Η ψυχολογία του δικτάτορα

>> Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Ο Αδόλφος Χίτλερ αρνήθηκε να συνθηκολογήσει, ακόμα και όταν ολόκληρη η χώρα του είχε παραδοθεί στις φλόγες και το τέλος του ήταν ήδη προδιαγεγραμμένο. Τη δεκαετία του 1970, ο Πολ Ποτ εισέβαλλε στο Βιετνάμ, παρόλο που ήταν ξεκάθαρο πως η ενέργεια του αυτή θα σήμαινε και το τέλος του. Στις μέρες μας ο Μουαμάρ Καντάφι αρνείται να παραδοθεί, παρά το γεγονός πως το σύνολο της διεθνούς κοινότητας και ο ίδιος ο λαός της Λιβύης έχουν στραφεί εναντίον του. Υπάρχει άραγε κάτι κοινό ανάμεσα σε όλους αυτούς τους δικτάτορες; Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία ορίζουν την ψυχολογία ενός δικτάτορα.

    Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι οι δικτάτορες είναι απλά ψυχοπαθείς. Στον ιατρικό χώρο, η ψυχοπάθεια ορίζεται ως «αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας» και ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νοούνται η παράνομη συμπεριφορά, η απάτη, η παρορμητικότητα και η έλλειψη μετάνοιας. Είναι γεγονός πως οι περισσότεροι δικτάτορες όντως φέρουν αυτά τα χαρακτηριστικά. Ωστόσο ένα άλλο ιδιαίτερο γνώρισμα των πραγματικών ψυχοπαθών είναι η ανυπαρξία συναισθημάτων, γεγονός που τους οδηγεί τελικά σε αγριότητες. Σε αντίθεση όμως με αυτούς, οι δικτάτορες μπορεί να είναι υπεύθυνοι για σωρεία εγκλημάτων, αλλά δεν τα διαπράττουν οι ίδιοι προσωπικά. Επιπλέον αυτό που τους παρακινεί δεν είναι ούτε ο σαδισμός, ούτε η απληστία, αλλά μία έντονη παρόρμηση προς την ηθική.

    Μία δεύτερη άποψη θεωρεί τους δικτάτορες ως παρανοϊκούς ναρκισσιστές. Σε αντίθεση με τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες, αυτοί έχουν την τάση να συγκεντρώνουν το σύνολο της εξουσίας στα χέρια τους και δεν εμπιστεύονται την απόδοση αρμοδιοτήτων σε άλλους. Επιπλέον η παραμονή τους στην εξουσία τους οδηγεί σταδιακά σε έλλειψη ρεαλισμού.

Έρευνα του Πανεπιστημίου Μπερκελέι το 2003 αποκάλυψε πως οι ισχυροί τείνουν να επωμίζονται τα επιτεύγματα των άλλων,  ενώ βλέπουν τον κόσμο γύρω τους με έναν πιο «αυτοματοποιημένο και απλοποιημένο τρόπο». Αυτού του τύπου η συμπεριφορά έχει και σημαντικές επιπτώσεις στο νευρικό τους σύστημα. Ειδικότερα παρουσιάζουν επιπλοκές σε εκείνη την νευρολογική ζώνη, μέσα στην οποία εδράζονται τα συναισθήματα και η ικανότητα για αυτοέλεγχο, η οποία αν δεν δουλεύει συχνά, παύει να λειτουργεί σωστά. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτός είναι ο βασικός λόγος, για τον οποίο οι δικτάτορες συμπεριφέρονται ως παράφρονες προς το τέλος της ζωής τους.

    Μια τρίτη άποψη θέλει τους δικτάτορες ως φυσιολογικούς ανθρώπους, οι οποίοι όμως συγκέντρωσαν υπερβολικές εξουσίες στα χέρια τους, με αποτέλεσμα να αναπτύξουν τελικά διάφορες ψυχικές διαταραχές. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Κολούμπια, η υπερβολική εξουσία δεν αλλάζει την ψυχολογία, αλλά τη φυσιολογία των ανθρώπων.

Ενώ οι καθημερινοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν συνεχώς στρεσογόνες καταστάσεις, οι δικτάτορες έχουν πολύ λιγότερο άγχος.  

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παράγουν σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα την ορμόνη κορτιζόλη, η οποία συνδέεται έντονα με το στρες, κάτι που τελικά τους καθιστά ανίκανους να αισθανθούν μετάνοια.

    Ανεξάρτητα από τις διάφορες ερμηνείες, οι επιστήμονες συμφωνούν πως ο εγκέφαλος του ατόμου δεν είναι σχεδιασμένος, για να αντέξει την υπερβολική συγκέντρωση εξουσιών. Οι δικτάτορες μάχονται μέχρι τελικής πτώσεως, γιατί μέσα τους δεν πιστεύουν ότι κάποιου είδους τέλος είναι όντως δυνατό. Είναι πανίσχυροι στρατιωτικά, αλλά αδύναμοι ψυχολογικά, κάτι που τους καθιστά ανίσχυρους για διαπραγμάτευση, γεγονός που οδηγεί τελικά στην καταστροφή.

Πηγή : http://healthland.time.com/2011/05/26/the-psychology-of-dictatorship-why-gaddafi-clings-to-power/

http://www.blue-planet.gr/index.php?ID=news&Rec_ID=1629

Read more...

"Δε χρειάζεται να γαμάς ανθρώπους για να επιβιώσεις"

http://fuckyeahradicalgraphics.tumblr.com/archive

Read more...

El Hombre Lobo

Read more...

http://www.provato.gr


Read more...

Ο άνθρωπος: λύκος η πρόβατο;

>> Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011


Υπάρχουν πολλοί πού πιστεύουν ότι οι άνθρωποι είναι πρόβατα.  Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι οι άνθρωποι είναι λύκοι. Και οι δυο πλευρές μπορούν να προβάλουν γερά επιχειρήματα για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.

Oι άνθρωποι είναι «πρόβατα»;
Εκείνοι πού προτείνουν ότι οι άνθρωποι είναι πρόβατα, δεν έχουν παρά να τονίσουν το ότι οι άνθρωποι εύκολα επηρεάζονται για να κάνουν αυτό πού τούς λένε, έστω και αν αυτό είναι κακό για τούς ίδιους τούς εαυτούς τους. 'Ότι ακολουθούν τούς ηγέτες τους σε πολέμους πού δεν τούς προσφέρουν τίποτε άλλο από καταστροφή. Ότι πιστεύουν σε κάθε είδους ανοησία αν τούς την παρουσιάσουν αρκετά έντονα και αν υποστηρίζεται από δύναμη - από τις γεμάτες τραχύτητα απειλές των παπάδων και των βασιλιάδων μέχρι τις ήπιες φωνές κρυφών και φανερών υποκινητών.

Φαίνεται ότι στην πλειονότητά τους οι άνθρωπου είναι μισοξύπνια παιδιά πού δέχονται εύκολα επιδράσεις, όντας πρόθυμα να παραδώσουν τη βούληση τους σ' οποιοδήποτε τούς μιλήσει με φωνή αρκετά απειλητική η αρκετά γλυκιά για να τούς επιβληθεί. Πραγματικά, εκείνος πού έχει μια πεποίθηση τόσο στερεή ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει την αντίθεση τού πλήθους, αποτελεί περισσότερο την εξαίρεση παρά τον κανόνα, μια εξαίρεση πού συνήθως την εμπαίζουν ο ί σύγχρονοί του και τη θαυμάζουμε αιώνες αργότερα.

Σ' αυτήν ακριβώς την υπόθεση - ότι δηλαδή οι άνθρωποι είναι πρόβατα - εδραίωσαν τα συστήματά τους οι ιεροεξεταστές και οι δικτάτορες. Και ακόμη , αυτή ακριβώς η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι είναι πρόβατα και γι αυτό χρειάζονται ηγέτες να παίρνουν αποφάσεις γι' αυτούς, έκανε τους ηγέτες να πιστεύουν ειλικρινά ότι εκπληρώνουν ένα ηθικό καθήκον - ακόμα και τραγικό - όταν δίνουν στον άνθρωπο αυτό πού χρειάζεται: αν γίνονται δηλαδή αυτοί ηγέτες και τον απαλλάσσουν από το φορτίο της ευθύνης και της ελευθερίας.

Oι άνθρωποι είναι «λύκοι»;

Αν όμως οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόβατα, τότε γιατί ή ζωή τού ανθρώπου είναι τόσο διαφορετική από τη ζωή τού προβάτου; Ή ιστορία του είναι γραμμένη με αίμα. Είναι μια ιστορία αδιάκοπης βίας, στην οποία πάντα σχεδόν χρησιμοποιείται ή δύναμη για να καμφθεί ή θέλησή του.

Ο Ταλαάτ πασάς μόνος του εξόντωσε εκατομμύρια Αρμένιους; Μόνος του ο Χίτλερ εξόντωσε εκατομμύρια Εβραίους; Μόνος του ό Στάλιν εξόντωσε εκατομμύρια πολιτικών αντιπάλων του; Οι άντρες αυτοί δεν ήταν μόνοι. Είχαν χιλιάδες ανθρώπους πού σκότωναν για λογαριασμό τους, βασάνιζαν για λογαριασμό τους και το έκαναν αυτό όχι μόνο με τη θέλησή τους αλλά και με ευχαρίστηση.

Μήπως δε διαπιστώνουμε την απανθρωπιά τού ανθρώπου προς τον άνθρωπο παντού - στοές ανελέητους πολέμους, στο φόνο και το βιασμό, στη δίχως έλεος εκμετάλλευση του ασθενέστερου από τον Ισχυρότερο, καθώς και στο γεγονός ότι οι στεναγμοί τού βασανιζόμενου, τού πλάσματος πού υποφέρει, πολύ συχνά φτάνουν σε κουφά αφτιά και σκληρές καρδιές;

'Όλα αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στοχαστές όπως ο Χομπς στο συμπέρασμα ότι:  homo homini lupus ( ο άνθρωπος είναι λύκος για τούς συνανθρώπους του).

Οδήγησαν πολλούς από μάς σήμερα στην υπόθεση ότι ό άνθρωπος είναι κακοήθης και καταστροφικός από τη φύση του, ότι είναι φονιάς πού αν δεν καταπιάνεται με την αγαπημένη του ενασχόληση, το κάνει μόνο από φόβο μπροστά σε πιο δυναμικούς φονιάδες.

Αλλά τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών μάς φέρνουν σε αμηχανία.

Για την πλάνη των «ρεαλιστών»
Ή απάντηση στα ερωτήματα αυτά έχει ουσιαστική σημασία σήμερα, πού τα έθνη προσβλέπουν στη χρήση των πιο καταστροφικών δυνάμεων για να εξαφανίσουν τους «εχθρούς» τους, και δε δείχνουν να λογικεύονται ακόμη και μπροστά στην πιθανότητα να εξαφανιστούν κι αυτά τα ίδια μέσα στο ολοκαύτωμα.  Αν εδραιωθεί μέσα μας ή πεποίθηση πώς το ανθρώπινο γένος κλίνει από φυσικού του στην καταστροφή , ότι είναι ριζωμένη βαθιά μέσα του ή ανάγκη να χρησιμοποιεί βία, τότε η αντίστασή μας στην ολοένα αυξανόμενη αποκτήνωση θα αποδυναμώνει όλο και περισσότερο . Γιατί να αντισταθούμε στους λύκους αφού όλοι είμαστε λύκοι;

Όντας ένας από εκείνους πού παρερμηνεύτηκαν πολλές φορές οι απόψεις τους πώς υποτιμούν το δυναμικό του κακού πού υπάρχει στον άνθρωπο, επιθυμώ να τονίσω ότι μια τέτοια συναισθηματική αισιοδοξία δεν διακρίνει καθόλου τη σκέψη μου . Και θα ήταν μάλιστα πολύ δύσκολο για όποιον έχει μια τόσο μεγάλη κλινική εμπειρία σαν ψυχαναλυτής να υποτιμήσει τις καταστροφικές δυνάμεις πού υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο.

Υπάρχει ωστόσο ό κίνδυνος, η αίσθηση αυτή αδυναμίας πού νιώθουν ολοένα και πιο έντονα σήμερα οι άνθρωποι - τόσο οι διανοούμενοι όσο και ό μέσος άνθρωπος - να τούς οδηγήσει στο να αποδεχτούν μια νέα εκδοχή της διαφθοράς και τού προπατορικού αμαρτήματος πού χρησιμεύει σαν αιτιολόγηση στην ηττοπαθή άποψη πώς ό πόλεμος δεν είναι δυνατό να αποφευχθεί, επειδή είναι αποτέλεσμα της καταστροφικότητας της ανθρώπινης φύσης.

Μια τέτοια άποψη, πού πολλές φορές ισχυρίζεται ότι βασίζεται στον υπέρτατο ρεαλισμό, δεν είναι ρεαλιστική για δύο λόγους.

Πρώτον, η ένταση των καταστροφικών παρορμήσεων δε σημαίνει καθόλου ότι είναι ακαταμάχητες η κυριαρχικές.

Το δεύτερο σφάλμα της άποψης αυτής βρίσκεται στην προ υπόθεση ότι οι πόλεμοι είναι κατά κύριο λόγο το αποτέλεσμα ψυχολογικών δυνάμεων.

Δεν χρειάζεται να επιμείνουμε πολύ σχετικά με το σφάλμα αυτού τού «ψυχολογισμού » για την κατανόηση των κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων. Οι πόλεμοι είναι αποτέλεσμα της απόφασης των πολιτικών, στρατιωτικών και επιχειρηματιών ηγετών να κηρύξουν πόλεμο για να κατακτήσουν εδάφη, πλουτοπαραγωγικές πηγές, εμπορικά πλεονεκτήματα.

Επίλογος
--Ό άνθρωπος δεν παύει να είναι ανθρώπινος ακόμη κι αν οπισθοδρομήσει στις πιο αρχαϊκές μορφές εμπειρίας. 'Έτσι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με το κακό σαν λύση.

--Κακό είναι ή απώλεια από τον άνθρωπο τού εαυτού του στην τραγική προσπάθεια ν' απαλλαχτεί από το βάρος της ανθρωπιάς του . Και ή δυνατότητα του κακού γίνεται πολύ μεγαλύτερη , γιατί ό άνθρωπος είναι προικισμένος με φαντασία πού τον κάνει ικανό να φαντάζεται όλες τις δυνατότητες για το κακό κι έτσι να επιθυμεί αυτές τις δυνατότητες και να ενεργεί πάνω σ' αυτές, να τρέφει την κακή φαντασία του.

--Ό άνθρωπος είναι υπεύθυνος ως το σημείο πού είναι ελεύθερος να διαλέξει τις πράξεις του.

--Ή καρδιά τού ανθρώπου μπορεί να σκληρύνει. Μπορεί να γίνει απάνθρωπη αλλά ποτέ μη ανθρώπινη. Παραμένει πάντοτε καρδιά τού ανθρώπου .

'Όλοι μας οριζόμαστε από το γεγονός ότι γεννηθήκαμε άνθρωποι, και κατά συνέπεια από το χωρίς τελειωμό καθήκον να παίρνουμε αποφάσεις. Πρέπει να διαλέγουμε τα μέσα μαζί με τους σκοπούς. Δεν πρέπει να βασιζόμαστε πώς κάποιος θα μας σώσει, αλλά να έχουμε επίγνωση τού γεγονότος ότι οι λαθεμένες επιλογές μάς κάνουν ανίκανους να σώσουμε τούς εαυτούς μας.

Πρέπει πραγματικά να αποκτήσουμε γνώση για να μπορέσουμε να διαλέξουμε το καλό - αλλά καμιά γνώση δε θα μάς οδηγήσει αν έχουμε χάσει την ικανότητα να μάς συγκινεί ή δυστυχία ενός άλλου ανθρώπινου όντος, ή φιλική ματιά ενός άλλου προσώπου, το κελάηδημα ενός πουλιού, το πράσινο χρώμα της χλόης.

Αν ό άνθρωπος γίνει αδιάφορος στη ζωή, δεν υπάρχει πια ελπίδα πως μπορεί να διαλέξει το καλό. Και τότε, ή καρδιά του θα έχει πραγματικά σκληρύνει τόσο, πού ή « ζωή» του θα έχει τελειώσει. Αν αυτό συμβεί σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα ή στα πιο δυναμικά μέλη της, τότε η ζωή της ανθρωπότητας θα σβήσει ακριβώς τη στιγμή πού παρουσιάζει τις πιο μεγάλε ς υποσχέσεις.

Το παραπάνω κείμενο αποτελείται από επιλογές κειμένων από το βιβλίο του Εριχ Φρόμ με τίτλο «Η Καρδιά του Ανθρώπου», των εκδόσεων Μπουκουμάνη. Την επιμέλεια των επιλογών των κειμένων και τους τίτλους των κεφαλαίων έκανε ο Αλέξανδρος Μπέλεσης, μέλος της Μ.Κ.Ο. Σόλων.


http://www.solon.org.gr/index.php/politismos-oikologia-anthropologia/91---a-/2819-sheep-wolf-fromm.html

Read more...

Κρεατοφαγία #3

>> Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011



http://www.postersandprintsblog.com/postersandprintsblog/month/october-2010?currentPage=4

Read more...

Χ

>> Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011




http://butdoesitfloat.com/71412/Primitive-society-had-its-masks-bourgeois-society-its-mirrors-We

Read more...

Ο Ψηφιακός Κινηματογράφος και το Ψηφιακό Περιεχόμενο σήμερα

>> Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Ο ψηφιακός κινηματογράφος έχει δημιουργήσει μια χωρίς προηγούμενο τεχνολογική επανάσταση στη βιομηχανία του σινεμά, της τηλεόρασης και του internet. 
Η εργονομία και η διαθεσιμότητα των ψηφιακών κινηματογραφικών μηχανών καθώς και οι ανεξάντλητες δυνατότητες που προσφέρει το ψηφιακό μοντάζ, επιτρέπουν σε όποιον επιθυμεί να υλοποιήσει τη δική του παραγωγή - είτε πρόκειται για ταινία, μουσικό βίντεο, ντοκιμαντέρ, διαφημιστικό σποτ, δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και όχι μόνο.



Επιπλέον, στη σύγχρονη εποχή η  κυριαρχία της κινούμενης εικόνας έχει δημιουργήσει νέες επαγγελματικές ευκαιρίες, οι οποίες πλέον ξεδιπλώνονται και στην παγκόσμια αγορά. 
Οι συνθήκες εργασίας ποικίλουν όσο ποτέ, δίνοντας τη δυνατότητα σε ένα επαγγελματία να εργαστεί ακόμα και στο προσωπικό του περιβάλλον (home studio). Οι ευκαιρίες για συνεργασίες τόσο στον ελληνικό όσο και στο διεθνή χώρο έχουν αυξηθεί, ενώ τα εργασιακά πεδία και αντικείμενα πολλαπλασιάζονται χάρη στη ραγδαία ανάπτυξη των ψηφιακών μέσων. 



Σε ποιον απευθύνεται το Digital Film Making
Το Digital Film Making Diploma απευθύνεται σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να εκπαιδευτούν στη διαδικασία κινηματογράφησης, στο σύνολό της - από την αρχική ιδέα του σεναρίου και του storyboard, αναλύοντας όλα τα στάδια της παραγωγής (σκηνοθεσία, χειρισμός κινηματογραφικής μηχανής, κινηματογραφικός και τηλεοπτικός φωτισμός) μέχρι και το στάδιο της τελικής επεξεργασίας (ψηφιακό μοντάζ, δημιουργία οπτικών εφέ, compositing, DVD & Blu-Ray authoring κ.ά.)

Η εκπαίδευση στη SAE
 
Οι πρακτικές διαλέξεις και ο χρόνος εξοικείωσης με τον εξοπλισμό υποστηρίζονται πλήρως από την κατάρτιση και κατανόηση του αντικειμένου σε θεωρητικό επίπεδο, παρέχοντας στους σπουδαστές ένα ευρύτατο φάσμα γνώσεων πάνω στη διαδικασία παραγωγής και καλύπτοντας όλα τα γνωστικά πεδία που σχετίζονται με την βιομηχανία της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
 Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται  η ολοκληρωμένη επαγγελματική ταυτότητα στο σπουδαστή, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις επαγγελματικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται στο συνεχώς επεκτεινόμενο χώρο του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και των ψηφιακών μέσων.



Η πρακτική εξάσκηση ξεκινά από τις πρώτες κιόλας ημέρες των σπουδών, ενώ πραγματοποιείται επιπλέον των ωρών των θεωρητικών διαλέξεων. To γεγονός αυτό προσφέρει στο σπουδαστή τη δυνατότητα να αξιοποιήσει ουσιαστικά τον εξοπλισμό της σχολής, είτε για τη διεκπεραίωση των εκπαιδευτικών του υποχρεώσεων, είτε για ελεύθερη χρήση προς δημιουργία δικών του ιδεών, ενδυναμώνοντας περαιτέρω το τεχνικό του προφίλ.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών, οι εκπαιδευόμενοι καλούνται να δημιουργήσουν και να πειραματιστούν σε ταινίες μικρού μήκους, μουσικά βίντεο κλιπ, ντοκυμαντέρ, διαφημιστικά σποτ κ.ά. τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε group project. 
Στα πλαίσια της πρακτικής τους εξάσκησης οι σπουδαστές συμμετέχουν σε τεχνολογικά και καλλιτεχνικά project και event, έχοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα να συνεργαστούν με σημαντικούς φορείς της βιομηχανίας, να αποκτήσουν πολύτιμες εμπειρίες και να δημιουργήσουν επαγγελματικές επαφές. 
Σε όλη τη διάρκεια της εκπαίδευσης, οι σπουδαστές κάνουν χρήση επαγγελματικού εξοπλισμού τελευταίας γενιάς που παρέχεται εξ ολοκλήρου από την SAE.

Διεθνή Πρότυπα
O εξοπλισμός καθώς και οι θεματικές ενότητες του προγράμματος ανανεώνονται συνεχώς ώστε να εναρμονίζονται με τα δρώμενα στη διεθνή βιομηχανία της εικόνας και του ήχου, με τις σύγχρονες τάσεις και απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. 

Αξίζει να σημειωθεί πως ο κύκλος σπουδών του Digital Film Making ακολουθεί τα διεθνή πρότυπα της SAE, ώστε ο σπουδαστής να έχει τη δυνατότητα να ενταχθεί και στην παγκόσμια αγορά εργασίας.

Στόχος:

Ο απόφοιτος με την επιτυχή περάτωση του προγράμματος θα είναι έτοιμος για την ένταξή του στη βιομηχανία της ψηφιακής εικόνας, απόλυτα καταρτισμένος με τις ιδανικές βάσεις για μια επαγγελματική σταδιοδρομία.

http://athens.sae.edu/el/course/6636/Digital_Film_Making

Read more...

Κινηματογραφικό έργο: Ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος

Δυο πιστολέρο, πρώην συνεταίροι, γίνονται αντίπαλοι. Η μοίρα θέλει να συνεργαστούν ξανά, όταν ένας ετοιμοθάνατος στρατιώτης τούς εκμυστηρεύεται ότι σε κάποιο νεκροταφείο υπάρχουν θαμμένα σακιά με χρυσά νομίσματα. Όμως, το θησαυρό αναζητά και ένας τρίτος άντρας. Η ιστορία διαδραματίζεται στα βάθη της άγριας δύσης, την εποχή που ο αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος, έχει ήδη κριθεί υπέρ των Βορείων. Στις αχανείς εκτάσεις της αμερικανικής ενδοχώρας, τρεις άνδρες προσπαθούν να φτάσουν σε έναν θησαυρό, θαμμένο μαζί με έναν πεσόντα του πολέμου.  


Και ο καθένας από αυτούς θα χρησιμοποιήσει μεθόδους ανάλογους του χαρακτήρα του. Ο Κακός (Λι βαν Κλιφτ) θα βασανίσει και θα σκοτώσει. Ο Ασχημος (Ελάι Γουάλας) θα μεταχειριστεί την κουτοπονηριά και την προδοσία. Και ο Καλός (Κλιντ Ίστγουντ) θα χρησιμοποιήσει το μυαλό του, το κυνικό του χιούμορ και την εκπληκτική του ικανότητα στο περίστροφο. Κι ενώ η ζυγαριά θα κλίνει άλλοτε προς τη μία κι άλλοτε προς την άλλη κατεύθυνση, εμείς θα γινόμαστε μάρτυρες της μοναδικής κινηματογραφικής ιδιοφυίας του ιταλού σκηνοθέτη που θύμισε στους Αμερικανούς, τον τρόπο με τον οποίο γυρίζονται τα γουέστερν.

Παραλειπόμενα: # Στα πρώτα 10,5 λεπτά δεν υπάρχει διάλογος 
- Γυρίστηκε στην Ισπανία με 1500 Ισπανούς στρατιώτες σαν κομπάρσους # H ταινία είχε μπάτζετ: 1,6 εκατομμύριο δολλάρια και έφερε εισπράξεις 19 εκατομμύρια δολλάρια. # Σύμφωνα με την αξιολόγηση από χρήστες στο imdb.com είναι η 4η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. http://www.moviereviews.gr/m89/




H τριλογια των δολαρίων: "Για μια χούφτα δολάρια", "Για μια χούφτα δολάρια παραπάνω" , "Ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος"

 Ποιο το νόημα του σινεμά; Ποιος ο ρόλος του; Τί το ξεχωρίζει από το θέατρο και τις άλλες τέχνες;Η καλύτερη τριλογία όλων των εποχών κατ' εμένα είναι η παραπάνω που ανέφερα...κι ίσως αυτή που μπορεί να δώσει πιο αποστοματικά απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα. Μες στην καυτή έρημο του West, σε απομονωμένες πόλεις σχεδόν έρημες και διαλυμένες, με κοινωνίες σε πλήρη παρακμή που κυβερνούνται από φαύλους και καθάρματα, διάλεξε ο Leone να τοποθετήσει τους ήρωές του και να μας δώσει τη δική του άποψη για τα πράγματα.

Ήρωες για τους οποίους δεν μας νοιάζει ούτε από που έρχονται, ούτε που πάνε, ούτε ποιοι έιναι, ούτε τι νιώθουν, δεν μας νοιάζει ουτε καν το όνομά τους...εξ ου και το προσωνύμιο The Man With No Name.

Κορυφαία βέβαια ταινία της τριλογίας Ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος (η δεύτερη καλύτερη ταινία όλων των εποχών κατ' εμένα μετά το Μάτια Ερμητικά Κλειστά) και σε αυτή θα αναφερθώ καθώς με αυτή ο πελώριος Leone ανύψωσε το western σε φιλοσοφικό ιδίωμα και τον κινηματογράφο σε εικόνα και συναίσθημα.

Στα πρώτα δέκα λεπτά της ταινίας δεν ακούς τίποτε άλλο από τον άνεμο να φυσά και τα κογιότ να ουρλιάζουν (από το οποίο και ο Morricone εμπνεύστηκε το κλασσικό πια soundtrack για την ταινία). Βρωμόφατσες κάθε λογής εμφανίζονται στην οθόνη κι οι ήρωες ο ένας μετά τον άλλο συστήνονται...Είναι ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος επί τω έργω...μια περιγραφή τους τόσο σαρκαστική κι ειρωνική που καταντά κωμική. Στην ουσία δεν μπορείς να τους ξεχωρίσεις σε καλό, κακό κι άσχημο, αφού η καλοσύνη τους και η ομορφιά τους είναι σχεδόν στα ίδια επίπεδα...

Η ταινία αυτή δεν είναι ένα απλό western, είναι σχεδόν η ίδια η ζωή επί της οθόνης σε όλα τα επίπεδα και με όλες τις ερμηνείες με μια αφήγηση γραμμική, δωρική, μεστή...έτσι όπως πρέπει. Λάτρης της πιστής αναπαράστασης της εποχής, επηρεασμένος ως ένα σημείο από τον ιταλικό νεορεαλισμό ο Leone βάζει τις βάσεις για τον μετέπειτα πειστικό κινηματογράφο χωρίς ατσαλάκωτους ήρωες με φρεσκοσιδερωμένες φορεσιές...χωρίς αφυδατωμένες συμπεριφορές και τυποποιημένες αντιδράσεις...

Για τον Λεόνε δεν υπάρχει άσπρο και μάυρο, υπάρχει μόνο γκρι. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, υπάρχουν μόνο άνθρωποι κι αν κάτι τους κρίνει δεν είναι οι προθέσεις τους, αλλά το στυλ τους λίγο προτού πέσει η αυλαία και τους καλύψει η σκόνη της ερήμου, η λήθη...Ο καλός φαίνεται καλός μόνο στο τέλος της ταινίας όταν μένει πιστός στη συμφωνία του με τον άσχημο και του δίνει το μερίδιό του από το θησαυρό.

"Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι...Αυτοί που έχουν γεμάτο όπλο και αυτοί που σκάβουν...Εσύ...σκάβεις"

 Μια ατάκα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αναλόγως από τον καθένα μας σε διάφορες περιπτώσεις... Η ιστορία λαμβάνει χώρα την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου στην Αμερική (τα γυρίσματα έγιναν στην έρημο της Ισπανίας όμως), κατά τη διάρκεια ενός πολέμου που έγινε για το ποιος θα κυβερνά αυτόν τον πλούσιο τόπο, οι νότιοι αριστοκράτες γαιοκτήμονες ή οι βόρειοι καπιταλιστές έμποροι. Και μέσα στο χαμό του πολέμου τρία ''ρεμάλια'' που κυνηγάνε τον ίδιο θησαυρό, τα κλεμμένα από ένα λοχαγό των Νοτίων λεφτά που προορίζονταν για τον στρατό...Τρία άτομα που διεξάγουν τον δικό τους προσωπικό πόλεμο για το χρήμα...και καθόλου δεν τους νοιάζει για τι σφάζονται οι άλλοι. Τρεις περιθωριακοί, απόκληροι της κοινωνίας που μόνη τους έγνοια είναι να βρούνε λεφτά και να απολαύσουν την υπόλοιπη ζωή τους μες στα πλούτη...υπάρχει καλύτερος στόχος από αυτόν άραγε;

Πολλές είναι οι ταινίες που έχουν επηρεαστεί από την κληρονομιά του Leone και θα αναφερθώ στην πιο πρόσφατη περίπτωση που βραβεύτηκε με πολλά όσκαρ κιόλας, το No Country For Old Men...απόδειξη του πόσο μπροστά από την εποχή του βρισκόταν ο Λεόνε.

Αναρωτιέμαι αν αυτός ο Μπαρδέμ θα μπορούσε να υποδυθεί το ρόλο αυτό χωρίς να έχει στο νου του τις ερμηνείες του Eastwood και του Lee Van Cleef...το ρόλο του ψυχρόαιμου, αδίστακτου φονιά που δρα μοιρολατρικά, υπακούοντας στις σαδιστικές προσταγές του εαυτού του...

 Ο Λεόνε μας πάει από τα υπερβολικά ζουμ στα σκληροτράχηλα πρόσωπα των ηρώων στα μεγαλειώδη grands plans. Χαρακτηριστικές οι αλάνες θανάτου στο Μονομαχία στο Ελ Πάσο μεταξύ Lee Van Cleef και Jean Maria Volonte...Ή ακόμα πιο χαρακτηριστική η αναμέτρηση των τριών στον καλό , τον κακό και τον άσχημο στο νεκροταφείο του θλιμμένου λόφου...


Θαυμαστής της όπερας και του λυρισμού της ο σκηνοθέτης ήθελε να δώσει κάτι από αυτή στα έργα του. Πολύτιμος βοηθός του σε αυτό η μουσική του Ennio Morricone...Τέλειο πάντρεμα ήχου και εικόνας...ρυθμός και στυλ..

Αν κάποιος θεωρεί πως τα western είναι ξεπερασμένα και δη αυτά του Λεόνε...ας κοιτάξει γύρω του και ίσως καταλάβει γιατί περισσότερο παρά ποτέ οι ταινίες αυτές είναι επίκαιρες και έχουν κάτι να πουν...Ίσως διακρίνει μέσα στο πλήθος τον καλό , τον κακό και τον άσχημο...ίσως καταλάβει πως το άγριο γουέστ δεν πέθανε ποτέ και αυτό που σαγηνεύει τόσους με αυτό το έιδος σινεμά είναι ακριβώς η ειλικρίνιά του και η καθαρότητά του ως προς τις προθέσεις του...

Βαθμολογία 19,5/20

Read more...

Τριτοκοσμικές καταστάσεις και πρόληψης πυρκαγιών

>> Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011



 Δύο πυρκαγιές, εκδηλώθηκαν την ίδια ώρα το μεσημέρι του Σαββάτου, στα δυτικά. Η μία (δασική) στη λεωφόρο Σχιστού, Η δεύτερη (βιομηχανική) πυρκαγιά εκδηλώθηκε την ίδια ώρα στην περιφερειακή Αιγάλεω στα νεόκτιστα Ασπροπύργου, στις παρυφές του Ποικίλου όρους, σε μάντρα με παλιά αυτοκίνητα, λάστιχα και παλιοσίδερα. Η φωτιά ήταν τεράστια όπως και ο μαύρος καπνός που ήταν ορατός από χιλιόμετρα μακριά. Φλεγόμενα αντικείμενα εκτοξεύονταν θέτοντας σε κίνδυνο τις παρυφές του Ποικίλου όρους.

Τεράστιες ποσότητες καρκινογόνων διοξινών και άλλων βλαπτικών αερίων για τη δημόσια υγεία, απελευθερώνονταν για ώρες.

Σημείωση 1η : στις 15/7/11 σημειώθηκε μια ακόμα βιομηχανική πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο, με αποτέλεσμα να γεμίσει ( το ξέρουμε από πρώτο χέρι ) τοξική στάχτη η περιοχή του Δαφνίου.[…] 
Σημείωση 2η : Η τριτοκοσμική κατάσταση στη λεωφόρο Σχιστού και στον Ασπρόπυργο έχουν απασχολήσει πολλές φορές το blog. Είχαμε στα σκαριά εκτενές φωτορεπορτάζ για τα αίσχη που συμβαίνουν στην περιοχή, αλλά μας πρόλαβαν και πάλι τα αρνητικά δεδομένα...θα επανέλθουμε! Βεβαίως τα εύσημα μας στο μηχανισμό καταστολής των πυρκαγιών : η αντίδραση ήταν άμεση και αποτελεσματική!! Σχετικά με το μηχανισμό πρόληψης των πυρκαγιών: τα σχόλια περισσεύουν... είναι ΣΚΑΤΑ ...και σίγουρα, εδώ, ΔΕΝ φταίει το μνημόνιο...

Περισσότερα http://xaidari.blogspot.com/2011/07/blog-post_8159.html

Read more...

Comandante Loukanikos

>> Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

http://adioskados.blogspot.com/2011/07/loukanikos.html

Read more...

Αμμουδιά

>> Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

http://donpsychote.blogspot.com/

Read more...

Διαχείριση τοξικών αποβλήτων...

>> Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Read more...

Ισορροπία

>> Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

http://thriasiofoto.blogspot.com/

Read more...

Ντοκιμαντέρ: Τα Παιδία Δεν Παίζει



Κάθε μέρα, η Αλεξάνδρα, ο Βλαντ, η Χρύσα και η υπόλοιπη παρέα μαζεύονται μπροστά από το σπίτι του Χρήστου για να παίξουν ποδόσφαιρο μέχρι το βράδυ. Μόλις ξεκινήσουν το παιχνίδι, οι γείτονες αρχίζουν να διαμαρτύρονται, να φωνάζουν και να προσπαθούν να τους σταματήσουν με απειλές ή ακόμα και με τη βία.

Μοιάζει να μην υπάρχει λύση στο πρόβλημα, καθώς δεν έχουν που αλλού να παίξουν.
Η Αλεξάνδρα πιστεύει πως πρέπει να βρεθεί ένας χώρος όπου θα μπορούν να παίζουν ελεύθερα και χωρίς να κινδυνεύουν. Αποφασίζει να μιλήσει στον Δήμαρχο της πόλης τους. Ανακοινώνει την ιδέα της στα υπόλοιπα παιδιά ζητώντας τους να της συμπαρασταθούν.

Η παιδική επιτροπή συνεδριάζει και μέσα απο διασκεδαστικές απόψεις, τσακωμούς και αρκετές αμφιβολίες αποφασίζουν να πάνε όλοι μαζί στο Δημαρχείο και να παρουσιάσουν το πρόβλημά τους. Ζητούν να δημιουργηθεί ένας χώρος παιχνιδιού σε ένα εγκαταλελειμένο οικόπεδο της γειτονιάς.
Ο αγώνας είναι σκληρός. Τα παιδιά είναι μαχητικά, όμως η δημοτική αρχή έχει άλλες απόψεις. Θα καταφέρουν τελικά να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους η Αλεξάνδρα, ο Χρήστος, η Χρύσα και ο Βλαντ; Διεκδικώντας το δικαίωμά της στο παιχνίδι, η μικρή παρέα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, μαθαίνει να μάχεται, να σχετίζεται και να ωριμάζει... Παρακολουθώντας την αληθινή αυτή ιστορία με πρωταγωνιστές τέσσερα παιδιά ηλικίας 9-14 ετών ανακαλύπτουμε μέσα απο χαριτωμένες αυθεντικές ατάκες, ξεκαρδιστικές σκηνές, αυθορμητισμό και τρυφερότητα, την αντίληψη που έχουν για την ζωή, τους μεγάλους, τη φιλία, την αγάπη άνευ όρων και την ασίγαστη ανάγκη για παιχνίδι.

 Η στιγμή του Ντοκιμαντέρ. Η στιγμή των λιλιπούτειων γιγάντων. Η στιγμή της ελπίδας. Η στιγμή της αισιοδοξίας. Η ταινία που κουρελιάζει όλες τις προκαταλήψεις. Όλες τις πέτσινες και βολικές παραδοχές. Όσο σ΄ αυτήν τη ρακένδυτη χώρα θα υπάρχουν Αλεξάνδρες, Χρύσες, Βλαντ και Χρηστάρες, θα υπάρχει Ελλάδα. Κοπιάστε μόνο με εφτά ευρώ. Για μια ταινιούλα Μade in Greece με μπόι ίσαμε τον ουρανό. Τη λένε «Τα παιδία δεν παίζει». Από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ όλων των εποχών.
-Δ. Δανίκας, TA NEA -

Μια πρωτότυπη ιστορία ακτιβισμού με απρόσμενη κατάληξη μετατρέπεται σ ενα απολαυστικό κοινωνικό ντοκουμέντο με χιούμορ, κινηματογραφικά ευρήματα πολιτική άποψη και τέσσερις ανεπανάληπτους πρωταγωνιστές. -Χρηστός Μήτσης, AΘΗΝΟΡΑΜΑ -

Η Χρύσα, η Αλεξάνδρα, ο Χρήστος και ο Βλαντ δεν είναι απλώς οι τέσσερις πρωταγωνιστές ενός ντοκυμαντέρ. Είναι γνήσιοι ήρωες μιας Ελλάδας που δεν έχει ξεχάσει να μάχεται. Θέλουν να ζήσουν σαν παραδοσιακά παιδιά. 
Μπράβο στα παιδιά που δεν το έβαλαν κάτω και μπράβο στους δύο σκηνοθέτες που έβαλαν το ελληνικό ντοκυμαντέρ ένα σκαλί παραπάνω από το σημείο στο οποίο βρισκόταν. Η τελευταία φορά που θυμάμαι να ένιωσα τόσο μεγάλη συγκίνηση και ψυχική ανάταση με ελληνικό ντοκυμαντέρ ήταν με την «Αγέλαστο πέτρα» του Φίλιππου Κουτσαφτή. Πριν από δέκα χρόνια. - Γιάννης Ζουμπουλάκης, ΤΟ ΒΗΜΑ-

«Τα παιδία δεν παίζει» (***1/2) επανατοποθετεί ένα βασανιστικό ερώτημα με τρόπο σύγχρονο, εξαιρετικά ευαίσθητο, διορατικό και ρεαλιστικό. Το ντοκιμαντέρ συνθέτει μια τοιχογραφία ζωής. Στιγμές - ψηφίδες, που, με επιδέξιο μοντάζ, σχηματίζουν την εικόνα που κάθε ενήλικας και γονιός αποφεύγει να αντιμετωπίσει. - Μ. Κατσουνάκη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-

Κυκλοφορεί σε όλα τα ενημερωμένα βιντεοκλάμπ

Read more...

Read more...

Τσίρκο

>> Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Read more...

Μετά την μπόρα...

>> Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Read more...

Το μεγαλείο και η φρίκη του ωκεανού


Το μεγαλείο και η φρίκη του ωκεανού by tvxorissinora
http://www.brianskerry.com/

Read more...

Σea Σhepherd

>> Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

http://www.seashepherd.org/
http://www.postersandprintsblog.com/postersandprintsblog/2011/7/3/

Read more...

Η Ευρώπη οφείλει να ξαναδώσει ζωή στις θάλασσές μας

>> Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Την ώρα που ο ευρωπαϊκός αλιευτικός στόλος καταστρέφει παγκοσμίως τις θάλασσες και τις αδειάζει από ζωή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε σήμερα ένα σημαντικό σχέδιο για την ευρωπαϊκή αλιεία με στόχο την αποκατάσταση των ιχθυοπληθυσμών μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια.

Ένας φιλόδοξος στόχος που δε θα επιτευχθεί ποτέ, αν δε μειωθεί ο υπεράριθμος, αλιευτικός στόλος που νεκρώνει τις ευρωπαϊκές θάλασσες και οδηγεί τους παράκτιους αλιείς μικρής κλίμακας στην ανεργία.

Η πρόταση της Επιτροπής έρχεται μετά τις ανησυχητικές προειδοποιήσεις των επιστημόνων ότι πολλά εμπορικά είδη ψαριών θα εξαφανιστούν πολύ σύντομα. Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι το 62% των ιχθυαποθεμάτων στον Ατλαντικό και αντίστοιχα το 82% στη Μεσόγειο υπεραλιεύεται, ενώ σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας το 2009, η υπεραλίευση κοστίζει παγκοσμίως περισσότερο από €32 δις σε χαμένα έσοδα και κέρδη κάθε χρόνο. Το συνολικό κόστος υπολογίζεται περίπου σε €1,5 τρις τα προηγούμενα τριάντα χρόνια.

Πρόκειται δηλαδή για μια βαθιά περιβαλλοντική, οικονομική και κατ΄επέκταση κοινωνική κρίση,  η οποία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη θάλασσα. 

Η Ελλάδα δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή την κρίση. Το 65-70% εμπορικών ψαριών, όπως ο μπακαλιάρος και η κουτσομούρα υπεραλιεύονται ενώ οι μηχανότρατες καταστρέφουν τις θάλασσες, αποψιλώνοντας το βυθό και σπαταλώντας εμπορεύσιμα ψάρια τα οποία πετούν πίσω στη θάλασσα. Την ίδια ώρα, οι παράκτιοι αλιείς μικρής κλίμακας βρίσκονται σε απόγνωση, ενώ η ελληνική πολιτική ηγεσία συνεχίζει να εθελοτυφλεί σε ένα πρόβλημα που αφορά όχι μόνο τους 40.000 αλιείς και τις οικογένειές τους, αλλά και όλα τα επαγγέλματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα, όπως ιχθυοπώλες, εστιάτορες κ.α. Έτσι, επιβαρύνει μια ήδη δύσκολη κατάσταση για πολλούς συμπολίτες μας, λόγω της οικονομικής κρίσης.

Η Greenpeace καλεί την ΕΕ να σώσει τις θάλασσές μας, αναλαμβάνοντας τις εξής πολιτικές πρωτοβουλίες:


    •    Τερματισμός της υπεραλίευσης με μείωση του μεγέθους του αλιευτικού στόλου και απαγόρευση καταστροφικών και πολυδάπανων αλιευτικών μεθόδων (μηχανότρατες)
    •    Υποστήριξη δικτύου θαλάσσιων καταφυγίων, όπου θα απαγορεύεται η αλιεία­ και όπου τα ψάρια θα μπορούν να αναπαραχθούν με ασφάλεια, ανανεώνοντας τις περιοχές αλιείας.
    •    Πλήρης υιοθέτηση των επιστημονικών συστάσεων για βιώσιμη αλιεία.
    •     Διαφάνεια στις αποφάσεις και τις επιδοτήσεις της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της ΕΕ, ώστε να σταματήσουν οι φόροι να χρησιμοποιούνται για την επιδότηση της λεηλασίας των ωκεανών μας.


http://www.greenpeace.org/greece/el/news/2011/07/yperalieysi_eyropi/

Read more...

Ασπρόμαυρο #2

>> Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

http://inspcollection.com/post/7236006154/steve-adams

Read more...

Το "Αρχιπέλαγος" εθνικός φορέας του Ocean 2012 στην Ελλάδα

>> Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Συνεργασία και κοινές δράσεις Ινστιτούτου και Δικτύου για αειφόρο «γαλάζια» ανάπτυξη στις θάλασσες μας

Επίσημη συμφωνία συνεργασίας υπέγραψε το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ με το δίκτυο OCEAN 2012, την Ευρωπαϊκή Συμμαχία για τη διαμόρφωση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) στη βάση της αειφόρου αλιείας και την προώθηση οικολογικής «γαλάζιας» ανάπτυξης στα θαλάσσια οικοσυστήματα μας.




Το Δίκτυο OCEAN 2012 δημιουργήθηκε το 2009 με στόχο την προώθηση της αειφόρου αλιείας και την εφαρμογή μέτρων αλιευτικής διαχείρισης μέσα από τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ. Ήδη βρίσκεται σε φάση ωρίμανσης και πλήρους ανάπτυξης. Στο Δίκτυο συμμετέχουν 39 ομάδες μέλη από 13 χώρες της ΕΕ.

Το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ως εθνικός φορέας αναλαμβάνει να ενώσει, να συντονίσει και να κάνει έτσι πιο αποτελεσματική σε ευρωπαϊκό επίπεδο τη δράση δεκάδων αλιευτικών συλλόγων, ομοσπονδιών, τοπικών κοινωνιών που μέχρι σήμερα δεν είχαν «φωνή». Να λειτουργεί ακόμα πιο αποτελεσματικά μέσω του Δικτύου σαν μοχλός πίεσης προς τις ελληνικές αρχές για την τήρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και τη λήψη των αναγκαίων διαχειριστικών μέτρων για την αειφόρο αλιεία και στις θάλασσες μας.

Να εντάξει και την Ελλάδα στην ευρεία συμμαχία οργανώσεων που ασχολούνται με τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ. 

Κοινός στόχος είναι να σταματήσει η υπεραλίευση και οι καταστρεπτικές αλιευτικές πρακτικές. Η δίκαιη και ισότιμη χρήση των υγιών ιχθυαποθεμάτων. Μια νέα στρατηγική προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας στα ύδατα της ΕΕ και στο στόλο της σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ως θεσμικός εκπρόσωπος του Δικτύου, το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ θα αναδεικνύει καθημερινά την πολυποίκιλη δραστηριότητα του ευρωπαϊκού Δικτύου OCEAN 2012. Με αυτή τη συνεργασία επιπλέον ενισχύεται κάθε παρέμβαση για τη βελτίωση της ΚΑΠ, εμπλουτίζονται και διαμορφώνονται οι θέσεις και οι δράσεις του Δικτύου.

Επιτυγχάνεται η επικοινωνία με τους φορείς και τις τοπικές κοινωνίες, που η ζωή και η επαγγελματική τους δράση συνδέεται με το ευαίσθητο θαλάσσιο οικοσύστημα της Ελλάδας και πλήττεται από την υποβάθμιση του. Τα σημαντικά επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία, που καθημερινά προκύπτουν από την επιτόπια αλιευτική έρευνα των ερευνητικών ομάδων του Αρχιπελάγους, οι δράσεις και τα αιτήματα των τοπικών αλιευτικών φορέων και κοινωνιών βρίσκουν βήμα προβολής στο site του Δικτύου OCEAN 2012, το οποίο με τη στήριξη του Αρχιπελάγους θα αποκτήσει πλέον και ελληνική διάσταση.

Στο άμεσο μέλλον, εκτός από τα πεδία της πληροφόρησης και της ενημέρωσης, από τη συνεργασία, θα προκύψουν, πρωτοβουλίες και στη χώρα μας για την αποτελεσματικότερη προώθηση των κοινών στόχων, Αρχιπελάγους και OCEAN 2012.


του Γιάννη Κουτελίδα - 04/07/2011 

http://www.archipelago.gr/el/
Φωτογραφία: http://www.panoramio.com/photo/5864683

Read more...

Δέρνουμε πρώτα τον πολίτη!...

>> Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011


Η κίνηση πολιτών «Θριάσιο SΟS» παραβρέθηκε την Πέμπτη 7/7/2011 στο έκτακτο περιφερειακό συμβούλιο, που έλαβε χώρα στο δημαρχείο της Ελευσίνας με βασικό θέμα το περιβαλλοντικό πρόβλημα της Δυτικής Αττικής. Παρόλο που η ώρα διεξαγωγής ήταν ακατάλληλη, η ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας ελλιπής, η ημερομηνία σχεδόν απαγορευτική για συμμετοχή των ενδιαφερομένων -καθότι 7 Ιουλίου ενώ το συγκεκριμένο συμβούλιο έχει προκληθεί από το Μάρτιο- θεωρήσαμε σκόπιμη και αναγκαία την παρουσία και την παρέμβασή μας προκειμένου να εκθέσουμε και να θίξουμε στην ουσία τους τα περιβαλλοντικά θέματα της περιοχής μας.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά η σιωπή της δημοτικής αρχής της Ελευσίνας ήταν εκκωφαντική, ενώ η έκθεση των προβλημάτων από τους δημάρχους των όμορων δήμων περιορίστηκε σε θέματα ελάσσονος σημασίας, χωρίς να τονιστούν τα χρόνια περιβαλλοντοκτόνα ζητήματα που ταλανίζουν την περιοχή μας, όπως ενδεικτικά...

...η επέκταση της Πετρόλα, τα μπαζώματα και η δημιουργία θερμοηλεκτρικού σταθμού εκ μέρους της Χαλυβουργικής, η κατάληψη της παράκτιας ζώνης από τον Τιτάν, οικοτοξικά στο λιμάνι της Ελευσίνας κτλ.

Ακολουθώντας την προβλεπόμενη διαδικασία ζητήσαμε το λόγο ως συλλογικότητα και πολίτες της περιοχής και μολονότι λάβαμε επανειλημμένως τη διαβεβαίωση πώς θα μιλήσουμε ο πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου, τελικά, αγνοώντας μας επιδεικτικά, πέρασε στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης. Όταν εκφράσαμε τη δυσαρέσκειά μας καταγγέλλοντας την πρωτοφανή αντιδημοκρατική φίμωση και διεκδικώντας τον λόγο, δεχτήκαμε λεκτική και σωματική επίθεση.

Ο περιφερειάρχης κος Σγουρός μας αποκάλεσε ¨μπαχαλάκηδες¨ ενώ αυτοπρόσκλητοι μπράβοι–περιφερειακοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας με ύβρεις και απειλές αποπειράθηκαν να βιαιοπραγήσουν εναντίον μας. Μετατρέποντας το προεκλογικό σλόγκαν «Πρώτα ο πολίτης» του κόμματος που υπηρετούν σε «Δέρνουμε πρώτα τον πολίτη» (πράγμα που έγινε και πριν μια εβδομάδα στην πλατεία Συντάγματος), με προεξάρχοντα τον σύμβουλο της πλειοψηφίας κο Αξαρλή, άρχισαν να μας σπρώχνουν και δεν δίστασαν να σηκώσουν μέχρι και καρέκλα εναντίον μας!

Τον προπηλακισμό δεν γλίτωσε ούτε ο κος Χάγιος («Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική»), ο οποίος προς τιμή του υπερασπίστηκε τη σωματική μας ακεραιότητα και εν συνεχεία από το βήμα του Συμβουλίου υπερασπίστηκε το δικαίωμά μας να τοποθετηθούμε ως περιβαλλοντικός φορέας της πόλης, πράγμα που έκανε και ο κος Διάκος («Αττική Οικολογική Απάντηση»).


ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ απερίφραστα και σε όλους τους τόνους τέτοιου είδους αήθεις επιθέσεις που αποκαλύπτουν με τον πλέον εμφατικό τρόπο τον πραγματικό σκοπό του περιοδεύοντος περιφερειακού συμβουλίου: συνελεύσεις εν κρυπτώ, κεκλεισμένων των θυρών, με παράλληλους μονόλογους κωφών, ολοκληρωτικά αποστειρωμένων από τα προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας
Μόνο μια λέξη σας αξίζει : ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!

http://thriasiosos.blogspot.com

Read more...

Το τέλος του φόβου


Το τέλος του φόβου... The end of fear... by magiconteam

Read more...

Ένα σχολείο ελεύθερων ανθρώπων μέσα στη Φυλακή

Υπάρχει ένα Σχολείο,στο οποίο οι μαθητές χαίρονται το μάθημα·
Δε τους ρωτάνε οι γονείς, αν διάβασαν· Διαβάζουν, γιατί χαίρονται και νοιώθουν τη δύναμη της γνώσης. 
Δε ζουν μαζί με τους γονείς τους, αλλά τους κουβαλάνε μαζί τους στον ύπνο και το ξύπνιο τους· Το αγαπημένο τατουάζ στο σώμα τους είναι η λέξη “μάνα”· Δεν έχουν το δωμάτιο τους, τη “βολή” τους, δεν καταλαβαίνουν με τον ίδιο τρόπο τις ψυχολογικές διακυμάνσεις της εφηβείας· Δεν είναι παιδιά, δεν είναι έφηβοι, δεν είναι άντρες, λες και κάποιος έχει σβήσει την αχνή μολυβιά, που σκιαγραφεί τα σημαντικότερα τμήματα της σύντομης ζωής τους και αυτοί με πείσμα πήραν τα μολύβια- χοντρά, ανεξίτηλα μολύβια- για να τα ξαναγράψουν μέσα στον παράδεισο και την ασφάλεια που τους παρέχει το σχολείο των Φυλακών.
Σ’ αυτό το σχολείο οι μαθητές δεν κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες, δεν πάνε φροντιστήριο, σχεδόν κανένας δεν παραλαμβάνει τον έλεγχο των βαθμών τους. www.24grammata.com.

Υπάρχει ένα Σχολείο, στο οποίο οι μαθητές δε μετράνε το αντριλίκι με το θράσος προς τους Δασκάλους, για αυτούς οι Δάσκαλοι τους είναι ο κόσμος που ονειρεύονται και όχι η κοινωνία που απεχθάνονται.

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο που βοηθά εκατοντάδες μαθητές να πάρουν απολυτήριο Γυμνασίου και Λυκείου, για να μπορέσουν κάποτε να ενταχθούν ουσιαστικά στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου Κράτους.

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο, στο οποίο δεκάδες μαθητές, δίχως φροντιστηριακή υποστήριξη, έχουν, ήδη, εισαχθεί στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. 

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο, στο οποίο οι μαθητές εκδίδουν σχολική εφημερίδα με μεστότητα άρθρων και αισθητική τελειότητα, που θα τη ζήλευαν ακόμα και επαγγελματικά έντυπα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι βραβεύτηκαν δύο φορές μέσα σε ελάχιστα χρόνια με το πρώτο βραβείο σχολικών εφημερίδων από το Δημοσιογραφικό οργανισμό Λαμπράκη.

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο, στο οποίο οι μαθητές συμμετέχουν στο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας και διακρίνονται (πόσα σχολεία, δημόσια ή ιδιωτικά, έχουν ανάλογη διάκριση;)

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο, στο οποίο οι μαθητές οργανώνουν και παρουσιάζουν, κάθε χρόνο, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, προστατεύουν τη βιβλιοθήκη τους σαν το σημαντικότερο περιουσιακό τους στοιχείο

Υπάρχει ένα Σχολείο, ένα Δημόσιο Σχολείο, το οποίο οι καθηγητές επέλεξαν προαιρετικά να υπηρετήσουν (ταξιδεύοντας με δικά τους έξοδα 90 χλμ κάθε μέρα)· Παρουσιάζονται το πρωί και φεύγουν το απόγευμα από την εργασία τους· Βρίσκονται χρόνια στην ίδια θέση και ποτέ δε ζήτησαν τη μετάθεση, που δικαιούνται. Μεταφέρουν το κέφι για δουλειά στους μαθητές τους, και αποτελούν το μοναδικό, ίσως, αξιόλογο πρότυπο που έτυχε να γνωρίσουν. Είναι πρόθυμοι να συμπαρασταθούν σε οποιοδήποτε καλλιτεχνική πρωτοβουλία των μαθητών τους, οργανώνουν και συμμετέχουν σε διεθνή συνέδρια για να ανταλλάξουν γνώσεις σχετικά με το επαγγελματικό τους αντικείμενο. Αν υπήρχε ένα ανάλογο σχολείο στην Αμερική, Γερμανία, ή αλλού θα ήταν παγκόσμιο πρότυπο προς μίμηση για όλους τους δοκησίσοφους, που αναζητούν τα μεγαλεία, πάντα, έξω από την αυλή τους. Θα είχαν αφιερώσει χιλιόμετρα σελίδων τα ανά τον πλανήτη έντυπα, θα ήταν αντικείμενο μελέτης και διπλωματικών διατριβών σε όλους τους απανταχού πανεπιστημιακούς ή ερευνητές του πλανήτη www.24grammata.com.

Αυτό το σχολείο βρίσκεται στη χώρα μας και λειτουργεί, παρ' όλα τα γραφειοκρατικά προβλήματα, με χρήματα των Ελλήνων πολιτών. Σε μια εποχή με απαισιόδοξες έως μίζερες ειδήσεις, το Γυμνάσιο (με Λυκειακές τάξεις) του Ειδικού Κέντρου Κράτησης Νέων Αυλώνα (Ε.Κ.Κ.Ν.Α.) αποτελεί παράδειγμα δημιουργίας για όλους τους Λειτουργούς της Εκπαίδευσης (Δημόσιας και Ιδιωτικής). Οι Λειτουργοί του (από τις ελάχιστες φορές, που η λέξη αποκτά πραγματικό νόημα) δουλεύουν αθόρυβα και αποτελεσματικά και δε χρησιμοποιούν τις επιτυχίες τους ως μέσο κενόδοξης προβολής. Θεωρούν το έργο τους ολοκληρωμένο μόνο όταν καταφέρουν να πείσουν όλους εμάς να δώσουμε, στην πραγματικότητα, μια δεύτερη ευκαιρία στους μαθητές τους. Τους ευχόμαστε ολόψυχα καλή ξεκούραση και καλή επάνοδο το Σεπτέμβρη 

Σωτήρης Αθηναίος
 
http://www.24grammata.com/?p=14711




Στο www.24grammata.com θα διαβάσετε για τη συνεργασία των μαθητών του Ε.Κ.Κ.Ν.Α με τη Σχολή Καλών Τεχνών και άλλα 1920 άρθρα στην ελληνική, αγγλική, γαλλική, γερμανική, ιταλική και ισπανική γλώσσα. Δωρεάν e-books (νέα βιβλία) / θεματική βιντεοθήκη για την Τέχνη, την Ιστορία, τις Επιστήμες

Δείτε όλο το αρχείο από την “λέξη της εβδομάδας” αλλά και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα στη διεύθυνση www.24grammata.com. Μπορείτε να εγγραφείτε για να ενημερώνεστε για τα εβδομαδιαία ανανέωση από τα 24γραμματα, στη διεύθυνση http://24grammata.com/?page_id=6

Read more...

Η έκθεση «Μάρτυρες της Λήθης» για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Η διεθνής, ανεξάρτητη, ιατρική ανθρωπιστική οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα την έκθεση «Μάρτυρες της Λήθης», με φωτογραφίες-ντοκουμέντα και βιωματικά κείμενα μεγάλων ισπανόφωνων συγγραφέων στην Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, Μητροπόλεως 23.

Η έκθεση Μάρτυρες της λήθης εστιάζει τον φωτογραφικό φακό σε οκτώ ανθρωπιστικές κρίσεις, τις οποίες αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο οκτώ διάσημοι συγγραφείς της ισπανικής γλώσσας, που υπήρξαν μάρτυρες του έργου που αναπτύσσουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σε κάποιες από τις πιο αιματοβαμμένες και ξεχασμένες γωνιές του πλανήτη. Οι Μάριο Βάργκας Γιόσα, Σέρχιο Ραμίρες, Λάουρα Ρεστρέπο, Χουάν Χοσέ Μιγιάς, Τζών Κάρλιν, Λάουρα Εσκιβέλ, Μανουέλ Βιθέντ και Λεϊλά Γκεριέρο αφηγούνται τις ιστορίες ανθρώπων και ολόκληρων λαών που επηρεάστηκαν από την βία και την ακραία απομόνωση στην Δημοκρατία του Κονγκό, στο Μπαγκλαντές, στην Μαλαισία, στη Γουατεμάλα, στην Υεμένη, στην Κολομβία, στο Κασμίρ, στην Αϊτή και στη Ζιμπάμπουε.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2010,  ισπανόφωνος συγγραφέας Μάριο Βάργκας Γιόσα που ταξίδεψε στο Κονγκό, μια πλούσια χώρα βυθισμένη στην αθλιότητα του πολέμου και της βίας, αναφέρει σε απόσπασμα του κειμένου του «Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα στο Κονγκό είναι ο βιασμός», λέει ο γιατρός Ταρσίς. «Σκοτώνει περισσότερες γυναίκες απ’ ότι η χολέρα, ο κίτρινος πυρετός και η ελονοσία. Κάθε συμμορία, ομάδα, επαναστατικός πυρήνας, ακόμα κι ο Στρατός, όταν βρίσκουν γυναίκα απ’ το εχθρικό στρατόπεδο, τη βιάζουν. Τη βιάζουν όλοι, για να κυριολεκτούμε. Δυο, πέντε, δέκα, όσοι είναι. Το σεξ εδώ είναι ένας τρόπος για να εξευτελίσουν τον αντίπαλο και να του ρίξουν το ηθικό.  Αν και υπάρχουν και βιασμοί παιδιών πολλές φορές, το 99% των θυμάτων σεξουαλικής βίας είναι γυναίκες. Τα παιδιά προτιμούν να τα απαγάγουν για να τα μάθουν να σκοτώνουν. Υπάρχουν πολλές χιλιάδες παιδιά-στρατιώτες σ’ όλο το Κονγκό».

Τα ρεπορτάζ αυτά, τα οποία κάλυψε φωτογραφικά ο Χουάν Κάρλος Τομάσι, καταμαρτυρούν τη φρίκη του τρόμου και της λήθης και μας καλούν να στρέψουμε το βλέμμα στους βασανισμένους. Οι εικόνες που κατέγραψε θα εκτίθενται στην Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.


http://www.msf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2521&Itemid=236

Read more...

Η πλειοψηφία αδιαφορεί για την δικαιοσύνη

Σε ένα προηγούμενο άρθρο υποστήριξα ότι η πλειοψηφία όπως θα εκφραζόταν μέσα από μια απόλυτη εφαρμογή της “άμεσης δημοκρατίας” θα ισοδυναμούσε με κατάλυση των ατομικών ελευθεριών. Στην καρδιά αυτής της επιχειρηματολογίας βρίσκεται ακριβώς η πλήρης αδιαφορία που επιδεικνύουν οι συγκυριακές πλειοψηφίες για οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντά τους. Τα θεσμικά αντίβαρα και οι ελεγκτικοί θεσμοί, όπως τα δικαστήρια, είναι δεδομένο ότι για να λειτουργήσουν σωστά θα πρέπει να εκδίδουν κατά κύριο λόγο αποφάσεις οι οποίες θα είναι αντιδημοφιλείς και αντίθετες στο “γενικό περί δικαίου αίσθημα” και στην “κοινή λογική”, έννοιες υπερβατικές και αυτοακυρούμενες μέσα στην εγγενή υποκειμενικότητά τους. Γιατί διαφορετικά, αν η επικρατούσα κατάσταση ήταν ένα κράτος δικαίου και οι πλειοψηφίες κατάφερναν να διασφαλίσουν την εφαρμογή του νόμου, τότε δεν θα υπήρχε καν αναγκαιότητα για δικαστήρια και ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Ας δούμε την περίπτωση του περιφερειάρχη, ο οποίος παύθηκε λόγω καταδίκης του σε παράβαση καθήκοντος. Απέναντι στις δικαστικές αποφάσεις, ορισμένοι αιρετοί δημόσιοι λειτουργοί της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκφραστές της πλειοψηφικής αρχής, εκδήλωσαν την συμπαράστασή τους στον έκπτωτο. Με την δύναμη που τους προσδίδει η εκλογική διαδικασία και η άμεση αναγωγή της ιδιότητάς τους στους ίδιους τους ψηφοφόρους, οι αιρετοί νομίζουν ότι είναι υπεράνω θεσμών. Αυτό είναι ένα εγγενές πρόβλημα σε κάθε είδους αντιπροσωπευτικό σύστημα: οι αιρετοί θεωρούν ότι έλκουν την ορθότητα των απόψεών τους από τη σχέση τους με το λαό, ενώ οι μη αιρετοί (δικαστές, ανεξάρτητες αρχές) θεωρούν ότι έλκουν την εξουσία τους μόνο από το νόμο, χωρίς να χρειάζεται να “πείσουν”. Το μεγαλύτερο πρόβλημα βέβαια σήμερα είναι οι πρώτοι κι όχι οι δεύτεροι.

Ας πάρουμε τώρα την περίπτωση των λαϊκών συνελεύσεων που γίνονται στις πλατείες. Ελάχιστες συζητήσεις γίνονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα για όλους. Δεν ακούσαμε τίποτε, παραδείγματος χάριν, για τα δικαιώματα των Ρομά. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι φορείς του Athens Pride προσπαθούσαν να “πείσουν” μέχρι την τελευταία στιγμή τους αγανακτισμένους για να περάσει η παρέλαση από το Σύνταγμα, ενώ η αστυνομία ενεργοποιήθηκε επειδή κάποιοι φασίστες απειλούσαν να επιτεθούν και τελικά, απ' όσο ξέρω, δεν υπήρξε κάποιο ψήφισμα της συνέλευσης για τα ίσα δικαιώματα των γκέι, λεσβιών, αμφί και τρανς. Τα ενδιαφέροντα της συνέλευσης εστιάζουν κυρίως σε πολιτειακά θέματα, τα οποία ορισμένες φορές άπτονται βέβαια και θεμάτων δικαιοσύνης, όπως για παράδειγμα η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας.

Το πρόβλημα όμως των λαϊκών συνελεύσεων είναι η “αυτοποιητική” τους λειτουργία: μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους τα ακούν. Αναρτώντας τα ψηφίσματα στο Διαδίκτυο έχουν ολοκληρώσει την αποστολή τους, θεωρώντας ότι έτσι τα αιτήματα έχουν φτάσει και σε αυτούς που απευθύνονται. Δεν γίνεται όμως έτσι παιχνίδι: ένα αίτημα πρέπει να προωθείται στοχευμένα, να επισημαίνεται στο φορέα της απόφασης κι όχι να αναμένεται ότι αυτός θα το αναζητήσει από μόνος του. Στην λαϊκή συνέλευση καθένας είναι εκεί με την ατομική του ιδιότητα, οπότε τα αιτήματα δεν μπορούν να προωθηθούν από κάποια αντιπροσωπεία προς αυτούς στους οποίους απευθύνονται. Έτσι καταλήγουμε στην μάλλον αναποτελεσματική μέθοδο της επίδοσης εξωδίκων δηλώσεων προς βουλευτές. Η αξία και η χρηστικότητα των εξωδίκων στην δικηγορική πράξη είναι γνωστή και νομίζω δεν χρειάζεται ειδικότερος σχολιασμός.

Υπάρχουν όμως και συλλογικότητες που δεν λειτουργούν με “πλειοψηφικά” κριτήρια. Είναι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Είναι οι ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι αστικές εταιρίες ειδικών σκοπών. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι εκκωφαντικά απούσες τον τελευταίο καιρό από τα δημόσια πράγματα. Ενώ αυτές είναι εκείνες που ιδεατά θα έπρεπε να γεφυρώνουν το χάσμα ανάμεσα στο “χύμα” της πλατείας και το “χυμα” της εξουσίας.

Θα περίμενε κανείς, για παράδειγμα, ότι η Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς θα είχε πρωτοστατήσει στο αίτημα για την δημιουργία μιας ανεξάρτητης και με διεθνή εμβέλεια Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, η οποία θα αποκτούσε πρόσβαση σε όλα τα διαθέσιμα κρατικά αρχεία και θα επιτελούσε μια λειτουργία πρωτογενούς λογοδοσίας. Στην χώρα μας υπάρχουν πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλες συλλογικότητες της Κοινωνίας των Πολιτών που τώρα θα έπρεπε να αναδείξουν τα αιτήματα για Δικαιοσύνη και να επεξεργαστούν τις πρακτικές λύσεις, επικοινωνόντας απευθείας με τους πολιτικούς παράγοντες και ασκώντας πίεση για την εφαρμογή τους.

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία για αυτές, να αποδείξουν ότι δεν είναι “οργανώσεις – σφραγίδες” που επιζητούν απλώς την κρατική χρηματοδότηση για να επιτελούν την δική τους “αυτοποιητική” λειτουργία, αλλά ότι υπηρετούν πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

*Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος είναι δικηγόρος.

http://elawyer.blogspot.com/2011/06/blog-post_15.html

Read more...

Το εκκωφαντικό ...πέος

Το πιο φωνακλάδικο ζώο του κόσμου. Όποιος παίζει με το πέος του κουφαίνεται, έλεγαν παλιά στα άτακτα παιδιά. Φαίνεται όμως ότι κάποιος δεν άκουσε τη συμβουλή: ένα έντομο που ζει στα ρυάκια της Ευρώπης παράγει με το πέος του καντάδες των 99,2 decibel, πιο δυνατές κι από ανοιχτή συναυλία. Σύμφωνα μάλιστα με τους βιολόγους που το ηχογράφησαν, είναι το πιο φωνακλάδικο ζώο του κόσμου αναλογικά με το μέγεθός του.

«Μας προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Στην αρχή νομίζαμε ότι ο θόρυβος προερχόταν από κάποιο μεγαλύτερο υδρόβιο είδος» σχολιάζει ο δρ Τζέιμς Ουίντμιλ του Πανεπιστημίου Στράτσκλαϊντ της Γλασκόβης.

Η ομάδα του χρειάστηκε μάλιστα να ελέγξει τον εξοπλισμό ηχογράφησης για να βεβαιωθεί ότι δεν είχε γίνει λάθος. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, το Micronecta scholtzi, ένα ημίπτερο έντομο με μήκος μόλις 2 χιλιοστά, παράγει τον εκκωφαντικό θόρυβο τρίβοντας το πέος του πάνω σε μια αύλακα που υπάρχει στην κοιλιά του. Η μέση ένταση της καντάδας φτάνει τα 78,9 decibel, ένταση που αντιστοιχεί σε διερχόμενο τρένο, γράφουν οι βιολόγοι στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS ONE.



«Αν κανείς συγκρίνει την ένταση του ήχου με το μέγεθος του σώματός του, το M.scholtzi είναι το ζώο που παράγει τους ισχυρότερους ήχους στη Γη» εκτιμά ο δρ Ουίντμιλ, ο οποίος πραγματοποίησε το πείραμα σε συνεργασία με γάλλους συναδέλφους του. Αυτό σημαίνει ότι αν το ζωύφιο ήταν πιο μεγαλόσωμο θα ξεπερνούσε με άνεση τους ήχους των 117 dB που παράγουν οι ελέφαντες, ακόμα και τα 188 dB που φτάνουν οι γαλάζιες φάλαινες.

Τα ερωτικά καλέσματα του Micronecta scholtzi χάνουν το 99% της έντασής τους όταν περνούν από το νερό στον αέρα, παρόλα αυτά γίνονται εύκολα αντιληπτά από τους ανθρώπους που περπατούν δίπλα στα ρυάκια.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=408909&h1=true

http://greekforests.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

Read more...

Φέρτε πίσω τα παγωτά

>> Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Παγωμένο γλύκισμα βάφτισαν το παγωτό. Το σλόγκαν "Φέρτε πίσω τα παγωτά" κυριαρχεί τις τελευταίες ημέρες στο διαδύκτιο. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, αυτό το καλοκαίρι, όλες σχεδόν οι εταιρείες παγωτών αποφάσισαν να "πιάσουν στον ύπνο" τους καταναλωτές.

Οι ανυποψίαστοι καταναλωτές λοιπόν (και φέτος) προτιμούν τα δροσιστικά παγωτά των διαφόρων εταιρειών, ως επιλογή για την αντιμετώπιση της ζέστης και την αναζήτηση δροσιάς. Η απάτη όμως κρύβεται καλά, έντεχνα και αποτελεσματικά! Αν κοιτάξουμε στη σύσταση (στο σημείο που αναφέρονται τα συστατικά) θα δούμε πως το παγωμένο προϊόν που κρατάμε στα χέρια μας τιτλοφορείται ως "παγωμένο γλύκισμα".

Οι καταναλωτές δεν δίνουν προσοχή διότι πολύ απλά δεν ξέρουν τη διαφορά που αξίζει να τη δούμε αναλυτικότερα: ...»

Η διαφορά είναι τεράστια! Το παγωτό υποχρεούται να παρασκευάζεται από γάλα φρέσκο ή σκόνη και όλα τα λιπαρά που εμπεριέχονται σε αυτό να προέρχονται από το γάλα. Απαγορεύεται λοιπόν από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών η οποιαδήποτε προσθήκη λιπαρών που δεν έχουν σχέση με το γάλα. Δηλαδή με απλά λόγια επιτρέπονται ζωικά και όχι φυτικά λιπαρά!

Στα παγωμένα γλυκίσματα τώρα, υπάρχει ελευθερία προσθήκης φυτικών λιπαρών όπως ηλιέλαιο, καρυδέλαιο, φοινικέλαιο, αραπέλαιο και όποια άλλη μαργαρίνη φαντάζεστε (και τους συμφέρει). Το ηλιέλαιο αποφεύγεται γιατί δημιουργεί πρόβλημα στην ομοιογένεια του τελικού προϊόντος, άρα μην ανησυχείτε για μολυσμένο με ορυκτέλαια ηλιέλαιο.

Ωστόσο, ως επί το πλείστον χρησιμοποιείται το καρυδέλαιο το οποίο είναι έλαιο "παχύ" και ταιριάζει στην υφή του τελικού προϊόντος (παγωμένου γλυκίσματος για να μην ξεχνάμε γρήγορα). Το καρυδέλαιο, είναι γνωστό πολλά χρόνια από τα αντηλιακά. Έδινε το χρώμα, ως φυσική χρωστική, και την υφή σε όλα τα αντηλιακά τύπου Coppertone (ο τόνος του χαλκού). Πιστεύουμε να μη σας πειράζει αν ο εντερικός σας σωλήνας λαμβάνει το "επιθυμητό μαύρισμα" εσωτερικά χωρίς κόπο.

Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι διπλό:

Αφενός παραπλανάται ο καταναλωτής διότι οι εταιρείες που παράγουν παγωμένα γλυκίσματα, στις ιστοσελίδες τους τα αναφέρουν ως κατηγορία παγωτών για λόγους μάρκετινγκ, και όχι ως παγωμένα γλυκίσματα. Αφετέρου το παγωμένο γλύκισμα είναι ποιοτικά υποδεέστερο προϊόν κατά κοινή επιστημονική ομολογία σε σχέση με το παγωτό, λόγω της αφαίρεσης ζωικού λίπους (αποβουτυρωμένο γάλα σκόνη) και της προσθήκης φυτικών λιπαρών.

Λόγος για όλα τα παραπάνω; Σας λέει κάτι η λέξη κέρδος;

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε καμία διαφήμιση της τηλεόρασης δεν αναφέρεται προφορικά ή γραπτά η λέξη παγωτό. Έχει αντικατασταθεί με ατάκες "Απόλαυση", "Δροσιά", "Παγωμένη Δροσιά" και άλλα κωμικά. Ψάξτε στο παγωτό (που νομίσατε ότι πήρατε, καθώς μόνο ως παγωτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί) τη σύσταση και θα διαπιστώσετε ότι δώσατε τα ωραία σας ευρώ για ένα "παγωμένο γλύκισμα".

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι το παγωτό δεν είναι ένα προϊόν υψηλής διατροφικής αξίας, αρκεί να παρασκευάζεται με τον σωστό τρόπο!

Στόχος της δημοσίευσης αυτού του άρθρου από το Food-isimo είναι να ενημερώσει το καταναλωτικό κοινό για ότι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην βιομηχανία του παγωτού και όχι να ενοχοποιήσει το ίδιο το παγωτό!

Οι υπεύθυνοι είναι αυτοί που πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεών τους, καθώς το καταναλωτικό κοινό δεν μπορεί και δεν πρέπει να πιάνεται συνέχεια “κορόιδο” από κάθε λογής επιτήδειους!

Κάποιοι κωδικοί των εταιριών συνεχίζουν να γράφουν παγωτό, άρα συνεχίζουν να παρασκευάζονται από γάλα και ζωικά λιπαρά, όπως π.χ. τα Nirvana της πρώην ΔΕΛΤΑ και νυν Nestle. Επίσης παγωτά κι όχι παγωμένα γλυκίσματα πουλάνε και τα περισσότερα ζαχαροπλαστεία.

Τσεκάρετε τι αγοράζετε… ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΠΑΓΩΤΑ!!!

Πηγή: Food-isimo, HotStation.gr

http://korydallos.blogspot.com/2011/07/blog-post_04.html
Φωτογραφία: http://futureblog.designhotels.com/2009/06/page/5/

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP