφού … ήταν ταγματάρχης του Εθνικού Στρατού. Είναι πλέον γνωστό ότι τα τάγματα ασφαλείας τα ίδρυσαν οι Αγγλοι μετά από συνεργασία της Ιντέλιτζενς Σέρβις με τους Γερμανούς. Πολλοί από τους επικεφαλής των ταγματασφαλιτών ήταν διπλοί πράκτορες της Γκεστάπο και της Ιντέλιτζενς Σέρβις. Ο ίδιος ο Πλυτζανόπουλος το παραδέχτηκε στην απολογία του ότι ήταν αγγλόφιλος και ότι τα ευζωνικά τάγματα (τάγματα ασφαλείας) ιδρύθηκαν με έγκριση από το στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Το Μάρτη του 1947, το Γ’ Δικαστήριο δοσίλογων αθώωσε οριστικά τον Σγούρο και τον Πλυτζανόπουλο. Ο τελευταίος έφτασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου ενώ ο Σγούρος διορίστηκε διοικητής στο 3ο τάγμα της Μακρονήσου!!

Ο κυνισμός του μεταπολεμικού μοναρχοφασιστικού κράτους συμπληρώθηκε από τη χούντα της 21ης Απριλίου, με την ωμή διαστρέβλωση της ιστορίας. Οι χουντικοί διόρισαν δήμαρχο Νίκαιας (Ν. Κοκκινιά) τον ανεψιό του Πλυτζανόπουλου. Αυτός σε μια επίδειξη θράσους και ξεδιαντροπιάς τοποθέτησε στο μνημείο των θυμάτων του μπλόκου (που κατασκευάστηκε το 1956) επιγραφή με το παρακάτω κείμενο:

«Προδόται και μασκοφόροι κομμουνισταί, και εαμίται, ελασίται, παρέδωσαν εις τους βαρβάρους κατακτητάς την 17ην Αυγούστου 1944, αγνούς πατριώτας αγωνιστάς της Εθνικής Αντίστασης. Τέκνα ηρωικά της Νίκαιας, οι οποίοι και εξετελέσθησαν εις τον χώρον τούτον»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΔΩΝΙ ΚΥΡΟΥ
Ο Άδωνις Κύρου - γνωστός παγκοσμίως με το ψευδώνυμο Ado Kyrou - σκηνοθέτης συγγραφέας, και θεωρητικός του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 18/10/1923 στην Αθήνα, και πέθανε στις 4/11/1985 στο Παρίσι. Στα χρόνια της νεότητάς του έλαβε ενεργά μέρος στο λαϊκό κίνημα της εποχής, και ιδιαίτερα στην περίοδο της Κατοχής κατά τη διάρκεια της οποίας έλαβε ενεργά μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Μετά την απελευθέρωση έφυγε για τη Γαλλία όπου έμεινε μόνιμα με μικρά διαλλείματα. Έπειτα από σαράντα και πλέον χρόνια δημιουργικής δράσης  ο Άδωνις Κύρου άφησε μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά που αποτελείται από εννέα  βιβλία –ανάμεσα στα οποία και το κλασσικό έργο “Ο σουρεαλισμός στον κινηματογράφο”-, πολλά άρθρα κριτικής κινηματογράφου, δύο ταινίες μεγάλου μήκους, δεκατρείς μικρού μήκους, τέσσερις τηλεταινίες, και τουλάχιστον τριάντα ώρες τηλεοπτικών προγραμμάτων μουσικού, πολιτιστικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Ακόμα διετέλεσε συνεργάτης στο γαλικό περιοδικό κινηματογράφου “Positif”, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως μέχρι σήμερα δεν έχει ακόμα καταγραφεί με πληρότητα το σύνολο του έργου του.

Του Δημήτρη Παπαμίχου

http://www.myfilm.gr/9632

Read more...

Αρχείο ελληνικού κινηματογράφου/Ταινίες

Read more...

Η κινηματογραφική αφίσα ως έργο τέχνης


Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για κάθε κινηματογραφόφιλο - και όχι μόνο - είναι η έκθεση Eastern European Poster Art που αυτή την εποχή πραγματοποιείται στην Image Gallery (Λ. Αμαλίας 36, Μέγαρο Λυκιαρδόπουλου) μέχρι τις 10 Ιουνίου 2012: αυθεντικές κινηματογραφικές αφίσες από χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ διακοσμούν τους τοίχους των χώρων του κτιρίου.

Οι χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης έχουν τεράστια παράδοση στην τέχνη της αφίσας, η οποία άρχισε να αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ιδιαίτερα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950 με τις καθοριστικές αλλαγές στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ εκείνη την εποχή οι καλλιτεχνικές δράσεις υπόκεινταν στους αυστηρότατους περιορισμούς του κομμουνιστικού καθεστώτος, πολλοί καλλιτέχνες κομμουνστικών χωρών μπόρεσαν να εκφραστούν με απεριόριστη ελευθερία δημιουργώντας αφίσες πραγματικά πρωτοποριακές.

Πρόκειται για έργα τέχνης με την απόλυτη έννοια του όρου, στις περισσότερες περιπτώσεις εμπνευσμένα από τις εικαστικές τέχνες και εντελώς μακριά από τους περιορισμούς και τις συμβάσεις των αντίστοιχων αφισών της Δύσης. Η θεματολογία τους δεν αντλείται καν από τα πρόσωπα των σταρ αλλά από το πνεύμα και τη φιλοσοφία της κάθε ταινίας.


Στην έκθεση της Image Gallery o επισκέπτης θα δει τις πρώτες και αυθεντικές εκτυπώσεις 150 αφισών που φιλοτεχνήθηκαν σε χώρες του Αντολικού μπλοκ από την δεκαετία του 1960 και μετά. Ταινίες όπως το «Καμπαρέ» του Μπομπ Φόσι, το «Αλιεν» του Ρίντλεϊ Σκοτ και η «Τούτσι» του Σίντνεϊ Πόλακ δίνουν μια ιδέα της έκθεσης.

Αφιερωμένη στην τέχνη της εικονογράφησης και της φωτογραφίας η Ιmage Gallery αυτή την εποχή φιλοξενεί στο ισόγειό της και έκθεση με αυθεντικές κινηματογραφικές αφίσες από όλον τον κόσμο. Το καλά ενημερωμένο προσωπικό προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες στους επισκέπτες για την ιστορία των αφισών, τη διαδικασία παραγωγής τους ανά εποχή, τους διαφορετικούς τύπους και τη χρησιμότητά τους και να αποκτήσει γενικές πληροφορίες που αφορούν συλλέκτες.

Ολα τα αντικείμενα που εκτίθενται, θεωρούνται συλλεκτικά και κάποια διατίθενται προς πώληση.

Image Gallery - Λεωφ. Αμαλίας 36, τηλ. 210-3230534, www.theimage.gr

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=452786

Read more...

Ντοκιμαντέρ: Samsara (2012)

>> Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Read more...

PERIVOS: Let's Do It Salamina

>> Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012


Ο Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας συμμετέχει την Κυριακή 29 Απριλίου 2012 και ώρα 10 π. μ. στην Παγκόσμια Εκστρατεία Εθελοντικού Καθαρισμού Let’s Do It World Clean Up, η οποία πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, καθαρίζοντας την Παραλία Καματερού, στην οποία υπάρχει μεγάλος όγκος απορριμμάτων. Θα χρειαστούμε το κέφι και την όρεξή σας για δουλειά!
 
Λίγα λόγια για την καμπάνια:

Το "Let's Do It" είναι μια διεθνής εθελοντική καμπάνια που ξεκίνησε για 1η φορά το 2008 στην Εσθονία και είχε σαν στόχο να καθαριστεί από εθελοντές μέσα σε μία μόνο ημέρα ολόκληρη η χώρα από κάθε λογής σκουπίδια. Τελικά στις 3 Μαΐου του 2008, 50.000 εθελοντές καθάρισαν 10.000 τόνους σκουπιδιών από δασικές εκτάσεις. Από τότε το "Let's Do It" έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και πλέον μία φορά κάθε χρόνο πολίτες από όλο τον κόσμο καθαρίζουν τις πόλεις τους περνώντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αλτρουισμού για το περιβάλλον αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.


Φέτος για πρώτη φορά θα φιλοξενήσουμε το ''Let's Do It'' στην Ελλάδα με την πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ) και του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Αττικής ''Ώρα για Δράση''. Η ΕΕΔΣΑ και ο «Ώρα για Δράση», ως μη κερδοσκοπικές, εθελοντικές οργανώσεις ήρθαν σε επαφή με τους διοργανωτές της καμπάνιας από την Εσθονία και φέρνουν τη συγκεκριμένη καμπάνια στη χώρα μας.

www.go.to/perivos

Read more...

Σπαθόλαδο

>> Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Bάλσαμο για το σώμα και την ψυχή
Mε ιδιότητες που το κατατάσσουν σε ένα από τα πολύ σημαντικά για τον άνθρωπο θεραπευτικά βότανα, το βαλσαμόχορτο από την αρχαιότητα είναι γνωστό για την αποτελεσματική αντιμετώπιση δερματολογικών προβλημάτων, την επούλωση πληγών και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Στις μέρες μας, όμως, είναι ένα από τα βότανα που έχουν ερευνηθεί περισσότερο και με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης και άλλων ψυχικών και νευρολογικών διαταραχών.

Oι θεραπευτικές του ιδιότητες 


Tο βάλσαμο θεωρείται:

• Aντικαταθλιπτικό, ηρεμιστικό, αντισπασμωδικό και βελτιωτικό της ποιότητας του ύπνου σε αϋπνίες.

• Aντιφλογιστικό και επουλωτικό για εγκαύματα και πληγές. Επίσης, θεωρείται ότι επιταχύνει την εξαφάνιση των στιγμάτων της λευκόρροιας και των σκληρών όγκων του δέρματος.

• Τονωτικό και διεγερτικό για εξασθενημένους οργανισμούς.

• Καταπραϋντικό και ανακουφιστικό σε βρογχίτιδα, βήχα, άσθμα.

• Eμμηναγωγικό-ρυθμιστικό της εμμήνου ρύσεως.

• Διουρητικό.

• Σπασμολυτικό.

• Για στομαχικές-εντερικές διαταραχές.

• Αντιπυρετικό και παυσίπονο.


Yπερικό και κατάθλιψη

Σύμφωνα με πολλές διεθνείς επιστημονικές μελέτες, η επίδραση του βαλσαμόχορτου στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης είναι θετική. Bάσει μιας πρόσφατης μελέτης που διεξήγαγε μεγάλη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία και δημοσιεύτηκε στο «British Medical Journal», το βάλσαμο αποδείχτηκε τουλάχιστον εξίσου δραστικό με την παροξετίνη, ένα συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά της κατάθλιψης.

Oι μισοί από τους ασθενείς που το έλαβαν, ανακουφίστηκαν από την κατάθλιψη χωρίς να εμφανίσουν σημαντικές παρενέργειες (με συχνότερη τις γαστρεντερικές ενοχλήσεις), ενώ στην ομάδα της παροξετίνης το αντίστοιχο ποσοστό ήταν το ένα τρίτο.


http://www.siniparxi.gr





ΣυνΥπαρξη: Ιδέα και φιλοσοφία
Η Συνύπαρξη δημιουργήθηκε, για να φέρει στο σπίτι σας προϊόντα διατροφής και όχι μόνο, που η παραγωγή τους γίνεται από ανθρώπους που επέλεξαν συνειδητά να ασχοληθούν με τη γη και τη φύση γενικότερα στο μέτρο που αυτή το επιτρέπει.

Το όνομά μας δηλώνει την επιθυμία μας για την αρμονική συνύπαρξη όλων μας με γνώμονα το σεβασμό στη φύση, τους ανθρώπους που δουλεύουν σ’ αυτήν αλλά και τους καταναλωτές των προϊόντων τους. Η αρχή αυτή εκφράζεται τόσο στην επιλογή των προϊόντων αυτών, όσο και στη διανομή τους.

Με τη Συνύπαρξη προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε μία πύλη, από την οποία ο καθένας από εμάς θα μπορεί να αντλεί πληροφορίες για τα προϊόντα που παράγονται από αγροτικούς συνεταιρισμούς και παραγωγούς, τους οποίους αξίζει να υποστηρίξουμε.

Αυτό που προσφέρουμε εμείς ως υπηρεσία είναι ο εντοπισμός επιλεγμένων βιολογικών και παραδοσιακών προϊόντων και η διανομή τους στο σπίτι σας, έχοντας παράλληλα ως στόχο τη διατήρηση των τιμών στα επίπεδα των παραγωγών και των συνεταιρισμών.

Επειδή πιστεύουμε στο εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, για πολλά από τα προϊόντα μας συνεργαζόμαστε με το μη-κερδοσκοπικό Συνεταιρισμό Αλληλέγγυας Οικονομίας “Συν-άλλοις” που διαθέτει προϊόντα τα οποία προμηθεύεται απευθείας από εγχώριους παραγωγούς και συνεταιρισμούς, με τη μικρότερη δυνατή οικονομική επιβάρυνση για το κοινό.

Tα φρέσκα βιολογικά προϊόντα που διακινούνται μέσα από τη “Συνύπαρξη” προέρχονται από παραγωγούς που ανήκουν στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Βορείου Ελλάδος.

Read more...

Radical Graphics #2



Περισσότερα: 
http://radicalgraphics.org

Read more...

Ντοκιμαντέρ: Καταστρόικα (Πέμπτη 26 Απριλίου)

>> Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012




Την Πέμπτη 26 Απριλίου στις 20:00 (ξανα)κλείνουμε τις τηλεοράσεις. Το Catastroika ανεβαίνει στο http://www.catastroika.com/

Αν με το DEBTOCRACY είδαμε την κορυφή του παγόβουνου με το δεύτερο ντοκιμαντέρ των ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΙΤΙΔΗ CATASTROIKA θα μπούμε σε πιο βαθιά νερά.....

Εδώ μια ακόμα μικρή γεύση....
Ήταν αρχές του 1989 όταν ο Γάλλος ακαδημαϊκός Ζακ Ρουπνίκ κάθισε μπροστά στον υπολογιστή του προκειμένου να ετοιμάσει μια έκθεση για την πορεία των τελευταίων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στη Σοβιετική Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Και ο όρος που σκαρφίστηκε για να περιγράψει τον επιθανάτιο ρόγχο μιας αυτοκρατορίας άκουγε τότε στο όνομα Καταστρόικα.

Στα χρόνια του προέδρου Γιέλτσιν, όταν η Ρωσία πραγματοποιούσε ίσως το μεγαλύτερο και πιο αποτυχημένο πείραμα ιδιωτικοποιήσεων στην ιστορία της ανθρωπότητας, δημοσιογράφοι του Γκάρντιαν έδωσαν άλλο νόημα στον όρο του Ρουπνίκ.

Η καταστρόικα έγινε συνώνυμο της ολοκληρωτικής διάλυσης μιας χώρας από τις δυνάμεις της αγοράς, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και της ραγδαίας επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της. Μονάδα μέτρησης της Καταστρόικα ήταν πλέον η ανεργία, η κοινωνική εξαθλίωση, η μείωση του προσδόκιμου ζωής αλλά και η δημιουργία μιας νέας κάστας ολιγαρχών που αναλαμβάνει την εξουσία της χώρας.

Λίγα χρόνια αργότερα η αντίστοιχη επιχείρηση μαζικών ιδιωτικοποιήσεων στην ενοποιημένη Γερμανία, που σήμερα παρουσιάζεται ως πρότυπο για την Ελλάδα, δημιούργησε εκατομμύρια ανέργους και ορισμένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην ευρωπαϊκή ιστορία.

Αυτή ακριβώς η καταστρόικα έρχεται τώρα και στην Ελλάδα, την «τελευταία σοβιετική δημοκρατία της Ευρώπης», όπως αρέσκονται να την χαρακτηρίζουν οι βουλευτές και οι υπουργοί της «σοσιαλιστικής» μας κυβέρνησης. Είναι η λογική συνέπεια και συνέχεια της «χρεοκρατίας» και ως εκ τούτου η λογική συνέχεια του πρώτου μας ντοκιμαντέρ που αναζητούσε τις αιτίες που δημιούργησαν την κρίση χρέους στην Ελλάδα και ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Η Καταστρόικα όμως δεν είναι μια ασθένεια που χτυπά μόνο όσες χώρες αλλάζουν ριζικά το οικονομικό τους σύστημα, όπως η Ρωσία, ούτε χώρες που τελούν υπό άτυπη οικονομική κατοχή. Ίσως μάλιστα οι πιο αποτυχημένες μορφές ιδιωτικοποιήσεων να συνέβησαν σε οικονομικές υπερδυνάμεις που θεωρητικά είχαν την οικονομική ισχύ να ελέγξουν τις αρνητικές επιπτώσεις.

Διαβάστε περισσότερα εδώ..

http://www.catastroika.com/

Read more...

Ελληνικό Δίκτυο "Φίλοι της Φύσης" & Ημέρα της "Μητέρας Γης" - 22 Απριλίου 2012

>> Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Μετά την αποτυχία της διεθνούς συνδιάσκεψης του ΟΗΕ (COP15) για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2009, ο Πρόεδρος της Βολιβίας  Έβο Μοράλες απεύθυνε κάλεσμα (5/1/2010) προς τα κοινωνικά κινήματα και τους υπερασπιστές της Μητέρας Γης όλου του κόσμου, καθώς επίσης  προς τους  επιστήμονες, πανεπιστημιακούς, νομικούς και κυβερνήσεις που θέλουν να εργαστούν με τους λαούς, να συμμετάσχουν στη Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των Λαών για τη Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας-Γης,  που θα διεξαχθεί από τις 20 μέχρι τις 22 Απριλίου 2010 στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας.

Η Συνδιάσκεψη των Λαών στην Κοτσαμπάμπα (την αποκάλεσαν αντιΚοπεγχάγη)  είχε μεταξύ των άλλων  τους εξής στόχους:

1.      Να αναλύσει τις δομικές και συστημικές αιτίες που προκαλούν τη κλιματική αλλαγή και να προτείνει μέτρα για να γίνει δυνατή η ευημερία της ανθρωπότητας σε απόλυτη αρμονία με τη Μητέρα Γη.
2.      Να συμφωνήσει σε ένα σχέδιο Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Μητέρας Γης.
3.      Να συμφωνήσει για νέες Παγκόσμιες δεσμεύσεις που θα καθοδηγούν τις δράσεις των κυβερνήσεων σε σχέση με: α) το κλιματικό χρέος, β) τους μετανάστες/πρόσφυγες της κλιματικής αλλαγής γ) τη μείωση των εκπομπών ρύπων, δ) τη μεταβίβαση της τεχνολογίας ε) τη χρηματοδότηση, τα δάση και τη κλιματική αλλαγή κ.λπ.

Η Συνδιάσκεψη των Λαών για την Μητέρα Γη στην Κοτσαμπάμπα το 2010 ήταν η συνέχεια της πρότασης που είχε κάνει ο Evo Morales  προς την 63η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το (2009), για τη καθιέρωση της   22ας Απριλίου ως  «Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας Γης»/ INTERNATIONAL MOTHER EARTH DAY.

Η πρόταση του Evo Morales έγινε αποδεκτή (http://www.un.org/News/Press/docs/2009/ga10823.doc.htm)  και από τότε οι Διεθνείς  Οργανισμοί, οι Περιβαλλοντικές Οργανώσεις και τα κινήματα πολιτών,  οφείλουν όχι απλά να γιορτάζουν αυτή την ημέρα, αλλά να κάνουν τον απολογισμό τους και να καθορίζουν δράσεις και μέτρα.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της «Μητέρας Γης» βρίσκει την ανθρωπότητα  να αντιμετωπίζει το ίδιο ερώτημα που έθεσε ο Μοράλες: «είτε συνεχίζουμε στο μονοπάτι του καπιταλισμού και του θανάτου, είτε επιλέγουμε το μονοπάτι των ανθρώπων του κόσμου και των ιθαγενών κρατών για αρμονία με τη φύση και την κουλτούρα της ζωής.»

Σήμερα η «Μητέρα Γη» πληγώνεται από τους πολέμους, την πείνα και τη φτώχεια που ήταν χαρακτηριστικό των τρίτων  χωρών αλλά που σαν επιδημία εξαπλώνεται και στις αναπτυγμένες χώρες, τις αποψιλώσεις δασών και την «κατάκτηση» των βουνών και των πεδιάδων από τις βιομηχανικές ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά), τη ρύπανση των πόλεων και των θαλασσών, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τις εξορύξεις για μεταλλεύματα που δεν βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων (π.χ. χρυσός), την ερημοποίηση περιοχών, την άναρχη μετανάστευση (πείνα, φτώχεια, πόλεμοι, κλιματική αλλαγή), τους εξοπλισμούς, την κακή χρήση της ατομικής ενέργειας κ.λπ.

Θεόφιλος: Δήμητρα η θεά της γεωργίας (1933)

«Υπάρχουν δυο διαφορετικά μονοπάτια που μπορούμε να ακολουθήσουμε:
είτε συνεχίζουμε στο μονοπάτι του καπιταλισμού και του θανάτου,
είτε επιλέγουμε το μονοπάτι των ανθρώπων του κόσμου και των ιθαγενών κρατών
για αρμονία με τη φύση και την κουλτούρα της ζωής.»


Evo Morales (πρόεδρος της Βολιβίας)









Στην Ελλάδα τα «Δικαιώματα» της Μητέρας Γης» αμφισβητούνται καθημερινά, ιδιαίτερα με την μνημονιακή πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις από το 2009 και εντεύθεν:

1.      Τη βεβήλωση των ορεινών όγκων και του τοπίου από καταστροφικές επενδύσεις,  ακόμα και σε περιοχές NATURA, όπως οι ΑΠΕ βιομηχανικού τύπου και η επιφανειακή μεταλλεία (με κραυγαλέο παράδειγμα την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική και σε άλλες περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης),
2.      Τα προβλήματα που δημιουργεί το  νέο «Ρυθμιστικό Χωροταξικό πλαίσιο για τον Τουρισμό», στο ανθρωπογενές και το φυσικό περιβάλλον,
3.      Τον αντιπεριβαλλοντικό, αντιοικονομικό και αντικοινωνικό συγκεντρωτικό σχεδιασμό της διαχείρισης των απορριμμάτων,
4.      Την υποβάθμιση των ακτών, με το νέο νόμο για τις υδατοκαλλιέργειες,
5.      Την απειλή τσιμεντοποίησης μεγάλων ελεύθερων χώρων στις πόλεις (π.χ. Ελληνικό) και το ξεπούλημα «όσο όσο» της δημόσιας περιουσίας.
6.      Τη ραγδαία αποδόμηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας γενικά  και  την απαξίωση του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας,
7.      Την υποβάθμιση της Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης,
8.      Την καταβαράθρωση των Κοινωνικών κατακτήσεων  κ.λπ.

Το Ελληνικό Δίκτυο «Φίλοι της Φύσης» καλεί όλους τους ενεργούς πολίτες, και ιδιαίτερα τη νεολαία,  να συντονίσουν τις προσπάθειές  τους, να υπερασπίσουν τα «Δικαιώματα της Μητέρας Γης»,  να αναδείξουν τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, να υπερασπίσουν τις πανανθρώπινες αξίες, του σεβασμού του ανθρώπου προς τη φύση, της αλληλεγγύης και  της συνεργασίας.»



ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Οι «Φίλοι της Φύσης» με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της «Μητέρας Γης» διοργανώνουν την Κυριακή 22/4/2012 εύκολη πεζοπορία, διάρκειας μιάμισης ώρας, στο Άλσος Δαφνίου, Χαϊδάρι. Περισσότερες πληροφορίες, τηλ. 6932 638523.

17/4/2012

Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Ποσειδώνος 18, Βούλα, 16673 - 
[Μέλος της Διεθνούς Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «Friends of Nature»]

22 Απριλίου 2012 - Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας Γης

naturefriends-gr.blogspot.com
 






Read more...

Η λέξη για τη μυρωδιά του εδάφους μετά τη βροχή

http://globalgeology.blogspot
Ελληνική λέξη για τη μυρωδιά της βροχης σε ξηρό έδαφος υπάρχει, είναι .. πετριχώρ.
 Είναι σύνθετη λέξη από τα συνθετικά πέτρα και ιχώρ. Η λέξη αυτή είναι νεολογισμός δύο Αυστραλών ερευνητών, του Bear και του Thomas, οι οποίοι τη χρησιμοποίησαν για ένα άρθρο τους στο περιοδικό Nature το 1964.

Στο άρθρο αυτό περιέγραφαν πώς ένα έλαιο παραγόμενο από κάποια φυτά απορρωφάται από το αργιλώδες έδαφος και τα πετρώματα, και με τη βροχή απελευθερώνεται μαζί με μια άλλη ουσία, τη γεωσμίνη, δίνοντας τη χαρακτηριστική οσμή. Σε μια επόμενη μελέτη τους το 1965, οι ίδιοι επιστήμονες απέδειξαν ότι το έλαιο αυτό επιβραδύνει τη βλάστηση των σπόρων και την ανάπτυξη των νεαρών φυτών.

Σημείωση:
Η γεωσμίνη είναι μια ουσία που παράγεται από μικροοργανισμούς του εδάφους και δίνει στο χώμα τη χαρακτηριστική του οσμή. Παράγεται επίσης στα παντζάρια, γι’αυτό κι έχουν οσμή και γεύση χώματος.

https://bolko.wordpress.com/2011/06/15

Read more...

Αστικό πράσινο εν μέσω κρίσης. Υπάρχει λύση;


Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος αναφέρει ότι η αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο πρέπει να αγγίζει τα 9 τ.μ. προκειμένου οι πόλεις να θεωρούνται βιώσιμες για τους κατοίκους τους. Η αναλογία αυτή αποτελεί πραγματικότητα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όπως η Ρώμη, το Λονδίνο, το Παρίσι, ενώ πόλεις όπως η Βόννη και το Άμστρενταμ διαθέτουν τριπλάσιο ποσοστό. Είναι γνωστό ότι στο Λεκανοπέδιο έχουμε τη μικρότερη αναλογία πρασίνου στην Δυτική Ευρώπη, 2,5 τ.μ ανά κάτοικο. Η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική και σε άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις.

Δυστυχώς αν νομίζει κάποιος ότι η κατάσταση διαμορφώθηκε μόνο τις προηγούμενες δεκαετίες πλανάται. Σύμφωνα με στοιχεία, την προηγούμενη δεκαετία η επιφάνεια των νέων κατοικιών στην Αττική αυξήθηκε κατά 18,1%, ποσοστό που μεταφράζεται σε απώλεια αδόμητης γης συνολικής έκτασης 90.000 στρεμμάτων. Από τη δόμηση δεν εξαιρέθηκε ούτε η αγροτική γη. Καλύφθηκαν περίπου 58.000 στρέμματα που αντιστοιχούν στο 1,9% της συνολικής επιφάνειας στην Αττική.

Σήμερα, ακόμα και αυτό το ελάχιστο αστικό πράσινο και ειδικότερα τα οργανωμένα άλση και πάρκα του λεκανοπεδίου, βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης εξαιτίας της μειωμένης χρηματοδότησης και της οικονομικής κρίσης. Δυστυχώς, οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στο περιβάλλον και ειδικά στο αστικό πράσινο είναι ένα από τα ζητήματα που ελάχιστα θίγονται αυτή την περίοδο.

Σε μια περιοχή, όπως το λεκανοπέδιο της Αθήνας η ανάπτυξη του οποίου τις περασμένες δεκαετίες της ευμάρειας βασίστηκε στην τσιμεντοποίηση και στην αντιπαροχή, φαντάζει το λιγότερο ειρωνεία να θίγει κανείς σήμερα τον κίνδυνο κατάρρευσης του ελάχιστου αστικού πρασίνου ή κινδυνεύει να σχολιαστεί ότι βρίσκεται εκτός πραγματικότητας, όταν το μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι αντιμέτωπο με την ανεργία και κινδυνεύει να μπει στο περιθώριο, ενώ η ακραία φτώχια απειλεί όλο και περισσότερους.

Αν όμως επικρατήσει αυτή η λογική, αν οι λιγοστοί ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου αφεθούν στην τύχη τους και στην εγκατάλειψη ελέω κρίσης, τι μέλλον μας περιμένει;



Οι περιορισμένοι σε αριθμό ελεύθεροι χώροι και οργανωμένοι χώροι πρασίνου- άλση στην Αττική βρίσκονται στη διαχείριση της τοπικής αυτοδιοίκησης με εξαίρεση το Αττικό Άλσος και το Πεδίον του Άρεως που διαχειρίζεται η Περιφέρεια Αττικής.

Η έλλειψη πόρων ήταν πάντα ο κύριος υπεύθυνος για την περιορισμένη ανάπτυξη χώρων πρασίνου σε συνδυασμό φυσικά με την έλλειψη ελεύθερων χώρων. Τα τελευταία χρόνια οι δήμοι επικαλούνται διαρκώς έλλειψη κονδυλίων για αυτούς τους σκοπούς και τόσο το κεντρικό κράτος, όσο και η Ε.Ε συνέβαλαν σε αυτή την κατεύθυνση. Το πράσινο δεν θεωρήθηκε ποτέ ένας τομέας που δημιουργεί «ανάπτυξη». Αρκετά ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα, αν και αφορούσαν το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, περιλάμβαναν ελάχιστα ή κατ΄επίφαση την ανάπτυξη πρασίνου, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αντί να αυξάνουν μείωναν το πράσινο.

Από την άλλη για τη διαχείριση και συντήρηση κυρίως μεγάλων πάρκων ή ελεύθερων χώρων, οι δήμοι κατέφευγαν έως σήμερα σε εταιρείες και μεγάλες εργολαβίες, αφού αδυνατούσαν να τους συντηρήσουν με ίδιους πόρους. Σήμερα, η πρακτική αυτή σταδιακά εγκαταλείπεται, εξαιτίας της δραματικής μείωσης της χρηματοδότησης της αυτοδιοίκησης που έχει ξεπεράσει το 50% σε σχέση με το 2009. Η αγορά δέντρων, θάμνων και φυτών αποτελεί οικονομικότερη λύση, με προϋπόθεση ότι οι δήμοι διαθέτουν ένα ικανό αριθμό προσωπικού που θα φροντίσει για νέες φυτεύσεις, αντικατάσταση και συντήρηση του υπάρχοντος πρασίνου.

Με δεδομένες όμως και τις μειώσεις σε ανθρώπινο δυναμικό λόγω της απαγόρευσης προσλήψεων, της μείωσης του αριθμού των συμβασιούχων αλλά και της αύξησης των συνταξιοδοτήσεων, εκτός από την έλλειψη οικονομικών πόρων μειώνονται δραματικά και οι ανθρώπινοι πόροι.

Ο κίνδυνος να δούμε σύντομα άλση σε εγκατάλειψη με κατεστραμμένο πράσινο που δεν αντικαθίσταται, είναι πλέον ορατός. Η περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση της ζωής στην Αθήνα, κινδυνεύει να γίνει μια ακόμα συνέπεια της κρίσης.
Είναι λοιπόν άμεση ανάγκη η αυτοδιοίκηση να αντιμετωπίσει έγκαιρα το ζήτημα με φαντασία, ανασχεδιασμό της πολιτικής διαχείρισης του πρασίνου και να αναζητήσει βιώσιμες, εναλλακτικές λύσεις.

Η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας, δηλαδή του χώρου της οικονομίας που βρίσκεται ανάμεσα στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, με δραστηριότητες που έχουν αντικείμενο κοινωνικούς σκοπούς βρίσκει στην αυτοδιοίκηση ιδανικό χώρο εφαρμογής και ανάπτυξης σε πολλούς τομείς.
Στο πεδίο του περιβάλλοντος και της διαχείρισης του πρασίνου μπορεί να αποτελεί εφικτή και βιώσιμη λύση για την αντιμετώπιση ενός υπαρκτού ζητήματος πριν μετατραπεί σε χιονοστιβάδα που θα καταστρέψει τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου. Ταυτόχρονα, μπορεί να συμβάλλει στην τοπική και στην πράσινη ανάπτυξη των πόλεων, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αλλά και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.



Δεν είμαι ειδικός σε θέματα περιβάλλοντος και πρασίνου. Μετά από πολύχρονη όμως παρακολούθηση των θεμάτων διαχείρισης του πρασίνου από την αυτοδιοίκηση και ως ενεργός πολίτης, θεωρώ ότι είναι ανάγκη να αναζητήσουμε λύσεις που θα μας βγάλουν αφενός από το σημερινό ασφυκτικό πλαίσιο χρηματοδότησης, αφετέρου θα κρατήσουν «ζωντανούς», ελκυστικούς και βιώσιμους τους ελεύθερους χώρους, τα πάρκα και τα άλση της Αττικής. Ορισμένες από αυτές μπορούν να είναι:

1.         Διάσωση και αξιοποίηση των υφιστάμενων ελεύθερων χώρων μέσω του χαρακτηρισμού τους και της διαμόρφωσής τους σε χώρους πρασίνου.
2.         Δημιουργία ελαφρών κατασκευών σε άλση και πάρκα, που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν κοινωνικές επιχειρήσεις με αντικείμενο ελκυστικές δράσεις για την επισκεψιμότητα των χώρων πρασίνου που θα εξασφαλίζουν έσοδα για τη συντήρηση τους.
3.         Δημιουργία πράσινων διαδρομών που θα ενοποιούν, όπου είναι δυνατό, πλατείες, άλση και ελεύθερους χώρους, θα αναβαθμίζουν το περιβάλλον και θα γίνουν ελκυστικές για τη δημιουργία και ανάπτυξη καινοτόμων μικρών επιχειρήσεων κατά μήκος τους.
4.         Δημιουργία κοινωνικών επιχειρήσεων για τη φύτευση ακάλυπτων χώρων με αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων.
5.         Δημιουργία από τους Δήμους κοινωνικών επιχειρήσεων- φυτωρίων και ανάπτυξη τους σε υφιστάμενους ελεύθερους χώρους.
Προτάσεις, όπως οι παραπάνω και άλλες πολλές μπορούν να αποτελέσουν μια πρώτη αφορμή και βάση για την αναζήτηση λύσεων.

Προϋποθέτει όμως εκ μέρους της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης περιβαλλοντική πολιτική και σχεδιασμό, σαφές νομικό πλαίσιο και συγκεκριμένους όρους, η τήρηση των οποίων θα εποπτεύεται και θα ελέγχεται διαρκώς.

Περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις δεν υπάρχουν!    


Έφη Παγκάλου
Δημοσιογράφος


http://www.citybranding.gr/2012/04/blog-post_17.html



Read more...

Πίθηκοι αναγνωρίζουν γραπτές λέξεις !

>> Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Οι μπαμπουίνοι μπορούν να αναγνωρίσουν λέξεις με τέσσερα γράμματα στην οθόνη του υπολογιστή, σύμφωνα με Γάλλους επιστήμονες.

Ειδικότερα οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι πίθηκοι μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ των πραγματικών λέξεων και των λέξεων που δεν βγάζουν νόημα, χωρίς αυτό να σημαίνει σε αυτή τη φάση ότι διαβάζουν.

Αυτό προκύπτει από έρευνα που διεξήχθη στο πανεπιστήμιο Aix-Marseille, με επικεφαλής τους καθηγητές  John Grainger και Dr Joel Fagot. Οι ερευνητές εξέτασαν μια ομάδα μπαμπουίνων από τη Γουινέα, σε μια ειδική μονάδα στο πανεπιστήμιο.

Στο πλαίσιο του πειράματος, οι μπαμπουίνοι παρακολουθούσαν εθελοντικά μια οθόνη υπολογιστή, στην οποία παρουσιάζονταν λέξεις με τέσσερα γράμματα ή απλά γράμματα που δεν έβγαζαν νόημα. Για να επιβραβευτούν οι μπαμπουίνοι έπρεπε να πατήσουν το σωστό κουμπί στον υπολογιστή ανάλογα με το αν η λέξη που έβλεπαν υπήρχε ή δεν υπήρχε.

Τα αποτελέσματα της έρευνας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ικανότητα αναγνώρισης λέξεων συνδέεται περισσότερο με την αναγνώριση αντικειμένων παρά με τις γλωσσικές ικανότητες. Όπως εξήγησε ο Δρ. Fagot οι μπαμπουίνοι είχαν εκπαιδευτεί και εξασκηθεί, συμπληρώνοντας τα τεστ μέχρι και 61.000 φορές.

«Οι μπαμπουίνοι είναι πολύ προσεχτικοί σε αυτό που κάνουν γιατί αποφασίζουν οι ίδιοι να συμμετάσχουν», τόνισε ο Δρ. Fagot.

Σημειώνεται ότι ένας μπαμπουίνος, ο Dan, αναγνώρισε σωστά μέχρι και 300 λέξεις.

Στο επόμενο στάδιο της έρευνας οι επιστήμονες θα εκπαιδεύσουν τους μπαμπουίνους περισσότερο έτσι ώστε να διαπιστώσουν αν τα πανέξυπνα αυτά ζώα θα μπορούσαν να διαβάζουν, κάτι που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο.


http://perivallontiko.blogspot.com.au/2012/04/blog-post_17.html?spref=fb

Read more...

Απόδραση από την κρίση... πίσω στη φύση!


Read more...

Ντοκιμαντέρ: Χιμπατζή




Ο Άλαστερ Φόδεργκιλ και ο Μερκ Λίνφιλντ σκηνοθετούν μαζί μια ταινία για τον κόσμο των χιμπατζήδων, με βασικό σύμβουλο τον διευθυντή του Wild Chimpanzee Foundation Κρίστοφ Μπόες, και τον Άλιξ Τίντμαρς στην παραγωγή. Τα γυρίσματα  διαρκέσαν τρία χρόνια στην Ακτή Ελεφαντοστού και στην Ουγκάντα και στόχος της ταινίας είναι να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το εξαιρετικά ευφυές είδος ζώων. Παγκόσμια πρεμιέρα το 2012.


http://www.myfilm.gr/2692

Read more...

Διάλεξε το μέλλον

>> Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012



Ελληνικές θάλασσες με θαλάσσια καταφυγια
http://posotonexeis.org/posts/dialexe_to_mellon


Read more...

Μαγευτικές γοργόνες: οι χωρίς ψυχή κόρες της θάλασσας...

Απέραντο γαλάζιο, και το καράβι μας πλέει στα ανοιχτά. Ξαφνικά βλέπουμε μέσα στη θάλασσα κάποια παιχνιδιάρικα πλάσματα. Κοιτάμε καλύτερα και δεν πιστεύουμε στα μάτια μας!  Μία πανέμορφη γυναίκα με μακριά μαλλιά μας χαμογελάει μέσα από το νερό! Παρατηρούμε καλύτερα και διακρίνουμε καθαρά πως αντί για πόδια, από τη μέση και κάτω είναι... ψάρι!!

Κάτι τέτοιες εικόνες φαντάζονταν οι ναυτικοί στα ατέλειωτα ταξίδια τους με τις σκούνες! Εμ, τόσους μήνες στη θάλασσα... χωρίς καθόλου γυναίκες... δεν θέλει και πολύ για να οργιάσει η φαντασία!!  Πότε όμως πρωτοεμφανίστηκε η φιγούρα της γοργόνας; Τι συμβολίζει και ποια η εξέλιξη της ανά τους αιώνες; Ας δούμε!!

Στις πρώτες απεικονίσεις, η γοργόνα ήταν... αρσενική!! Συγκεκριμένα, το 5000 π.Χ. ο σουμεριακός ηλιακός θεός Oannes είχε ανθρώπινο σώμα και ουρά ψαριού!!  Αργότερα απέκτησε σύντροφο με την ίδια μορφή, την σεληνιακή θέα Atargatis.

Από εκεί και ύστερα άρχισε η εξάπλωση τη μορφής, με πρώτο «σταθμό» την αρχαία Ελλάδα. Η πρώτη Ελληνίδα γοργόνα λεγότανε Δερκετώ. Ο Ποσειδώνας είχε πολλές κόρες, αρκετές από τις οποίες ήταν γοργόνες.

Στη Βρετανία ονομαζόταν Dea Syria, στη Γαλλία Undines, στη Νορβηγία Haufrau, στη Γερμανία Lorelei. Θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχει παντού, ακόμα και στην Ιαπωνία, αν και εκεί η Ningyo είχε μόνο το κεφάλι της ανθρώπινο!!

Ο σκοπός της γοργόνας...

Ο σκοπός της γοργόνας, πάντα ήταν ένας και μοναδικός: να αποκτήσει ψυχή μιας και δεν είχε δικιά της!  Αυτό το πετύχαινε με δύο τρόπους.  Ο πρώτος και πιο... όμορφος, ήταν να παντρευτεί έναν θνητό. Βέβαια δεν ήταν όλα ρόδινα, μιας και χρησιμοποιούσαν άτιμες μεθόδους, ψέματα και απάτες για να τους τυλίξουν!  Ο δεύτερος και πιο φρικτός, ήταν να σκοτώσει τους άντρες ναυτικούς ώστε να πάρει την ψυχή τους!! Έτσι έκαναν και οι Σειρήνες, που ενώ στην αρχή ήταν μισές πουλιά, ο Όμηρος στην Οδύσσειά του,τις περιέγραψε σαν γοργόνες!

Εδώ αξίζει να αναφέρουμε πως στις πρώτες απεικονίσεις των Σειρήνων ως γοργόνες, έχουν δύο ουρές και τις κρατάνε ψηλά πάνω από τα κεφάλια τους!  Επίσης, πολύ κοινή ιστορία είναι αυτή που κάποιος νεαρός, θαμπωμένος από την ομορφιά της, αρπάζει κάποιο αντικείμενο που της ανήκει (μαντήλι, χτένα κ.τ.λ.) για να την υποχρεώσει να τον ακολουθήσει και να τον παντρευτεί.


Η γοργόνα υπακούει, γίνεται μια πολύ καλή σύζυγος, μα με την πρώτη ευκαιρία αρπάζει το κλεμμένο της αντικείμενο και βουτάει πίσω στη θάλασσα, αφήνοντας πίσω της σπίτι, σύζυγο και οικογένεια!

Με την άνθηση της χριστιανικής πίστης, η γοργόνα δαιμονοποιήθηκε και ονομάστηκε «κόρη του Διαβόλου». Αυτό έγινε εξ’ αιτίας της χαλαρής ηθικής και της σεξουαλικότητας που ενέπνεε!  Μην ξεχνάμε πως σχεδόν πάντα ήταν γυμνόστηθη και έκανε ανέντιμα κόλπα για να κερδίσει τους ναυτικούς και να τους πάρει την ψυχή. Με τα νέα δεδομένα θα μπορούσε να απωθηθεί με αγιασμό, σταυρούς, καθώς και από έναν ιερέα!





Επίσης, στην Αγγλία της βασίλισσας Ελισάβετ, έγινε συνώνυμο της πόρνης!! Κατά την περίοδο της Αναγέννησης, τα παραμύθια με γοργόνες είχαν ευχάριστο τέλος, και τα ζευγάρια κατέληγαν αγαπημένα.  Εκείνη τη εποχή άλλαξε τελείως ο συμβολισμός της, και την παρομοίαζαν ακόμα και με την Παναγία! Γιατί; Πολύ απλά, η ουρά της και η έλλειψη γεννητικών οργάνων παρέπεμπε σε μια αιώνια παρθενία!  Εν συνεχεία, η αγγλική της ονομασία mer-maid, σήμαινε κόρη της θάλασσας. Αλλά η λέξη στις λατινογενείς γλώσσες μπορούσε να μεταφραστεί και ως μητέρας της θάλασσας! Είναι φανερός ο παραλληλισμός με τη μητέρα του Χριστού! Πως αλλάζουν οι καιροί!!

Η σκοτεινή πλευρά της γοργόνας...

Να μην ξεχάσουμε βέβαια και τη σκοτεινή πλευρά της, η οποία ήδη έχει αναφερθεί. Ειδικά στο πασίγνωστο παραμύθι του Hans Christian Andersen «Η μικρή γοργόνα» (ναι, αυτό που έκανε ταινία η Disney!!), η μικρή Ariel θυσιάζει τη φωνή της για να παντρευτεί τον πρίγκιπα και να αποκτήσει την πολυπόθητη ψυχή.

Η διαφορά όμως με το σημερινό -αν μπορούμε να το πούμε- παραμύθι, είναι πως όταν ο πρίγκιπας παντρεύεται μια άλλη, οι αδερφές της την παροτρύνουν να τον σκοτώσει. Αυτή όμως αρνείται, και από την αυτοθυσία της μετατρέπεται σε αφρός!

Όποτε πλέον, μένει μία και μοναδική ερώτηση:
Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;;;

http://coolweb.gr/gorgones-ti-itan-ti-kanane-seirines/


Read more...

"Καλή Ανάσταση" …από το Βουρκάρι

>> Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Read more...

Η πόρτα προς την κόλαση!

Η περιοχή Derweze στην έρημο Καρακούμ στο Τουρκμενιστάν είναι πλούσια σε φυσικό αέριο. Ενώ πραγματοποιούσαν γεωτρήσεις το 1971, οι γεωλόγοι που αποκάλυψαν τυχαία μια υπόγεια σπηλιά γεμάτη με φυσικό αέριο. Το έδαφος κάτω από την εξέδρα γεώτρησης πετρελαίου κατέρρευσε, αφήνοντας μια μεγάλη τρύπα με διάμετρο περίπου 70 μέτρα (η πόρτα προς την κόλαση).


Για να αποφευχθούν οι διαρροές δηλητηριώδους αερίου (δεν υπήρχε η τεχνογνωσία της σημερινής εποχής), οι υπεύθυνοι αποφάφισαν να βάλουν φωτιά στο αέριο. Οι γεωλόγοι θεώρησαν ότι η φωτιά θα σβήσει σε λίγες μέρες, αλλά, αν και έχουν περάσει σχρδόν 40 χρόνια, συνεχίζει να καίει εώς σήμερα! Οι ντόπιοι έχουν ονομάσει το σπήλαιο «πόρτα προς την κόλαση».


Μπορεί να ακούγεται σαν οικολογικό έγκλημα, αλλά επιστήμονες επισημάινουν ότι η καύση είναι ασφαλέστερη και φιλικότερη προς το περιβάλλον από την απελευθέρωση του μεθανίου στην ατμόσφαιρα, καθώς το μεθάνιο είναι ένα σχετικά ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου.

Το θέαμα πάντως είναι ανεπανάληπτο, ειδικά το βράδυ. Μπορεί το σπήλαιο να μην οδηγεί στην κόλαση, αλλά αν η κόλαση υπάρχει μπορεί κάπως έτσι να είναι η …είσοδος.


http://perierga.gr/

Read more...

Η σχέση ανθρώπου και φύσης: 
Η πνευματική υπόσταση του οικολογικού προβλήματος

http://www.panoramio.com/photo/11296067
«Η γη αγλώσσως βοά στενάζουσα. Τι με κακοίς μιαίνετε πολλοί πάντες άνθρωποι;».
«Άψινθος, κατέπεσε και επέφερε την τοξική μόλυνση των υδάτων και το θάνατο πολλών ανθρώπων» (Αποκ. η΄ 10-11) (Άψινθος στην ουκρανική γλώσσα σημαίνει Τσέρνομπιλ).
«Ισχύνθησαν γεωργοί επεκάλυψαν την κεφαλήν αυτών και έλαφοι εν αγρώ έτεκον και εγκατέλιπον ότι ούκ ην βοτάνη» (Ιερεμίας ιδ΄ 5).
«Έθετο ποταμούς εις έρημον και διεξόδους υδάτων εις δίψαν, γην καρποφόρον εις άλμην από κακίας των κατοικούντων εν αυτή» (Ψαλμός 106, 33-34).
«Πας ο χόρτος του αγρού ξηρανθήσεται από κακίας των κατοικούντων εν αυτή, ηφανίσθησαν κτήνη και πετεινά… αφανισμώ ηφανίσθη πάσα η γη» (Ιερεμίας ιβ΄ 4,11). «Η αμαρτία η περί τον άνθρωπον κεκάκωκε» και αυτά τα ζώα. «Του γαρ ανθρώπου παραβάντος» την εντολή του Θεού «κι’αυτά συμπαρέβη» χωρίς βεβαίως τούτο να σημαίνει ότι τα ζώα έχουν ενοχή. (Θεοφίλου Αντιοχείας, Προς Αυτόλυκον Β΄17 ΒΕΠΕΣ 5,33/36-37)


Τα πιο πάνω είναι μόνο μερικά χωρία, που περικαλλώς μπορούν να αποδώσουν αυτά που και σήμερα βιώνει η ανθρωπότητα και που είναι γνωστά ως οικολογικό πρόβλημα. Η οικολογική κρίση μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μετάσταση της ηθικής και της κοινωνικής κρίσεως στη φύση από τον άνθρωπο, που έβαλε ως σκοπό του αντί τη σωτηρία του την υλική σύναξη.



Διότι η φύση δεν είναι ουδέτερη, ανεξάρτητη από την ιστορία και τις ενέργειες του ανθρώπου. «Η φύσις δια τον άνθρωπον εγένετο. Ούχ ο άνθρωπος δια την φύσιν»(Μάρκ. β΄,27).

Η δημιουργία του κόσμου πριν από τη δημιουργία του ανθρώπου έχει την έννοιαν, ότι ο Θεός ετοίμασε πρώτα το «ανάκτορο» του βασιλέα της κτίσεως και ύστερα εδημιούργησε τον βασιλέα (Ι. Χρυσόστ.). Εδημιούργησε τον λαμπρό βιότοπο του ανθρωπίνου είδους. «Εποίησεν ως αγαθός το χρήσιμον, ως σοφός το κάλλιστον, ως δυνατός το μέγιστον» κατά το Μ. Βασίλειο (Εις Εξαήμερον 1,7 ΒΕΠΕΣ 51,91). Ποιο ψάρι θα μπορούσε να ζήσει «άνευ θαλάσσης» και ποιο χόρτο «άνευ χοός»;. Μ’ αυτό τον τρόπο και η ζωή του ανθρώπου απαιτεί γη και αέρα και ύδωρ καθώς και παν κτίσμα που «εν σοφία» εποίησεν ο Κύριος, συνεργαζόμενα και εν αρμονία να υπάρχουν και να παρέχουν στον άνθρωπο «βρώσιν και πόσιν». Και κατέστησεν ο Θεός τον άνθρωπο, τον «κατ’ εικόνα» Θεού πλασθέντα (Γεν α΄ 28) «εκ γης χοϊκόν» (Α΄ Κορ. ιε΄ 47), «άρχοντα όλων των βλεπομένων. άρχοντα χειροτονητόν όλων των αλόγων και των αψύχων» (Ι. Χρυσόστ. Εις Γεν. Ομ. 21,2 PG 53,177. Μ. Βασιλείου Εις Εξαήμ. 6,1 PG29.117C).



Εις τον προπτωτικόν παράδεισον οι πρωτόπλαστοι απελάμβαναν την παρουσίαν του ημέρου Δεσπότου και πλουσιοδώρου Πλάστου των, εκείνην την ανεκλάλητον τρυφήν, εκείνα τα άρρητα κάλλη και τας ευμορφίας όπου είχαν τα άνθη του Παραδείσου, την αφρόντιστον και ακοπίαστον ζωήν, την συναναστροφή των αγγέλων 2. Δεν υπήρχεν εις τον φυτικόν κόσμο ( ούτε και εις τα ζώα βεβαίως) τίποτε το αποτυχημένον είτε από απειρίαν των γεωργών, είτε από άσχημον καιρόν είτε από καμιάν άλλη αιτίαν, από αυτές που καταστρέφουν τα γεννήματα. 

Επίσης δεν υπήρχεν ακόμη ως εμπόδιον εις την ευφορίαν της γης η καταδίκη των πρωτοπλάστων. Όλα αυτά είναι αρχαιότερα της αμαρτίας, ένεκα της οποίας καταδικασθήκαμεν να τρώγωμεν το ψωμί μας «εν ιδρώτι του προσώπου μας» ( Γεν γ΄ 19) (Μ. Βασιλείου Εις Εξαήμ. 5,5 PG29.105C).

Όμως ήρθε η πτώση. Ο άνθρωπος υποκύπτοντας στον πειρασμό αυτονόμησε την ύλη και τον κόσμο, λάτρεψε «τη κτίση παρά τον κτίσαντα» (Ρωμ. 1,25) και δουλώθηκε στην αμαρτία. Και ο κόσμος υποφέρει μαζί του. « Τη γαρ ματαιότητι η κτίσις υπετάγη, ουχ εκούσα, αλλά δια τον υποτάξαντα» (Ρωμ. η΄,20).

Και η κτίσις «συστενάζει και συνωδίνει» (Ρωμ. η΄,22). Ο άνθρωπος διετάραξε τις φιλικές και αρμονικές σχέσεις με το περιβάλλον του. Η αποστασία και η πτώση του ανθρώπου αποσυνθέτει και όλο το φυσικό κόσμο. Επικρατεί πλέον και εις τη φύση η αταξία και η δυσαρμονία. «Ήλιος ακτίνας έκρυψεν, η σελήνη συν τοις άστροις εις αίμα μετετράπη, όρη έφριξαν, βουνοί ετρόμαξαν, ότε παράδεισος εκλείσθη…» (Τριώδιο Κατανυκτικό, Κυριακή της Τυρινής, Εις τη Λιτήν)2. «…Η γη από ευλογία έγινε κατάρα. Από το χώμα φυτρώνουν αγκάθια και αγριόχορτα…(Γεν. γ΄ 17-18).

Ο φυσικός κόσμος στην ενσάρκωση του Υιού του Θεού προγεύεται την αποκατάσταση του στην αρχέγονη κανονική λειτουργία του και αγάλλεται ( Ματθ. β΄ 2. Λουκ. β΄ 13-14).

Ο Ιησούς ενεργεί κυριαρχικά πάνω στα στοιχεία της φύσεως- αέρα, νερό, δένδρα, χώμα-και τα απελευθερώνει από την κατάσταση της δουλείας και της φθοράς αποκαθιστώντας τα σε όργανα της βασιλείας του. Ο Θείος Λόγος με την ενσάρκωση, την ανάσταση και την ανάληψή του κατήργησε το θάνατο της ανθρώπινης φύσης και ανύψωσε τον άνθρωπο και την υλική κτίση στην αιώνια κοινωνία και ζωή της παναγίας και ζωοποιού Τριάδος. Ο Θείος λόγος με την πρόσληψη της υλικοπνευματικής ύπαρξης του ανθρώπου προσέλαβε ολόκληρη τη κτιστή ύπαρξη.11

Ο άνθρωπος, ο «κατ’ εικόνα» Θεού πλασθείς (Γεν α΄ 28) «εκ γης χοϊκός» (Α΄ Κορ. ιε΄ 47) είναι μεθόριος ανάμεσα στον υλικό και τον πνευματικό κόσμο. Είναι ο συνδετικός κρίκος της ύλης και του πνεύματος. Τοποθετήθηκε στον υλικό, άλογο και άψυχο κόσμο ως μικρόθεος, ως «αντιπρόσωπός Του» για να συμμετέχει σε μια συνεχή δημιουργία10 και να κατευθύνει τη κτίση στην τελειότητα. Καλείται ο άνθρωπος να συντηρήσει, να προστατέψει από τον κίνδυνο καταστροφής, να καλλιεργήσει τον πλανήτη που του εμπιστεύθηκε ο Θεός. Ο άνθρωπος «είναι κατά μίμηση Θεού δημιουργός»9. Η αναφαίρετη δημιουργική δραστηριότητα του όμως, που είναι η πηγαία έκφραση των ικανοτήτων του, δεν πρέπει να αντικρούεται με την φυλακτική δραστηριότητα για την οποία ετάχθη. «Πάντα μοι έξεστιν αλλ’ ου πάντα συμφέρει» (Α΄ Κορ.,Στ΄ 12). Η φύση ανήκει κατά κυριότητα αποκλειστικά στο Θεό. Εκείνος τα έδωσε κοινά σε όλους τους ανθρώπους, παρέχοντας τους μόνο το δικαίωμα της χρήσεως και διαχειρίσεως 5. «Δεν είναι προορισμένος ο άνθρωπος να κατεξουσιάζει της κτίσεως, ως εάν ήτο ο ιδιοκτήτης της δημιουργίας, αλλά να ενεργεί οιονεί ως ιερεύς της δημιουργίας και ως οικονόμος της, καλλιεργών αυτήν εν αγάπη και αναφέρων αυτήν εν ευχαριστία μετά δέους και σεβασμού εις τον Δημιουργόν» 3.


Σήμερα, είναι αυτό ακριβώς το πνεύμα αγάπης που έχασε ο άνθρωπος και «βλέπομεν όλην την αναίσθητον φύσιν υποκείμενην εις την φθοράν». Ο άνθρωπος έπαυσε να αντιμετωπίζει τη φύση με το πνεύμα της βασιλείας του Θεού. Πνεύμα αγάπης προς το σύνολο της δημιουργίας 4. Ο διακείμενος μεταξύ πνεύματος και ύλης άνθρωπος μετέφερε και τα δύο του σκέλη προς την ύλη. Τη λάτρεψε, τη θεοποίησε. Η εγωπάθεια, απληστία, φιλαργυρία, κενοδοξία δημιουργούν αντιμαχόμενα άτομα που καθένα εκμεταλλευόμενο ή αδιαφορώντας για τους «πλησίον» εκμεταλλεύεται ή καταστρέφει τη φύση 4. 

Η φύση κακοποιείται, κατακρεουργείται. Αυτή η αλλοτρίωση της φύσης από τον άνθρωπο εξασθενεί τη σχέση της φύσης με το Θεό. Παύει πλέον η φύση να θεωρείται ως Θεϊκή Δημιουργία 5.

Και αφού δεν αισθάνεται τη συγγένεια που έχει με αυτήν έπαψε να την αγαπά. Η προσπάθεια αλλοίωσης και φθοράς του φυσικού χώρου της δημιουργίας, που αποκαλύπτεται συνεχώς ο Θεός, δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσπάθεια αμφισβήτησης της κυριότητας της από τον Θεό 5.
Η κτίση, ως ομοούσια με το ανθρώπινο σώμα, υποστηρίζει το ναό του αγίου πνεύματος. Ο άνθρωπος έχει φυσιολογική ανάγκη τη διαβίωση στο φυσικό βιότοπό του, που είναι δημιουργημένος «καλός λίαν» από τον κτίστη του παντός.

Σήμερα βλέπουμε πόσο απάνθρωπη είναι η διαβίωση στα πλήρως ανθρωπογενή περιβάλλοντα, μακρυά από τη φύση, μακριά από τη δημιουργία.

http://en.wikipedia.org/wiki/File:KLONTZAS_GEORGIOS_

Ο άνθρωπος μακριά από τη Δημιουργία δεν αναπνέει, ασφυκτιά, πνίγεται...
!

«Αντί του ευχαριστιακού και ασκητικού πνεύματος, με το οποίον εγαλούχησεν η Ορθόδοξος Εκκλησία τα τέκνα της επί αιώνας, παρατηρείται σήμερον ένας βιασμός της φύσεως προς ικανοποίησιν όχι βασικών του ανθρώπου αναγκών, αλλά μίας ατελευτήτου και διαρκώς αυξανόμενης σειράς ορέξεων και επιθυμιών, τας οποίας ενθαρρύνει η επικρατούσα φιλοσοφία της καταναλωτικής κοινωνίας» 3.

Ποια είναι η Ορθόδοξη Στάση;


Ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώκει ένα πιο απλό τρόπο ζωής, ένα ανανεωμένο ασκητισμό που απευθύνεται σε κληρικούς και λαϊκούς για χάρη της δημιουργίας.

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, δέκα αιώνες πριν, επισημαίνει τη σύνδεση των περιβαλλοντικών προβλημάτων με το κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα και αναφέρει ότι η σωστή στάση απένατι στη φύση και τα αγαθά της είναι η έλλογη χρήση τους. Οι πατέρες μιλούνε στα κείμενά τους για ασκητική και αντικαταναλωτική χρήση του κόσμου. 

Υπογράμμισαν ότι η πλεονεξία, η απληστία και η καταναλωτική ζωή, που αποτελούν βασική αιτία της κοινωνικής αδικίας, δεν έχουν θέση στη ζωή του Χριστιανού, αφού εκφράζουν «το πνεύμα του κόσμου τούτου» 5. Ο Χρυσόστομος ερμηνεύοντας το Α΄ Τιμ. 6,6, παρατηρεί «Πορισμός μέγας η ευσέβεια μετά αυταρκείας…». Και ο Μ. Βασίλειος αναφέρει «Μη φανώμεν των αλόγων ωμότεροι. Εκείνα γαρ τοις εκ της γης φυομένοις παρά της φύσεως ως κοινή κέχρηνται…Ημείς δε εγκολιζόμεθα τα κοινά, τα των πολλών μόνοι έχομεν…» (Ομιλ. Εν λιμώ και αυχμώ 5, PG 31,325 A) 8.

Πρέπει να δούμε τη φύση κάτι σαν το ποίμνιό μας και το μοναδικό πρότυπό μας δεν μπορεί να είναι άλλο από τον Ένα «τον ποιμένα τον καλόν» και κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Όπως ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης έλεγε «το πνεύμα του Θεού διδάσκει τη συμπόνια για όλη τη κτίση, ώστε να μην κόβουμε ούτε τα φύλλα των δένδρων χωρίς ανάγκη». 

Μέσα από ένα οικολογικό ασκητισμό θα ανακαλύψουμε τη συγγένεια και τη συναδέλφωση με την υπόλοιπη φύση, ώστε να τη μεταβάλουμε να την ανακαινίσουμε. Είναι πληθώρα παραδειγμάτων, που μπορεί να αναφέρει κανείς, ασκητών που με μια τέτοια συμφιλίωση με τη φύση εβίωσαν ένα προχωρημένο στάδιο μεταμόρφωσης της φύσης. Ο άγιος Μάμας, για παράδειγμα, τρεφόταν από γάλα άγριων ζώων που τον επισκέπτονταν ομαδικά και καθημερινά και με πολλή αγάπη και οικειότητα του πρόσφεραν το γάλα τους. Όσο δε γάλα του περίσσευε το έκανε τυρί και το μοίραζε στους φτωχούς. 12



Η φύση μέσα από τη δική μας αγιότητα, ανακαινίζεται, εξαγιάζεται. Η νηστεία κατά τον άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, με το να κάνει το σώμα διαφανές και ανάλαφρο, το μεταθέτει στην αρχέγονη κατάσταση του Αδάμ και τα θηρία οσφραίνονται πάνω στον ασκητή την ευωδία του Αδάμ. 8

Η φύση βρίσκεται σε συνεχή σχέση με το δημιουργό και ο άνθρωπος είναι ο σύνδεσμος, ο ιερέας που θα διατηρήσει τη σχέση του κόσμου με το Θεό και θα πρωτοστατήσει στον αγιασμό του. Η Θεία Ευχαριστία αποτελεί τη σύνοψη της σχέσεως Θεού-Ανθρώπου-Φύσης. «Τα Σα εκ των Σων Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα». Προσφέρομεν τον άρτον και τον οίνον εις δόξαν του δημιουργού και αγιασμένα αντιπροσφέρονται για εξαγνισμό από τη φθορά. Ο άνθρωπος δεν προσφέρει τον σίτον και τη σταφυλή ακατέργαστα ως θεία δωρεά και ευλογία, αλλά «τη ενεργεία» του ως άρτον και οίνον καταδεικνύοντας ακόμα μια φορά ότι «τη αθρωπίνη δράση» η φύση θα καινωθεί και θα εξαγιαστεί, ακολουθώντας την ιστορία του επίγειου βασιλέως της.

Κατά την κρίσιν επειδή η κτίση «επαλαιώθη και κατεμολύνθη από τας αμαρτίας μας, θέλει διαλυθεί από τον δημιουργόν Θεόν με φωτιάν, ήγουν θέλει ξαναχωνευθεί, και θέλει γενεί καινούργια, και λαμπροτέρα ασυγκρίτως από αυτήν όπου φαίνεται τώρα» (Συμεών του νέου Θεολόγου μέρος α΄ Λογ. 45, 4 Άπαντα) 2.
Και όταν ο άνθρωπος γίνει άφθαρτος, αθάνατος και πνευματικός τότε και   «… η κτίση θα γενεί όλη πνευματική, θέλει γενεί κατοικητήριον άϋλον, άφθαρτον, άτρεπτον, παντοτεινόν και νοερόν, Και ο ουρανός θέλει είναι ασυγκρίτως λαμπρότερος και φωτεινότερος από αυτόν που φαίνεται τώρα, ωσάν άλλος καινούργιος. Και η γη θέλει λάβει μίαν ευμορφίαν ανεκλάλητον και καινούργιαν και ένα είδος χλόης αμάραντον, ήγουν στολισμένη με άνθη φωτεινά και πολυποίκιλα και πνευματικά, εις τα οποία, καθώς λέγει ο θείος λόγος, κατοικεί δικαιοσύνη. Και ο ήλιος θέλει λάμψει επταπλασίως περισσότερον…. Και όλος ο κόσμος θέλει είναι ανώτερος από κάθε λόγον, ωσάν όπου υπερβαίνει κάθε διάνοιαν» (Συμεών του νέου Θεολόγου μέρος α΄ Λογ. 45,5  Άπαντα).2


«Κέντρο του θανάτου (του ανθρώπου και της φύσης) η αμαρτία» (Α΄ Κορ. ιε΄,56). Θάνατος του ανθρώπου σημαίνει θάνατος της φύσης και αντίστροφα. Ο άνθρωπος με συνοδοιπόρο τη φύση θα πρέπει να ανεβαίνει ολοένα και ψηλότερα στην κλίμακα της αγιότητας. Μέσα από μία σωστή χρήση και οικονομία της δημιουργίας πρέπει να ανιπαρέλθει την εωσφορική καταδυνάστευσή της από το καταναλωτικό πνεύμα του κόσμου τούτου και να υμνεί και να δοξολογεί τον κτίσαντα, μέχρι να δούμε «καινό ουρανό και γη καινή » (Αποκ. κα΄ 1-5).

Σημ. Προδημοσιεύτηκε στην Ορθόδοξη Μαρτυρία 61, 2000.

Συγγραφέας: Δρ. Αντρέας Χατζηχαμπής

Βιβλιογραφία
    1.    Σ. Αγουρίδη Οικολογία και θεολογία, Νέα Οικολογία, 11/1996, αε. 145.
    2.    Ν. Βασιλειάδη Το Μυστήριον του Θανάτου, Αθήνα, «ο Σωτήρ», 1996.
    3.    Δημητρίου Α΄ (Οικουμενικού Πατριάρχη), Μήνυμα επί τη ημέρα προστασίας του περιβάλλοντος, 1η Σεπτεμβρίου 1989.
    4.    Β. Κασκαντάμη Το οικολογικό πρόβλημα και η Ορθόδοξος Χριστιανική διδασκαλία, Ακτίνες, 6/1990, αρ. 512.
    5.    Α. Κεσελόπουλος Θεολογικές επισημάνσεις για την οικολογική κρίση, Έξοδος, άνοιξη-καλοκαίρι, 1991, αρ. 5.
    6.    Σ. Κουρουζίδη Η γη αγλώσσως βοά στενάζουσα, Νέα Οικολογία, 11/1996, αρ.145.
    7.    Θ. Νάντσου Περιβάλλον και Ορθόδοξη Παράδοση, Νέα Οικολογία, 4/1999, αρ.173.
    8.    Α. Νικολαϊδη Η Κοσμολογία της Άσκησης και της Παραίτησης, Κατερίνη, Τέρτιος, 1990.
    9.    Η. Οικονόμου Ορθοδοξία και Οικολογία, ΕΚΚΛΗΣΙΑ, 15/3/1989, αρ. 5
    10.    Ε. Στύλιος (Επίσκοπος Αχελώου) Άνθρωπος και περιβάλλον: η χριστιανική άποψη για το οικολογικό πρόβλημα, Αθήνα, Εκκλησία της Ελλάδος, 1987.
    11.    Ε. Στύλιος (Επίσκοπος Αχελώου) Άνθρωπος και περιβάλλον, Αθήνα, Εκκλησία της Ελλάδος, 1989.
    12.    Χ. Χριστοδουλίδη Οι Άγιοι και τα Ζώα, Λεμεσός, Α. Φιλή Λτδ., 1999.



greek/oikologia_kai_orthodoksia_arthro1.html

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP