Let's Do It Greece!

>> Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011


 
Το "Let's Do It" είναι μια διεθνής εθελοντική καμπάνια που ξεκίνησε για 1η φορά το 2008 στην Εσθονία και είχε σαν στόχο να καθαριστεί από εθελοντές μέσα σε μία μόνο ημέρα ολόκληρη η χώρα από κάθε λογής σκουπίδια. Τελικά στις 3 Μαΐου του 2008, 50.000 εθελοντές καθάρισαν 10.000 τόνους σκουπιδιών από δασικές εκτάσεις. 
Από τότε το "Let's Do It" έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και πλέον μία φορά κάθε χρόνο πολίτες από όλο τον κόσμο καθαρίζουν τις πόλεις τους περνώντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αλτρουισμού για το περιβάλλον αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
 Φέτος για πρώτη φορά θα φιλοξενήσουμε το ''Let's Do It'' στην Ελλάδα με την πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ) και του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Αττικής ''Ώρα για Δράση''. Η ΕΕΔΣΑ και ο «Ώρα για Δράση», ως μη κερδοσκοπικές, εθελοντικές οργανώσεις ήρθαν σε επαφή με τους διοργανωτές της καμπάνιας από την Εσθονία και φέρνουν τη συγκεκριμένη καμπάνια στη χώρα μας.

Θέλουμε να ενώσουμε τις φωνές μας με όλους τους εθελοντικούς φορείς της Ελλάδας, αλλά και όλους όσους θέλουν να συμβάλλουν, και μαζί να καθαρίσουμε μέσα σε μία μόνο ημέρα από απλές περιοχές έως και σημαντικά οικοσυστήματα της χώρας μας. Είναι ένας στόχος δύσκολος ο οποίος όμως με τη συμμετοχή όλων μας μπορεί να επιτευχθεί. 


Ημερομηνία της κοινής μας δράσης είναι 
η Κυριακή 29η Απριλίου 2012

Βασικός σκοπός της καμπάνιας είναι να ενεργοποιήσουμε σε ολόκληρη την Ελλάδα εθελοντικές οργανώσεις, συλλόγους, δήμους, υπηρεσίες, επιχειρήσεις, σχολεία και άλλους φορείς και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να καταφέρουμε να πετύχουμε το μεγαλό στόχο!!!


Μερικές φορές φαίνεται δύσκολο, μερικές φορές χρειάζεται να αντιμετωπιστούν πολλές προκλήσεις, αλλά είναι διασκεδαστικό και είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί!



Δηλώστε κι εσείς συμμετοχή στο ''Let's Do It''.
  

Read more...

2102

>> Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011


Read more...

2012

>> Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011


Read more...

Διήγημα: Το σκιάχτρο του χωραφιού

http://i--nk.blogspot.com/
Ο Μπαρμπαστάθης έσπειρε εις το χωράφι του δια να φυτρώσουν στάχυα, να μεγαλώσουν, να μεταστώσουν, να κιτρινίσουν. Και έπειτα να τα θερίση και τα αλωνίση ο Μπαρμπαστάθης, να βάλη το σιτάρι εις τα σακκιά, να το πάγη εις τον μύλο, να του τ’ αλέση ο μυλωνάς˙ να το πάγη αλεσμένο αλεύρι εις το σπίτι του με το γάιδαρό του, να το ζυμώσει η κυρά Στάθαινα, να κάμη πήτες και ψωμιά και να φάγουν τα παιδάκια του.

Αλλά τα πουλιά δεν ηξεύρουν διατί το έσπειρε το σιτάρι ο Μπαρμπαστάθης. Νομίζουν ότι το έσπειρε δι’ αυτά. Και πετούν λοιπόν μέσα εις το χωράφι και τρώγουν όσον ημπορούν.
Ο Μπαρμπαστάθης όμως δεν είναι διόλου ευχαριστημένος. Και δια να μην του τρώγουν τα πουλιά το σιτάρι του, έβαλε μέσα εις το χωράφι του ένα φύλακα. Από μακράν με αυτό το φόρεμα και το καπέλο ομοιάζει με κύριο… αλλά πολύ κακονδυμένο κύριο.

Αλλά τι νομίζετε; Εφοβήθησαν τα πουλιά;

Τα πονηρά εκατάλαβαν, ότι ο φύλακας εκείνος είναι ψεύτικος και πετούν άφοβα εις το χωράφι. Ένα μάλιστα υπήγε κι’ έκαμε την φωλέα του μέσα εις την τσέπη του κυρίου. Ανέβη και εις το κλαδάκι που βγαίνει από το καπέλο του και κοιτάζει τα μικρά του.

Ο Μπαρμπαστάθης, όταν ήλθε εις το χωράφι του, τα είδε και εχαμογέλασε. Αλλά δεν υπήγε να κρημνίση την φωλέα του και να σκοτώση τα μικρά, ούτε παραμόνευε την μητέρα των με το τουφέκι, να την σκοτώση.

Ο Μπαρμπαστάθης είναι καλός άνθρωπος και τα λυπάται τα πουλιά. Γι’ αυτό και ο Θεός θα του δώση πολύ στάρι. Όσο και αν φάγουν τα πουλιά, θα μείνη και πάλι πολύ να πάγη εις το σπίτι του, να ζυμώσει πήτες και ψωμί η κυρά Στάθαινα και να φάγουν τα παιδιά του.

Γεώργιος Βιζυηνός



http://el.wikisource.org/wiki







Read more...

Ψυτάλλεια: Μέρες Χαβούζας

Επιτόπια αυτοψία πραγματοποίησε στην Ψυτάλλεια την παραμονή των Χριστουγέννων ο Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής, παρά την απαγόρευση της αποβίβασης του στο νησί από την διοίκηση της ΕΥΔΑΠ.

Ο Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας έχοντας υπόψη του καταγγελίες για συσσώρευση και ταφή εκ μέρους της ΕΥΔΑΠ δεκάδων τόνων αποξηραμένης λυματολάσπης, πάνω στο νησί, ζήτησε από τη διοίκηση της Επιχείρησης να επισκεφτεί το νησί και να ενημερωθεί από τους αρμόδιους.

Η διοίκησης της ΕΥΔΑΠ προβάλλοντας μια σειρά από προσχηματικά επιχειρήματα, δεν έδωσε άδεια στο Δήμαρχο (!!!), λειτουργώντας αυθαίρετα και αποικιοκρατικά. Ο Δήμαρχος συνοδευόμενος από κλιμάκιο της Δημοτικής Αρχής, «ξεπέρασαν» - την πρωτοφανή στα χρονικά - απαγόρευση της διοίκησης της ΕΥΔΑΠ και πραγματοποίησαν τελικά το μεσημέρι της παραμονής των Χριστουγέννων επιτόπια αυτοψία, στην οποία δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν οι καταγγελίες που υπήρχαν, σε όλο τους το εύρος.


Μάλιστα πάρθηκε και δείγμα αποξηραμένης λυματολάσπης, η οποία είχε εκτεθεί σε λόφους, παντελώς ακάλυπτη και δίπλα από τη θάλασσα...

Όπως  προκύπτει από το οπτικοακουστικό και φωτογραφικό υλικό που έχει στη διάθεση της η δημοτική αρχή, στις εργασίες που εκτελούνταν με εντατικούς ρυθμούς το Σάββατο 24 Δεκεμβρίου μεγάλος αριθμός φορτηγών οχημάτων, εκσκαφείς και άλλα χωματουργικά μηχανήματα εναποθέτουν με ταχείς ρυθμούς και χωρίς κανένα μέτρο περιβαλλοντικής προστασίας δεκάδες τόνους αποξηραμένης λυματολάσπης σ’ έναν λοφίσκο της Ψυτάλλειας.

Η κατωφέρεια του εδάφους καθιστά προφανές ότι και τις δύο προηγούμενες ημέρες, όπου επικρατούσαν δυσμενείς καιρικές συνθήκες (βροχοπτώσεις και δυνατοί άνεμοι), ένα μεγάλο μέρος της εκτεθειμένης αποξηραμένης λυματολάσπης, μεταφέρθηκε στον θαλάσσιο ορίζοντα .

Υπενθυμίζουμε ότι η δημοτική αρχή από προχτές έχει καταγγείλει το γεγονός δημόσια, με σχετικό Δελτίο Τύπου και επιστολές στους συναρμόδιους κρατικούς φορείς κατηγορώντας την ΕΥΔΑΠ, ότι προσπαθεί να δημιουργήσει οικολογικό απαρτχάιντ στην ευρύτερη περιοχή του Δυτικού Πειραιά, συσσωρεύοντας δεκάδες τόνους αποξηραμένης λυματολάσπης στην Ψυτάλλεια.  Η λήξη της σύμβασης με την εταιρεία που είχε την ευθύνη μεταφοράς της στην Ελλάδα και το εξωτερικό, είχε ως αποτέλεσμα οι δύο δεξαμενές, στις οποίες αποθηκεύονται προσωρινά τα υπολείμματα να είναι πλήρεις, δημιουργώντας τεράστιους περιβαλλοντικούς κινδύνους για χιλιάδες κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.

Η ΕΥΔΑΠ επιλέγοντας την εύκολη λύση ξεκίνησε εργασίες εναπόθεσης και ταφής της αποξηραμένης λυματολάσπης πάνω στο νησί, δημιουργώντας εικόνες του 2006, όταν η λυματολάσπη θαβόταν στην Ψυτάλλεια ή μεταφερόταν εκτός απ’ αυτή μόνο σε συνθήκες κρίσης.

Ο Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ σε όλους τους αρμόδιους φορείς τη περιβαλλοντική αναλγησία της ΕΥΔΑΠ, η οποία δημιουργεί για πολλοστή φορά περιβαλλοντική ασφυξία για χιλιάδες κατοίκους του ευρύτερου Πειραιά. Σύμφωνα με όλες τις μελέτες ειδικών, η αποξηραμένη λυματολάσπη δεν μπορεί να αποθηκευτεί για πολύ καιρό, καθώς τα οργανικά στοιχεία οδηγούν, έπειτα από κάποιο διάστημα, σε αναφλέξεις.

Παράλληλα καλεί σε συστράτευση όλο το πολιτικό προσωπικό του ευρύτερου Πειραιά, ώστε να συντονιστούν οι ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν για να σταματήσουν ΑΜΕΣΑ οι μεθοδεύσεις της ΕΥΔΑΠ, είτε με τη μορφή σχετικών ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και τα αρμόδια Υπουργεία, είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή αντίδρασης.

Ο Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής δήλωσε για το θέμα:
«Αποτελεί βάναυση προσβολή για τους κατοίκους του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας,, αλλά και για τους ίδιους τους δημοκρατικούς θεσμούς, να ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ από μια διορισμένη διοίκηση Ανώνυμης Εταιρείας, η οποία υποτίθεται υπηρετεί κοινωφελείς σκοπούς, η είσοδος στον εντεταλμένο αιρετό δημότη, σε εγκαταστάσεις, οι οποίες βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου του. Εμείς πράξαμε το καθήκον μας και πήγαμε χωρίς την άδεια της διοίκησης της ΕΥΔΑΠ, στην Ψυτάλλεια.

Θα περίμεναν και θα ήθελαν  την παραμονή των Χριστουγέννων, να ζούσαμε κι εμείς στην χαλαρότητα που επιβάλλει το εορταστικό πνεύμα των ημερών. Ωστόσο η δημοτική αρχή επαγρυπνεί και να είναι όλοι βέβαιοι ότι θα συνεχίσει να επαγρυπνεί, ώστε να προασπιστεί την υγεία και τα δικαιώματα των συνδημοτών μας, όποτε κι αν χρειαστεί. Αυτό το αυτονόητο καθήκον μας και η πολιτική μας επιλογή και καμία απαγόρευση απ’ όπου κι αν προέλθει δεν μπορεί να μας αναγκάσει να παραιτηθούμε από το δικαίωμα των δημοτών μας για μια καλύτερη ποιότητα ζωής»

http://www.pireastime.gr/frontpage-news/

Read more...

Δωρεάν φαγητό, κατευθείαν από τη φύση

>> Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011



http://www.cretan-nutrition.gr
Στα δύσκολα χρόνια που ζούμε και στα δυσκολότερα που έρχονται καλό είναι να θυμηθούμε μερικές πρακτικές που ακολουθούσαν με σοφία οι γιαγιάδες μας τα χρόνια που τα λεφτά ήταν λιγοστά και οι καθημερινές ανέσεις, σχεδόν ανύπαρκτες .

Στην εποχή που αναφερόμαστε, είναι σίγουρο ότι δεν θα βρούμε σούπερ μάρκετ σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, ούτε ταχυφαγεία με κάθε είδος junk food που υπόσχονται φθηνό φαγητό αμφιβόλου ποιότητας. Οι άνθρωποι ήταν ακόμα κοντά στη φύση και γνώριζαν τα μυστικά που θα τους έδιναν την ευκαιρία να βρίσκουν ένα πιάτο φαγητό, ακόμα κι αν δεν υπήρχαν λεφτά!

Ας δούμε λοιπόν μερικά προϊόντα που η φύση τα δίνει τσάμπα!
Άγρια χόρτα: Αυτά τα άγρια χόρτα που θεωρούνται εκλεκτά στον πάγκο του σύγχρονου μανάβη, κάποτε ήταν το πιο φθηνό φαγητό του τραπεζιού. Αρκεί να ήξερες να τα ξεχωρίζεις και να έβγαινες μια βόλτα με το μαχαιράκι σου στην εξοχή.

Για ακούστε μερικά: ραδίκια, ζωχοί, άγρια μάραθα, ρόκες, γλιστρίδες, τσουκνίδες, αγριόπρασα, αγριοσέλινο, βολβοί, βλίτα, βρούβες, κάπαρη, μυρώνια, καυκαλήθρες, αλλά και πιο gourmet όπως άγρια σπαράγγια και αγκινάρες. Σας ανοίξαμε την όρεξη;

http://manitarosyntages.blogspot.com/2010/09/blog-post_28.html
Άγρια μανιτάρια: Αυτό κι αν είναι εκλεκτό έδεσμα! Οι φθινοπωρινές και οι ανοιξιάτικες βροχές γεμίζουν τα βουνά με μανιτάρια και οι φανατικοί του είδους περιμένουν με το καλαθάκι στο χέρι να συλλέξουν τον πολύτιμο αυτό μεζέ. Ωστόσο, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί διότι πολλά είδη είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για κατανάλωση. Ακολουθήστε έναν έμπειρο μανιταροσυλλέκτη και έχετε πάντα μαζί σας έναν φωτογραφικό οδηγό για να μπορείτε ανά πάσα στιγμή να ενημερώνεστε με ακρίβεια. Η σύνεση του συλλέκτη είναι η εγκύηση της ασφάλειας.

Φρούτα του δάσους: Πιθανώς να μην ξέρετε ότι τα βατόμουρα, τα σμέουρα, τα μύρτιλα και όλα αυτά τα μικροσκοπικά φρουτάκια που πωλούνται στα μικροσκοπικά κεσεδάκι σαν κόσμημα, υπάρχουν σε άγρια κατάσταση στο δάσος. Αν ανεβείτε σε ορεινές περιοχές, οι παραδοσιακές νοικοκυρές θα σας δείξουν όλα αυτά τα πολύτιμα καλούδια του δάσους που μετατρέπονται σε πρώτης τάξεως γλυκίσματα για όλο το χρόνο!

Ξηροί καρποί: Τα δασικά δέντρα που πολλές φορές χρησιμοποιούνται στις πόλεις και σαν καλλωπιστικά παράγουν καρπούς που είναι θρεπτικότατοι! Καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα & φουντούκια δεν φυτρώνουν μέσα σε πλαστικά δοχεία, αλλά κρέμονται από τα δέντρα στην κατάλληλη εποχή. Σπεύσατε!

Ελιές: Δεν υπάρχει γειτονιά σε μεγάλη πόλη της Ελλάδας που να μην έχει δεντροστοιχίες με ελαιόδεντρα. Τα δέντρα αυτά παράγουν τον πλούσιο καρπό τους, αλλά δεν ενδιαφέρεται κανείς να τον συλλέξει. Γιατί να μην μαζεύουμε τον καρπό από τα ελαιόδεντρα των πεζοδρομίων;

Φρούτα: Σε πολλές περιπτώσεις τα καρποφόρα δέντρα χρησιμοποιούνται σαν καλλωπιστικά. Η αλλαγή στη χρήση τους δεν σημαίνει ότι τα δέντρα αυτά σταματούν να παράγουν καρπό. Μην αφήνετε, λοιπόν, τα νεράτζια να σκάνε στο πεζοδρόμιο και να αναθεματίζετε για τη βρωμιά που δημιουργείται. Φτιάξτε τα γλυκό! Είναι τσάμπα!

Σαλιγκάρια: Ο παππούς μου, παλιά, μάζευε σαλιγκάρια, τα καθάριζε αφήνοντάς τα στο αλεύρι ή σε μακαρόνια για μερικές μέρες και μετά μάς τα μαγείρευε με κρεμμυδάκια και ντομάτα. Αν είστε από τους fan του εδέσματος, θα ξέρετε ότι ο μεζές αυτός είναι εκπληκτικός!

Αν δεν έχετε κάποιον να σας δείξει τα μυστικά των παλιών, μπορείτε να πάρετε αρκετές γνώσεις από τα βιβλία. Εμείς σας προτείνουμε το μικρό βιβλιαράκι με τίτλο Άγρια φαγώσιμα χόρτα για να μάθετε να αναγνωρίζετε τα χόρτα και να ξέρετε πότε θα τα βρείτε στους αγρούς καθώς και τον έγχρωμο οδηγό με τίτλο «Μανιτάρια» του συγγραφέα Ζαχαρία Αθανασίου που περιέχει φωτογραφίες και αναλυτικά χαρακτηριστικά για περισσότερα από 600 διαφορετικά είδη άγριων ελληνικών μανιταριών.



http://blog.livingreen.gr/category/gardening/

Read more...

Βιοφωταύγεια

>> Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011












Βιοφωταύγεια ή βιοφωτισμός (bioluminescence) χαρακτηρίζεται η δημιουργία φωτός σε διάφορα μήκη κύματος που εκπέμπεται από διάφορους ζώντες οργανισμούς, που συχνά καλείται εσφαλμένα φωσφορισμός. Το φαινόμενο της βιοφωταύγειας παρουσιάζεται σε πολλές βιο-ομάδες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους όπως τα βακτήρια, οι μύκητες, οι πυγολαμπίδες (και άλλα κολεόπτερα) καθώς και σε διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς. Ερευνήθηκε και δαπιστώθηκε ότι αιτία της φωτοβολίας αυτής των ζωντανών οργανισμών είναι η οξείδωση της πρωτεΐνης λουκιφερίνης. Αυτή η βιοχημική αντίδραση απαιτεί τριφωσφάτη αδενοσίνη (ΑΤP), που καταλύεται από τη λουκιφεράση.

http://el.wikipedia.org

Φωτογραφίες: http://www.biology.duke.edu/johnsenlab/pelagic%20animals.html

Read more...

Η Μεσόγειος θα γίνει νεκρά θάλασσα

«SΟS» εκπέμπει η χλωρίδα και η πανίδα της θάλασσας της Μεσογείου, όπως δραματικά αποκαλύπτει η μεγαλύτερη επιστημονική έρευνα για την καταγραφή των θαλάσσιων ειδών που έγινε ποτέ. Η συνεχής «εισβολή» ξένων ειδών, η υπεραλιεία, ο τουρισμός και τα σκουπίδια είναι μόλις μερικές από τις θανάσιμες απειλές που αντιμετωπίζει η βιοποικιλότητα της μεγαλύτερης περίκλειστης θάλασσας στον κόσμο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά συμπεράσματα του φιλόδοξου προγράμματος «Απογραφή της Θαλάσσιας Ζωής».

Κανένα άλλο θαλάσσιο οικοσύστημα δεν δέχεται περισσότερες πιέσεις από αυτό της Μεσογείου, προειδοποιούν οι επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν 25 περιοχές σε ολόκληρο τον πλανήτη, από τα παγωμένα νερά των δύο πόλων ως και τις τροπικές θάλασσες.

Πολύ ψηλά στην «κόκκινη» λίστα βρίσκεται και ο Κόλπος του Μεξικού, η θαλάσσια περιοχή με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη, ο οποίος απειλούνταν ακόμη και πριν από την καταστροφή που προκάλεσε εφέτος η διαρροή από την πετρελαιοκηλίδα της ΒΡ. Ακολουθούν οι θάλασσες της Κίνας, η Βαλτική και η Καραϊβική.

Με μια πρωτοφανή στα επιστημονικά χρονικά έρευνα-μαμούθ, η οποία διήρκεσε 10 ολόκληρα χρόνια και κόστισε 650 εκατ. δολάρια, 360 ειδικοί από 80 κράτη επιχειρούν να παρουσιάσουν ένα όσο το δυνατόν λεπτομερέστερο «χάρτη» της ποικιλομορφίας, της κατανομής και του πλούτου της ζωής στους ωκεανούς και στις θάλασσες της Γης. 

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Ρlos ΟΝΕ», τα ύδατα της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας φιλοξενούν τη μεγαλύτερη ποικιλία ειδών, ενώ το πλέον κοινό είδος ζωής που συναντάμε στις θάλασσες του πλανήτη μας είναι τα μαλακόστρακα και όχι τα ψάρια. Η Μεσόγειος μαζί με τις θάλασσες της Κίνας και τον Κόλπο του Μεξικού συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα από άποψη ποικιλομορφίας ζωής στα νερά τους.

Οι επιστήμονες βρήκαν ότι η ισορροπία της βιοποικιλότητας της Μεσογείου και του Κόλπου του Μεξικού αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο ανατροπής, με πολλά είδη της πλούσιας χλωρίδας και πανίδας των περιοχών αυτών να απειλούνται με εξαφάνιση από παράγοντες που οφείλονται κυρίως σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Υπολογίζεται ότι το 75% των ειδών που ζουν στα βαθύτερα νερά της Μεσογείου δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί και ενδεχομένως δεν θα ανακαλυφθεί ποτέ, επειδή στο μεταξύ θα έχει εξαφανιστεί.

«Οταν οι κλειστές θάλασσες μολύνονται με χημικά και με άλλου είδους σκουπίδια, δεν μπορούν να τα αποβάλλουν τόσο εύκολα όσο οι ανοιχτές θάλασσες»

τόνισε η Πατρίσια Μιλόσλαβιτς του Πανεπιστημίου Σιμόν Μπολιβάρ στη Βενεζουέλα, που συμμετείχε στην πολύχρονη έρευνα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι ωκεανοί σήμερα φιλοξενούν περισσότερα από 230.000 είδη ζωής, ενώ υπάρχουν ακόμη χιλιάδες θαλάσσια είδη που μένει να ανακαλυφθούν. Αξιολόγησαν τις απειλές που δέχεται η θαλάσσια ζωή από επτά διαφορετικούς παράγοντες, ανάμεσά τους η υπεραλιεία, η απώλεια βιότοπου, οι διακυμάνσεις στη θερμοκρασία και η ανθρωπογενής μόλυνση.

Η Μεσόγειος, που φιλοξενεί 17.000 είδη θαλάσσιας ζωής, εκτιμάται ότι αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο βαθμό απειλής σε πέντε από αυτές τις κατηγορίες, ενώ ο Κόλπος του Μεξικού (με 15.000 γνωστά είδη) και οι θάλασσες της Κίνας (με 22.000 είδη) σε τρεις.

Συγκεκριμένα, η βιοποικιλότητα στη λεκάνη της Μεσογείου απειλείται από τη μόλυνση, την υπεραλιεία, την κλιματική αλλαγή, τον τουρισμό (200 εκατ. επισκέπτες συρρέουν στις ακτές της κάθε χρόνο) και την εισβολή ξένων ειδών, που προέρχονται κυρίως από την Ερυθρά Θάλασσα. Χημικά και συστατικά που περιέχονται σε βοθρολύματα και λιπάσματα και απορρίπτονται στη θάλασσα προκαλούν αύξηση του πληθυσμού και της πυκνότητας των φυκών και άλλων απλών μορφών ζωής, με αποτέλεσμα να μειώνεται το οξυγόνο για τα υπόλοιπα θαλάσσια είδη. 

Οι επιστήμονες που μελέτησαν τη Μεσόγειο διαπίστωσαν επίσης ότι τα επίπεδα της μόλυνσης στη Λεκάνη έχουν αυξηθεί από την απόρριψη βομβών κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο.

Η θαλάσσια ζωή στον Κόλπο του Μεξικού, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αντιμετώπιζε μεγάλη απειλή πριν ακόμη την καταστροφική διαρροή πετρελαίου, που επιδείνωσε την κατάσταση σε πολύ μεγάλο βαθμό. «Η πετρελαιοκηλίδα ήταν ένα πολύ ισχυρό σοκ» είπε η κυρία Μιλόσλαβιτς. «Το μόνο θετικό είναι ότι με την έρευνα έχουμε ένα σημείο εκκίνησης και θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τη ζημιά και να ελέγξουμε τις αλλαγές που συμβαίνουν εξαιτίας της πετρελαιοκηλίδας» συμπλήρωσε.

Και όμως, τα ψάρια είναι... μειοψηφία
Τα ψάρια ανέρχονται μόλις στο 12% των θαλάσσιων ειδών που καταγράφηκαν στην έρευνα, δηλαδή συνιστούν το ένα πέμπτο των ειδών σε όλα τις θαλάσσιες περιοχές που μελετήθηκαν. Τα μαλακόστρακα, όπως οι αστακοί, οι γαρίδες, τα καβούρια και οι καραβίδες, αποτελούν το πλέον πολυάριθμο είδος ζωής που συναντάται στις θάλασσες του πλανήτη, με τα μαλάκια (καλαμάρια, χταπόδια, σαλιγκάρια και γυμνοσάλιαγκες) να ακολουθούν, αποτελώντας το 17% του συνολικού θαλάσσιου πληθυσμού.

Φυτά και ζωικοί μικροοργανισμοί, όπως τα φύκη και τα πρωτόζωα, έκαστο αντιστοιχεί στο 10% της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, ενώ οι δακτυλιοσκώληκες στο 7%. Ακολουθούν άλλα ασπόνδυλα είδη, όπως οι θαλάσσιες ανεμώνες, τα κοράλλια, οι μέδουσες, οι αστερίες, τα σφουγγάρια και οι αχινοί.

http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-10817284


Δράκοι στα βάθη της αβύσσου
Ενα από τα πολλά είδη που καταγράφηκαν στις θάλασσες της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας είναι ένα Ψάρι-Δράκος (Dragon Fish), η επιστημονική του ονομασία είναι Grammatostomias flagellibarba), ένα τρομακτικό στην όψη ψάρι που διαθέτει πολλές σειρές αιχμηρών δοντιών, κάποια εκ των οποίων βρίσκονται ακόμη και πάνω στη γλώσσα του. Το συγκεκριμένο ψάρι, παρά το μικρό του μέγεθος, είναι ένα άγριο αρπακτικό που ζει σε πολύ μεγάλα βάθη στους ωκεανούς. Καθώς μεταξύ των γευμάτων του μπορεί να μεσολαβήσει μεγάλο διάστημα, όταν βρίσκει τη λεία του, τη τρώει σιγά σιγά. Ανοικτά των ακτών του Κόλπου του Μεξικού εντοπίζεται το μυστηριώδες θαλάσσιο φυτό Venus Flytrap (ή αλλιώς η Μυγοπαγίδα της Αφροδίτης), που ζει σε βάθος 1.500 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μια εντυπωσιακή μέδουσα, που εντοπίστηκε επίσης σε μεγάλα βάθη στη θάλασσα της Ιαπωνίας, όταν κινδυνεύει, παράγει φως για να καλέσει σε βοήθεια (ένα φαινόμενο που ονομάζεται βιοφωτισμός και απαντάται κυρίως σε θαλάσσιους οργανισμούς).

Πηγή: ΑΡ/DR. JULΙΑΝ FΙΝΝ, ΜUSΕUΜ VΙCΤΟRΙΑ




http://kostasandreopoulos.blogspot.com/2011/12/blog-post_16.html


Read more...

Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας

>> Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Την ελληνική κρίση αρκετοί την είχαν προϊδεαστεί. Οχι λίγοι είχαν περιγράψει μάλιστα, από νωρίς και με ακρίβεια, ορισμένα από τα συμπτώματά της, καθώς αυτά πλήθαιναν στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Από την «Ελλαδογραφία» του Νίκου Γκάτσου (1976) ώς το «Finis Graeciae» του Χρήστου Γιανναρά (1987), και από τον «Γλωσσικό αφελληνισμό» του Γιάννη Καλιόρη (1984) ώς τους «Κωλοέλληνες» του Διονύση Σαββόπουλου (1989) -αναφέρω εδώ επίτηδες έργα εντελώς ετερόκλητα-, οι διαγνώσεις που προτάθηκαν συνέκλιναν.

Στρεβλός εκσυγχρονισμός, νόθος εξαστισμός και περιβαλλοντική υποβάθμιση, παραγωγική αποδιάρθρωση και δανειοδίαιτη ευμάρεια, αισθητικός εκχυδαϊσμός και παρακμή της παιδείας, λαϊκισμός, αναξιοκρατία, κομματισμός, διαφθορά: στα βασικά λίγο-πολύ όλοι συμφωνούν. 

Παρά ταύτα, στην πλειονότητά τους οι διαγνώσεις αυτές έμειναν μερικές, αποσπασματικές. Και αυτό διότι η περιγραφή ενός αρνητικού φαινομένου από μόνη της δεν επαρκεί. Δύο ακόμη στοιχεία απαιτούνται για να της προσδώσουν πληρότητα. Το πρώτο είναι η εύστοχη απόδοση του φαινομένου, εν προκειμένω η υπόδειξη των παραγόντων που οδήγησαν ώς αυτό. Το δεύτερο, η ασφαλής μεσομακροπρόθεσμη πρόβλεψη για την εξέλιξή του. Με την έννοια αυτή, την πληρέστερη ερμηνεία και περιγραφή της ελληνικής κρίσης την οφείλουμε στον Παναγιώτη Κονδύλη.

Ο Κονδύλης καταπιάστηκε με το ελληνικό πρόβλημα μόνο σποράδην, σε μια σειρά από κείμενά του δημοσιευμένα ως εισαγωγές ή επίμετρα στις ελληνικές εκδόσεις των βιβλίων του από το 1991 ώς το 1998. Ομως η συνοχή των παρατηρήσεών του είναι τέτοια που έχει κανείς την εντύπωση ότι βρίσκεται εμπρός σε έργο συστηματικό. Στον πυρήνα του προβλήματος, ο Κονδύλης εντοπίζει ό,τι αποκαλεί «καχεξία του αστικού στοιχείου». Η χαλαρή κοινωνική συνομάδωση που ονομάστηκε ελληνική αστική τάξη, δεν κατόρθωσε ποτέ «να δημιουργήσει γηγενή και αυτοτελή αστικό πολιτισμό». Χώρα με ασήμαντη θέση στον διεθνή καταμερισμό της υλικής και πνευματικής εργασίας, και επιπλέον υποπαραγωγική και χρονίως εξαρτημένη από την ξένη προστασία, η Ελλάδα ήταν επόμενο να διολισθήσει στον παρασιτισμό. Ακόμη και η νεοελληνική ιδεολογία, ο τρόπος δηλαδή που κατανοούμε τον εαυτό μας, είναι εν μέρει προϊόν εισαγωγής.

Το ότι ο παράσιτος μπόρεσε επί τόσες δεκαετίες να είναι συγχρόνως και υπερκαταναλωτής, ο Κονδύλης το εξηγεί επικαλούμενος την ιστορική συγκυρία. Διαρκούντος του Ψυχρού Πολέμου, οργανισμοί όπως η Ατλαντική Συμμαχία και η Ευρωπαϊκή Ενωση δημιούργησαν για τις χώρες της Δύσης ένα θεσμικό και οικονομικό θερμοκήπιο εντός του οποίου η Ελλάδα κατέλαβε οιονεί θέση πτωχού πλην ομοτράπεζου συγγενούς. Η εξωτερική βοήθεια από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ έως εκείνη των ποικιλώνυμων κοινοτικών «πακέτων» συνιστούσε κατά κάποιο τρόπο το υλικό αντίτιμο της γεωπολιτικής της νομιμοφροσύνης.

Μόνο που τα τεράστια αυτά ποσά σπανίως διατέθηκαν προς όφελος δραστηριοτήτων πράγματι παραγωγικών, αλλά το συνηθέστερο διέρρευσαν απευθείας στην ιδιωτική κατανάλωση. Το ίδιο συνέβη με τον ιλιγγιώδη εξωτερικό δανεισμό της χώρας. Το σύνολο σχεδόν της ελληνικής «ανάπτυξης» των τελευταίων δεκαετιών προέρχεται από την κατανάλωση, άρα από την αγοραία κατασπατάληση των ξένων μεταβιβάσεων και δανείων.

Σε οξεία αντίθεση προς όσους τείνουν να επιρρίπτουν την ευθύνη σε μία μόνο κοινωνική μερίδα (τους πολιτικούς, το κράτος, την «πλουτοκρατία», τη δημοσιοϋπαλληλία, τους ελεύθερους επαγγελματίες κ.ο.κ.), ο Κονδύλης μιλάει ευθέως για ένα «επαίσχυντο κοινωνικό συμβόλαιο». Η νοοτροπία του παρασιτικού καταναλωτισμού, γράφει, αφορά τη «συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού όλων των κοινωνικών στρωμάτων».

Δεν έχουμε να κάνουμε με «έναν λίγο-πολύ υγιή εθνικό κορμό, ο οποίος έχει αρκετές περισσές ικμάδες ώστε να τρέφει και μερικά παράσιτα ποσοτικώς αμελητέα, παρά για ένα πλαδαρό σώμα που παρασιτεί ως σύνολο εις βάρος ολόκληρου του εαυτού του, ήτοι τρώει τις σάρκες του, συχνότατα και τα περιττώματά του». 

 Με τα δύο τρίτα των προϋπολογισμών του κράτους να κατευθύνονται επί δεκαετίες ολόκληρες σε μισθούς, συντάξεις και αγροτικές επιδοτήσεις, και με ένα επιπλέον 20% να διατίθεται για τοκοχρεολύσια, άρα εν πολλοίς για τον ίδιο σκοπό, η εκτίμηση αυτή του Κονδύλη είναι αμάχητη. Το παράδοξο της ελληνικής περίπτωσης είναι ότι ο παρασιτικός καταναλωτισμός μας ήταν οργανωμένος δημοκρατικά, η διανομή του ξένου χρήματος γινόταν με πνεύμα γνήσιας κοινωνικής δικαιοσύνης…

Ο Παναγιώτης Κονδύλης εκδήμησε το 1998, μια δεκαετία δηλαδή πριν από το ξέσπασμα της κρίσης. Ηδη όμως το 1992 διέβλεπε δύο πιθανές εξελίξεις. Η νέα συγκυρία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πίστευε, θα υποβάθμιζε τον ρόλο της Ελλάδας στους κόλπους της Δύσης. Αυτό θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα τους εταίρους μας, αφενός μεν, στην άρνηση «να χρηματοδοτήσουν περαιτέρω τον ελληνικό παρασιτικό καταναλωτισμό, επιβάλλοντας στην ελληνική οικονομία αυστηρή δίαιτα εξυγιάνσεως και επαναφέροντας το ελληνικό βιοτικό επίπεδο στο ύψος που επιτρέπουν οι δυνατότητές της». Αφετέρου δε, στην απόφαση να αγνοήσουν «ό,τι οι Ελληνες θεωρούν ως εθνικά τους δίκαια, υιοθετώντας στα αντίστοιχα ζητήματα είτε τη θέση των αντιπάλων της Ελλάδας είτε εν πάση περιπτώσει θέση σύμφωνη με τα δικά τους περιφερειακά συμφέροντα».

Με το Μνημόνιο της 8ης Μαΐου 2010, το πρώτο σκέλος της πρόβλεψης, η έξωθεν επιβεβλημένη «αυστηρή δίαιτα», επιβεβαιώθηκε πλήρως. Το μέλλον θα δείξει αν το ίδιο θα ισχύσει και για την πορεία των εθνικών ζητημάτων.

(Ως βιβλιοκριτική επιλέχθηκε άρθρο του συγγραφέα Κώστα Κουτσουρέλη στη Καθημερινή)

Ιουλιος 03, 2011




http://www.strategyreport.gr/?p=12464

Read more...

Oι καλικάντζαροι συνεχίζουν να πριονίζουν...

>> Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Eρμηνεία της λέξης: καλικάντζαρος: Μια από τις πιο γνωστές λαϊκές δοξασίες είναι αυτή των καλικάντζαρων. Σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, από τα Χριστούγεννα έως την παραμονή των Φώτων,  πιστεύουν πως βγαίνουν οι Καλικάντζαροι. Κατά τη λαϊκή φαντασία, είναι «μαυριδεροί με κόκκινα μάτια, με τρίχινα πόδια, με χέρια σαν της μαϊμούς κι έχουν όλο το κορμί τους τριχωτό. Μπαίνουν στα σπίτια και τρώνε τις τηγανίτες και τα γλυκά». Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την ετυμολογική εξήγηση της λέξης καλικάντζαρος. Οι πιο γνωστές απ αυτές είναι:

α) από το καλός + κάνθαρος (: το σκαθάρι, scarabaeus pilularius) > καλικάνθαρος (με αυτή την άποψη συμφωνούν οι περισσότεροι: Κοραής, Κουκουλές, Μπούντουρας Boll.
β) Ο Ν. Πολίτης μεταφέρει την λαϊκή εκδοχή ότι οι Καλικάντζαροι είναι βρικόλακες Ατσιγγάνων: (Κάλι +Γάντζαροι)
γ) από τη λατινική λέξη caligatus > καλίγατος
δ) από το “καλός + κένταυρος”, κατά τον Lawson
ε) από το  “λύκος + κάνθαρος” ή από το “καλός + τσαγγίον” ή από το “καρκάντζι” (: ο τσουρουφλισμένος)

http://www.24grammata.com/?p=7672

Read more...

Άνοιγμα φτερών

>> Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011
















Φωτογραφίες από τους ιστότοπους: vourkari.blogspot.com/ & limnik.blogspot.com/

Read more...

Λουκάνικος… σούπερ σταρ!

>> Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Μοιάζει να είναι «δικός τους», δικός μας. Γαβγίζει όταν οι κραυγές των διαδηλωτών υψώνονται. Είναι αγανακτισμένος. Συνηθισμένος σε πορείες. Ξέρει να μπαίνει μπροστά και να οδηγεί.

Να κάθεται στα δύο πίσω πόδια του και να τους λέει «μολών λαβέ» με τη γλώσσα του σώματος. Δεν καταλαβαίνει πολλά. Είναι απλώς ένας σκύλος. Ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου, που διαλέγει όμως την πλευρά που θα κάνει αφεντικό του.

Τον λένε Λουκάνικο ή Λουκ. Ηταν ο αγαπημένος φίλος του αξιολάτρευτου Κανέλλου, ο οποίος μας άφησε το 2008 κουρασμένος πια από τις πορείες στα Εξάρχεια και στο Πολυτεχνείο.

Πολλοί ήταν εκείνοι που, όταν τον είδαν να δείχνει τα δόντια του στους άνδρες των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008, τον μπέρδεψαν με τον «αντεξουσιαστή» Κανέλλο του Πολυτεχνείου, ο οποίος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή συνοδεύοντας τους φοιτητές σε κάθε μεγάλη πορεία στο κέντρο της Αθήνας.

Ο Λουκάνικος, που ξεχωρίζει από το μπλε κολάρο, δεν έχει χάσει τρία χρόνια τώρα καμία πορεία ή διαδήλωση διαμαρτυρίας, επιλέγοντας πάντα το πλευρό των διαδηλωτών!

Πορεία σούπερ σταρ!

Πολλά ξένα ΜΜΕ, όπως η βρετανική εφημερίδα «Guardian», η ιταλική «Corriere de la Sera», το αμερικανικό «Νewsweek» και η γαλλική «Liberation», αφιερώνουν όλα αυτά τα χρόνια ολόκληρα άρθρα στον σκύλο-σύμβολο των διαδηλώσεων. Συνηθισμένος από τα χημικά και τις μολότοφ, βγάζει το άχτι του γαβγίζοντας ενάντια στους οπλισμένους αστυνομικούς, που τους θεωρεί αντίπαλο στρατόπεδο.

Γρήγορα αναδείχτηκε «είδωλο του Internet». Δεκάδες βίντεο έγιναν ανάρπαστα στο YouTube! Απέκτησε σελίδες στο Facebook με πάνω από 14.000 θαυμαστές, ενώ 8.957 άτομα δηλώνουν στο Facebook ότι θέλουν να δουν τον Λουκάνικο «πρωθυπουργό εθνικής ενότητας»... Πριν από λίγο καιρό, ο Λουκάνικος έγινε θέμα στο BBC και μάλιστα ένα βίντεο έφθασε στο νούμερο ένα στην ηλεκτρονική του σελίδα!

Πρωταγωνιστεί σχεδόν σε κάθε φωτογραφία από τις ελληνικές διαδηλώσεις και, όπως φαίνεται, είναι πρωτεργάτης των διαμαρτυριών εναντίον των μέτρων λιτότητας και του ΔΝΤ.

Δίκαια ανακηρύχθηκε το παγκόσμιο σύμβολο ενάντια στη νέα τάξη πραγμάτων.

Ο πιο επαναστάτης σκύλος της Ελλάδας είναι ο σκύλος της χρονιάς, σύμφωνα με το περιοδικό «TIME». Για τον διάσημο αυτόν σκύλο, ο οποίος κόβει βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, αλλά όποτε υπάρχει διαδήλωση (συχνά δηλαδή...) δίνει βροντερό «παρών», το «TIME» στο φωτορεπορτάζ του γράφει σε μία λεζάντα: «Ο Λουκάνικος έχει εμφανιστεί σε σειρά διαδηλώσεων στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια».

Εγινε και τραγούδι

Ο Λουκάνικος έχει και αυτός το δικό του τραγούδι με τίτλο «The Riot Dog» (ο σκύλος των ταραχών). Οι στίχοι αναφέρονται στις διαδηλώσεις στην Ελλάδα και στον ρόλο του «επαναστάτη-σκύλου». Ο Λουκάνικος ενέπνευσε έναν Ευρωπαίο συνθέτη, ο οποίος έγραψε ένα τραγούδι που είναι αφιερωμένο στον «εξεγερμένο» σκύλο της Αθήνας. Το τραγούδι που συνοδεύεται και από ένα χαρακτηριστικό animation του Μπγιορν Μάγκνε Στούεστολ κάνει τον γύρο του Διαδικτύου με τη μορφή βιντεοκλίπ.

«…Ο Λουκ διαφέρει, αυτό είναι ξεκάθαρο καθώς προβάλλει από τους καπνούς. Ας τραγουδήσουμε για τον Λουκάνικο, τον σκύλο επαναστάτη…» λένε οι στίχοι και συνεχίζουν: «Είναι μια μάχη μεταξύ των ανθρώπων, αλλά αυτός δεν είναι πιόνι, ξέρει ακριβώς με ποια πλευρά τάσσεται, δεν είναι γρανάζι του συστήματος». Αυτοί είναι κάποιοι από τους στίχους του τραγουδιού του David Rovics.


ΣΟΦΙΑ ΔΙΓΕΝΗ-ΚΟΛΙΟΤΑΣΗ
http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=1&artid=1470554

Read more...

Το Γυμνάσιο Αιαντείου… επιμένει ecomobility

>> Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Γυμνάσιο Αιαντείου 2012:  Oι πόλεις ενημερώνονται, οι μαθητές ερευνούν, η κοινωνία ευαισθητοποιείται! Τι είναι οικολογική μετακίνηση ή  η βιώσιμη κινητικότητα και γιατί είναι πολύ σημαντική στις μέρες μας  ; Οικολογική μετακίνηση είναι η πραγματοποίηση των καθημερινών μας μετακινήσεων χωρίς να επιβαρύνουμε με ρύπους το περιβάλλον. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας οικολογικά μέσα μεταφοράς  όπως το ποδήλατο ,το μετρό ,το τραμ ,τα λεωφορεία ,τα τρόλεϊ ή καλύτερα να πηγαίνουμε περπατώντας .

Η οικολογική μετακίνηση , ή βιώσιμη κινητικότητα , δηλαδή το περπάτημα, το ποδήλατο, το skate board , τα ποιοτικά μέσα μαζικής μεταφοράς, είναι έκφραση αστικού πολιτισμού, γι΄ αυτό όλοι οφείλουμε να είμαστε δημιουργικοί, καινοτόμοι και τολμηροί, να μη φοβόμαστε να δοκιμάζουμε νέες πρακτικές, να προτείνουμε νέες λύσεις, να μη φοβόμαστε να αλλάξουμε.

Οι προτάσεις μας:

-Πεζοδρόμια να αναβαθμίζουν την αίσθητική μας (λουλούδια κ.τ.λ)  να παρέχουν ασφάλεια, να σέβονται τα ΑΜΕΑ
-Ποδηλατόδρομοι
-Απομάκρυνση παράνομων διαφημιστικών ταμπελών από τα πεζοδρόμια
-Περισσότεροι ελεύθεροι Δημόσιοι χώροι (πάρκα , αθλητικές εγκαταστάσεις κ.τ.λ.)
-Πεζοδρομήσεις
-Θαλάσσια συγκοινωνία και τραμ από Αιάντειο –Σαλαμίνα
-Να κλείνει ο δρόμος στην παραλία του ΝΑΤΟ (ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες ) για αυτοκίνητα και μηχανές
-Τέλος στην ηχορύπανση
-Δημοτική Συγκοινωνία
-Μέσα Μαζικής Μεταφοράς με συνέπεια, άνεση και φθηνό εισιτήριο

Ένα από τα πιο δημοφιλή μέσα οικολογικής μετακίνησης είναι το ποδήλατο . Ποια είναι ενός τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη του ποδηλάτου; Ορισμένα από τα πλεονεκτήματα του ποδηλάτου  είναι τα εξής :

-    Οικονομία
-    Άσκηση και βελτίωση της υγείας
-    Εύκολη και γρήγορη μετακίνηση
-    Συνδυασμένη μετακίνηση με τα υπόλοιπα μέσα
-    Συμβολή στην μείωση ρύπων και θορύβου
-    Διευκόλυνση των συγκοινωνιών
-    Οικολογική αναβάθμιση της περιοχής
-    Συμβολή στην βιώσιμη κινητικότητα
-    Παροχή πρόσθετου οικολογικού – οικονομικού μέσου μετακίνησης
-    Συμβολή στην μείωση των ρύπων
-    Ανάδειξη σύγχρονου και οικολογικού προφίλ
-    Εναρμόνιση με πετυχημένες Ευρωπαϊκές πρακτικές   
                                       
Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο και το ενδιαφέρον σου! Περισσότερα για τη δράση μας στο

www.ecomobilityaianteio.blogspot.com

Read more...

Υπογράψτε υπέρ του Δικαίου και του Ανθρωπισμού

http://www.ethnos.gr/article.

Υπογράψτε για να υποχρεώσετε τη Γερμανία να πληρώσει το χρέος της προς την Ελλάδα

Ο Δίκαιος φτιάχνει το δρόμο για να περάσει το τρένο της Ιστορίας, ο Τυχοδιώκτης περιμένει στο σταθμό για να πηδήξει, ατσαλάκωτος,  στο τρένο και ο μίζερος περιμένει, αιώνια σε λάθος σταθμός και λάθος στάση. Αν θεωρείτε ότι ανήκετε στους πρώτους, δίχως πολλά λόγια και φανφάρες σας δίδετε μια ευκαιρία να δουλέψετε για το Δίκαιο:  

Υπογράψτε το αίτημα μας που ζητά από την Γερμανική Κυβέρνηση να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. 

ΚΛΙΚ ΕΔΩ http://www.greece.org/blogs/wwii/

Οι συντάκτες του 24grammata.com συντάσσονται στην προσπάθεια Hellenic Electronic Center – www.greece.org, δίχως να αναρωτιούνται το αποτέλεσμα τέτοιων ενεργειών (αυτά ας τα υπολογίσουν οι τυχοδιώκτες και οι μίζεροι).



για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε επίσης: Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπεί στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την απρόκλητη εισβολή των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Ήπειρο. Ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.

Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα κάτω από την κατοχή τους. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα – άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο, «Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους ».

Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πλήρωσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η διαδικασία πληρωμής του. Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο. 

Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα, και η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971. Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, και το 1995. Παρά ταύτα, η Γερμανία αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. Το 1964, ο Γερμανός Καγκελάριος Erhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενωποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990.

Ενδεικτικό της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρώσεων προς στην Ελλάδα είναι το ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μεχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια. Στις 2 Ιουλίου 2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011). 

Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στην Γερμανία να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011, guardian.co.uk, June 21, 2011). ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν από τούς Έλληνες μόνο «ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους». Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών. Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 90 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς.

Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών. http://www.greece.org

www.24grammata.com

Read more...

War atrocities: Germany Should Pay its Long-overdue Obligations to Greece

In the summer of 1940, Mussolini, perceiving the presence of German soldiers in the oilfields of Romania (an ally of Germany) as a sign of a dangerous expansion of German influence in the Balkans, decided to invade Greece. In October 1940, Greece was dragged into the Second World War by the invasion of its territory by Mussolini. To save Mussolini from a humiliating defeat, Hitler invaded Greece in April 1941.

Greece was looted and devastated by the Germans as no other country under their occupation. The German minister of Economics, Walter Funk, said Greece suffered the tribulations of war like no other country in Europe.

Upon their arrival, the Germans started to live off the country. They appropriated whatever they needed for their stay in Greece, and shipped back to Germany whatever they could lay their hands on: foodstuff, industrial products, industrial equipment and stocks, furniture, heirlooms from valuable collections, paintings, archaeological treasures, watches, jewelry, and from some houses even the metal knobs from the doors. The entire output of Greek mines of pyrites, iron ore, chrome, nickel, magnesite, manganese, bauxite, and gold was obtained for Germany. James Schafer, an American oil executive working in Greece, summed it up: “The Germans are looting for all they are worth, both openly and by forcing the Greeks to sell for worthless paper marks, issued locally” ( Mazower p.24). Mussolini complained to his minister of foreign affairs Count Ciano “The Germans have taken from the Greeks even their shoelaces”(Ciano p.387).


The massive looting of the country, the hyperinflation generated by the uncontrolled printing of German Occupation Marks by German local commanders, and the consequent economic collapse of the country, precipitated a devastating famine. In addition to providing food for the 200,000 to 400,000 Axis occupation troops stationed in Greece, the country was forced to provide the Axis forces involved in military operations in North Africa. Greek fruits, vegetables, livestock, cigarettes, water, and even refrigerators were shipped from the Greek port of Piraeus to Libyan ports (Iliadakis p. 75). The International Red Cross and other sources have estimated that...

Between 1941 and 1943 at least 300,000 Greeks died from starvation (Blytas p. 344, Doxiadis p.37, Mazower p.23).



Germany and Italy imposed on Greece exorbitant sums as occupation expenses to cover not only their occupation costs but also to support the German war efforts in North Africa. As a percentage of GNP, these sums were multiples of the occupation costs borne by France (which were only one fifth of those extracted from Greece), Holland, Belgium, or Norway. Ghigi, the Italian plenipotentiary in Greece, said in 1942, “Greece is completely squeezed dry” (Mazower p. 67). In an act of utter audacity, the occupation authorities forced the Tsolakoglou government to pay indemnities to German, Italian and Albanian nationals residing in occupied Greece for damages, presumably suffered during military operations, which were never defined. The Italian and Albanian citizens alone received sums equivalent to 783,080 dollars and 64,626 dollars respectively! (Iliadakis p. 96). Greece, which was destroyed by the Axis, was forced to pay citizens of its enemies for presumed but unproven damages.

In addition to the occupation expenses, Germany obtained forcibly from Greece a loan (occupation loan) of $ 3.5 billion. Hitler himself had recognized the legal (intergovernmental) character of this loan and had given orders to start the process of its repayment. After the end of the war, at the Paris meeting of 1946 Greece was awarded $ 7.1 billion, out of $ 14.0 billion requested, for war reparations.

Italy repaid to Greece its share of the occupation loan, and both Italy and Bulgaria paid war reparations to Greece. Germany paid war reparations to Poland in 1956, and under pressure from the USA and the UK (to placate Tito and keep him from joining the Soviet block) paid war reparations to Yugoslavia in 1971. Greece demanded from Germany payment of the occupation loan in 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, and in 1995 (after the unification of Germany). Before the unification of Germany, using the London Agreement of February 27, 1953, West Germany avoided to pay its obligations arising from the occupation loan and war reparations to Greece on the argument that no “final peace treaty” had been signed. In 1964, German chancellor Erhard pledged repayment of the loan after the reunification of Germany, which occurred in 1990. As the German magazine “Der Spiegel” wrote on July 23, 1990, with the Two (West and East Germany) Plus Four (USA, former Soviet Union, United Kingdom, and France) Agreement that paved the way for the German unification, the nightmare of demands for war reparations by all those damaged by Germany, which could be raised by signing a “peace treaty”, disappears. This statement by Der Spiegel has no legal basis whatsoever, but it is an acknowledgment of the devices Germany is using to refuse a settlement with Greece (see also guardian.co.uk, June 21, 2011). The same magazine, on June 21, 2011, quotes the economic historian Dr. Albrecht Ritschl, who warns Germany to take a more chaste approach in the euro crisis of 2008-2011, as it could face renewed and justified demands for WWII reparations.

Indicative of the current value of the German obligations to Greece are the following: using as interest rate the average interest rate of U.S. Treasury Bonds since 1944, which is about 6%, it is estimated that the current value of the occupation loan is $163.8 billion and that of the war reparations is $332 billion. The French economist and consultant to the French government Jacques Delpla stated on July 2, 2011, that Germany owes to Greece 575 billion euros from Second World War obligations(Les Echos, Saturday, July 2, 2011).

The Germans did not just take “even their shoelaces” from the Greeks. During WWII Greece lost 13% of its population as a direct result of the war (Doxiadis p 38, Illiadakis p 137). During the Battle for Greece almost 20,000 enlisted Greek men were killed, and more than a 100,000 were wounded or frostbitten, while about 4,000 civilians were killed in air raids. But these numbers pale by comparison to the loss of human life experienced during the occupation.

According to conservative estimates, the deaths resulting directly from the war before the war ended adds up to about 578,000 (Sbarounis p. 384). These deaths were the result of the persistent famine, caused by the looting and economic policies of the Axis, and of the atrocities committed either as reprisals, as a response to the resistance, or as means to terrorize the Greek population. The above number does not include the deaths which occurred after the end of the war from diseases such as TB (400000 cases) and malaria, from persistent malnutrition, wounds and exposure, all of them a direct result of war conditions. Thus, in WWII Greece lost as many lives, mostly of unarmed men women and children, as the USA and the UK together.

Most of the atrocities committed by the Germans in Greece stemmed directly from two executive orders issued at the highest levels of the Third Reich. According to the torching directive, issued by Hitler himself, if there was a suspicion that a residence was used by the resistance, that building was a legitimate target to be burned down with its inhabitants. The second order, signed by Marshal Wilhelm Keitel, specified that for every German killed, a minimum of 100 hostages would be executed, and for every wounded one, 50 would die (Payne 458ff, Goldhagen pp 189-190 and pp 367-369, Blytas pp 418-419).

The first mass executions took place in Crete even before the island fell to the Germans. In 1945, under the auspices of the United Nations, a committee headed by Nikos Kazantzakis enumerated the destruction of more than 106 Cretan villages and the massacre of their inhabitants (see video on Kontomari massacre). During the occupation, the Germans murdered the population of 89 Greek villages and towns (see the massacre at Distomo), while over 1,700 villages were totally or partially burned to the ground and many of their inhabitants were also executed (see the Greek Holocaust). To the Greek victims of the German reign of terror should be added about 61,000 Greek Jews who, along with about 10,000 Christians, were deported to the concentration camps and most of them never returned (Blytas p.429 and p. 446).

Another aspect of the Greek occupation is the systematic looting of Greece’s many museums, both under orders from the occupation authorities, and as a result of the individual initiative of officers in position of command. The names of General von List, commander of the the 12th Army, of General Kohler, of the Larissa command, and of General Ringel, of the Irakleio and Knossos command, are associated with the removal of significant archaeological treasures. List was responsible for accepting as a present a beautiful ancient head of the 4th century BC, while Ringel sent back to Austria several cases of antiquities from the historic Villa Ariadne as well as boxes containing small objects from the Knossos Museum. “Officially sanctioned thefts” have been recorded at the museums of Keramikos, Chaeronea, Thessaloniki’s St. George Museum, Gortynos, Irakleio, Pireaus, Skaramangas, Faistos, Kastelli Kissamou, Larissa, Corinth, Tanagra, Megara, Thebes and many others (Blytas p. 427). What is especially tragic is that in many of these lootings, well known German archeologists provided expert guidance to the perpetrators. And although some of these antiquities were returned to Greece in 1950, the majority of the stolen museum pieces have never been traced.

In Crete and elsewhere, local German commanders ordered the excavation and looting of many archeological sites. These excavations were carried out by German archeologists, while Greek archeologists, curators and museum inspectors were forbidden to interfere, usually under threats which could not be ignored.

We request the German government to honor its long-overdue obligations to Greece by repaying the forcibly obtained occupation loan, and by paying war reparations proportional to the material damages, atrocities and plundering committed by the German war machinery.


BIBLIOGRAPHY

Blytas, George C., The First Victory, Greece in the Second World War. Athens: Cosmos Publishing, 2009.
Ciano, Galeazzo, The Ciano Diaries, 1939-1943, Hugh Gibson Editor. New York: Doubleday & Co, 1946.
Doxiadis, Konstantinos, Oi Thysies tis Ellados ston Deftero Pangosmio Polemo [The Sacrifices of Greece in the Second World War]. Athens: Ministry of Reconstruction, 1946.
Goldhagen, Daniel Jonah. Hitlers’ Willing Executioners, Ordinary Germans and the Holocaust. New York: Vintage Book, 1997.
Iliadakis, Tasos, M., Oi Epanorthosis kai to Germaniko Katohiko Danio [The Reparations, and te German Occupation Loan]. Athens: Ekdoseis Detoraki 1997.
Mazower, Marc. Inside Hitler’s Greece , The Experience of the Occupation 1941-1944. New Haven and London: Yale University Press, 1993.
Payne, Robert. The Life and Death of Adolph Hitler. New York: Praeger Publishers, 1973.
Sbarounis, Athanasios I. Meletai kai Anamniseis ek tou Defterou Pangosmiou Polemou. [ Studies and Memoires from the Second World War]. Athens: Government Printing Office, 1950.


www.24grammata.com

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP