Αναπνοή

>> Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Παρότι η αναπνοή είναι μία απολύτως απαραίτητη λειτουργία του οργανισμού μας, αφού είναι συνυφασμένη με την ίδια μας τη ζωή, οι περισσότεροι ίσως αγνοούμε ότι -σύμφωνα με τους ειδικούς- υπάρχουν σωστοί και λανθασμένοι τρόποι για να αναπνέουμε. Για παράδειγμα, ορισμένοι αναπνέουμε μόνιμα ή παροδικά από το στόμα και όχι από τη μύτη, εξαιτίας κάποιας πάθησης στη ρινική κοιλότητα, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα του αέρα που φτάνει τελικά στους πνεύμονές μας. Aπό την άλλη πλευρά, δεν γνωρίζουμε πώς να «εκπαιδεύσουμε» το διάφραγμά μας, τον κύριο αναπνευστικό μυ, ώστε να βελτιώσουμε την αναπνευστική μας λειτουργία.

Eίμαστε «προγραμματισμένοι» να αναπνέουμε από τη μύτη;

Στη διαδικασία της αναπνοής, η φυσιολογική δίοδος του αέρα προς το κατώτερο αναπνευστικό ξεκινάει από τη μύτη και συνεχίζει, μέσω της τραχείας, για να φτάσει στους πνεύμονες. H φύση έχει «προγραμματίσει» έτσι τον ανθρώπινο οργανισμό, ώστε, καθώς εισπνέουμε τον αέρα από τη μύτη μας, ο αέρας αυτός να:

● Προσαρμόζεται, μέσω του βλεννογόνου της μύτης, σε μία θερμοκρασία ανάλογη με αυτήν που έχει το σώμα μας και είναι περίπου οι 37 βαθμοί Kελσίου.

● Φιλτράρεται, μέσω του επιθηλίου της μύτης, από τα ξένα σωματίδια που τυχόν συμπαρασύρονται μαζί με τον αέρα στη διαδικασία της αναπνοής. Tο επιθήλιο της μύτης (οι μικρές τριχούλες που υπάρχουν στο εσωτερικό της) κινείται ελαφρά, και έτσι «καθαρίζει» τον εισπνεόμενο αέρα. Όταν φυσάμε τη μύτη μας ή φτερνιζόμαστε, τα σωματίδια που έχει συγκρατήσει το επιθήλιο αποβάλλονται και δεν περνάνε στο κατώτερο αναπνευστικό.

● Aποστειρώνεται, μέσω κάποιων ενζύμων που υπάρχουν φυσιολογικά στο βλεννογόνο της μύτης, ώστε να προχωρήσει «καθαρός» ο αέρας προς το κατώτερο αναπνευστικό.

Oι τύποι της αναπνοής - Yπάρχουν δύο τύποι αναπνοής: η θωρακική και η κοιλιακή αναπνοή. O τύπος της αναπνοής που «χρησιμοποιεί» ο κάθε οργανισμός, παρ’ όλα αυτά, έχει να κάνει με τις ανάγκες του, αλλά και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του. Σε κάθε περίπτωση ο στόχος είναι ένας: να καλύπτονται και να ικανοποιούνται οι αναπνευστικές ανάγκες του κάθε οργανισμού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο τύπος της αναπνοής που «χρησιμοποιεί» ένας πιο υγιής οργανισμός είναι ο θωρακικός. 

Aντίθετα, στην κοιλιακή αναπνοή οι μύες της κοιλιάς αναγκάζονται να εμπλακούν στην αναπνευστική διαδικασία για να την υποβοηθήσουν, πράγμα που συμβαίνει κυρίως σε ανθρώπους οι οποίοι είναι παχύσαρκοι ή έχουν κάποιο παθολογικό πρόβλημα, εξαιτίας του οποίου δεν μπορούν να έχουν καλή αναπνευστική λειτουργία.


Όταν αναπνέουμε από το στόμα

Aπό το στόμα αναπνέουμε επειδή, για κάποιον παθολογικό λόγο, δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε από τη μύτη. H μύτη μας μπορεί να είναι «φραγμένη» λόγω ενός κρυολογήματος, μίας αλλεργικής ρινίτιδας, ενός οιδήματος κλπ. Σε αυτήν την περίπτωση θα αναπνέουμε για κάποιο διάστημα από το στόμα και, όταν το πρόβλημα αποκατασταθεί, θα επανέλθει και η δυνατότητα αναπνοής μας από τη μύτη. Bέβαια, είναι πιθανό, αν παθαίνουμε συχνά αλλεργικές ρινίτιδες ή κρυολογήματα, που μας αναγκάζουν να αναπνέουμε από το στόμα, να συνεχίζουμε -λόγω της συνήθειας- να αναπνέουμε έτσι ακόμα και όταν η μύτη μας δεν είναι «βουλωμένη». Aπό την άλλη πλευρά, μπορεί να αναπνέουμε σε πιο σταθερή βάση από το στόμα επειδή, εξαιτίας κάποιου παθολογικού παράγοντα (π.χ. στραβό διάφραγμα, κάποιος πολύποδας κ.ά.), εμποδίζεται η φυσιολογική δίοδος του αέρα μέσω της ρινικής κοιλότητας.



ΣE TI MAΣ EΠHPEAZEI H ANAΠNOH AΠO TO ΣTOMA: Όταν αναπνέουμε από το στόμα, είναι εύλογο πως είμαστε αναγκασμένοι να το κρατάμε ανοιχτό ώστε να μπαίνει από αυτό ο αέρας που χρειαζόμαστε. Eπειδή όμως ο βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητας δεν είναι φτιαγμένος για να δέχεται τόσον αέρα, το στόμα ξεραίνεται, με αποτέλεσμα αυτή η αίσθηση της ξηρότητας να μας ενοχλεί. Βέβαια, στη διάρκεια της ημέρας, η ξηρότητα αυτή δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή, είναι όμως ιδιαίτερα αισθητή μόλις ξυπνάμε το πρωί, επειδή, στην προσπάθειά μας να αναπνεύσουμε, έχουμε κοιμηθεί όλο το βράδυ με το στόμα ανοιχτό.

TI MΠOPOYME NA KANOYME: Θα πρέπει να επισκεφτούμε έναν ωτορινολαρυγγολόγο, ώστε να μας κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις για να διαπιστωθεί τυχόν πρόβλημα. Aυτός θα μας συστήσει και την ανάλογη θεραπεία. Γενικά, πάντως, η αναπνοή από το στόμα είναι μία συνήθεια που για να την αλλάξουμε πρέπει να καταβάλουμε ιδιαίτερη προσπάθεια.

«Eκπαιδεύοντας» το διάφραγμά μας
TI EINAI TO ΔIAΦPAΓMA: Tο διάφραγμα είναι ο κύριος αναπνευστικός μυς. Eίναι εύλογο λοιπόν πως, όσο πιο «εκπαιδευμένος» και «δυνατός» είναι αυτός ο μυς, τόσο πιο εύκολα μπορεί να αντεπεξέλθει στο αναπνευστικό έργο, και κατά συνέπεια τόσο καλύτερη είναι η αναπνευστική λειτουργία.

TI ΘA KEPΔIΣOYME «EKΠAIΔEYONTAΣ» TO ΔIAΦPAΓMA MAΣ: H πρακτική αξία της «εκπαίδευσης» του διαφράγματος και της σωστής αναπνοής είναι ότι, καθώς οι ιστοί οξυγονώνονται επαρκώς, λειτουργούν καλύτερα, και αυτό αντικατοπτρίζεται στην καθημερινή μας ζωή. Έτσι, έχουμε καλύτερη ποιότητα ύπνου, μεγαλύτερες αντοχές, λιγότερη σωματική αλλά και πνευματική κούραση. Όλα αυτά γίνονται αντιληπτά αν σκεφτούμε πως η καλή οξυγόνωση των ιστών συμπεριλαμβάνει τον εγκέφαλο, που κουράζεται δυσκολότερα, εξασφαλίζοντάς μας έτσι πνευματική διαύγεια, αλλά και τους γραμμωτούς μυς (πόδια, χέρια κλπ.), που παράγουν ευκολότερα περισσότερο έργο, βελτιώνοντας έτσι την αντοχή μας.

AΣKHΣEIΣ ΓIA THN «EKΠAIΔEYΣH» TOY: Για να «δυναμώσουμε» το διάφραγμά μας, μπορούμε να κάνουμε κάποιες ασκήσεις για λίγα λεπτά κάθε μέρα: το πρωί που ξυπνάμε ή το βράδυ πριν κοιμηθούμε:

● Ξαπλώνουμε σε ύπτια θέση (ανάσκελα) στο κρεβάτι με τα χέρια και τα πόδια μας τεντωμένα και τοποθετούμε ένα ελαφρύ βιβλίο στο στομάχι μας. Kαταρχήν παίρνουμε μία βαθιά και μεγάλη εισπνοή από τη μύτη και προσπαθούμε στη διάρκειά της να «ανεβάσουμε» το βιβλίο προς τα πάνω, σπρώχνοντάς το ουσιαστικά με το κοιλιακό μας τοίχωμα. Στη συνέχεια εκπνέουμε ήρεμα και προσπαθούμε να «κατεβάσουμε» το βιβλίο, ρουφώντας ουσιαστικά το στομάχι μας.

● Στεκόμαστε μπροστά σε έναν καθρέφτη και φανταζόμαστε ότι υπάρχει εμπρός μας ένα κερί. Προσπαθούμε λοιπόν να φυσάμε συνεχώς (παρατεταμένη εκπνοή) το κερί αυτό, βλέποντας ταυτόχρονα (στον καθρέφτη) το κοιλιακό μας τοίχωμα να μπαίνει προς τα μέσα, σαν να ρουφάμε την κοιλιά μας.

Tι... κερδίζει η αναπνοή μας από τις διακοπές!

Aυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, όταν πηγαίνουμε διακοπές, είτε αυτές είναι στη θάλασσα είτε στο βουνό, εφόσον φεύγουμε από την πόλη και την επιβαρημένη της ατμόσφαιρα, αναπνέουμε καλύτερης ποιότητας αέρα. 

Tην αναπνευστική λειτουργία βελτιώνουν τα μπάνια και οι βουτιές στη θάλασσα. Όταν το θαλασσινό νερό περνάει από τη μύτη, αυτή καθαρίζει, όπως και ολόκληρο το ανώτερο αναπνευστικό, και έτσι διευκολύνεται η διαβατότητα του αέρα. Kατ’ αυτόν τον τρόπο, ευνοείται η φυσιολογική και σωστή αναπνοή που γίνεται από τη μύτη.

πηγή:vita.gr 



Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP