Δέκα τρόποι για να απλουστεύσεις τη ζωή σου

>> Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

“Η ζωή δεν είναι πολύπλοκη. Εμείς είμαστε πολύπλοκα όντα. Η ζωή είναι απλή και πάντα το απλό είναι το καλύτερο” –  Οσκαρ Ουάϊλντ

Οταν παρατηρείς τα μικρά παιδιά μαθαίνεις πολλά. Τα παιδιά τρώνε όταν πεινάνε, κοιμούνται όταν νυστάζουν, κλαίνε όταν στεναχωριούνται και γελάνε όταν είναι χαρούμενα. Δεν κρατάνε στο μυαλό τους “δεύτερες σκέψεις”,  δεν σκοτίζονται και πολύ για τη γνώμη των άλλων, ούτε ανησυχούν προκαταβολικά για το τι θα συμβεί αύριο.

Αντιθέτως, εμείς οι μεγάλοι κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δυσκολέψουμε τη ζωή μας, χτίζοντας μια όλο και πιο σύνθετη καθημερινότητα. Πέρα από τα “υποχρεωτικά” (τη φροντίδα των παιδιών, τη δουλειά, τις αυτονόητες για τους περισσότερους ευθύνες) επιδιδόμαστε με ζήλο και σ΄έναν αγώνα να ικανοποιήσουμε ψεύτικες ανάγκες, να ευχαριστήσουμε τρίτους, να προλάβουμε καταστάσεις και να σηκώσουμε το βάρος μιας ολοένα αυξανόμενης αρνητικότητας.

Ωρα να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Η επιστροφή στην απλότητα είναι πια θεμελιώδης ανάγκη, για να ανακτήσουμε το μεγαλύτερο μέρος της χαμένης μας δύναμης. Πάρε μερικές ιδέες για το πώς μπορεί να γίνει:

1. Βάλε φραγμό στον καταναλωτισμό: Το πιο πιθανό είναι να έχεις ήδη περιορίσει τις καταναλωτικές σου δαπάνες είτε από ανάγκη είτε από φόβο . Αυτό είναι καλό, αλλά χρειάζεται και κάτι ακόμα: να έχεις μέσα σου την πρόθεση και την αποφασιστικότητα να λειτουργήσεις επιλεκτικά από στάση ζωής, όχι απλώς επειδή δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.

2. Σταμάτα να προσπαθείς να μαντεύεις τη σκέψη των άλλων:  Σταμάτα επίσης να είσαι κρυψίνους και απροσπέλαστος. Μάθε να επικοινωνείς με λόγια, ρώτα, μίλα, συζήτησε. Δεν υπάρχει πιο ανόητη σπατάλη ενέργειας και χρόνου από το να εικάζεις τι έχουν στο νου τους οι άλλοι και να λειτουργείς βάσει  σεναρίων. Αν έχεις απορίες, κάνε ερωτήσεις. Αν έχεις να δώσεις απαντήσεις, πάρε το λόγο. Με ηρεμία και καλή πρόθεση.

3. Μείνε συστηματικά και αδιάλειπτα μακριά από όλους αυτούς που στραγγίζουν την ενέργειά σου (διάβασε σχετικό ποστ εδώ) και σταμάτα συνειδητά να αναπαράγεις το ρόλο του θύματος, αναμασώντας καταστάσεις της ζωής που σε πλήγωσαν. Τελεία και παύλα. Κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που ζούμε, η θυματοποίηση είναι επικίνδυνη και για έναν ακόμα λόγο: σπαταλά πολύτιμο δυναμικό σε αδιέξοδες καταστάσεις.

4. Να λειτουργείς με εντιμότητα, ακεραιότητα, ευθύτητα, υπευθυνότητα: Οχι πλάγια μέσα, όχι ψέματα, όχι “ναι μεν, αλλά…”. Μια για πάντα. Από αυτή τη στιγμή. Τα μεγαλύτερα ψέματα είναι οι μισές αλήθειες.

5. Οργάνωσε τη ζωή σου με γνώμονα την εξοικονόμηση πόρων και την ευκολία: Φτιάξε μέσα στο Σαββατοκύριακο ένα εβδομαδιαίο μενού και ψώνισε ό,τι χρειάζεται μία φορά την εβδομάδα. Πλήρωσε έγκαιρα τους λογαριασμούς. Απόφυγε τις πιστωτικές κάρτες. Μοίρασε δουλειές σε όλα τα μέλη της οικογένειας, που θα γίνονται στην ώρα τους μέσα στην εβδομάδα.

6. Φρόντισε για την υγεία (σωματική, ψυχική, πνευματική) όσο καλύτερα μπορείς: Ασκήσου, περπάτα, τροφοδότησε τον οργανισμό σου με υγιεινό σπιτικό φαγητό, μην αρκείσαι στις εύκολες λύσεις, κοιμήσου ένα γεμάτο οκτάωρο τη νύχτα. Να τρως όταν πεινάς, να πίνεις νερό όταν διψάς. Μην αρνείσαι την ξεκούραση. Τα παιδιά σου μέσα από τη στάση σου θα μάθουν κι αυτά να φροντίζουν και να προσέχουν τον εαυτό τους.

7. Αρχισε να ξυπνάς καθημερινά μισή ώρα νωρίτερα: Αυτό το μισάωρο κάνει θαύματα γιατί σου επιτρέπει να ετοιμαστείς κι εσύ κι όλη η οικογένεια το πρωί όμορφα και χαλαρά, χωρίς εκνευρισμούς και  καθυστερήσεις. Δίνει επίσης τη δυνατότητα να  προλάβεις την κίνηση και το στριμωξίδι της τελευταίας στιγμής στα μέσα μεταφοράς. Γιατί όλο αυτό είναι τόσο σημαντικό; Γιατί αν ξεκινάς τη μέρα σου με την αδρεναλίνη στα ύψη, έτσι θα συνεχίσεις,  και μέχρι το μεσημέρι θα έχεις ήδη εξαντλήσει την ενέργειά σου.

8. Διώξε την αναβλητικότητα από τη ζωή σου: Οταν προκύπτει ένα ζήτημα που μπορεί να λυθεί άμεσα, ρύθμισέ το εσύ ο ίδιος ή ανάθεσέ το χωρίς καθυστέρηση. Τα μικροπράγματα που συσσωρεύονται, περιμένοντας την “κατάλληλη στιγμή” για να επιλυθούν, καταλήγουν να σε πνίγουν και να απορροφούν τις πολύτιμες δυνάμεις σου.

9. Τίμα την πνευματική σου ευεξία: Φρόντισε και θρέψε την ψυχή σου με όμορφες εικόνες, με τη μουσική που αγαπάς, με τα βιβλία που σε γεμίζουν, με μια δραστηριότητα που σε κάνει να ξεχνάς το χρόνο, με στιγμές σύνδεσης με τους αγαπημένους, με ό,τι σε κάνει να νιώθεις πλουσιότερος σε συναισθήματα. Δείξε την αγάπη σου, πρόσφερε το χαμόγελό σου, αγκάλιασε τους ανθρώπους σου…Οσο απασχολημένος κι αν είσαι, όσες δυσκολίες κι αν περνάς, η ζωή αποκτά άλλο νόημα  όταν κρατάς ζωντανή τη σύνδεση και  μοιράζεται με αγάπη!

10. Πάρ΄το απόφαση.
 Ανεξάρτητα απ΄το αν μια κατάσταση είναι καλή ή κακή, κάποια στιγμή θα αλλάξει. Η αλλαγή είναι ο φυσικός νόμος της ζωής και έχουμε να μάθουμε να τη διαχειριζόμαστε. Αν ανησυχούμε όλη την ώρα για το πώς, γιατί  και αν θα αλλάξει κάτι, απλώς ματαιοπονούμε. Καλύτερα να διοχετεύουμε συνειδητά το δυναμικό μας σε δημιουργικές λύσεις, όσο κι αν ένα κομμάτι του εαυτού μας πάντα θα ανησυχεί για το άγνωστο.

http://newagemama.com/

Read more...

Άνθρωπος, Φύση και Ηθική!

>> Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Η εικόνα που έχουμε για την "Φύση", δεν είναι τίποτε άλλο παρά η υποκειμενοποιημένη αντίληψη για τον "κόσμο" γύρω μας! Ακόμα και οι Επιστήμες που έχουμε αναπτύξει συλλογικά ως Ανθώπινο Είδος, εμπεριέχουν αυτό το στοιχείο της "υποκειμενοποίησης"! Βλέπουμε, αναλύουμε, ερμηνεύουμε και εξηγούμε την Φύση και τα Φυσικά Φαινόμενα, καθαρά "εγωκεντρικά" ( σε επίπεδο ατομικό) και "ανθρωποκεντρικά" (σε επίπεδο κοινωνικό)! Και αυτή η καθαρά "υποκειμενική" αντίληψη του Κόσμου γύρω μας είναι που μας εμποδίζει να δούμε την Φύση ως Σύνολο, και μέσα σ'αυτήν τον δικό μας "ρόλο" είτε ως Ατόμων είτε συλλογικά ως Ανθρωπότητα συνολικά! Αν μπορούσε να "ξεφύγουμε" από τα χωροχρονικά όρια στα οποία μας δεσμεύει η Φύση μας ( ως άτομα και ως είδος) τότε η εικόνα για τον Κόσμο γύρω μας θα ήταν πολύ πιο διαφορετική: είτε αυτή αφορά το ατομικό και κοινωνικό μας περιβάλλον, είτε όλο το Σύμπαν! Από μια τέτοια οπτική γωνία θα μπορούσαμε να "δούμε"το Σύμπαν να υπάρχει τρισεκατομμύρια χρόνια χωρίς την Γη, την Γη να υπάρχει εκατομμύρια χρόνια χωρίς Ανθρώπους, την Ανθρωπότητα να υπάρχει χιλιάδες χρόνια χωρίς εμάς . Η εξελικτή διαδικασία που οδήγησε και στην δική μας ατομική ύπαρξη υπάρχει και θα υπάρχει και χωρίς εμάς! Θα μπορούσε να είχε υπάρξει και χωρίς να οδηγήσει απαραίτητα και στην δική μας ύπαρξη είτε ως ατόμων, είτε ως είδους! Παρόλα αυτά υπάρχουμε- και την Ύπαρξη μας αυτή πρέπει να την δούμε ως αποτέλεσμα μιας καθαρά "φυσικής" διαδικασίας όπου το τυχαίο και η αναγκαιότητα, αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοαναιρούνται! Ακόμη και οι "νόμοι" που καθορίζουν αυτήν την διαδικασία εξελίσσονται, αλλάζουν ή και ανατρέπονται "ακολουθώντας" την ροή της διαδικασίας αυτής! Η Φυσική αυτή εξελικτική διαδικασία καθορίζει πρωτογενώς και την σχέση μας με την ίδια την Φύση! Και με την οπτική αυτή ως Φύση δεν πρέπει να "περιγράφουμε" μόνο το Φυσικό Περιβάλλον του Πλανήτη μας, αλλά ότι έχει να κάνει με την ίδια την ύπαρξη της Ύλης και της Ενέργειας. Στην ολότητα της Φύσης πρέπει να εντάσσουμε τα πάντα: από την ύλη σε υποατομικό επίπεδο έως τον συμπαντικό χωρόχρονο, και από τους "νόμους" που καθορίζουν την σχέση Ύλης και Ενέργειας, έως τους "νόμους" που καθορίζουν την Εξέλιξη της οργάνωσης των Ανθρώπινων Κοινωνιών. Σ'αυτήν την "Φύση" δεν υπάρχουν "νομοτέλειες", αλλά "πιθανότητες"! Δεν ήταν νομοτέλεια να εξαφανιστούν οι δεινόσαυροι από την Γή και να οδηγηθούμε έτσι στην σημερινή Ανθρώπινη Κυριαρχία, αλλά στην δεδομένη χρονική περίοδο της Ιστορίας της Γής ήταν πολύ πιθανό να υπάρξει μια πρόσκρουση Μετεωρίτη που να οδηγήσει σε Μαζική εξαφάνιση ειδών. Δεν είναι νομοτέλεια να κυριαρχεί σήμερα ο Καπιταλιστικός Τρόπος Παραγωγής στην Γη, αλλά είναι πιθανό αυτή η Κυριαρχία να οδηγήσει στην Αναγκαιότητα Ανατροπής του. Η κοινωνική εξέλιξη δεν σταματά, αλλά εξελίσεται με βάση τις αναγκαιότητες που η ίδια γεννά. Και εξάλλου αυτή η Κοινωνική Εξέλιξη δεν είναι παρά κομμάτι της Φυσικής Εξέλιξης! Στην Φύση τίποτε δεν μπορεί να είναι και δεν είναι στάσιμο, το πως θα εξελιχθεί όμως είναι θέμα πολυπαραγοντικό στα όρια του Τυχαίου! Το ίδιο ισχύει και για την Εξέλιξη της Ανθρωπότητας! Με την μεγάλη διαφορά ότι ο άνθρωπος διαθέτει Λογική, με την οποία μπορεί να ελέγξει αυτήν την διαδικασία, παρεμβαίνοντας σε αυτήν την διαδικασία καταλυτικά! Αλλά και αυτό είναι αποτέλεσμα της ίδιας της εξελικτικής διαδικασίας της Φύσης, καθώς η Λογική δεν είναι παρά μία έκφραση της Σκέψης - και η Σκέψη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ανώτερο εξελικτικό στάδιο οργάνωσης της Ύλης! Η Σκέψη είναι κάτι το αυθύπαρκτο στην σημερινή χωροχρονική στιγμή της Εξελικτικής Διαδικασίας. Η Λογική, η Φαντασία και η Ηθική όμως είναι διαδικασίες οργάνωσης και έκφρασης της Σκέψης καθορισμένες από το ιστορικοκοινωνικό επίπεδο οργάνωσης των Ανθρωπίνων Κοινωνιών! ( Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι αποτέλεσμα αυτής καθε αυτής της εξελικτικής διαδικασίας στην Γή, η Σκέψη πρέπει να θεωρείται ως αποτέλεσμα της εξελικτικής διαδικασίας Οργάνωσης της ύλης, και ο τρόπος οργάνωσης και έκφρασης της Σκέψης μπορεί να ειδωθεί μόνο ως αποτέλεσμα της εξέλιξης του Ανθρώπου και των Κοινωνιών του: Το πως αυτά τα τρία "στοιχεία" συναντήθηκαν και αλληλοσυμπληρώθηκαν είναι και αυτό αποτέλεσμα του "τυχαίου" τρόπου κάλυψης της εξελικτικής "αναγκαιότητας")! Η Ύλη εξελίχθηκε για να φτάσουμε στον Ανθρώπινο Εγκέφαλο με τα εκατομμύρια νευρικά εγκεφαλικά κύτταρα και τις πολύπλοκες συνάψεις τους , η Ενέργεια εξελίχθηκε για να οδηγηθούμε στο "θαύμα" των ηλεκτροχημικών διεργασιών που απαρτίζουν την Ανθρώπινη Σκέψη, και η Λογική και η Ηθική μας διαμορφώνονται από το κοινωνικό μας γνωσιακό περιβάλλον! Το τι θεωρούμε εμείς Λογικό, Σωστό και Ηθικό δεν έχει καμία σχέση με το τι θεωρούσε Λογικό, Σωστό και Ηθικό ο Άνθρωπος του Νεάτερνταλ. Και με το τι θα θεωρεί ο Λογικό, Σωστό και Ηθικό ο Άνθρωπος που θα ζει σε 10.000 χρόνια! Και για να μην πάμε τόσο μακριά, ας ανατρέξουμε στην πρόσφατη ιστορία της Ανθρωπότητας και θα δούμε ότι Δικτακτορικά, Καταπιεστικά και Ρατσιστικά Καθεστώτα δεν εδρεώνονται μόνο με την δύναμη των όπλων αλλά κυρίως με την ευρεία αποδοχή των Πολιτικοκοινωνικών τους αντιλήψεων ( τρανό παράδειγμα ο Ναζισμός στην Γερμανία του Χίτλερ)! Ή μήπως και αυτήν την στιγμή που μιλάμε, δεν υπάρχουν Θρησκείες που κηρύσσουν την Μισαλοδοξία, Πολιτικά ρεύματα που υποστηρίζουν Ιμπεριαλιστικούς Πολέμους , και Κοινωνικές δυνάμεις που εμπνεόνται από τον Ρατσισμό; Δεν υπάρχει λοιπόν διαχρονικά η έννοια του Δικαίου και του Ηθικού; Καταρχάς δεν πρέπει να συγχέουμε την έννοια της "Πλειοψηφικά Κυριαρχούσας Άποψης" με την την έννοια του "Ηθικού και του Σωστού"! Ο κανόνας ότι η πλειοψήφια έχει a priori το Δίκαιο και το Αλάθητο, δεν ισχύει σε μια Επιστημονική ανάλυση της Ιστορίας! Είναι διαφορετικό πράγμα η Κυριαρχία μιας Άποψης για μια δεδομένη χωροχρονική περίοδο, και εντελώς διαφορετικό πράγμα η Ιστορική της Δικαίωση. (και επανερχόμαστε στο παράδειγμα του Ναζισμού, όπου είναι προφανές ότι την περίοδο της Κυριαρχίας του στην Γερμανία η Κοσμοθεωρία που εξέφραζε, έβρισκε μαζική απήχηση στην Πλειοψηφία του Γερμανικού Λαού.) Οι φυσικές διαδικασίες στην πρωτογενή τους έκφραση δεν γνωρίζουν έννοιες όπως είναι το Δίκαιο, το Ηθικό και το Σωστό! Στην Φύση υπάρχει μόνο η "Ανάγκη" ως κινητήρια δύναμη της Εξέλιξης! Και η Εξέλιξη στην Φύση προχωρά μέσα από τις τυχαίες αλλά αναγκαστικές επιλογές σε αναγκαστικά αλλά τυχαία διλήμματα που γεννά η ίδια η Εξέλιξη! Και στην εξέλιξη του Ανθρώπου ισχύει το ίδιο ως γενικός κανόνας! Μόνο που στον Άνθρωπο η Φύση έκανε την Υπέρβαση και το ποιοτικό της άλμα! Για πρώτη φορά- από όσο πάντα μπορούμε να γνωρίζουμε- στην Εξελικτή Ιστορία υπάρχει ον που χάρη στην Σκέψη που διαθέτει, μπορεί να έχει ουσιαστικό και παρεμβατικό ρόλο στην Εξελικτική Διαδικασία αυτή καθ'αυτή! Χάρη στις δυνατότητες της Λογικής του, ανέπτυξε τις Επιστήμες και την Τεχνολογία του σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να απαντά σε μείζονα προβλήματα της επιβίωσής του! Για πρώτη φορά στην Φύση - από όσο πάντα μπορούμε να γνωρίζουμε - ένα Ον έχει την δυνατότητα να απαντήσει στις αναγκαιότητες της Εξελικτικής Διαδικασίας δημιουργώντας αυτό τις Απαντήσεις- και ξεφεύγωντας σχεδόν οριστικά από τους περιορισμούς του τυχαίου και του εφικτού! Ο άνθρωπος πλέον όχι απλά παρεμβαίνει αλλά δημιουργεί το περιβάλλον και την ιστορία του! Και αν η εξέλιξη στην Φύση μέσα από τον Άνθρωπο έχει περάσει σε ένα ανώτερο στάδιο, αυτό που σήμερα φαντάζει ως αναγκαιότητα είναι ο άνθρωπος να καταφέρει να εξελίξει την Ηθική του σε συνακολουθία με την Λογική του! Δηλαδή να εξελίξει την Κοινωνική του Οργάνωση έτσι ώστε να μπορεί να απαντά στα προβλήματα και τις αντιθέσεις που γεννά η Εξέλιξη του αυτή! Το δίλημμα "μα τι κόσμος είναι αυτός που στέλνει άνθρωπο στο φεγγάρι την στιγμή που εκατομμύρια μικρά παιδιά πεθαίνουν της πείνας" είναι ένα καθαρά ηθικό δίλλημα που όμως δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ αναπάντητο! Γιατί στην πραγματικότητα εκφράζει μια μεγάλη αναγκαιότητα: τον επαναπροσδιορισμό των κανόνων της εξέλιξης μας! Η Ηθική στις παραγωγικές, κοινωνικές και διαπροσωπικές μας σχέσεις είναι κάτι που ούτως ή άλλως υπάρχει και εμπεριέχεται! Έχει να κάνει με την παιδεία και την κουλτούρα μας! Την κοινωνία και την θέση μας σ'αυτή, την παραγωγή και την θέση μας σ'αυτή, την οκογένεια, την ιστορία, το λαό και την τάξη μας! Σ' αυτήν τη βάση, η φιλοσοφία, η πολιτική, η θρησκεία, η τέχνη, η ηθική είναι μορφές κοινωνικής συνείδησης, που αποτελούν το ιδεολογικό εποικοδόμημα πάνω στην οικονομική βάση της κοινωνίας και αλλάζουν όταν αλλάζει και η βάση της (παραγωγικές σχέσεις). Η όποια μεταβολή στη συνείδηση των ανθρώπων ή η εξέλιξη της ηθικής τους δεν μπορεί να γίνει αυθαίρετα από τους ίδιους. Η προέλευση και η κατεύθυνση της όποιας μεταβολής πρέπει να έχει και πάντα έχει τη βάση της στην υλική ζωή, στις ανάγκες της κοινωνικής - σε τελευταία ανάλυση οικονομικής - ανάπτυξης και πάντα είναι αναπόσπαστη από την κοινωνική εξέλιξη. Κάθε ιστορική εποχή (πρωτόγονο κοινοτικό σύστημα, δουλοκτητικό σύστημα, φεουδαρχισμός, καπιταλισμός) είχε τη δική της κυριαρχούσα ηθική- καθαρά όμως και πάντα "ταξικά" καθοριζόμενη. Και αυτό είναι το μεγάλο τροχοπέδι -καθώς η Ηθική αυτή με τον έναν ή τον άλλο τρόπο δεν ήταν παρά η αντανάκλαση των δεδομένων συνθηκών της κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας στο επίπεδο των ανθρωπίνων σχέσεων, των ιδεολογικών, καθώς και των ηθικών κινήτρων των ανθρωπίνων ενεργειών, όπως και των διαφόρων τρόπων εκτίμησης αυτών των πράξεων ! Σήμερα και με βάση την γνώση αυτή, απαιτείται μια ριζική τομή στον Καθορισμό του τρόπου με την οποία η Ηθική και η Πολιτική διαπλέκονται! Το Σωστό, το Δίκαιο και το Ηθικό πρέπει να επαναπροσδιορισθούν και να ειδωθούν από την σκοπιά όχι του παρόντος και του παρελθόντος, αλλά του Μέλλοντος! Δεν αρκεί μια "νομοθετική" αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων, των σχέσεων εξουσίας και της κυριαρχίας στα μέσα παραγωγής για να υπάρξει Κοινωνική Εξέλιξη! Δεν αρκεί ένα διάταγμα για να καταργηθεί η εκμετάλευση Ανθρώπου από Άνθρωπο και να γίνουν οι Άνθρωποι πραγματικά ίσοι . Δεν πρόκειται να εμποδίσουμε την Περιβαλλοντική Καταστροφή του Πλανήτη με νόμους ! Χρειαζόμαστε μια μορφή οργάνωσης της Κοινωνίας που θα μας αποδεσμεύει πλήρως από το παρελθόν μας! Ένα άλμα στο μέλλον! Ακόμη και η τεχνολογία, η επιστήμη ,η παιδεία και οι πόλεις μας πρέπει να επανασχεδιασθούν σε μιά άλλη λογική! Για να είμαστε αντικειμενικοί κριτές της υποκειμενικότητάς μας, πρέπει να λειτουργήσουμε ώς αποστασιοποιημένοι κριτές του μέλλοντος! Να δούμε τα προβλήματα και τις λύσεις τους απο την προοπτική του μέλλοντος! Η Ηθική στην Πολιτική, Κοινωνική και Επιστημονική πραχτική δεν είναι κάτι το ουτοπικό αλλά μια αναγκαιότητα, και θα μπορέσει να αντικειμενοποιηθεί και να υπάρξει μόνο στον βαθμό που η ανθρώπινη βούληση το θελήσει! Ο άνθρωπος μπορεί να γίνει από αντικείμενο, υποκείμενο της εξέλιξης, και η «Γνώση» μπορεί να τον βοηθήσει σ’αυτό δρώντας απελευθερωτικά, από όλα αυτά που τον κρατούν δέσμιο μέχρι τώρα! Η «Γνώση» μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα ηθική, με κέντρο πλέον την Φύση, άρα και τον Άνθρωπο. Σήμερα και χάρη χάρη στα «μέσα» που διαθέτουμε, η Γνώση μπορεί να γίνει κτήμα όλης της Ανθρωπότητας! Και σε αντίθεση με το παρελθόν να μην έχουμε ανάγκη «αυθεντίες» και «ηγέτες»!


http://konstantinosdavanelos.blogspot.com/2010/06/blog-post_9125.html

Read more...

Πώς η Γη Έπλασε τον Άνθρωπο



Για πρώτη φορά στην τηλεόραση πώς η γεωλογία, η γεωγραφία και το κλίμα είχαν μια πολύ ισχυρότερη επιρροή στην ανθρωπότητα σε σχέση με αυτή που τους είχε αναγνωριστεί μέχρι πρόσφατα! Σάββατο 22:00 ΣΚΑΪ TV

Με μια παθιασμένη αφήγηση, αλλά και μια εξαιρετική – υψηλής ευκρίνειας – καταγραφή σε κάμερα, η εκθαμβωτική αυτή σειρά καθηλώνει, συνδυάζοντας τις τολμηρές ιδέες με μια νέα επιστήμη, τον γεωντρετερμινισμό, προκειμένου να διαμορφώσει μια αρχική αυθεντική εκδοχή της ανθρώπινης ιστορίας... έρχεται στην τηλεοραση του ΣΚΑΪ, το Σάββατο 07/04!


http://www.skai.gr/tv/show/?showid=65153

Read more...

Σαλαμίνα: Ομιλος Φίλων του Δάσους

>> Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

http://www.panoramio.com/photo/26833864
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΣΤΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ 
ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΥΛΟΤΟΜΙΑΣ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ

Ιδιαίτερα ανησυχητική αύξηση παρουσίασαν   τα περιστατικά παράνομης υλοτομίας σε ολόκληρη τη Σαλαμίνα με τις καταγγελίες να πέφτουν βροχή τόσο στο δασαρχείο όσο και στον Ομιλό μας. .

Εδώ και δύο μήνες ,ο Ομιλος Φίλων του Δάσους  μετά από την εξασφάλιση καυσίμων των Ι.Χ των εθελοντών μας απο  της Δημοτική Αρχή, συνδράμει  στο εργο  του Δήμου Σαλαμίνας  στη προσπάθεια καταπολέμησης αυτής της περιβαλλοντοκτόνος δραστηριότητας, σε στενή  συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές  ,εκτελώντας    καθημερινά περιπολίες στο Δάσος των Κανακίων.

Είναι  γεγονός ότι η  οικονομική πίεση που υφίστανται τα νοικοκυριά  σε συνδιασμό με  το αυξημένο κόστος του πετρελαίου θέρμανσης, οδήγησε μεγάλο αριθμό πολιτών να στραφεί στα καυσόξυλα  , με αποτέλεσμα την αύξηση της παράνομης υλοτομίας, που απειλεί τον δασικό πλούτο της περιοχής μας..

 Διαπιστώθηκε  ότι Η παράνομη υλοτομία δεν αφορά μόνο μεμονωμένες περιπτώσεις με κίνητρο την εύρεση καυσίμου αλλα κυρίως για οργανωμένη δραστηριότητα κάποιων  που  κερδοσκοπούν από το παραεμπόριο ξυλείας .

Η συνεχής παρουσία  των μελών μας σε ολόκληρη τη περιοχή των Κανακίων είχε ως αποτέλεσμα την αισθητή μείωση  αυτού του φαινομένου .

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Δασών το φαινόμενο  αυτο σε όλη την Ελλάδα έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις οι οποίες δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτές των τελευταίων πέντε ετών.

Και  το πρόβλημα βέβαια  αναμένεται να ενταθεί ακόμη περισσότερο από τη νέα χρονιά οπότε και θα ισχύσει η εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης. Με τον ρυθμό αυτό είναι σίγουρο  ότι   σε λίγα χρόνια οι συνέπειες θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστες με τα δέντρα να αποτελούν είδος προς εξαφάνιση.

Δυστυχώς η  υποβάθμιση της Δασικής Υπηρεσίας με τις τεράστιες ελλείψεις σε πόρους και προσωπικό καθιστά  αδύνατη την επαρκή φύλαξη και προστασία των δασών μας.

Επειδή το δάσος των Κανακίων αποτελεί, ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο πράσινης ανάπτυξης για τη Σαλαμίνα και τον 2ο πνεύμονα πρασίνου στην Αττική οφείλουμε όλοι  μας να  συμβάλουμε στη προσπάθεια αυτή που γίνεται   για την  προστασία   του   δασικού μας πλούτου από τη λαθραία υλοτομία!

Ιδιαίτερα η Δασική Υπηρεσία , για τη διευκόλυνση τη φυσικής αναγέννησης και ανανέωσης του δάσους   και την αποφυγή της συνέχειας της ανεξέλεκτης  παράνομης  κοπής δέντρων  είναι απαραίτητο να προσδιορίσει  τον τρόπο υλοτομίας και τα δέντρα τα οποία πρέπει να κοπούν  , με συνεχή έλεγχο για τη σωστή εφαρμογή του ,οπου  ετσι  θα καλύπτονται   και  οι ανάγκες των πολιτών .

Υπενθυμίζεται ότι το κόψιμο και η εκρίζωση δασικών δένδρων απο Δημόσια και Ιδιωτικά δάση  η δασικές περιοχές , η μετατροπή τους σε ξυλεία και η μεταφορά τους χωρίς αδεια,  αποτελεί αδίκημα, και οι παραβάτες τιμωρούνται  με φυλάκιση η/και με χρηματική ποινή, επίσης τα μέσα που  χρησιμοποιήθηκαν (εργαλεία,οχήματα μεταφοράς )κατάσχονται.

Το Δάσος είναι η Ζωή μας!

http://salamina.ofd.gr

Read more...

Κινηματογραφικό έργο: Ημερολόγια του Τσερνομπίλ

>> Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012


Σε σενάριο του Peli μαζί με τους βιντεοκασετάδες Carey και Shane Van Dyke, το Chernobyl Diaries μας πηγαίνει, που αλλού, παρά στο διαβόητο Prypiat, τη πόλη δίπλα από το πυρηνικό εργοστάσιο του Chernobyl που εκκενώθηκε μετά το καταστροφικό ατύχημα του 1986. Μια παρέα έξι νέων αποφασίζουν να κάνουν “extreme τουρισμό” και να επισκεφτούν τη πόλη φάντασμα. Η περιήγηση είναι διασκεδαστική μέχρι που ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται εγκλωβισμένοι εκεί και μάλιστα όχι μόνοι τους…

Ραδιενεργός τρόμος…

http://www.artsandthecity.gr/index.php?article=2640

Read more...

Ο Λούκυ Λουκ Στην Ντέιζι Τάουν



 Τίτλος : Λούκι Λουκ στη Ντέιζι Τάουν, Ο
Κατηγορία : Κινούμενα σχέδια
Τύπος : DVD
Διάρκεια : 73 min
Έτος : 1971
Σκηνοθέτης : Ρενέ Κοσινί
Εταιρεία διανομής : Odeon
Εταιρεία παραγωγής : Dargaud Films
Γλώσσα : Αγγλικά
Ελληνικοί υπότιτλοι : Ναι
Ελληνική μεταγλώττιση : Ναι
Ήχος : Dolby Digital Mono

Περιγραφή : Η Ντέιζι Τάουν είναι μια χαρακτηριστική πόλη του Γουέστ, με καταστήματα, με σαλούν, με οικογένειες, αλλά προπάντων με παρανόμους. Ο Λούκι Λουκ φτάνει εκεί για να επιβάλει την τάξη.

http://movies.vres.gr/movie.php?movie_id=3052

Read more...

Από την “κοινωνία της γνώσης” στην γνώση της κοινωνίας

>> Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Την περίοδο που διανύουμε, η οποία όλο και περισσότερο χαρακτηρίζεται από τη χιονοστιβάδα του καπιταλισμού που παρασύρει στο διάβα της συλλογικές αναφορές στέλνοντας την ιστορία των αγώνων για την κοινωνική χειραφέτηση στα αζήτητα, κάθε προσπάθεια ανασύνθεσης στην πολιτική διεργασία έρχεται αναπόφευκτα σε επαφή με το ζήτημα της εκπαίδευσης και της παιδείας. Είναι ζήτημα κομβικό σ’ ότι αφορά την αναπαραγωγή των παντός είδους σχέσεων στο καθημερινό εργαστήριο της ζωής, ενώ από την άλλη ο αξιακός-πολιτισμικός παράγοντας που το εκθέτει ως κοινωνικό παράδειγμα, αφορά το μετασχηματισμό σε σφαίρες ελευθερίας και αυτονομίας. Η απογύμνωση της πολιτικής δράσης από ζητήματα καθημερινής σημασίας που τόσο πολύ τονίζονται από τις σχεδόν καθιερωμένες σχολές του «τρόπου ζωής» (lifestyle) επιφέρει ένα τραγικό αδιέξοδο, αφού κάθε προσπάθεια χειραφέτησης συναντά τον ακατέργαστο κι ακαλλιέργητο εαυτό της. Μια προσπάθεια κοντολογίς που επιδιώκει να συνολικοποιεί το κοινωνικό ζήτημα, αυτονόητα, έρχεται σε επαφή με τις πιο «δύσκολες» πλευρές της, αυτές του καθημερινού και της ρουτίνας.

Από την άλλη οι αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις στο θεσμό της εκπαίδευσης που έχουν στόχο τους τη στρατολόγηση γενιτσάρων, καταναλωτών και ευέλικτων εργαζομένων, για την ολοκλήρωση της ουτοπίας του συστήματος, έχουν στο οπλοστάσιό τους ένα χυδαίο παιδοκεντρισμό. Περιτυλίγοντας με ρητορείες το δούρειο ίππο που επεμβαίνει σε κάθε τι που δεν εντάσσεται στην Αγορά και ξεμπερδεύοντας με τον «αναχρονισμό» και τον «συγκεντρωτισμό», εγκαινιάζουν και μια νέα Βαβυλωνία σύγχυσης νοημάτων κλείνοντας πονηρά το μάτι σε μια φιλελευθερο-ελευθεριάζουσα ηθική. Όπως θα έλεγε με άλλα λόγια και ο Ζαν-Κλον Μισεά στο πόνημα του Η Εκπαίδευση της Αμάθειας, ότι σήμερα δεν φτάνει να λέμε για το «τι κόσμο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας» αλλά «σε τι είδους παιδιά θα παραδώσουμε αυτόν τον κόσμο», το κοινωνικό ζήτημα που είναι επιμερισμένο στις ανεξάντλητες όψεις του, οφείλει να ανασυντίθεται και να παρεμβαίνει στο μέλλον από το χρόνο του παρόντος.

Η ελευθεριακή προσέγγιση της παιδείας και του οργανωτικού της καθρέφτη που είναι η εκπαίδευση, καθορίζει με κάποιο μέτρο -που μόνο κοινωνικά δοκιμάζεται- τη διεύρυνση των δημιουργικών δυνατοτήτων αυτοδιεύθυνσης. Μια απόπειρα μέσα σε άλλες, όχι παραγωγής θέσεων σε μια καλύβα για ένα αδειανό πουκάμισο, αλλά μια προσπάθεια για την ανάδειξη μιας εν δυνάμει συνολικής δυνατότητας, θα καταβάλει περιληπτικά κι ίσως περιεκτικά το παρακάτω κείμενο.

Η ελευθεριακή εκπαίδευση και το γιατί
Ελευθερία και παιδεία είναι αδιαχώριστες ως ζωντανές κοινωνικές δυναμικές. Η παιδεία έχει ως προϋπόθεση τη διαρκή ελευθερία στην αναζήτηση, στην έρευνα, στην δοκιμασία, στον πειραματισμό, ενώ η ελευθερία εξαρτάται από τη διεύρυνση των πεδίων της γνώσης προς όφελος της κοινωνίας και της σχέσης Φύσης και Ανθρώπου. Η εκπαίδευση, μια συντηρητική διαδικασία εκμάθησης της συσσωρευμένης γνώσης και κοινωνικής εμπειρίας είναι απαραίτητη για την απόκτηση γνώσεων που δεν χρειάζεται εκ νέου να ανακαλυφθούν. Είναι όμως, μια περιοριστική διαδικασία εκμάθησης και προώθησης των δυνατοτήτων και κλίσεων του ατόμου η οποία οφείλει διαρκώς να ακολουθά τις νέες ανακαλύψεις ελευθερίας στην κοινότητα.

Η εκπαίδευση της αλληλεγγύης υπερβαίνει το εξουσιαστικό σχολείο και τις όποιες αντίστοιχες δομές, αφού θέτει ως βάση της την ισότητα μεταξύ των εμπλεκομένων: μαθητών, δασκάλων και κοινωνίας. Η αυτοδιαχείριση εκπαιδευτικών θεσμίσεων, πραγματοποιείται από τις ελεύθερες και με δημοκρατικές δομές κοινότητες, με στόχους την προαγωγή της ελευθερίας της σκέψης, της ελευθερίας επιλογής μορφωτικών πεδίων και διαρκούς αναμόρφωσής τους αντίστοιχα με τις κυρίαρχες κοινωνικές ανάγκες της επιβίωσης και της παραγωγής αγαθών αλλά και με κριτήριο αυτό της τέχνης ως υπέρβασης της καθημερινότητας και της διεύρυνσης της σχόλης. Όλη αυτή η κοινωνική διεργασία κρίνεται ως μια διαρκής πορεία αναζήτησης της ελευθερίας και εξήγησης της πραγματικότητας που διαρκώς επανακαθορίζεται. Είναι η πανάκεια, ώστε η ισότητα στα υλικά αγαθά και στις αποφάσεις να αποκτήσει ένα νόημα τελειοποίησής της.

Η γνώση και η εκπαίδευση είναι κομμάτια αναπόσπαστα της ζωής. Μέσω αυτών μπορούμε να επιβιώσουμε, να εμπλουτίσουμε τη ζωή μας και να αναπτύξουμε τον χώρο-χρόνο ελευθερίας με στόχο την απόλαυση, τη χαρά και την ανακάλυψη γνώσεων που απελευθερώνουν διαρκώς τον άνθρωπο από την αναγκαστική εργασία.

Η ελευθεριακή εκπαίδευση δεν μπορεί να είναι η εφαρμογή της επινόησης κάποιου ιθύνοντος νου αλλά η ίδια η πραγμάτωση της επιθυμίας ανθρώπων να απαλλαχθούν κατ’ αρχήν από τα δεσμά της καταπίεσης και της ανισότητας που βιώνουν και να γευτούν το όνειρο μιας μάθησης που αποτελεί πραγματική τους ανάγκη. Είναι έργο του ίδιου του τμήματος των καταπιεσμένων που θέλουν όχι μόνο για λογαριασμό των παιδιών αλλά και των ίδιων, να γεύονται τη γνώση, να βελτιώνουν τη ζωή τους, να νέμονται εξίσου τα υλικά αγαθά, να συνεργάζονται και να συναποφασίζουν για την κοινωνική ευημερία.
 
Το ελευθεριακό σχολείο, στις όποιες του εκδοχές, είναι ένα σύνολο σχέσεων, κυρίως, που τείνει να εφάπτεται με τους χώρους της εργασίας και της παραγωγής δίνοντάς τους ηθική υπόσταση και νόημα δημιουργίας, που συνδέεται με την οικογένεια για την εξέλιξή της σε κύτταρο που προστατεύει τις ελευθερίες των μελών της, που παρεμβαίνει στη γειτονιά με την έννοια της συμμετοχής στην οργάνωση και προγραμματισμό της ικανοποίησης των αναγκών της, που δίνει τον απαραίτητο τόνο στον τρόπο απόδοσης της δικαιοσύνης καθιστώντας τον, χώρο μάθησης στην πράξη της ισότητας μέσα από τη διαφορά. Είναι ένα σχολείο ενάντια στην αδικία που μαθαίνεις το δίκαιο, εν λόγω και έργω, είναι ένα σχολείο ενάντια στην ιεραρχία που μαθαίνεις στην ισότητα, είναι ένα σχολείο ενάντια στον ανταγωνισμό που μαθαίνεις στην αλληλεγγύη.

Η ελευθερία προϋποθέτει μια δεοντολογία ζωής που ανανεώνεται στην πράξη για την ισότητα όλων μεταξύ τους. Έτσι η δημιουργία και αναδημιουργία νόμων (του ρήματος νέμομαι=μοιράζομαι) γίνεται μια διαδικασία σε μια οριζόντια σύνθεση ανθρώπων που χωρίς διακρίσεις αποφασίζουν, προγραμματίζουν και εφαρμόζουν στην εκπαίδευση. Είναι ένα «δύσκολο» σχολείο αφού η ανάληψη ευθύνης είναι κυρίαρχη στους στόχους του.
Απέναντι στην ισότητα ενώπιον της εξουσίας και των κατεστημένων νόμων της, η ισότητα μεταξύ όλων όσων εμπλέκονται στην όποια μορφής εκπαίδευση, ανεξαρτήτου ηλικίας, φύλου, φυλής, γλώσσας καθώς και άλλων διαφορών που δυνητικά αποτελούν το υλικό για την ανάδειξη προνομίων στο σύστημα, υπάρχει ο αντίποδας της συνεργασίας. Η δημοκρατική συνεργασία των μελών αντικαθιστά τον ανταγωνισμό με διάφορες μορφές συνεργασίας. Έτσι το ψεύδος για την κοινωνική ισορροπία ή το κοινωνικό συμβόλαιο με στόχο τη λείανση των διαφορών φέροντας ως αναγκαία συνθήκη την ύπαρξη και τη διαιώνιση της ύπαρξης μιας ηγετικής ομάδας και τάξης, καθαιρείται για λογαριασμό μιας επαναστατικής εξισωτικής ανάγκης.

Ενάντια στην ανισότητα των ίσων, η ισότητα των «άνισων» ολοένα και περισσότερο μέσα στο χρόνο και στο χώρο κατοχυρώνει τη διεκδίκηση των κοινωνικών μας δυνατοτήτων να ξεπερνάμε τις αξιολογικές κλίμακες, τις μηχανιστικές αναγωγές που έχουν διαιρέσει την κοινωνία στους «πάνω» και στους «κάτω». Απέναντι στην ανοχή που προκαλεί νέους πόλους και ανταγωνισμούς, η κατανόηση του διαφορετικού φέρνει κοντά διαφορετικούς κουλτούρες, διαφορετικές στάσεις ζωής, διαφορετικές συνήθειες, δημιουργώντας νέες συνθήκες και συμφωνίες σε μια προσπάθεια κατάργησης βασανιστικών εθίμων, προνομίων και κάθετων διακρίσεων.

Απέναντι στο διαχωρισμό φύσης και κοινωνίας ή κοινωνίας και ανθρώπου, η εκπαίδευση αυτή ξαναφέρνει την κοινωνία μέσα στη φύση και τον άνθρωπο μέσα στην κοινωνία του. Απέναντι στο διαχωρισμό πνεύματος και ύλης ή ψυχής και σώματος, το κοινωνικό εργαστήρι δασκάλων και μαθητών επαναφέρει τον άνθρωπο στην ολότητά του.
Η ελευθεριακή εκπαίδευση αντλεί από την παράδοση των αγώνων για την πραγμάτωση της ελευθερίας και σε κάθε νέα κοινωνική συνθήκη προωθεί την αλλαγή προς νέες δυνατότητες. Αποτελεί την εναλλακτική λύση απέναντι στο σχολείο-ίδρυμα που εμποδίζει τις δεξιότητες και κλίσεις των ανθρώπων να αναπτυχθούν προς όφελός τους και προς όφελος της κοινωνίας. Η μετατροπή όλης αυτής της πανανθρώπινης ιδρυματικής δραστηριότητας που σήμερα εγκλωβίζει χιλιάδες ανθρώπους σε δραστηριότητες προσανατολισμένες στο ατομικό συμφέρον, σε δημοκρατικές κοινότητες ανακάλυψης και ελευθερίας είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Είμαστε δάσκαλοι για όσα ξέρουμε και μαθητές για όσα μαθαίνουμε. Αυτό δίνει και τη δυνατότητα να μπορούμε να καταργούμε δυναμικά τους ρόλους εξουσίας που δηλητηριάζουν την ανθρώπινη ζωή δημιουργώντας υπηκόους και υποταγμένους ανθρώπους. Η χαρά της ανακάλυψης της γνώσης για κάθε ηλικίας ανθρώπους είναι ένα αγαθό προσβάσιμο αναιρώντας ρόλους εξουσίας που αποδίδονται σε όσους κατέχουν τη γνώση ικανοποίησης αναγκών ή γνώση των λειτουργιών κάθε ιεραρχικού συστήματος.
Κάθε νέα ανακάλυψη που διασταυρώνεται με τη σωρευμένη εμπειρία και βασίζεται σ’ αυτήν, αποτελεί γνώση που εν δυνάμει ανήκει σ’ όλη την κοινωνία. Κάθε μέσο μετάδοσης της από τον έναν στον άλλο, από τη μια κοινότητα στην άλλη, απ’ το ένα έθνος στο άλλο, είναι θεμιτό, στο βαθμό που η κατοχή της ή η μετάδοσή της δεν μπορεί να δημιουργήσει μια νέα κλίκα προνομίων αλλά να αναπτύξει με ένα ξεχωριστό τρόπο την κάθε διαφορετική συλλογική (εθνική, κοινοτική, κλπ.) ή προσωπική συγκρότηση. Κάθε ομάδα, ιερατείο, επιστημονικό επιτελείο, που δεν θέτει τη γνώση στην κοινωνία αποτελεί ένα αντικοινωνικό εργαλείο αναπαραγωγής προνομίων και ρόλων εξουσίας.

Η ελευθεριακή εκπαίδευση προσανατολίζεται στην κατάκτηση της γνώσης που δημιουργεί, αναπτύσσει και εξελίσσει την ανθρώπινη οργάνωση, που απαλλάσσει ολοένα και περισσότερο τα μέλη της από το σωματικό μόχθο, που ανακαλύπτει εκ νέου ή ανανεώνει τη σχέση ισορροπίας κοινωνίας και φύσης, που εξελίσσει τις ανθρώπινες σχέσεις σε πεδία ισότητας.

Απέναντι στον κατακερματισμό της γνώσης που βιώνουμε σαν την αποδόμησή της σε «πληροφορίες» που δεν μπορούν να συσχετιστούν, η ζωντανή ελευθερία της κοινότητας συνθέτει τις πολλαπλές εμπειρίες ξαναδίνοντας ζωή στο δέντρο της γνώσης. Η σύγχρονη εκδοχή του διαρκούς κομματιάσματος σε τομείς με βάση τις διαρκώς νέες αναγκαιότητες του καπιταλιστικού συστήματος, προάγει την απόλυτη εξειδίκευση. Η γνώση μπορεί να γίνει υποχείριο του συστήματος εκμετάλλευσης και κυριαρχίας εφόσον κάθε τομέας μπορεί να αναπαράγει ρόλους εξουσίας και να εγκαθιστά τεχνητές κοινωνικές ανάγκες, απόλυτα διαχειρίσιμες. Η πρόσκτηση της γνώσης πρέπει να είναι απεικόνιση της κοινωνικής ζωής που διέπεται από τις πρακτικές της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας, της καλοσύνης και της αγάπης. Επίσης κάθε γνωστικό αντικείμενο είναι απόλυτα εξαρτημένο από τα άλλα και όλα μαζί συνεισφέρουν για την ικανοποίηση των ριζικών αναγκών του ανθρώπινου είδους με σεβασμό στη φύση.

Ενάντια σε κάθε πολιτικό, θρησκευτικό, κοινωνικό δόγμα και παράδοση, η εκπαίδευση των ίσων, αναδεικνύει τις πραγματικές δυνατότητες του ανθρώπου και της κοινωνίας να αυτορρυθμίζεται. Η γνώση του σώματος, η γνώση της φύσης, η γνώση των συλλογικών δυνατοτήτων είναι ανεξάντλητη και ανοιχτή. Κάθε νέα κατάκτηση γνώσης μέσω της ελεύθερης αμφισβήτησης του υπάρχοντος δίνει τη δυνατότητα στα μέλη, να πειραματίζονται και να τεκμηριώνουν.

Κάθε άνθρωπος μπορεί να συνδιαμορφώνει σε αποκεντρωμένες κοινότητες και να σχεδιάζει τρόπους μετάδοσης, ανακάλυψης, εμπέδωσης και αμφισβήτησης των δεδομένων. Οι βιβλιοθήκες, τα μουσεία, τα εργαστήρια, ο δρόμος, η γειτονιά, ο αγρός, η φύση, η αγορά, το εργοστάσιο, η κατοικία, η συνέλευση, η περιήγηση, οι τέχνες αλλά και κάθε άλλο κοινωνικό ή φυσικό πεδίο αποτελεί μορφωτική πηγή που μπορεί να αντικαθιστά παράλληλα με την προσπάθεια για την ανατροπή της κατεστημένης κοινωνικής οργάνωσης την σχολειοποιημένη γνώση και τη, θέσει, αυταρχική δομή της κοινωνίας και των σχολείων της. Είναι η αναγκαία προϋπόθεση της κοινωνικής αυτομόρφωσης.

Η ελευθεριακή εκπαίδευση είναι βασικός στόχος ενός κινήματος που παλεύει για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δεν είναι μια υπόθεση του επέκεινα ή γενικώς του «μετά». Δεν είναι κάτι που θα έρθει μετά από τη «μεγάλη νύχτα», είναι αυτό που κερδίζεται -με αυτά ή με άλλα λόγια- ως χώρος και χρόνος ελευθερίας και δημιουργίας, σε ένα κόσμο που το ιερό και οι ολίγοι άρχουν.
Γεννιέται και ξαναγεννιέται από το κέλυφος του παλιού κόσμου. Ζει στις διεκδικήσεις του κοινωνικού κινήματος για τη διεύρυνση των ελευθεριών και της ισότητας, εκεί όπου τα παιδιά γίνονται συμμέτοχοι υπεύθυνοι σε δημοκρατικές κοινότητες ζωής, εκεί όπου δοκιμάζονται ατομικά και συλλογικά νέες συμπεριφορές ελευθερίας, όπου μικροί και μεγάλοι, διεκδικούν ένα κόσμο ισότητας και αλληλοσεβασμού, «μικρό» ή «μεγάλο». Γεννιέται και ζει σε σημερινές προσπάθειες μέσα στα όποια εκπαιδευτικά ιδρύματα που όχι μόνο αμφισβητούν αλλά πειραματίζονται, παράγουν σκέψη, κερδίζουν χώρους παιδείας. Είναι παντού όπου άνθρωποι δημιουργούν κοινωνίες μέσα στην κοινωνία όπου η κοινότητα είναι το υπέρτερο αγαθό και η ισότητα είναι η αλήθεια και ζητούμενο.
 
Το παιδί
Το παιδί είναι μια ξεχωριστή περίπτωση ανθρώπινου πλάσματος. Είναι ενάντια σε κάθε κανόνα και σε κάθε συνθήκη, ιεραρχική ή επαναστατική, και δείχνει πάντα το δρόμο για τις απέραντες δυνάμεις μας να νιώσουμε τον κόσμο μέσα στον κόσμο. Είναι ένα άγνωστο σύμπαν με ξεχωριστές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιούνται. Όλα τα ερωτηματικά που μπορεί να γεννιόνται δεν μπορούν να απαντηθούν ούτε με θεολογικά αξιώματα ούτε με επιστημονικές βεβαιότητες. Και οι δυο αυτοί παράγοντες έχουν επιφέρει ένα τεράστιο αδιέξοδο στα παιδιά και κατά συνέπεια σ’ όλη την ταξική ιεραρχημένη κοινωνία που αναπαράγει διαρκώς τον εαυτό της έχοντας ως στήριγμα είτε τον επιστημονισμό είτε την οιαδήποτε θεολογική ρητορεία.

Ο κόσμος των ενηλίκων οφείλει να στηρίζει τις κοινότητες των παιδιών χωρίς να επεμβαίνει στον ιδιαίτερο ψυχισμό τους, έχοντας το ρόλο του εμψυχωτή επικουρικά γι’ αυτό που θέλουν να εκφράσουν είτε μέσω του σώματος, είτε μέσω της ψυχής. Οι όποιες κατακτήσεις για την τεκμηρίωση της ύπαρξης της παιδικής ηλικίας, που συνοδεύονταν και από κοινωνικές αλλαγές στην παραγωγή και στα ήθη, δεν μπορούν να μπαίνουν μέσα σ’ ένα κλειστό σύστημα κοινωνικών σχέσεων, αναπαραγωγής της ιεραρχίας και προσκόλλησης στο πρότυπο του ανταγωνιστικού κόσμου. Πρέπει να απεμπλακούν από αυτόν τον κυκεώνα προλήψεων, προκαταλήψεων και βεβαιοτήτων και να εξελίσσονται σε προσπάθειες έρευνας, αμφισβήτησης και επαναδιαπραγμάτευσης. Σ’ αυτό θα βοηθήσουν όλες αυτές οι δομές που απελευθερώνουν την εργασία, που προσεγγίζουν την υγεία, που αποκεντρώνουν την κοινωνία, που εξισώνουν το δικαίωμα της συμμετοχής όλων στις αποφάσεις. Η κοινότητα θα μπορεί να στηρίζει την κοινότητα των παιδιών δίπλα στους συνεργαζόμενους φυσικούς γονείς.

Η οικογένεια, σε μια δυναμική εξέλιξης της κοινωνίας προς τη χειραφέτηση, δεν μπορεί να διαιωνίζεται έχοντας τους ίδιους ρόλους. Η ανεκτίμητη προσφορά της στην υπόθεση της αλληλεγγύης, της συναισθηματικής κάλυψης, της επιβεβαίωσης της ύπαρξης πρέπει να συνεχιστεί όχι με τη μετάλλαξή της σε ένα φουτουριστικό και εφιαλτικό αναπαραγωγικό ρόλο αλλά στην εν δυνάμει διάχυσή της μέσα στην κοινότητα. Τα παιδιά, όπως και οι φυσικοί γονείς έχουν τη δυνατότητα να προσεταιρίζονται νέες σχέσεις μακριά και πέρα από σχέσεις ιδιοκτησίας του ενός από τον άλλον. Είναι τα ξεχωριστά μέλη που η κοινότητα μαζί με τους φυσικούς τους γονείς υπερασπίζεται τις ανάγκες τους και το δικό τους ξεχωριστό κόσμο. Δεν ανήκουν σε κανέναν.

Γιώργος Κυριακού

Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του ελευθεριακού περιοδικού Ευτοπία

Read more...

Πες μου τι ψάρι τρως...

>> Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

9 στους 10 Έλληνες δεν γνωρίζουν πώς αλιεύθηκε το ψάρι που καταναλώνουν και κατά συνέπεια την κατάσταση των αποθεμάτων του!
 
Αυτό προκύπτει από τη νέα έρευνα της Greenpeace, όπως και το ότι βασικός παράγοντας που αναγκάζει το μέσο Έλληνα να περιορίσει τη διατροφή του σε 3-4 είδη ψαριών, τα οποία βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης, είναι η σχεδόν μονοπωλιακή και καταστροφική δραστηριότητα της μέσης αλιείας (μηχανότρατα, γρι γρι).

Για να εξασφαλίσουμε ελληνικές θάλασσες γεμάτες ζωή, χρειαζόμαστε τώρα θαλάσσια καταφύγια που θα δώσουν στους καταναλωτές πρόσβαση σε ελληνικά ψάρια, αλιευμένα με βιώσιμο τρόπο από παράκτιους ψαράδες.

Βασικά αποτελέσματα της έρευνας

1. Το κόστος του ελληνικού φρέσκου ψαριού είναι αποτρεπτικά υψηλό

Αν και το φρέσκο ψάρι αποτελεί σημαντικό στοιχείο της διατροφής μας, ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών αγοράζει ψάρι από σπάνια έως και ποτέ. Το 63,3% αποδίδει αυτήν την καταναλωτική συνήθεια στις αυξημένες τιμές των αλιευμάτων.

2. Τα ψάρια υδατοκαλλιέργειας προτιμώνται λόγω χαμηλότερου κόστους

Οι αυξημένες τιμές, που οφείλονται και στη μείωση των αποθεμάτων των ψαριών, ωθούν το 33% των καταναλωτών στα ψάρια υδατοκαλλιέργειας. Σε αυτό το πρότυπο συμβάλλει και το γεγονός ότι τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα των υδατοκαλλιεργειών που συνδέονται και με την υπεραλίευση δεν είναι ευρέως γνωστά.

3. Οι παράκτιοι αλιείς, αν και είναι περισσότεροι, καταλαμβάνουν ελάχιστο μερίδιο της αγοράς

Το 76,3% του κόσμου προμηθεύεται ψάρια από συνοικιακά ιχθυοπωλεία, λαϊκές αγορές ή σούπερ μάρκετ, όπου τα ψάρια προέρχονται κυρίως από μηχανότρατες, γρι γρι και υδατοκαλλιέργειες και είναι περιορισμένα σε είδη. Αντιθέτως, μόλις το 16,6% αγοράζει ψάρια αλιευμένα με επιλεκτικό τρόπο από μικρούς παράκτιους ψαράδες και κατ’ επέκταση έχει πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία ψαριών.

4. Οι καταναλωτές έχουν εξαιρετικά περιορισμένες επιλογές στην αγορά ψαριού

Η πλειονότητα των καταναλωτών περιορίζεται στην κατανάλωση μόλις 3-4 ειδών (όπως τσιπούρα, γαύρος, σαρδέλα και μπακαλιάρος), που προέρχονται από υδατοκαλλιέργειες, γρι-γρι και μηχανότρατες.

5. Οι καταναλωτές δεν γνωρίζουν ή δεν έχουν πρόσβαση στα μη δημοφιλή ψάρια

Δυστυχώς, το 41,9% των καταναλωτών δεν γνωρίζει καν τα μη δημοφιλή ψάρια, τα οποία αλιεύονται με βιώσιμο τρόπο από τους μικρούς παράκτιους ψαράδες, ενώ οι υπόλοιποι που τα γνωρίζουν (58,1%), δυσκολεύονται να τα βρουν στην αγορά, γεγονός που επαληθεύει το μονοπώλιο των καταστροφικών πρακτικών αλιείας.
‘Μόλις το 5% του αλιευτικού στόλου της χώρας (700 μηχανότρατες και γρι γρι) μοιράζεται τα κέρδη από το 58% της ελληνικής αλιευτικής παραγωγής καταστρέφοντας ταυτόχρονα τις ελληνικές θάλασσες. Αντιθέτως, το υπόλοιπο 95% (17000 σκάφη μικρών παράκτιων ψαράδων) αναγκάζεται να περιοριστεί σε πενιχρά έσοδα από το υπόλοιπο 42% της παραγωγής αδυνατώντας να διοχετεύσει τα ψάρια του στις κεντρικές αγορές. Τα θαλάσσια καταφύγια θα σταματήσουν μία αδικία δεκαετιών, δίνοντας ζωή στις ελληνικές θάλασσες’, τόνισε η Άντζελα Λάζου, υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον, στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Ευχαριστούμε πολύ τους 6.229 cyber-ακτιβιστές που έλαβαν μέρος σε αυτήν την έρευνα!

Δες αναλυτικά τα αποτελέσματα





Read more...

Η κίνηση των Υδροναυτών

>> Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Αφίσα με χρόνους ζωής κοινών αποριμμάτων

Για να ρίξουμε ένα σκουπίδι μέσα στην θάλασσα, χρειάζεται μόλις ένα δευτερόλεπτο.. Έχουμε αναρωτηθεί όμως πόσος χρόνος χρειάζεται για να πάψει το αντικείμενο αυτό να είναι απειλή για το περιβάλλον και για την ίδια μας την υγεία; Ας δούμε την αφίσα και την επόμενη φορά..ας το ξανασκεφτούμε..


http://ydronaftes.gr/el/index.php

Read more...

φώς-σπρέι

>> Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Read more...

Κινηματογραφικό έργο: Το παιδί με το ποδήλατο

>> Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012


Προβολή Παρασκευή 23/03 και Σάββατο24/03 στις 21:00
Δημαρχείο Σαλαμίνας - Αίθουσα Δ.Μπόγρη


Σκηνοθέτης: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
Πρωταγωνιστούν: Cécile De France, Thomas Doret, Jérémie Renier, Fabrizio Rongione, Egon Di Mateo
Διάρκεια: 87 λεπτά
Διανομή: Seven Films
Ετος: 2011

Υπόθεση
Ο Συρίλ, είναι 12 χρονών και το μόνο σχέδιο στη ζωή του, είναι να βρει τον πατέρα του που τον άφησε προσωρινά σε ορφανοτροφείο. Συναντά τυχαία τη Σαμάνθα, μια κομμώτρια, η οποία συμφωνεί να μένει μαζί της τα σαββατοκύριακα. Ο Συρίλ δεν αναγνωρίζει την αγάπη που του δείχνει η Σαμάνθα, την αγάπη που χρειάζεται απελπισμένα για να ηρεμίσει την οργή του

http://klesalaminas.blogspot.com



Κριτική Seven Art:

Οι Βέλγοι αδελφοί Νταρντέν συνεχίζουν να γυρίζουν εξαιρετικές, λιτές και βραδυφλεγείς ταινίες κοινωνικού ρεαλισμού, με το νέο τους φιλμ να περιγράφει την συγκινητική ιστορία του δωδεκάχρονου Σιρίλ, ενός εγκαταλελειμμένου στην Πρόνοια αγοριού από τον αποτυχημένο νεαρό πατέρα του (θα μπορούσε ίσως να είναι ο γιος του νεαρού ζευγαριού του "Παιδιού", σε μια κακή εξέλιξη της ιστορίας, μιας και βλέπουμε και πάλι τον Ζερεμί Ρενιέ στο ρόλο του πατέρα).


Ο μικρός Σιρίλ, αρνείται να πιστέψει ότι τον έχουν εγκαταλείψει για πάντα και με θαυμαστή ξεροκεφαλιά αμφισβητεί τα λεγόμενα των ενηλίκων και επιδιώκει να εντοπίσει τον επιπόλαιο πατέρα του. Στην πορεία γίνεται φίλος με τη νεαρή κομμώτρια Σαμάνθα που θα τον φιλοξενεί τα Σαββατοκύριακα, θα τον προστατεύει και θα τον βοηθά στην αναζήτησή του, κυρίως όμως θα του προσφέρει τη μητρική φιγούρα που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη ο μικρός, αυτό το αγρίμι που σου κλέβει την καρδιά.

Καταντά κλισέ, αλλά οι Νταρντέν παραδίδουν και πάλι σεμινάριο υποκριτικής καθοδήγησης ενός παιδιού, του Τομάς Ντορέ που περνά σαν σίφουνας με το ποδήλατο, χτυπιέται, τρέχει, πέφτει, παρατηρεί, κλαίει σαν παιδί κι όχι σαν ένα παιδί που κάνει το παιδί σε μια ταινία. Κι αν η παραπάνω πρόταση δεν βγάζει νόημα, το "Παιδί με το Ποδήλατο" με τον απλούστερο τρόπο που μπορείς να φανταστείς και χωρίς να το καταλάβεις καν, φουσκώνει και ξεσπά σε ένα συγκινητικό αλλά αισιόδοξο φινάλε που σε κάνει να προσκυνάς τη μαγεία της απλότητας: του καθαρού, χωρίς εκβιασμούς συναισθήματος, ενός βλέμματος, ενός φιλιού στο μάγουλο της νέας μητέρας
 
(9/10)
 Γιάννης Δηράκης

..........................................................................................................................
Βαθύς κινηματογραφικός ρεαλισμός, κοινωνικός σχολιασμός της παιδικής αγνότητας έναντι της οικογενειακής αδιαφορίας, με τους Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρντέν σα να χορεύουν συγχρονισμένο μπαλέτο στους ρυθμούς της κινούμενης κάμερας, που γλιστρά πάνω στην επιφάνεια των αινιγματικών τους χαρακτήρων, αναδεικνύοντας τους με σαφήνεια και ιδιαίτερη κομψότητα.


Είναι εκπληκτικό το γεγονός πως μπορεί η γονική απάθεια, να επηρεάσει τη ζωή ενός παιδιού. Όταν ο ατομικισμός υπερπηδά την έννοια της οικογένειας, όταν ένα μικρό παιδί αντιμετωπίζεται λανθασμένα ως ενήλικας, όταν αφήνεται μόνο του να τα βγάλει πέρα σε κοινωνίες έτοιμες να εκμεταλλευτούν και να κατασπαράξουν την ανθρώπινη αδυναμία.

Οι αδερφοί Νταρντέν 6 χρόνια μετά το "Παιδί" που τους χάρισε Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, φέρνουν ξανά μια παρόμοια συνειρμικά ιστορία, ίσως όμως ακόμα πιο ακραία. Γιατί τότε ο βασικός ήρωας του έργου Μπρούνο μετάνιωσε για την απεχθή πράξη να πουλήσει ένα μωρό, αντίθετα τώρα στο "Παΐδι με το Ποδήλατο" ο πατέρας του 12χρονου Κυρίλ δεν φαίνεται να του καίγεται καρφί. Αφήνει τον γιό του στα χέρια μιας ξένης, και όταν αυτή του προσφέρει πηγαία αγάπη, ο νεαρός δεν μπορεί να την δεχθεί. Επιζητεί την πατρική στοργίδα η οποία δεν έρχεται ποτέ.


Αυτό που ξεχωρίζει τους Βέλγους κινηματογραφιστές στις μεγάλου μήκους ταινίες τους είναι ο συνδυασμός έντονης κίνησης και ρυθμού, με τα κοντινά τους πλάνα να στοχεύουν σε αυτό που κρύβεται πίσω από τις φιγούρες και τα πρόσωπα. Αυτό το στοιχείο υπάρχει στο έργο, μπορεί όχι τόσο καλοδουλεμένο όπως στο "Παιδί", την "Υπόσχεση" και την "Σιωπή της Λόρνα", αλλά υπάρχουν στιγμές που το ακροατήριο θα κρατήσει την αναπνοή του, θα ταυτιστεί με την κραυγή του Κυρίλ και φεύγοντας θα αντιληφθεί ότι ναι μεν η προδοσία μπορεί να οδηγήσει στο "έγκλημα" αλλά υπάρχει και το αισιόδοξο  στοιχείο της συγχώρεσης και της κατανόησης.

Οι Νταρντέν αν και πέρασαν φιλμογραφικά μια περίοδο έντονα απαισιόδοξης ατομικής-κοινωνικής οπτικής δείχνουν πια ότι ισχύει η θεωρία του Ρουσώ, ότι δηλαδή ο άνθρωπος γεννιέται καλός και η προσωρινή αλλοίωση του οφείλεται στα ερεθίσματα της κοινωνίας. Το τέλος του έργου μπορεί να δίνει αυτή την για κάποιους αφελή διάσταση, αλλά είναι τόσο αναγκαία η ύπαρξη της, γιατί χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσαμε να βρούμε ούτε ένα ίχνος αισιοδοξίας για το μέλλον.


Το ποδήλατο στο έργο εκτός από ένα είδος αξεσουάρ που συνηθίζουν οι Νταρντέν να προβάλλουν σε κάθε ταινία (σακάκι, μέτρο, φιάλη) θα λέγαμε πως συμβολίζει ένα είδος ατόφιας καθαρότητας, άμεσος συμβολισμός και αντιδιαστολή με ότι τα νέα παιδιά συνηθίζουν σήμερα να χρησιμοποιούν. Τηλεόραση, κινητά, playstation, ατελείωτες ώρες στον υπολογιστή.
 
(8/10) 
Iάκωβος Γωγάκης

Read more...

Ανακύκλωση Φαρμάκων

«Συμμετέχω – Προστατεύω την Ατομική & Δημόσια Υγεία»

Ο Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας με μεγάλη χαρά ενημερώθηκε ότι όλα τα φαρμακεία του νησιού μας συμμετέχουν στο πρόγραμμα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχουν ειδικούς κάδους συλλογής τόσο ληγμένων, όσο και εν μέρει χρησιμοποιημένων φαρμάκων ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο χώρο τους.

Τα προϊόντα αυτά συλλέγονται στα φαρμακεία προσωρινά και παραδίδονται μέσω οργανωμένου δικτύου για ορθολογική καταστροφή στο Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας υπό την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.


Ο Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας θεωρεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα εξαιρετική κίνηση και προτρέπει τους κατοίκους του νησιού μας να τη στηρίξουν και να σταματήσουν να πετούν τα συγκεκριμένα προϊόντα, στο νεροχύτη, τη λεκάνη ή τα οικιακά τους απορρίμματα για το καλό της ατομικής και της δημόσιας υγείας.

http://sites.google.com/site/perivos/epikairoteta/anakyklosepharmakon

Read more...

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

>> Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

8 Μάρτη 1857: Οι εργάτριες της Ν. Υόρκης βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν ανθρώπινους όρους εργασίας και ίση αμοιβή με τους άνδρες.

Μάρτης 2012, 155 χρόνια μετά: Tι θέλουν οι σύγχρονες γυναίκες;
Κατά την άποψη της Δημοτικής Αρχής που οργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας (Κυριακή 4/3/2012), απλά κάποιες πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις.
- Ιστορική αμορφωσιά;
- Απαξίωση του γυναικείου ριζοσπατικού κινήματος;
- Συγκάλυψη της πραγματικότητας και ταυτοποίηση με την αντιλαϊκή πολιτική;
- Η΄ μαθήματα υποκρισίας και αποπροσανατολισμού;

Αντί να ανοίγουν σχολεία, φέτος έκλεισαν 2 και σε όλο το νησί λειτουργούν μόνο 2 δημοτικοί παιδικοί σταθμοί.Σταματούν τις μεταφορές των μαθητών στα σχολεία. Δεν υπάρχουν αθλητικές εγκαταστάσεις, προγράμματα και πολιτιστικές υποδομές. Στις δημοτικές υπηρεσίες κυριαρχεί η μαύρη ανασφάλιστη εργασία που την βαπτίζουν «εθελοντισμό».

- Η ανεργία στις γυναίκες έφτασε στο 40%. Πρώτες στη μερική απασχόληση, στην κακοπληρωμένη και
ανασφάλιστη εργασία, με πετσοκομμένα επιδόματα, κοινωνικές παροχές και συντάξεις.
Καθημερινές εικόνες άστεγοι, συσσίτια, υποσιτισμός παιδιών, Μνημόνια και Νόμοι που μιλούν περί «ανάπτυξης και ισότητας», πλύση εγκεφάλων μέσα από τηλεοπτικά τραπέζια της «δημοκρατικής» μονοφωνίας και τα πολιτικά σουαρέ, μέχρι να χωνέψουμε ότι «μαζί τα φάγαμε» και πως η μόνη λύση είναι να υποβιβάσουμε τη ζωή μας κάτω από τα όρια της εξαθλίωσης.
- Θα κάνουν τη ζωή μας ακόμα ποιο άθλια
- Αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς
- Δεν πρέπει να ορίζουν την ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας εκείνοι - που σε κάθε εποχή και σε κάθε χώρα - μιλούν στον εργάτη για θυσίες την ώρα που του κλέβουν όλα τα γεννήματα.

Εκείνους που ρημάζουν την πατρίδα και την ίδια ώρα κάνουν κηρύγματα «Πατριωτισμού» και «Σύνεσης» προς όσους μοχθούν.

Εκείνους που συστήνουν στους πληβείους την λιτότητα, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιοι ζουν ως πατρίκιοι μέσα στην χλιδή και στη απάτη.

Γυναίκες της Σαλαμίνας
Δείτε - Ακούστε - Αποφασίστε - Παλέψτε μαζί μας
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
- Ουσιαστική προστασία της μητρότητας, με επίδομα τοκετού για όλες τις γυναίκες.
- Ουσιαστική προστασία των ανέργων, με δωρεάν πρόσβαση στο σύστημα υγείας.
- Ενιαίο δωρεάν δημόσιο σύστημα υγείας με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
- Πλήρη σύνταξη στα 55 & μειωμένη στα 50 για μητέρες με ανήλικα ή ανάπηρα παιδιά.
- Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά.


ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Ο.Γ.Ε. ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
(μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας)




http://salamina-press.blogspot.com/2012/03/8.html

Read more...

salamina-press.blogspot x4



Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2008:  Λευτεριά στην ενημέρωση...

"Λευτεριά στα Παγώνια" έγραψαν κάποιοι ευφάνταστοι φίλοι στο τοίχο της μονής Φανερωμένης, και μ’ αυτό το αγωνιστικό και χιουμοριστικό σύνθημα ξεκινάμε αυτό το blog!


http://salamina-press.blogspot.com/2008/03/blog-post.html

Read more...

Ακτιβισμός: αν όχι εσύ, ποιος; αν όχι τώρα, πότε;

>> Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Ακτιβισμός είναι να προσέχεις και να νοιάζεσαι. Υπάρχουν καθημερινές πράξεις που μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου. Γίνε φέτος ο πυρήνας της δικής σου αλλαγής και των ανθρώπων γύρω σου.

Δεν είναι κρίμα που:
    •    η βία σημαδεύει  στην Ελλάδα 28.000 παιδιά το χρόνο, τα οποία  πέφτουν θύματα σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης;
    •    το 15% σχεδόν των τροφίμων που βάζουμε στο σπίτι μας καταλήγει στις χωματερές; Το ποσοστό αυτό φτάνει μερικές φορές το 50% της παραγόμενης τροφής, αν συνυπολογίσουμε το μακρύ δρόμο από το χωράφι ως το πιάτο μας.
    •    100.000 τόνοι παλαιών ρούχων πετιούνται στην Αθήνα κάθε χρόνο και μόνο το 20% από αυτά χρησιμοποιείται από φιλανθρωπικές οργανώσεις ή πουλιέται σε δεύτερο χέρι;
     •    από τα 236 υπόγεια υδροφόρα συστήματα της χώρας μας, τα 110 χαρακτηρίζονται απειλούμενα;
    •    η χρήση κλιματιστικού αντί ανεμιστήρα, σε 30 μόνο μέρες επιβαρύνει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 600-700 κιλά και τη τσέπη μας περίπου με 60 €;
    •    ο μοναδικός κλάδος που έχει μείνει ανεπηρέαστος από την παγκόσμια οικονομική κρίση είναι οι αμυντικές δαπάνες, οι οποίες κατέγραψαν αύξηση ρεκόρ 4% το 2008 αγγίζοντας αθροιστικά τα 1,5 τρισ. δολάρια παγκοσμίως;

Υπάρχουν όμως τρόποι να αντιδράσετε και δεν είστε μόνοι. 
Στο εβδομαδιαίο Ημερολόγιο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αιώρα και το 2012 με σύνθημα "Αν δεν αλλάξουμε εμείς τον κόσμο, ποιος θα το κάνει;", θα βρείτε χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για θέματα όπως: ανθρώπινα δικαιώματα, προστασία περιβάλλοντος, εξοικονόμηση ενέργειας και ανακύκλωση, βιώσιμες πόλεις, προστασία καταναλωτή κ.ά.

Ένα ημερολόγιο για ανθρώπους που νοιάζονται για όσα συμβαίνουν γύρω τους, που αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν μέρος αυτού του κόσμου, μέρος των προβλημάτων του και γι' αυτό μέρος της λύσης. Επειδή οι απλές, καθημερινές μας ενέργειες μπορούν να δημιουργήσουν ένα καλύτερο σήμερα.


http://www.aiora.gr/activism/?lang=el
Φώτο: http://elizabethbuset.com/paintings/animal-activism/

Read more...

Οικονομική κρίση και ψυχική υγεία

>> Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Οι ζοφερές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών  του μνημονίου στην ψυχική υγεία είναι, πλέον, περισσότερο από εμφανείς σε όλο και ευρύτερα στρώματα.
 
Η ψυχική υγεία μετατρέπεται, πλέον, σε ένα ζωτικό ζήτημα προς άμεση αντιμετώπιση. Η ραγδαία αποδόμηση του μέχρι τώρα βιοτικού επιπέδου, των εργασιακών σχέσεων και του όποιου κράτους πρόνοιας υπήρχε, έχει σπρώξει εκατοντάδες χιλιάδες  σε καταστάσεις απελπισίας και ποικίλες μορφές ψυχικής οδύνης. 
 
Οι πάσχοντες από σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας βλέπουν τους στοιχειώδεις κοινωνικούς (και τους, συνδεδεμένους με αυτούς, υπαρξιακούς) όρους, που τους κρατούσαν εντός, ή στα όρια, του κοινωνικού ιστού, να καταρρέουν και να σπρώχνονται σ΄ ένα πραγματικό (και ουδόλως μεταφορικό) Καιάδα. Και την ίδια στιγμή που το αίτημα για παροχή υπηρεσιών εκρήγνυται και γίνεται πιο πολύπλοκο, η ίδια ακριβώς πολιτική του μνημονίου, που το προκαλεί και το συγκροτεί, είναι αυτή που ταυτόχρονα αποδομεί το σύστημα της Υγείας και της Ψυχικής Υγείας σε μια κατεύθυνση αχαλίνωτης ιδιωτικοποίησης, από τη μια και επιβολής κατασταλτικών πρακτικών, δομών και υπηρεσιών, από την άλλη. 
 
Ακόμα και τα, μέχρι τώρα δημόσια, Κέντρα Ψυχικής Υγείας παραδίδονται στις παρακυβερνητικές ΜΚΟ, ενώ, την ίδια στιγμή που συρρικνώνεται η κρατική χρηματοδότηση των ΜΚΟ για την λειτουργία των ξενώνων και των οικοτροφείων που τους έχουν ανατεθεί από το κράτος (με επικρεμάμενο τον κίνδυνο επιστροφής των φιλοξενουμένων στα ψυχιατρεία), ανοίγει  ο δρόμος για την μετατροπή τους σε καθαρά κερδοσκοπικές οργανώσεις μέσω της δυνατότητας που τους δίδεται, να απαιτούν χρήματα από τους «έχοντες» συγγενείς για την ‘φιλοξενία’ του ασθενούς στη στεγαστική δομή.
 
Με τους πιο φτωχούς ασθενείς να μένουν συχνά ανασφάλιστοι, και μάλιστα να καλούνται  να πληρώσουν ακόμα και για  την (συχνά ακούσια) νοσηλεία τους,  να προμηθεύονται με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία τα εκάστοτε αναγκαία φάρμακα, με τα όποια γλίσχρα επιδόματά τους περικομμένα, με δυσπρόσιτες γραφειοκρατικές διαδικασίες για να τους χορηγηθούν, ή για να τα ανανεώσουν και με τον άμεσο κίνδυνο να τα χάσουν τελείως.
 
Από την άλλη, με δεδομένη την «κοινωνική ανάθεση» για την διατήρηση της κατεστημένης κοινωνικής τάξης, στη βάση της οποίας λειτουργεί, η ψυχιατρική, που πάντα συνέχεε την θεραπεία με τον κοινωνικό έλεγχο, ωθείται,  προγραμματίζεται, αλλά και επιλέγει να γράψει, σ΄ αυτή την περίοδο, νέες, χωρίς προηγούμενο, σελίδες στην ιστορία της ψυχιατρικής καταστολής. 
 
Από τα ‘ειδικά’, κλειδωμένα τμήματα μέσα στις κλινικές των γενικών νοσοκομείων, με ‘λευκά κελιά’ κλπ, μέχρι τα (εισαγόμενα από την Μ. Βρετανία) ‘υψηλής’ και ‘μέσης’ ασφαλείας δικαστικά ψυχιατρεία (με υψηλούς τοίχους, συρματοπλέγματα, κάμερες κλπ) για τον έλεγχο και τον εγκλεισμό  των ανθρώπων (όλων και πιο πολλών) που κρίνονται ως οι φορείς αυτού που κατασκευάζεται και εν συνεχεία ορίζεται ως ‘κοινωνική επικινδυνότητα’ (ακόμα και αν δεν έχουν καταδικαστεί από δικαστήριο).
 
Η ψυχική υγεία πρέπει να τεθεί ως ένα ζήτημα (εξίσου με άλλα) άμεσης προτεραιότητας,  
προκειμένου να διευρυνθεί η συζήτηση, να εμπλουτισθεί ο προβληματισμός όλων και ν΄ αναζητηθούν τρόποι κοινών δράσεων, στην κατεύθυνση της σφυρηλάτησης μιας «ψυχολογίας της αντίστασης».  
 
Για την δημιουργία των κοινωνικών και κινηματικών όρων (αλλά και της εναλλακτικής κουλτούρας), που θα επιτρέψουν ν΄ ακουστεί η φωνή της ψυχικής οδύνης, η διαφορετική εμπειρία, αλήθειες και λογικές καταπιεσμένες και ακυρωμένες από την κατεστημένη «κανονικότητα», ν΄ αναδειχτεί η σημασία μιας εναλλακτικής  προσέγγισης σε μια «κανονικότητα» πιο άρρωστη από αυτό που, αυτή η «κανονικότητα» (του μνημονίου, της εξαθλίωσης και της κοινωνικής εξόντωσης), ορίζει ως «αρρώστια». 
 
Για να μπει φρένο στις πολιτικές του κοινωνικού Καιάδα και της εξόντωσης των πιο ευάλωτων και αποκλεισμένων στρωμάτων αυτής της κοινωνίας.
Καλούμε όλους στη συγκέντρωση-συζήτηση με θέμα:
 
«Οικονομική Κρίση και Ψυχική Υγεία»
χώρο του ΙΣΤΟΥ (Παλαιό Δημαρχείο Χαϊδαρίου)
στις 9 Μαρτίου 2012, στις 7.30 μ,μ,
Με ομιλητές τους:
Αστρινάκη Γιώργο (Ψυχίατρος στο Δρομοκαϊτειο)
Μεγαλοοικονόμου Θόδωρο (Ψυχίατρος στο ΨΝΑ Δαφνί)
 
 

Read more...

Σαλαμίνα: μη φιλικά ferry boat

>> Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Έχουμε άραγε αναρωτηθεί εάν τελικά τα ferry boat του νησιού μας είναι "φιλικά" στα ΑμΕΑ και τους πεζούς; Έχουμε αναλογιστεί τι σημαίνει να μπεις στο ferry boat και να βρίσκεσαι σε αναπηρικό καροτσάκι, να κουβαλάς βαλίτσες ή να κρατάς στα χέρια σου μωρό; Μάλλον, όχι, διότι οι περισσότεροι από εμάς, είτε προτιμάμε την άνεση του αυτοκινήτου μας, είτε απλά λέμε "Υπάρχει και το καραβάκι!", το οποίο όμως δε λειτουργεί όλες τις ώρες... Κάποιοι συνάνθρωποί μας, όμως, για όλους τους παραπάνω λόγους έχουν υποχρεωθεί να εισπνέουν όλα τα καυσαέρια και να βρίσκονται στο κρύο, επειδή...

τα σκαλιά είναι "Γολγοθάς" για αυτούς

Ας δημιουργηθούν οι συνθήκες για όλους, αφού όλοι μας έχουμε ίσα δικαιώματα στην κυκλοφορία και την μετακίνηση!


http://ecomobilityaianteio.blogspot.com


Απο σχόλιο στο Salamina-press.blogspot: 

Πολύ εύστοχη η ανάρτηση. Πραγματικά είναι έξω από κάθε λογική σεβασμού σε θεσμοθετημένα δικαιώματα αλλά και πρακτικές ανάγκες, η κατάσταση στο πορθμείο. Ο συγκεκριμένος επιχειρηματικός χώρος βάλλεται, και σωστά, πιστεύω, τα τελευταία χρόνια, γιατί δεν έχει επιδείξει κανενός είδους κοινωνική πολιτική και ευθύνη. 

Πάνω απ' όλα το κέρδος (και λογικό αν μη τι άλλο) από μια επιχειρηματική δραστηριότητα που θα έπρεπε να προσφέρει κάποια στοιχειώδη ανταποδοτικά οφέλη στους πολίτες που διακινεί, προσβασιμότητα σε ΑμΕΑ και διευκόλυνση ευαίσθητων ομάδων (υπέργηροι κλπ),αλλά και αυτό το οποίο είναι πάγιο αίτημα απ' όλους σχεδόν. Μια τιμολογιακή πολιτική φιλική στο μόνιμο κάτοικο.

Τέλος επειδή είχα πολύ καιρό να μπω σε blog της Σαλαμίνας θα πρέπει και πάλι να επισημάνω και να παρακαλέσω να το σκεφτείτε. Από το να σβήνονται σχόλια κάποιων 2 3 επαγγελματιών υβριστών τε και υπερασπιστών διαφορετικών σε κάθε δημαρχιακή θητεία , επιτέλους απενεργοποιήστε τα σχόλια και αφήστε την είδηση να φωνάζει και όχι τον κάθε διατραγμένο που μέσα στην ανωνυμία υβρίζει και φωνασκεί ,δικαίως ή αδίκως δε με ενδιαφέρει. 

Απλά κάνει αποκρουστική την όλη εμφάνιση των τοπικών blog. Και το φοβερό είναι ότι δεν έχω δει άλλη περίπτωση σαν και αυτό που συμβαίνει με τα blog στη Σαλαμίνα. Ντροπή ρε συμπολίτες....

Με εκτίμηση,
Μ.Τ. Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής.

9/3/12 17:32

http://salamina-press.blogspot.com/2012/03/ferry-boat.html

Read more...

Φεμινισμός στα χρόνια του ΔΝΤ

>> Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Χρειάστηκε το ΔΝΤ και η επανάληψη της Ιστορίας. Ξανά σπρώχνουν τις γυναίκες να επιστρέψουν στο σπίτι, ξανά οι γυναίκες θα σηκώσουν το βάρος των παιδιών και των γερόντων, ξανά οι γυναίκες θα αμείβονται λιγότερο και θα απολύονται πρώτες ή δε θα προσλαμβάνονται καθόλου. Πάνω που όλοι έκαναν μημόσυνο στα φεμινιστικά ιδεώδη. Πάνω που οι δυτικές κοινωνίες έλεγαν ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.

 Όμως όχι, δεν τέλειωσε η ιστορία του φεμινισμού τώρα, που οι κόρες μας βαδίζουν πια τις λεωφόρους της ισότητας που χάραξαν οι αγώνες των μανάδων μας. Γιατί φεμινισμός είναι η επανάσταση των ονείρων του θηλυκού ανθρώπου και τα όνειρα εξατομικεύονται. Το πείραμα δεν τέλειωσε. Ήταν τόσο σύντομη αυτή η πορεία προς το φως. Μόλις λίγες γενιές, μόνο στις δυτικές κοινωνίες, μια χούφτα γυναίκες έγειραν τη ζυγαριά προς το δίκιο που θεωρούσε τόσους αιώνες φυσικό νόμο την ανδρική παντοκρατορία.

 Όμως φεμινισμός είναι το δικαίωμα στη διαφορά και σεβασμός στην ιδιαιτερότητα του άλλου και τώρα μπορούμε επιτέλους ν’ αφουγκραστούμε τις αληθινές μας ανάγκες σε μια κοινωνία που μεταβάλλεται πρωτεϊκά. Δεν είναι φεμινισμός ο ευνουχισμός κι η στείρα άρνηση, μήτε ο ακρωτηριασμός της ομορφιάς και ο αποκεφαλισμός του παραμυθιού.

Φεμινισμός είναι αντίθετα το τραγούδι της αλληλεγγύης, το μοιρολόι για την ορφάνια, η ποίηση της καθημερινότητας, η συμπόρευση του πάθους, ο έρωτας της ζωής, το νανούρισμα στους καημούς, η συστράτευση στην παγκόσμια αδελφοσύνη, η αντίσταση στην όποια υπεροχή, ιδίως όταν κατασκευάζεται με όπλα και χρήμα. Το ΔΝΤ είναι η αφορμή να ξαναζυγίσουμε τις σχέσεις των φύλων και όχι μόνο την οικονομική μας αυτάρκεια.

 Ψηλαφούμε το πρόσωπό μας στον καθρέφτη, συγκρίνουμε με τις παλιές φωτογραφίες των γυναικών με το χαμηλωμένο βλέμμα, με το χαμόγελο της εγκαρτέρησης, με το μέτωπο της ανεξαρτησίας, με τα χέρια σκληρά απ’ το όργωμα, με το κορμί εξαντλημένο από την τόση γονιμότητα, με την στάχτη της υποταγής να καλύπτει τη σπίθα της εξέγερσης που σιγοκαίει στην εστία, των γυναικών που πρωταγωνιστούν την κάθε ιστορική αυγή για να προδοθούν το ίδιο μεσημέρι, των γυναικών που προδίδουν μόλις γευτούν τους καρπούς της χειραφέτησης, των γυναικών που οι ίδιες πρέπει τώρα ν’ αναζητήσουν το πρόσωπό τους.

Ποιος βιάστηκε να ρίξει ταφόπλακα στην ελπίδα; 

Ποιος μίλησε για μεταφεμινισμό, τη στιγμή που η πλειοψηφία των γυναικών του κόσμου εξακολουθεί να καταπιέζεται; Μη σας ξεγελά η φαινομενική γαλήνη. Μέσα στο κουκούλι υφαίνουμε το μετάξι που θα τυλίξει τη γη με κορδέλες ειρήνης. Η ψυχή μας τότε μόνο θα λευτερωθεί, όταν κι ο τελευταίος άνθρωπος πάψει να καταπιέζεται. Γιατί, από τη στιγμή που η επιστήμη χώρισε τον έρωτα απ’ την αναπαραγωγή κι η αλλαγή φύλου έγινε ρουτίνα, ο φεμινισμός δεν είναι πια αμιγώς γυναικεία υπόθεση. Ο άνδρας που δε μας σφιχτοδένει με οικονομική υποτέλεια μπορεί να γίνει συνοδοιπόρος. Άλλωστε τη δημοκρατία πάντα όλοι την ονειρευόμαστε γένους θηλυκού.

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

http://mariasot.blogspot.com.au/2011/05/blog-post_17.html


http://www.isthisthefuture.co.uk/the-coran-can-nick-walker/



Read more...

Βουρκάρι: Υγρότοπος διεθνούς σημασίας

>> Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

black headed gulls
"...Το είδος όμως για το οποίο το Βουρκάρι ξεπερνά τα συνηθισμένα δεδομένα των μικρών υγροτόπων της νότιας Ελλάδας -που ο καθένας τους παραμένει μοναδικός και αναντικατάστατος για τις ανάγκες των υδροβίων ειδών- και αναγνωρίζεται πλέον ως υγρότοπος διεθνούς σημασίας είναι ο Μαυροκέφαλος γλάρος (Larus melanocephalus). Είδος ενδημικό της Ευρώπης που προστατεύεται από την εθνική και την κοινοτική νομοθεσία και έχει χαρακτηριστεί ως κινδυνεύον σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο της Ελλάδας.  

Μαυροκέφαλοι γλάροι στο "Βουρκάρι" Μεγάρων, 4/3/2012
Μαυροκέφαλοι γλάροι στο "Βουρκάρι" Μεγάρων, 4/3/2012

Το Βουρκάρι, όσο και αν φαίνεται απίστευτο με την υποβάθμιση που έχει υποστεί, είναι ο σημαντικότερος υγρότοπος της Ελλάδας και ένας από τους σημαντικότερους για τη διαχείμαση του είδους παγκοσμίως. 

Κατά τη διάρκεια συστηματικών μετρήσεων ως τα μέσα Μαρτίου του 2010 καταγράφηκαν έως και 8.600 Μαυροκέφαλοι γλάροι να χρησιμοποιούν τον υγρότοπο κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το Βουρκάρι δηλαδή, αποτελεί βασικό ενδιαίτημα που χρησιμοποιεί πάνω από το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού του είδους (=6.600 άτομα, σύμφωνα με το Wetlands International 2006).


Οι Μαυροκέφαλοι γλάροι χρησιμοποιούν κυρίως τα ρηχά νερά του όρμου και τις εποχικά πλημμυριζόμενες λιμνίτσες και αλίπεδα στις Αλμύρες και στο Φραγκονέρι για ξεκούραση και διατροφή. Εκτός του υγροτόπου τρέφονται στον πλούσιο σε ιχθυοαποθέματα Σαρωνικό και κυνηγούν έντομα πάνω από τον 'αρχαίο' ελαιώνα των Μεγάρων..."

ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΟΥΡΔΑΚΗΣ - Δασολόγος
(Απρίλιος 2010)



http://vourkari.blogspot.com

Read more...

Σε 50 χρόνια η Ελλάδα δεν θα έχει ψάρια!

>> Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012


«Σε 50 χρόνια τα αποθέματα ψαριών θα έχουν τελειώσει» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δημήτρης Κοτσώργιος. Η έλλειψη αλιευτικής πολιτικής, καθώς και η ασυνειδησία κάποιων ψαράδων που χρησιμοποιούν δυναμίτη ή και άλλα ακόμα πιο επιβλαβή εκρηκτικά, όπως η νιτρική αμμωνία, είναι οι κύριοι λόγοι που απειλούν το ήδη σοβαρά πληγωμένο θαλάσσιο οικοσύστημα, αλλά και την επιβίωση του κλάδου των αλιέων.

Στην Ελλάδα, η χρήση του δυναμίτη στην αλιεία άρχισε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο κόσμος πεινούσε, τα καΐκια είχαν καταστραφεί και παντού βρίσκονταν εκρηκτικά, βλήματα και άλλα πυρομαχικά. Επίσης, την εποχή εκείνη υπήρχαν άφθονα ψάρια. Κάπως έτσι ξεκινάει η καταστροφική δραστηριότητα του δυναμίτη που έχει υποθηκεύσει το μέλλον της παράκτιας και νησιωτικής αλιείας.

Ο Θοδωρής Τσιμπίδης, πρόεδρος του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» αναφέρει στο ΑΜΠΕ πως κάθε μέρα γίνεται χρήση δυναμίτη, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, στην Εύβοια, στις Κυκλάδες, στην Άνδρο, στη Νάξο, στα Κουφονήσια, στη Δονούσα, στα Δωδεκάνησα και στη νότια Κρήτη, κυρίως μεταξύ Σφακίων και Γαύδου. Συχνοί είναι οι τραυματισμοί δυναμιτιστών και οι καταστροφές αλιευτικών σκαφών. Στο τέλος του 2011, για παράδειγμα, σημειώθηκαν δύο πολύ σοβαρά περιστατικά στην Κάρυστο και στα Κουφονήσια. Χαρακτηριστικά περιγράφει ο κ. Τσιμπίδης, ότι στις 14 Αυγούστου που βρισκόταν στην Κρήτη άκουσε πάνω από 34 δυναμίτες σε μία ημέρα. Οι ντόπιοι γελώντας του είπαν: «Και πού να έρθεις το χειμώνα, θα ακούς 30 το λεπτό».

Ο κ. Κοτσώργιος εξηγεί πως εκτός από το δυναμίτη, που προέρχεται από νταμάρια, ευρέως χρησιμοποιούνται και χημικά σκευάσματα. Πιο συνήθης είναι η νιτρική αμμωνία, το γνωστό λίπασμα, το οποίο εμποτίζεται με πετρέλαιο και είναι χειρότερο και από το δυναμίτη, γιατί τα υπολείμματα κάθονται στον πυθμένα σκεπάζοντας τα πάντα με ένα άσπρο τοξικό πέπλο. Η αμμωνία χρησιμοποιείται και σε μεγάλα βάθη και μετά κατεβαίνουν οι δύτες με μπουκάλες και μαζεύουν τα ψάρια που σκοτώθηκαν από το οστικό κύμα

Έλεγχοι στην αγορά δεν υπάρχουν, συνεχίζει ο κ. Κοστώργιος, οπότε αυτά τα «μπουρλοτιασμένα» ψάρια διακινούνται άνετα, ενώ ένας ειδικός θα μπορούσε εύκολα να τα αναγνωρίσει, για παράδειγμα από την κατεστραμμένη σπονδυλική τους στήλη, που γίνεται σαν κρέμα.

Στοιχεία για τη χρήση του δυναμίτη και των άλλων εκρηκτικών δεν υπάρχουν. Ο κ. Κοτσώργιος και ο κ Τσιμπίδης κάνουν λόγο για

«αδικαιολόγητη αδράνεια και αναποτελεσματικότητα του λιμενικού» 

στην αντιμετώπιση των δυναμιτιστών. Οι καταγγελίες και από τους δύο φορείς είναι συνεχείς τα τελευταία χρόνια, όμως το λιμενικό δεν κάνει τίποτα, αναφέρουν. Πολλές φορές, επισημαίνει ο κ. Τσιμπίδης, πριν φθάσουν οι λιμενικές αρχές, οι ψαράδες ειδοποιούνται και πετούν τα εξαρτήματα από το καΐκι. Μάλιστα, η εισαγγελία Νάξου παρέπεμψε στη διεύθυνση εσωτερικών υποθέσεων το λιμεναρχείο Νάξου για παραβίαση καθήκοντος, παραλήψεις και ηθική αυτουργία στην χρήση δυναμίτιδας μετά την πρόσφατη σύλληψη από την αστυνομία 64χρονου στο χωριό Γλανάδο της Νάξου για κατοχή 272 κιλών δυναμίτιδας και πλήθους βοηθητικών εκρηκτικών υλών (40 κιλά πυρίτιδα, 370 πυροκροτητές, 1.500 μέτρα ακαριαία θρυαλλίδα, 785 μέτρα βραδύκαυστη θρυαλλίδα κα). Είχαν προηγηθεί καταγγελίες στο λιμενικό, το οποίο σύμφωνα με τον κ. Τσιμπίδη έμεινε άπραγο, για αυτό και οι ενέργειές του θα ελεγχθούν.

Οι επιπτώσεις του δυναμίτη και της αμμωνίας δεν αφορούν μόνο το θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά και την επιβίωση χιλιάδων ψαράδων και των οικογενειών τους. Ο κ. Τσιμπίδης ενημερώνει πως τα τελευταία χρόνια σημειώνεται αύξηση στις εκρήξεις, επειδή τα ψάρια έχουν μειωθεί δραματικά. Άλλοι παράγοντες, όπως το ψάρεμα γόνων, η ρύπανση, το ψάρεμα με συρόμενα εργαλεία (μηχανότρατες και πεζότρατες) και η υπεραλίευση επιδεινώνουν την ήδη τραγική κατάσταση. Σύμφωνα με εκθέσεις, σε δέκα χρόνια από σήμερα μόνο 8 από τα 136 είδη ψαριών που αλιεύονται στις ευρωπαϊκές θάλασσες θα βρίσκονται σε υγιή επίπεδα. Ειδικότερα στη Μεσόγειο, που είναι κλειστή θάλασσα και χρειάζεται δεκαετίες για την ανανέωση των νερών της, το 82% των ειδών αλιεύονται πάνω από το ανεκτό όριο για τη βιωσιμότητά τους.

Περισσό
τερα: http://thesalaminians.com

Αν δεν γίνει κάτι σύντομα, τα εγγόνια μας θα βλέπουν τα ψάρια μόνο στα μουσεία» κ. Κοτσώργιος

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP