Οργάνωση Γη

>> Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010




Η Οργάνωση Γη παίρνει μια πρωτοβουλία για να κάνουμε μερικά παιδιά να χαμογελάσουν λίγο περισσότερο σ’ αυτές τις γιορτές.  Υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν καθόλου παιχνίδια και άλλα που έχουν τόσα που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν.

Στο βιβλιοπωλείο Γη μπορεί ο καθένας να αφήσει παιχνίδια που τα έχει σε αχρηστία κι από το να μπουν σε κάποια αποθήκη ή να ξεχαστούν, τι καλύτερο από το να τα προσφέρει σε κάποιο παιδάκι που γι’ αυτό δεν θα είναι διακοσμητικό στοιχείο, αλλά πηγή χαράς.

Οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να πάρει ή να δώσει όσα παιχνίδια θέλει. Κανένα παιχνίδι δεν θα πάει χαμένο. Για μερικά παιδιά τα πράγματα είναι διαφορετικά επειδή οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Επειδή οι γιορτές είναι συνδεδεμένες με τα παιδιά και το παιχνίδι, μια τέτοια απλή κίνηση μπορεί να μοιράσει χαμόγελα.

http://organizationearth.org

Read more...

Επιστήμη και άνθρωπος

Η επιστήμη ταλανίζεται διαρκώς από μια αντίφαση: ενώ έχει προσφέρει πολλά στην ανθρωπότητα, γίνεται συχνά στόχος επίθεσης όταν το προβλήματα του ανθρώπου οξύνονται και ο ίδιος αισθάνεται ανήμπορος ν' αντιδράσει.

Μια πρώτη εξήγηση είναι ότι ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται πως παρά τα θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα η γνώση του είναι πεπερασμένη έχει όρια και δεν μπορεί ν' απαντήσει στα λεγόμενα μεταφυσικά: ερωτηματικά που τον βασανίζουν όπως το φθαρτό της φύσης του, ο σκοπός της ανθρώπινης: ύπαρξης. Μερικοί δε, προχωρούν ακόμα περισσότερο και ρίχνουν αποκλειστικά την ευθύνη για τα δεινά του κόσμου, στους ειδικούς επιστήμονες, αυτούς που κατέχουν την εξειδικευμένη γνώση και τίποτα άλλο.

Είναι η κοινωνική αντίληψη που θέλει τον επιστήμονα "κλεισμένο μέσα σε μια γυάλα", χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες και αποστεωμένο από ανθρώπινα συναισθήματα, ο οποίος κυνηγά ακατάπαυστα τη γνώση δίχως να νοιάζεται νια τις εφαρμογές της. Έτσι του "φορτώνει" το πυρηνικά όπλα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, την τρύπα του όζοντος, την πείνα και την εξαθλίωση του Τρίτου Κόσμου.

Εξάλλου είναι γνωστή η κλασική απορία: Τι αξία έχουν τα διαστημικά προγράμματα, όπως η αποστολή του "Ιχνηλάτη" στον Άρη που κοστίζουν αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια όταν μ' αυτά τα λεφτά θα μπορούσε ν' ανακουφιστεί ο Τρίτος Κόσμος; Τίθεται λοιπόν το ζήτημα: τι είναι περισσότερα ανθρωπιστικό; η εξερεύνηση και η γνώση του σύμπαντος που δείχνει τα όρια του νου του ανθρώπου ή η διατροφή εκατομμυρίων εξαθλιωμένων συνανθρώπων μας; Οποιαδήποτε κι αν είναι η απάντηση, οπωσδήποτε δεν μπορεί να είναι μονοσήμαντη.

Γιατί η επιστήμη δεν μπορεί να υπηρετεί πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες ταυτιζόμενη με στείρες αντιπαραθέσεις που δεν οδηγούν πουθενά ούτε δίνουν απαντήσεις στα ανθρώπινα ερωτηματικά. Αν δε, λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η έκφραση μιας ανθρώπινης γνώμης - προϊόν προφανώς της γνώσης - δεν εμπεριέχει την αντικειμενική αλήθεια, τότε γιατί να δεχθούμε την μία ή την άλλη άποψη για το ρόλο της επιστήμης ως ορθή; Και η επιστημονική γνώση που βασίζεται στο πείραμα και την παρατήρηση έχει στοιχεία υποκειμενικότητας εφόσον στηρίζεται στην ανθρώπινη προσπάθεια και υπάρχει πάντα η πιθανότητα της αναθεώρησης.



Άρα, δεν υπάρχει στην ουσία μία αυθεντική, αντικειμενική αλήθεια με την έννοια ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι παντογνώστης. Βέβαια, η επιστήμη με τα επιτεύγματα της, όπως πρόσφατα με την κλωνοποίηση, δίνει την ψευδαίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας του ανθρώπου στη φύση, συνεπώς και μία δόση αλαζονείας ότι νίκησε τα στοιχεία της φύσης. Ακόμα κι αν η επιστήμη κατασκευάσει πανομοιότυπους ανθρώπους με τη μέθοδο της κλωνοποίησης ακόμα κι αν, ελέγχοντας τα γονίδια, ορίσει όπως θέλει την ανθρώπινη φύση αντικαθιστώντας και μεταβάλλοντας βασικές λειτουργίες της, δεν θα μπορέσει να την τελειοποιήσει ή να την κάνει αθάνατη γιατί θα έχει στηριχθεί στην ανθρώπινη ικανότητα που είναι όμως πεπερασμένη.

Κανένα ανθρώπινο μυαλό όσο κι αν αξιοποιήσει της γνώσεις του παρελθόντος δεν μπορεί να συλλάβει το τέλειο. πόσο μάλλον να δημιουργήσει έναν τέλειο άνθρωπο". Το ζήτημα πλέον, πάνω σε μια ρεαλιστική βάση δεν είναι ν' ανακαλύψουμε την τελειότητα αλλά να γίνουν κοινωνοί της γνώσης όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι. Αλλά ποιας γνώσης; Ποιος θεωρείται σήμερα μορφωμένος άνθρωπος; Η πιο γνωστή απάντηση είναι "ο έχων γενικές και όχι μόνο εξειδικευμένες γνώσεις". Όλα τα δεινά του κόσμου δηλαδή οφείλονται στην επικράτηση της εξειδικευμένης γνώσης, θα έλεγε κάποιος. Το θέμα όμως είναι πόσοι κατέχουν την εξειδικευμένη γνώση.



"Λίγο"

...απαντούν οι πολέμιοι της επιστήμης και γι' αυτό μπορούν να καθοδηγούν εκατομμύρια ανθρώπων. Για το λόγο αυτό η επίσημη εκπαίδευση τουλάχιστον στις αναπτυγμένες χώρες θα 'πρεπε να παρέχει περισσότερη εξειδικευμένη γνώση ώστε οι νέοι ως μελλοντικοί πολίτες να κατανοούν την έννοια της επιστήμης και να είναι σε θέση να δίνουν εξηγήσεις στον εαυτό τους για τα παράξενα της φύσης και τη λειτουργία των τεχνολογικών επιτευγμάτων. Κι εδώ υπάρχει ο αντίλογος: "Το σχολείο είναι υπεύθυνο να διαπλάθει χαρακτήρες κι όχι να παρέχει εξειδικευμένες γνώσεις". Υπάρχει λοιπόν μια επίσημη ομολογία - άρνηση κατανόησης της επιστήμης ως κοινωνική πραγματικότητα.

Προτιμάται ηθελημένα η επιστημονική αμάθεια για να μπορεί-έπειτα εύκολα να καταδικάζεται η επιστήμη, κατά κανόνα, από αμαθείς. Συγχρόνως, όμως καταδικάζεται στην αμάθεια και ο μέσος άνθρωπος για να μπορεί να τρομοκρατείται πιο εύκολα στο σκοτάδι της άγνοιας του από τις κραυγές των αμαθών υπερασπιστών της μίας και μοναδικής, αντικειμενικής αλήθειας. Η επιστημονική γνώση χρειάζεται να γίνει προσιτή στο ευρύ κοινό είτε μέσα από την εκπαίδευση είτε με άλλους τρόπους ώστε να λυθούν όλες οι παρεξηγήσεις γύρω από την επιστήμη και τις εφαρμογές της.

Προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσει και η επιστημονική κοινότητα σπάζοντας το φράγμα του απομονωτισμού με τον κόσμο. Δεν αρκεί να διαχειρίζονται εν λευκώ. Το σύνολο της επιστημονικής γνώμης εν ονόματι της κοινωνικής ανάπτυξης αλλά και να ενημερώνουν τους συνάνθρωπους τους.

Μέσα από σταθερούς διαύλους επικοινωνίας θα αρθεί σε μεγάλο βαθμό η καχυποψία για το σκοτεινό ρόλο της επιστήμης ενώ αυτή θα πάρει την πρέπουσα θέση ως αξία στη ζωή του ανθρώπου.

http://www.koufogiannis.freeservers.com/provlimatismos11.htm

Read more...

Αμφιβολία: Αυτό που μας κάνει Ανθρώπους

Όλα ξεκινούν από την Αμφιβολία. Από αυτήν ξεκινούν η Αναζήτηση και η Δημιουργία.
Η Αμφιβολία είναι αυτή που σε κάνει να μη δέχεσαι τα δεδομένα. 
Αυτή είναι που σε βάζει να φαντάζεσαι εναλλακτικές διαδρομές.
Αυτή σε κάνει να επαναστατείς απέναντι στη «καθεστηκυία» τάξη.

Αν δεν αμφιβάλλεις, απλά δέχεσαι, γίνεσαι στην καλύτερη περίπτωση ένας αγαθός και χαρούμενος Βούδας (στη χειρότερη δεν θα αναφερθώ) αλλά σε καμιά περίπτωση δημιουργικός άνθρωπος.
 Ο δημιουργός αμφιβάλλει για τη Φύση, αμφιβάλλει για αυτό που βλέπει, αμφιβάλλει για τον ίδιο του τον εαυτό, και έτσι γίνεται κάτι «παραπάνω».

«Σκέφτομαι άρα υπάρχω» έλεγε ο Καρτέσιος, επειδή ήταν όμως πιστός Χριστιανός και φοβόταν να θέσει θέμα πίστης. Και τα κομπιούτερ σκέφτονται, αλλά δεν υπάρχουν ως όντα. Άρα, ο Καρτέσιος κάνει λάθος! 

Το σωστό είναι «Αμφιβάλλω άρα υπάρχω». Τα κομπιούτερ δεν αμφιβάλλουν, για αυτό παραμένουν μηχανές και άψυχα. Τα ζώα δεν αμφιβάλλουν, για αυτό παραμένουν ζώα.
 Ο Άνθρωπος, αυτό το σπάνιο ζώο, ήταν το μοναδικό που σήκωσε κεφάλι και είπε «Για δες! Αυτό μπορεί να φαίνεται έτσι, αλλά μάλλον δεν είναι έτσι…» και έτσι άρχισε να γίνεται κάτι πέρα από μηχανή…

Όταν ο άνθρωπος δεν αμφιβάλλει, γίνεται ξανά «ρες», πράγμα, μια απλή, πειθήνια, προβλέψιμη μηχανή. Και μάλλον όχι μόνο μηχανή, αλλά και όπλο, που στρέφεται πολλές φορές ενάντια στους πραγματικούς Ανθρώπους, εκείνους που τολμούν να αμφιβάλλουν

Λουκάς Καβακόπουλος

Περοσσότερα>>> http://www.antidogma.gr/?p=2408

Read more...

Ο άνθρωπος ως καύσιμο του συστήματος

O άνθρωπος είναι το μόνο “ζώο” που σκέφτεται το πεπερασμένο της ύπαρξής του. Μόνο αυτός απ’ όλα τα όντα φοβάται τον θάνατο. Αυτός ο φόβος που πηγάζει από το ένστικτο του θανάτου είναι που τον καθιστά εύκολα χειραγωγήσιμο και δυνατό προς εκμετάλλευση. Ο φοβισμένος άνθρωπος μετατρέπεται σε “πρώτη ύλη” που είναι και η πιο χρήσιμη για κάποιον που θέλει να εξουσιάζει απ’ ότι οποιαδήποτε φυσική πρώτη ύλη. Ο επίδοξος εξουσιαστής δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τον ορυκτό πλούτο, τα όπλα, τα εργαλεία ή τα άλλα ζώα, αρκεί να μπορεί να “στρατολογήσει” ανθρώπους.

Τα ζώα δεν φοβούνται μήπως απωλέσουν την ελευθερία τους, το μόνο που φοβούνται είναι ο στιγμιαίος πόνος. Αντιθέτως ο άνθρωπος είναι ο μόνος που έχει συνείδηση για το μέλλον και μπορεί να φοβηθεί για αυτά που πρόκειται να χάσει. Φανταστείτε πως όσο κι αν τρομοκρατήσετε ένα ζώο με βασανιστήρια, φυλακές ή απώλεια δικαιωμάτων του, δεν πρόκειται να αποδίδει περισσότερο στην εργασία που θέλετε, ούτε αν το απειλήσετε πως θα χάσει την ιδιοκτησία του θα παράγει στα επίπεδα που θέλετε. Αντιθέτως αν απειλήσετε έναν άνθρωπο με τα παραπάνω μπορείτε να τον κρατήσετε με το κεφάλι σκυμμένο για να δουλεύει περισσότερο, από φόβο μήπως χάσει αυτά που θεωρεί σημαντικά.

Ο φόβος του ανθρώπου και η εκμετάλλευσή του είναι διαχρονικά η πιο πετυχημένη εμπορική εταιρεία για το Σύστημα. Αυτή που κρατάει τους ανθρώπους αποχαυνωμένους και περιορισμένους στο να “κοιτάνε μόνο την δουλειά τους” και να ανησυχούν για όσα τους ανήκουν. Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν διέπονται από λογική. Αντιθέτως μοιάζουν με τεράστια κοπάδια που θέλουν βοσκούς ή καλύτερα κυβερνιούνται από πολιτικούς, ιερείς, τον Πάπα, βασιλιάδες και επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι οι “βοσκοί” που για να διατηρήσουν την θέση τους θα πρέπει τα “ζώα” να μένουν σκυφτά προς βοσκή και τρομαγμένα.

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν πως επειδή έχουν παιδεία και περίθαλψη από τις κυβερνήσεις, ότι οι τελευταίες απιτελούν κάποιο έργο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, εκτός απ’ το ότι αυτά είναι αγαθά που πρέπει να είναι προσβάσιμα σε όλους. Η μαζική εκπαίδευση λειτουργεί ως προετοιμασία για την αγορά εργασίας (γι’ αυτό είναι υποχρεωτική)κι όχι ως μια μέθοδος διάπλασης προσωπικοτήτων με κρίση, ενώ το σύστημα υγείας δεν προσφέρει όλα όσα θα έπρεπε. Και ο βοσκός θέλει το κοπάδι του να είναι εκπαιδευμένο στην δουλειά που πρέπει να κάνει, ενώ θέλει τα ζωντανά του σε καλή κατάσταση μέχρι να πάρει από αυτά αυτό που χρειάζεται, μετά αδιαφορεί.

 
 Πιο ταιριαστό παράδειγμα απ’ το πόσο αδιαφορεί η κοινωνία για τους συνταξιούχους δεν θα μπορούσα να σκεφτώ. Όταν παύουν να βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία τους πετάει ένα ξεροκόμματο. 

Η ψεύτικη ελευθερία που παρέχουν και τα “δικαιώματα” δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια. Οι διάφορες “ελευθερίες” απλά αυξάνουν τα κέρδη των βοσκών. Πως; Μέσω της κατανάλωσης.
Για να μην νομίζεις πως είσαι ανυπεράσπιστος σκλάβος, το Σύστημα σου αφήνει περιθώριο για “δημιουργικότητα” που πάλι όμως θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς του ή θα σου παρέχει μεγαλύτερο κοτέτσι ή στάβλο (ανάλογα με το τι ζώο είσαι). Στόχος πάντα η παραγωγικότητα. Έτσι και μέσω της ιδιοκτησίας και της φορολόγησης το Σύστημα, ταυτίζει το νόμιμο με το ηθικό.

Σου παραχωρούνται ελευθερίες μόνο και μόνο επειδή είναι επικερδείς για το Σύστημα. Κάνεις ότι μπορείς για να πλουτίσεις, πληρώνεις περισσότερους φόρους, δουλεύεις περισσότερο, αλλά νομίζεις πως είσαι πετυχημένος. Το Σύστημα σε νίκησε, επειδή νόμιζες πως οι επιλογές ήταν δικές σου.

Έγινες πιο παραγωγικός και σου άρεσε αυτό, γιατί οι ψευδαισθήσεις σου έμειναν ζωντανές. Ειδικά αν γίνεις κτήμα πχ κάποιας εταιρείας και είσαι πειθήνιος, τότε κάθε φορά που θα βρεθεί κάποιος να σου αναφέρει την πραγματικότητα για τον τρόπο ζωής σου, θα του επιτίθεσαι. Δεν θα αντιδράς, από φόβο μήπως βλάψεις τους άλλους, όταν τα δικαιώματά σου πλήττονται.

Έτσι οι άνθρωποι μένουν φυλακισμένοι σαν ζώα χωρίς συνείδηση, κατηγορώντας όχι αυτούς που τους στέρησαν την ελευθερία, αλλά αυτούς που αντιδρούν και παλεύουν γι’ αυτό το δικαίωμα. Ο κόσμος έφτασε ως εδώ γιατί η οικονομική ελευθερία είχε μεγαλύτερη σημασία από την ανθρώπινη. Γιατί τα ζώα δεν θέλουν να παραδεχτούν πως είναι υποδουλωμένα, αλλά κι αν το καταλάβουν, φοβούνται μακρυά από το κοπάδι ή φοβούνται τι θα πουν τα υπόλοιπα ζώα. Η ευθύνη να ανοίξεις την πόρτα του κλουβιού είναι μεγάλη, αλλά πρώτα πρέπει να δεις το κλουβί.

http://strangejournal.wordpress.com/2010/09/17/ο-ανθρωποσ-ωσ-καυσιμο-του-συστηματοσ/

Read more...

Λίμνη Κουμουνδούρου: Η ζωή κυλά ακατάπαυστα!

>> Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

http://limnik.blogspot.com/

Read more...

Ξαναγύρισε το φοινικόπτερο στο Βουρκάρι! ...για να κλείσει το 2010 με χαρούμενο τρόπο!


το σχεδιάγραμμα της πορείας του συγκεκριμένου φλαμίνγκο
Το δακτυλιωμένο φοινικόπτερο του Βουρκαρίου ξαναγύρισε στον αγαπημένο του τόπο, τον υγροβιότοπο του Βουρκαρίου! Για μας όλους είναι η πιο όμορφη επίσκεψη των γιορτινών αυτών ημερών!

Του δίνουμε την υπόσχεση ότι θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν του χρόνου να βρει το σπίτι του, το Βουρκάρι πιο όμορφο και πιο προστατευμένο!

Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για το φλαμίνγκο που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 2001, καταγράφηκε το 2003 στην Ιταλία και από το 2005 και μετά από ότι φαίνεται, κινείται μεταξύ του υγροτόπου Gediz Delta στη Σμύρνη της Τουρκίας και του Βουρκαρίου Μεγάρων! Η προηγούμενη επίσκεψή του ήταν στις 3/2/2010.

Οι κινήσεις του συγκεκριμένου φοινικοπτέρου καταγράφονται επίσημα από το Ευρωπαϊκό κέντρο δακτυλιώσεων στο Παρίσι. Ο καλός φίλος Στρατής Μπουρδάκης, που από χρόνια κάνει τις παρατηρήσεις του στον υγρότοπο και για τις επιστημονικές ανάγκες της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας μας έστειλε το πιο κάτω μήνυμα:

Kαλημέρα και χρόνια πολλά, ξαναγύρισε στο Βουρκάρι για τρίτο χειμώνα το φοινικόπτερο με το κίτρινο δαχτυλίδι FATP. Είναι πια 10 χρονών, γεννήθηκε το 2001 στη Γαλλία (Etg. du Fangassier - Bouches-du-Rhône) και μετά απο ένα πέρασμα το 2003 από το Λιβόρνο της Ιταλίας, απο το 2008 έρχεται κάθε χρόνο και μένει για κάποιο διάστημα το χειμώνα στον υγρότοπο των Μεγάρων, ενώ από ότι φαίνεται από τις επανευρέσεις την αναπαραγωγική περίοδο την περνάει στην αποικία στον υγρότοπο της Σμύρνης (Çamaltı Tuzlası, Gediz Deltası) στην Τουρκία.

Εκτός από το Φοινικόπτερο ξαναήρθαν και πολλοί Μαυροκέφαλοι γλάροι (μέτρησα πάνω απο 1600 προχθές) και οι πρώτες πάπιες (3 Βαρβάρες και 4 Κιρκίρια).

Καλή χρονιά

Στρατής

http://vourkari.blogspot.com/2010/12/2010.html

Read more...

Την τελευταία λέξη την έχει η Γη



Φωτογραφία: http://cargocollective.com/retrofuturs#717568/Global-disasters

Read more...

Στα πρόθυρα...

Read more...

2010: "...τι θα πείτε στα παιδιά σας!"

Read more...

Ντοκιμαντέρ: Αφρικανικές Γάτες

>> Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Read more...

Παρ' το απόφαση... η φύση δε σε γουστάρει!

Πριν από 2 μέρες πήρα 3 φίλους και πήγαμε στο Αττικό Ζωολογικό πάρκο. Η τελευταία μου επαφή με το θέμα ήταν στα 5 μου όταν χάζευα το τελευταίο γίδι που είχε μείνει στο ζωο-μπουρδέλο της Νέας Φιλαδέλφειας. Κατά τ’ άλλα, είμαι γέννημα θρέμμα της Αθήνας, που σημαίνει ότι τα μόνα άγρια ζώα στο ενεργητικό μου είναι η δεκαοχτούρα και ο σκύλος.

Οπότε με το που μπήκα, ενθουσιάστηκα. Όταν πας σε ζωολογικό κήπο ως ενήλικας, χωρίς να σέρνεις μαζί σου κωλόπαιδα που απλά θέλουν να ταΐσουν τις πάπιες, εισπράττεις το θέαμα διαφορετικά. Στην αρχή απλά χαίρεσαι που βλέπεις κάτι που δεν έχεις ξαναδεί. Αλλά σύντομα αυτό το αίσθημα φεύγει και καταλαβαίνεις πως δεν είσαι απλά σε ένα μουσείο ή σε μια γκαλερί με ζωντανά εκθέματα. Όσο προχωράς πιο βαθιά στο πάρκο, ειδικά αν δεν έχει άλλους ανθρώπους γύρω να σου χαλάνε το face-to-face με τη φύση, τα ένστικτά σου ανεβαίνουν στην επιφάνεια.

Στο τέλος της επίσκεψης αισθάνθηκα απειλούμενος και ήθελα να ζευγαρώσω από καθαρό ανταγωνισμό! Η πρώτη νύξη μου ήρθε σχεδόν αμέσως: Ήμουν μόλις δέκα λεπτά μέσα στο πάρκο και για κάποιο λόγο μου ήρθε μια ακατάπαυστη επιθυμία να χέσω. Και όχι στην τουαλέτα! Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Κάποια στιγμή έφτασα στο κλουβί με το Τζάγκουαρ.

Το συγκεκριμένο δεν είχε γεννηθεί στην αιχμαλωσία.

Το είχαν φέρει απ’ το φυσικό του περιβάλλον, είχε να σπάσει σβέρκο αντιλόπης δυο χρόνια και ήταν ΤΣΑΝΤΙΣΜΕΝΟ! Περπατούσε με σταθερό ρυθμό πάνω-κάτω δίπλα στα κάγκελα και σε "ζύγιζε". Με πιάνουν λοιπόν οι μαγκιές και πλησιάζω το κάγκελο για να δοκιμάσω το κλασικό κόλπο που πιάνει στους σκύλους: κοιτάς το ζώο στα μάτια με σοβαρότητα και μίσος και αυτό μετά χαμηλώνει το κεφάλι και κοιτάει αλλού σε ένδειξη σεβασμού. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ!

Το μαλακισμένο το Τζάγκουαρ ρουθουνίζει και μου ρίχνει ένα βλέμμα απόλυτης κυριαρχίας που τρυπάει την ψυχή! "Αυτά να πα να τα κάνεις στη γάτα σου, μαλάκα! Όχι εδώ!"

Χωρίς να το ελέγξω, ένιωσα αυτό το σφίξιμο στην καρδιά που νιώθεις λίγο πριν γράψεις πανελλήνιες. Τα πόδια μου έκαναν δύο βήματα πίσω από μόνα τους. Για μισό δευτερόλεπτο, όλη η ευφυΐα και ο πολιτισμός που έσερνα ως ανθρώπινο ον είχε φύγει κλοτσηδόν απ’ το παράθυρο!

Εκείνη τη στιγμή υπήρχαν μόνο δόντια, σάλιο, νύχια και φόβος! […]



κι άλλα... http://faeenamalaka.blogspot.com/2009/09/
Φωτογραφία: http://pixdaus.com/single.php?id=201766

Read more...

Κυνόσουρα - Δ' Οδοιπορικό

Την Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε το Δ΄ οδοιπορικό του περιοδικού μας με συμμετοχή άνω των 30 ανθρώπων. Ο χώρος επίσκεψης ήταν οι αρχαιολογικές και λιμενικές εγκαταστάσεις του ακρωτηρίου της Κυνόσουρας. Στον τύμβο των Σαλαμινομάχων παρουσιάστηκε η αρχαιολογική σημασία του χώρου καθώς και η χρόνια λεηλασία του από τον ΟΛΠ και τα ναυπηγεία.

Στη συνέχεια αφού περάσαμε κατά μήκος του χαώδους νταμαριού, όπου παλαιοί χάρτες περιηγητών σημειώνουν ότι υπήρχε το ιερό του Κυχρέα, κατευθυνθήκαμε στις κατοχικές εγκαταστάσεις στις οποίες, όπως μαρτυρούν τα πολυκαιρισμένα συνθήματα στους τοίχους, πιθανολογείται οτι κρατούνταν προσωρινά αγωνιστές της Αντίστασης. Αργότερα, οι εγκαταστάσεις αυτές τσιμενταρίστηκαν περιμετρικά και χρησιμοποιήθηκαν ως αποθηκευτικοί χώροι του ΟΛΠ.

Αφού κατευθυνθήκαμε προς το τέλος του ακρωτηρίου, είδαμε τα κανόνια τού γερμανικού πυροβολείου, τα οποία χρησιμοποιούνται πλέον κατ’ ανάγκη ως δέστρες για τα πλοία και ξεκουραστήκαμε στο μικρό φάρο. Εκεί, παρόλο που συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι υπό ασφυκτικό κλοιό (Ψυττάλεια, σταθμός εμπορευματοκιβωτίων, ναυπηγεία Περάματος – Κυνόσουρας, διάσπαρτα σταθμευμένα γκαζάδικα, σωροί απορριμμάτων) το μυαλό καταφέρνει τελικά να δραπετεύσει και για λίγα λεπτά να αντιληφθεί το απέριττο του αττικού τοπίου.

Είναι στο χέρι μας να διασώσουμε αυτή τη γωνιά, πρωτίστως ως χώρο τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς και ανάσας.    




http://periodikobakilos.blogspot.com/

Read more...

Εφιάλτης στον δρόμο με τα… σκουπίδια

>> Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Το μεγάλο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων ανέδειξε η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών στην Κερατέα, όπου κάτοικοι και αστυνομικές δυνάμεις συγκρούστηκαν για το θέμα της δημιουργίας, 
στην περιοχή, Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων (ΧΥΤΑ). 
Δύο εκατομμύρια 300 τόνους σκουπιδιών παράγει ετησίως η Αττική, δηλαδή όγκο που αναλογεί περίπου στο μισό της ελληνικής παραγωγής σε απορρίμματα, και η προβληματική διαχείρισή τους αποτελεί για τη χώρα μέγα ζήτημα, για το οποίο έχει τιμωρηθεί από την ΕΕ με σκληρά πρόστιμα.

Οι χώροι απόθεσης και διαχείρισης των σκουπιδιών είναι τρεις. Οι ΧΑΔΑ (Χώροι Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων), που αποτελούν την πλέον εχθρική επιλογή για τον άνθρωπο και το περιβάλλον του, αφορούν μόνον το κομμάτι «απόθεση» και είναι απολύτως παράνομοι, οι ΧΥΤΑ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων), που είναι η καλύτερη εξέλιξη των ΧΑΔΑ και οι ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων), που αποτελούν την πλέον εξελιγμένη μέθοδο διαχείρισης.

Στην Ελλάδα λειτουργούν 73 ΧΥΤΑ και 249 ΧΑΔΑ (άλλοι 444 έχουν κλείσει), για τους οποίους κυρίως έχουν επιβληθεί τα πρόστιμα. 
Για την ώρα πάντως, η Ελλάδα δεν πληρώνει τις κυρώσεις. Ο σύμβουλος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Β. Τερζής, εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε καταδικάσει την Ελλάδα πρωτοδίκως το 2005. Οι παράνομες χωματερές έπρεπε να έχουν κλείσει έως το 2008, πράγμα που δεν έγινε. Εκδόθηκε καινούργια προειδοποιητική επιστολή και η Ελλάδα έκανε προσφυγή. Περιμένουμε νέους ελέγχους».

Στο προσεχές μέλλον αναμένονται έλεγχοι από την ΕΕ και για την πρόοδο των έργων ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ.  Ο Περιφερειακός Σχεδιασμός τουλάχιστον για την Αττική, που αποτελεί νόμο του κράτους από το 2003, προβλέπει τη δημιουργία τριών ολοκληρωμένων εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμάτων στη Φυλή, το Γραμματικό και την Κερατέα. Σε κάθε μία από τις εγκαταστάσεις προβλέπεται να κατασκευαστεί χώρος υγειονομικής ταφής, μονάδα βιολογικής ξήρανσης, μονάδα κομποστοποίησης και κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών.

ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ

Οι κάτοικοι και οι φορείς της Κερατέας και της ευρύτερης περιοχής της Λαυρεωτικής αντιτίθενται στο έργο, κάνοντας λόγο για πρόθεση της πολιτείας να δημιουργήσει ΧΥΤΑ και όχι ΧΥΤΥ. Εκφράζουν την ανησυχία πως αυτό που θα μείνει στον τόπο τους, θα είναι μία χωματερή. Επικαλούμενοι την ιστορική και αρχαιολογική σημασία του τόπου, το φυσικό του κάλλος, το πλούσιο υπέδαφος σε μεταλλεύματα και ορυκτά και την κήρυξη της περιοχής, ως αναδασωτέας, δηλώνουν και εμφανίζονται αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν το έργο στην Κερατέα.

Πράγματι, ο κ. Τερζής λέει πως για την προβλεπόμενη διαχείριση απορριμμάτων σε Φυλή, Γραμματικό και Κερατέα έχει γίνει διαγωνισμός μόνο για τους χώρους υγειονομικούς ταφής και όχι για τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις. Σημειώνει, ωστόσο, ότι «τα υπόλοιπα θα γίνουν αργότερα».

Διευκρινίζει δε ότι: «Οι ΧΥΤΑ και οι ΧΥΤΥ είναι το ίδιο πράγμα. Η κατασκευή είναι μία. Είναι χώροι υγειονομικής ταφής. Η διαφορά έγκειται στο τι επεξεργασία γίνεται στα απορρίμματα, προτού αυτά καταλήξουν να θαφτούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκδώσει "Οδηγία για την Υγειονομική Ταφή". Δεν διευκρινίζει απορρίμματα, ή υπολείμματα. Θέτει προδιαγραφές και στόχους. Για παράδειγμα, πρέπει να εκτρέπεται το βιοαποδομήσιμο (ζυμώσιμο) κλάσμα (αποφάγια, κλαδέματα, οργανικά διάφορα κ.λπ.) των αποβλήτων και το χαρτί».
Αναφερόμενος στις μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων, τονίζει πως είναι στην ευχέρεια του κάθε κράτους πώς θα τις υλοποιήσει και τι ανακύκλωση θα κάνει.

«Πώς πετυχαίνεις τους στόχους, με τι επερξεγασία, κομποστοποίηση, καύση, είναι στη δικαιοδοσία του κράτους. Για παράδειγμα, η Δανία καίει 60% των απορριμμάτων της. Εμείς, όμως, δεν σκοπεύουμε να προχωρήσουμε στην καύση. Στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2010 είναι τα βιοαποδομήσιμα απόβλητα να έχουν μειωθεί κατά 75% της συνολικής -ανά βάρος- ποσότητας των βιοαποδομήσιμων αποβλήτων, που είχαν παραχθεί το 1995». Εκφράζει, ωστόσο, αμφιβολία για την επίτευξη του στόχου για το 2010.


ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ
Οι ΜΚΟ για το Περιβάλλον, πάντως, τονίζουν ότι κατ΄αρχάς πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία των Ελλήνων. Ο διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, Νίκος Χαραλαμπίδης, υπογραμμίζει: «Η καλύτερη περιβαλλοντική πολιτική είναι να ελαχιστοποιήσουμε τα σκουπίδια για τελική διάθεση».
«Επαναχρησιμοποίηση, κομποστοποίηση, ανακύκλωση» είναι οι άξονες που κινείται μία κοινή πρόταση διαχείρισης απορριμμάτων της "Οικολογικής Εταιρίας Ανακύκλωσης", της Greenpeace, της Μεσόγειος SOS και της WWF και η έμφαση δίνεται στον διαχωρισμό των απορριμάτων από την αρχή.

Η συζήτηση, που γίνεται, είναι λάθος, ξεκινάει ανάποδα. 

Πρώτα σκάβουν για να φτιάξουν χώρους υγειονομικής ταφής και μετά θα ασχοληθούν με τις υπόλοιπες μονάδες, που απαιτούνται για να είμαστε σε θέση, να θάβουμε μόνο τα αδρανή υπολείμματα. Με το δίκιο τους οι κάτοικοι είναι καχύποπτοι», λέει ο κ. Χαραλαμπίδης και προτείνει, αντί για κατασκευή μεγάλων εργοστασίων κομποστοποίησης, ανακύκλωσης και διαλογής των σκουπιδιών, μεθόδους μικρότερης και μεσαίας κλίμακας.

Εξηγεί: «Η μείωση της αχρείαστης συσκευασίας σε πολλά αγαθά, η επανεξέταση του παραγωγικού μοντέλου προϊόντων και η υιοθέτηση φιλοπεριβαλλοντικών τρόπων συμπεριφοράς και αγορών μπορούν να συμβάλουν στην πρόληψη.

Επίσης, η επαναχρησιμοποίηση τυποποιημένων προϊόντων (από μπουκάλια μέχρι έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές), που σήμερα καταλήγουν στα σκουπίδια, οικιακή και δημοτική κομποστοποίηση, η οποία θα παράγει λίπασμα και φυλλόχωμα. Επιπλέον, πρέπει να συνδεθούν τα δημοτικά τέλη με τα απορρίμματα που παράγει ο καθένας, ώστε αυτό να αποτελεί κίνητρο για να συμμετέχουν οι πολίτες στην ανακύκλωση και την κομποστοποίηση.

Η ανακύκλωση πρέπει να οργανωθεί σε κάθε δήμο και απομακρυσμένη περιοχή, γιατί τώρα βλέπουμε σε μέρη με μικρό πληθυσμό να θεωρείται ασύμφορη και να μην συντελείται (για παράδειγμα σε νησιά). 

Αν οι πολίτες νιώσουν ότι είναι υπεύθυνοι για τα σκουπίδια που παράγουν και τα διαχειρίζονται, με την πολιτεία να τους προσφέρει τις υποδομές, μπορούμε να έχουμε θετικά αποτελέσματα, όπως έχει γίνει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Τέλος, είναι σημαντικό να υιοθετήσει η πολιτεία άμεσα το μοντέλο με τους τέσσερις κάδους για τη συλλογή των απορριμμάτων και λοιπών υλικών. Ο πρώτος αφορά το χαρτί, ο δεύτερος όλα τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά (πλαστικό, γυαλί, μέταλλο, ξύλο), ο τρίτος τα οργανικά και βιοαποδομήσιμα υλικά, που θα οδηγούνται σε μικρότερα ή μεγαλύτερα κέντρα κομποστοποίησης και ο τέταρτος κάδος θα δέχεται τα υπολείμματα, που θα οδηγούνται για τελική διάθεση στον ΧΥΤΥ».

Αναφερόμενος στο κόστος της πρότασης, ο διευθυντής της Greenpeace υπογραμμίζει πως είναι πολύ μικρό και ταυτόχρονα δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. «Οι μονάδες διαλογής μπορούν να βρίσκονται ακόμα και μέσα στα αστικά κέντρα, όπως τα Διαδημοτικά Κέντρα Ανακύκλωσης, προσωρινής αποθήκευσης και ταξινόμησης των υλικών μέχρι την τελική διαχείριση. Έτσι, αποφεύγονται οι μεγάλες εγκαταστάσεις, που επιβαρύνουν κάποιες συγκεκριμένες περιοχές. Η δημιουργία των μονάδων κομποστοποίησης θα μπορεί να γίνεται με την ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Περιφέρειας, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιοχής», διευκρινίζει.

Όπως τονίζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, με την εφαρμογή του προγράμματος, που προτείνουν, σε διάστημα 10-15 χρόνων μπορεί να καταλήγουν σε ΧΥΤΥ 10-15% των σημερινών αποβλήτων.


Της Μ. ΚΙΑΟΥ - ΑΠΕ-ΜΠΕ


http://www.haniotika-nea.gr

Read more...

Χριστουγεννιάτικη βόλτα στο Οβριόκαστρο

Ειρηνική - Χριστουγεννιάτικη βόλτα στο Οβριόκαστρο πραγματοποίησαν πριν λίγο περίπου 30 συντοπίτες μας. Ακολουθώντας μία εναλλακτική διαδρομή (από τις πολλές που υπάρχουν και οδηγούν στα μηχανήματα του εργολάβου) έφτασαν μια ανάσα από την "προστατευόμενη περιοχή". Εκεί τους υποδέχθηκαν γύρω στους 10 ασφαλ(ή)τες, άλλοι τόσοι αστυνομικοί και φυσικά μία διμοιρία ΜΑΤ.

Κι ενώ οι συμπολίτες μας βρίσκονταν εκτός του χωροθετημένου, ως ΧΥΤΑ, χώρου, μέσα σε ιδιοκτησίες τους, οι "σεκιουριτάδες" τους "ευχήθηκαν", με το γνωστό τους τρόπο, καταπατώντας το νόμο, για άλλη μια φορά αυτές τις ημέρες:

"ΔΕ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ ΣΑΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ" !

Και δε μπορουσε, ημέρες που είναι, να μην υπάρξει και το ανάλογο ¨κέρασμα¨ από δακρυγόνα. Βέβαια, τα έριξαν στου Κουτρούλη το γάμο και τους τα γύρισε πίσω ο αέρας, αλλά τέτοια δώρα είναι καλό να τα μοιράζεται κανείς με τους γύρω του...

Να σας ευχηθούμε Καλά Χριστούγεννα, με υγεία και να θυμάστε πως όσες απαγορεύσεις και να μας επιβάλλουν, δε μπορούν να μας απαγορεύσουν να ονειρευόμαστε...

http://antixyta.blogspot.com/

Read more...

Ελεύθερος στον Αράκυνθο

>> Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Ένα όρνιο (Gyps fulvus) απελευθερώθηκε λίγο έξω από το χωριό Ελληνικά του δήμου Μεσολογγίου, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Περίθαλψης και Προστασίας Αγρίων Ζώων ΑΛΚΥΟΝΗ, την Εταιρεία Προστασίας Τριχωνίδας καθώς και το δασαρχείο Αγρινίου.









Το πουλί είχε βρεθεί εξαντλημένο στο χωριό Ρίγανη του δήμου Στράτου από έναν κτηνοτρόφο. Ειδοποιήθηκε η ΑΛΚΥΟΝΗ μέσω της την Εταιρείας Προστασίας Τριχωνίδας, η ΑΛΚΥΟΝΗ ενημέρωσε την ΑΝΙΜΑ, το πουλί έμεινε στους χώρους της ΑΝΙΜΑ μέχρι να ανακτήσει δυνάμεις και επέστρεψε πίσω,δίνοντας έτσι μοναδική  ευκαιρία στους μικρούς μαθητές του δημοτικού του χωριού Ζευγαράκι του δήμου Μακρυνείας να δουν από κοντά ένα τέτοιο εντυπωσιακό πλάσμα να ανοίγει τις τεράστιες φτερούγες του προς την ελευθερία. Οι φωτογραφίες είναι του Νίκου Πατερέκα.

 http://www.wild-anima.gr/

Read more...

Η Παλαιολιθική Εποχή στην Αττική

>> Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Fritillaria obliqua  http://natura.pblogs.gr/tags/liliaceae.html
Στην Εποχή του Λίθου ο σύγχρονος άνθρωπος (Homo sapiens) εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας. Η πορεία του ανιχνεύεται από τα λίθινα εργαλεία που άφησε και τα οποία χρησιμοποιούσε για όπλα, για να γδέρνει τα ζώα που κυνηγούσε, για να κόβει κλαδιά και για άλλες δευτερεύουσες χρήσεις. Η πολιτισμική του εξέλιξη χωρίζεται σε διάφορες εποχές και περιόδους.

Η Παλαιολιθική Εποχή χρονολογείται από τα 100.000 μέχρι τα 10.000 χρόνια από σήμερα. Η παρουσία του ανθρώπου σ’ αυτό το χρονικό διάστημα στην Ελλάδα και την Αττική έχει τεκμηριωθεί με αρχαιολογικά ευρήματα. Το κλίμα ήταν γενικά ψυχρότερο από το σημερινό και κυριαρχούσαν οι παγετώνες. Ανάλογα με την επέκταση των παγετώνων στην Ευρώπη και τη δέσμευση τεράστιων ποσοτήτων νερού, ανέβαινε ή κατέβαινε και η στάθμη της θάλασσας με αποτέλεσμα να αλλάζει η ακτογραμμή στις μεσογειακές ακτές. Ειδικά στην Ελλάδα η άνοδος ή η πτώση της θαλάσσιας είχε θεαματικά αποτελέσματα, όχι μόνο στη διαμόρφωση της ακτογραμμής αλλά και στην ανάδυση ή καταβύθιση πεδιάδων, νησιών και χερσονήσων.

Μία επιστημονικά τεκμηριωμένη κλιματική αλλαγή συνέβη πριν 18.000 χρόνια. Το κλίμα έγινε ψυχρότερο και σημειώθηκε αύξηση των παγετώνων με συνέπεια τη μείωση της στάθμης της θάλασσας κατά 125 μέτρα τουλάχιστον. Την περίοδο εκείνη η Αττική «εξαφανίζεται» και ενοποιείται σε μια μεγάλη στεριά που την αποτελούσαν η νότια Εύβοια, η Μακρόνησος, η Κέα, τα νησιά του Αργοσαρωνικού, η Τροιζηνία της Πελοποννήσου και, βεβαίως, η Αττική. Δημιουργούνται δύο μεγάλες λίμνες, η μία στο (σημερινό) κόλπο της Ελευσίνας και η άλλη ανάμεσα στην Πελοπόννησο (Επίδαυρος, Μέθανα) και τα ενοποιημένα νησιά Σαλαμίνα, Διαπόρια, Αίγινα, Αγκίστρι. Μικρότερες λίμνες σχηματίζονται και στο (σημερινό) Λεκανοπέδιο Αθηνών.

Το κλίμα έγινε θερμότερο και σταθεροποιήθηκε σε εύκρατο, αυτό που έχουμε και σήμερα, πριν από περίπου 12.000 χρόνια. Η αλλαγή αυτή έγινε σταδιακά από τα 18000 χρόνια πριν από σήμερα, δηλαδή σε ένα διάστημα 6.000 ετών. Με την πάροδο του χρόνου, μεγάλα πλημμυρικά γεγονότα ενοποίησαν τις λίμνες στην Ελευσίνα και τη Τροιζηνιά με τη θάλασσα. Οι μικρότερες λίμνες στο Λεκανοπέδιο απορροφήθηκαν στη λεκάνη απορροής του Κηφισού. Η εισροή της θάλασσας δημιούργησε το νότιο Ευβοϊκό και το Σαρωνικό κόλπο, αποκόπτοντας την Αττική από τη νότια Εύβοια και τη Τροιζηνία. Πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας έμειναν οι κορφές των βουνών, αναδεικνύοντας τα νησιά Κέα, Μακρόνησο, Σαλαμίνα, Αίγινα, Ύδρα και τα μικρότερα.

Τα πλημμυρικά γεγονότα, που δημιούργησαν τη σημερινή μορφή της Αττικής, έμειναν στη συλλογική μνήμη των προϊστορικών κατοίκων της με τη μορφή των μύθων για τους κατακλυσμούς. Οι απαρχές της μυθοπλασίας των κατακλυσμών βρίσκονται στη Νεολιθική Εποχή που ακολούθησε με τη δημιουργία μόνιμων οικισμών και κοινωνικής ζωής.

Στη μυθολογική παράδοση της Αττικής συμπεριλαμβάνεται μάλιστα και ο ένας από τους τρεις μεγάλους κατακλυσμούς που αναφέρει η αρχαία παράδοση. Συνέβη όταν βασιλιάς της Αττικής και της Βοιωτίας ήταν ο Ώγυγος, από τον οποίο και ονομάστηκε.


Crocus cartwrightianus Κέα 28/11/2009 Keaphoto ©Nikos Nikitidis Νίκος Νικητίδης
Από την περίοδο εκείνη έχουμε και ορισμένες χλωριδικές ενδείξεις. Ο κρόκος τους Καρτράιτ (Crocus cartwrighitianus) είναι ενδημικός της νότιας Ελλάδας. Η κατανομή του είναι ομαλή και υποδηλώνει μια συνέχεια των βιοτόπων του, αφού αρχίζει από την Αττική (με βορειότερο σημείο το όρος Πάστρα), συνεχίζεται στις Κυκλάδες και καταλήγει στη δυτική Κρήτη. Φυτρώνει από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1.000 μέτρα κι έτσι η κατανομή του δεν επηρεάστηκε από τις καταβυθίσεις που προκάλεσε η άνοδος της θαλάσσιας στάθμης.

Crocus turnefortii Κέα 18/10/2009 Keaphoto  ©Rena Karakatsani Ρένα Καρακατσάνη
Αντίθετα, ο επίσης ενδημικός κρόκος του Τουρνεφόρ (Crocus turnefortii) εμφανίζει σήμερα μια ασυνέχεια στη κατανομή του. Φυτρώνει στην ανατολική Κρήτη, σε ορισμένα μόνο νησιά της Δωδεκανήσου και των Κυκλάδων και στην Αττική εμφανίζεται μόνο στην Ύδρα. Ο κρόκος αυτός φυτρώνει σε χαμηλά υψόμετρα. Φαίνεται πιθανό ότι πολλοί βιότοποί του καταβυθίστηκαν στη θάλασσα από τα πλημμυρικά γεγονότα πριν 12.000 χρόνια, με αποτέλεσμα την ασυνεχή κατανομή του.

Διασπάστηκε επίσης και η κατανομή ενός άλλου στενοενδημικού φυτού από τον καταποντισμό της στεριάς που ένωνε την Αττική με την Εύβοια. Κι έτσι η μαύρη φριτιλάρια (Fritillaria obliqua) φυτρώνει σήμερα εκατέρωθεν του Ευβοϊκού κόλπου, σε λίγες θέσεις της ανατολικής Αττικής και της νοτιοδυτικής Εύβοιας.

Στη διάρκεια της μακράς παλαιολιθικής εποχής η κατοίκηση της Αττικής είναι τεκμηριωμένη από διάφορες θέσεις, κυρίως στο ανατολικό της τμήμα. Οι άνθρωποι ζούσαν νομαδική ζωή ακολουθώντας τα κοπάδια των ελαφιών και άλλων αγελαίων ζώων και συμπλήρωναν την διατροφή τους με άγρια φρούτα, ρίζες, χόρτα και σπόρους. Χρησιμοποιούσαν λίθινα εργαλεία και κατοικούσαν σε σπήλαια, βραχοσκεπές και ίσως σε πρόχειρες καλύβες από κλαδιά.

Ζούσαν σε ομάδες και οι δεσμοί της οικογένειας δεν είχαν αναπτυχθεί. Αναπτύχθηκαν όμως αμέσως μετά τη σταθεροποίηση του εύκρατου κλίματος και την λήξη των μεγάλων κατακλυσμών, στη Νεολιθική Εποχή που ακολούθησε με τη δημιουργία της γεωργίας και των μόνιμων οικισμών.

http://floraattica.blogspot.com/2010/10/blog-post_20.html

Read more...

Απλώς...

>> Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

[...] ...στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στις κλειστές κοινωνίες της επαρχίας εκφαίνεται με ακραία, σχιζοφρενική μορφή, υπερτονισμένο από την αμορφωσιά, την κατάπτωση της αξιοπρέπειας, την εκβιαστική αλληλεξάρτηση της συνενοχής και την γενικευμένη φοβία όλων προς όλους: Μιλάμε για ανθρώπους με ζωές υποθηκευμένες στις τράπεζες, θλιβερά υποταγμένους σε ντόπιους και ευρύτερους μηχανισμούς εξουσίας και κέρδους, έτοιμους να σπαράξουν ο ένας τον άλλο στην κατάλληλη ευκαιρία, ανθρώπους με το ένα πόδι στην εξουσία και το άλλο στην εξαθλίωση της πατρίδας τους να καίγονται απαθέστατοι και, ίσως, με την κρυφή ελπίδα της αρπαγής κάποιου αγροτεμαχίου, αλλά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όταν καίγεται σημαία ανθρώπους που βλέπουν τα ίδια τους τα παιδιά να βουλιάζουν στην παρακμή, την ανεργία, την αγραμματοσύνη και την καφετέρια και να εξανίστανται όταν ο αριστούχος Αλβανός τολμά να απλώσει τα βέβηλα χέρια του στη σημαία (τι αντιπροσωπεύει, τέλος πάντων, αυτή η σημαία, μέσα στα κεφάλια τους;…) [...]

Απόσπασμα από το  3ο τεύχος του περιοδικού "Βάκιλος"


http://periodikobakilos.blogspot.com/

Read more...

Διαβούλευση για τη Θαλάσσια Στρατηγική

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής διενεργεί διαβούλευση για το σχέδιο νόμου με τίτλο: «Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση των θαλάσσιων υδάτων – Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008».

Μπορείτε να συμμετέχετε στη διαβούλευση εδώ: http://www.opengov.gr/minenv/?p=1338 έως και τη Δευτέρα 3 Ιανουαρίου.

Mε αυτό το νομοσχέδιο ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία η κοινοτική οδηγία 2008/56 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για τη θαλάσσια στρατηγική. Η οδηγία αυτή αποτελεί τον περιβαλλοντικό πυλώνα της μελλοντικής θαλάσσιας πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διαβάστε περισσότερα και πάρτε μέρος στη διαβούλευση εδώ: http://www.opengov.gr/minenv/?p=1338


Γραφείο Πρωθυπουργού
http://us2.campaign-archive1.com
Φωτογραφία: http://www.varos.gr/Painting/Painting/room1.html

Read more...

Γιατί τόση έκπληξη με τις πληροφορίες του Wikileaks;

>> Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010


Ο ρόλος των πολιτών και των πολιτικών στην διαφάνεια των πεπραγμένων στη Δημοκρατία

Με τις πληροφορίες που έρχονται πρόσφατα στο φως της δημοσιότητας από τον ιστότοπο του Wikileaks έχει προκληθεί σάλος και έκπληξη. Όμως η έκπληξη δεν είναι λογική, γιατί αυτά έπρεπε να είναι αναμενόμενα – όχι γιατί πρόκειται για τις ΗΠΑ, αλλά γιατί πρόκειται για την εξουσία και η εξουσία σε χέρια ανθρώπων αδύναμων (τέτοιοι είναι συνήθως οι κρατούντες, καθώς βέβαια και οι μη κρατούντες) δεν μπορεί παρά να συνίσταται σε

γελοιοποίηση της τέχνης της διακυβέρνησης και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δεν το λέμε αυτό επειδή απαξιώνουμε την πολιτική, αλλά επειδή πιστεύουμε ότι η πολιτική – άσχετα από τον σκοπό της- καταντάει τελικά να εκφράζει το ανθρωπολογικό υπόβαθρο αυτών που την ασκούν (πολιτικών και πολιτών). Αυτό το υπόβαθρο βρίσκεται πίσω από κάθε τι και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε ό,τι και αν ισχυρισθούμε.

Πριν από ο,τιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σε κάθε κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις, συνήθως είναι ατομικές γιατί οι συλλογικότητες καθορίζονται από το πλήθος, και τα παρακάτω ισχύουν για τα πολιτικά πρόσωπα γενικά και όχι για όλα. Πάντοτε, και κυρίως σε καταστάσεις ανάγκης, εμφανίζονται αυτοί που διαφέρουν και τους δίνεται η ευκαιρία να προσφέρουν στο σύνολο, επειδή οι ήσυχοι καιροί ως εύκολοι και πλούσιοι καιροί είναι συνήθως για όσους εργάζονται για τον εαυτό τους και την ιδιοτέλειά τους.


Α.- Γιατί λοιπόν δεν πρέπει να μένουμε έκπληκτοι με όλα αυτά;

1.-Επειδή οι πολιτικοί –συμπεριλαμβανομένων και των διπλωματών και αυτών που κινούνται κοντά και σε συνάφεια με την πολιτική- είναι κοινοί άνθρωποι, με τις μειονεξίες και υπεροψίες, τις προκαταλήψεις και άγνοιες, τις φιλοδοξίες και μικροπρέπειες των κοινών ανθρώπων. Ακόμη και η τυχόν πανεπιστημιακή μόρφωση δεν μπορεί να απαλείψει αυτά τα χαρακτηριστικά, απλά μπορεί να τα συγκαλύψει. Η ίδια η δύναμη συγκάλυψης μέσα από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και την ασκούμενη γοητεία μπορεί να δημιουργήσει την εικόνα του πλήρως αυτοελεγχόμενου και ισχυρού προσώπου. Αυτή όμως είναι μία πλάνη.
Τέτοιοι κοινοί άνθρωποι ήταν και αυτοί που οδήγησαν τις μεγάλες εταιρείες σε πτώχευση και τον κόσμο σε κρίση, αλλά αυτοί θεωρούσαν πως ο πλούτος τούς πρόσδιδε ανωτερότητα.

Είναι σπάνιοι οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες και οι συναφείς προς αυτούς του ύψους του Τζέφερσον, του Βενιαμίν Φραγκλίνου και λίγων άλλων, που να διαθέτουν αίσθηση της εθνικής και της παγκόσμιας ανάγκης, οπότε οι ανοησίες και η ψευδαίσθηση της υπεροχής θα περιττεύουν.

2.- Τα πράγματα της εποχής μας – καθώς και όλων των εποχών - δείχνουν ότι οι παράγοντες της πολιτικής ούτε ατσαλάκωτοι ηθικά είναι ούτε τόσο ευφυείς όσο θέλουν να δείχνουν και όσο πιστεύουν οι άνθρωποι. Οι συνεχείς πόλεμοι, οι οικονομικές κρίσεις και τα τόσα δεινά αποδεικνύουν ότι -με ελάχιστες εξαιρέσεις- οι άνθρωποι που χειρίζονται τις εθνικές και τις παγκόσμιες υποθέσεις δεν σκοπεύουν πραγματικά στην ειρήνη αλλά στην προσωπική και ενίοτε στην εθνική ικανοποίηση.


Η διαφθορά βέβαια δεν δείχνει ότι νοιάζονται για το έθνος, ωστόσο εύκολα μπορούν να πάρουν τον δρόμο του εθνικισμού γιατί από το ένα μέρος είναι πιο εύκολος και δημοφιλής και από το άλλο γιατί γίνεται πιο εύκολα φορέας της ατομικής ιδιοτέλειας. Και λέγοντας “εθνικισμό” εννοούμε την επιδίωξη κάθε συμφέροντος πέραν της λογικής και της ηθικής, με υπεροψία και αίσθηση ανωτερότητας.

3.-Είναι επαρκώς φιλόδοξοι ώστε να δημιουργούν προβλήματα στη δημοκρατία, αλλά οι άνθρωποι σπανίως θεωρούν τη φιλοδοξία ως μειονέκτημα και έτσι χάνουν την ευκαιρία να δουν το αληθινό της πρόσωπο και τη στρεβλωτική λειτουργία της μέσα στα πράγματα.

4.-Το γόητρο και ο πλούτος ως κίνητρα δεν μπορούν να αποτελέσουν έδαφος για μεγάλες πολιτισμικές και πολιτικές αλλαγές και για θεμελίωση μιας πραγματικής ειρήνης. Ωστόσο επιφέρουν και αυτά ως αποτέλεσμα τις κρίσεις -που παρά το ρίσκο τους- ωθούν σε νέα αντίληψη των αξιών και του κόσμου και υπό αυτή την έννοια είναι χρήσιμες.

5.-Είναι εξαρτημένοι από τη χρηματοδότηση εκ μέρους τρίτων οικονομικών παραγόντων τόσο πολύ, ώστε είναι αδύνατον να δράσουν ως ανεξάρτητοι και δημιουργικοί παράγοντες.

6.-Έχουν τέτοια προσκόλληση στην εξουσία και την αυτοπροβολή και για τόσο μεγάλο μήκος χρόνου, ώστε βασίμως πρέπει να υποθέσει κανείς ότι η πολιτική είναι γι’ αυτούς ψυχολογική ανάγκη και όχι τάση για υπηρεσία προς τον κόσμο όπως ψευδώς υποκρίνονται. Γι’ αυτό δεν ασχολούνται πραγματικά με την τέχνη της διακυβέρνησης αλλά της εξουσίας και της αναγκαίας διαχείρισης.

7.-Είναι τόσο υπερφίαλα αποκομμένοι από τις ανάγκες του κόσμου –όχι μόνον τις υλικές- που τους είναι αδύνατον να διαβλέψουν τις ορθές λύσεις και να τις επιδιώξουν, όπως π.χ. έχει συμβεί στην Ελλάδα με τα συνεχή σκάνδαλα διαφθοράς και την ταυτόχρονη αδιαφορία για τα προβλήματα. Τα λόγια -παγκόσμια- δεν συμβαδίζουν με τις πράξεις.

8.-Οι μεγάλες δυνάμεις πάντοτε κάνουν κατάχρηση της δύναμής τους, όπως έκανε π.χ. η αρχαία Αθήνα, και από αυτό φυσικά δεν εξαιρέθηκαν οι ΗΠΑ. Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού ήλθε γρήγορα και η δική τους κατάρρευση, γιατί δεν άντεξαν στην πίεση του πειρασμού της κοσμοκρατορίας.

9.-Την ώρα που όλοι γνωρίζουμε την ύπαρξη εκτεταμένων συστημάτων παρακολούθησης –όπως το γνωστό echelon- δεν θα έπρεπε να ξαφνιαζόμαστε για το αίτημα παρακολούθησης και ανεύρεσης των βιομετρικών στοιχείων πολιτικών και αξιωματούχων του ΟΗΕ (!) σαν να πρόκειται για τρομοκράτες, παραβιάζει συνθήκες και ηθική. Στην εποχή μας η τεχνολογία θέτει αυτονόητα ζητήματα κατάχρησης δύναμης, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενσυνείδητα απαιτώντας διαφάνεια.

Η ελευθερία φαίνεται ότι είναι μόνον για όσους μπορούν να την έχουν και για τα ωραία λόγια προς αυτούς που δεν μπορούν να την έχουν. Ωστόσο αποτελεί ντροπή να χρησιμοποιεί κανείς με τέτοιο τρόπο την δύναμη, καθώς επίσης αποτελεί ντροπή για τους κυβερνώμενους να μην καταλαβαίνουν τις δυνατότητες των ανθρώπων για κατάχρηση εξουσίας και ανοησίας.

Οι παρακολουθήσεις εμπεριέχουν το στοιχείο της κρυπτότητας που προσδίδει σε αυτόν που τις κάνει μία αυταπάτη δύναμης και αιφνιδιασμού του «αντιπάλου» και αποτελούν χαρακτηριστικό κυρίως των απολυταρχικών καθεστώτων. Ωστόσο η απολυταρχία μπορεί να είναι όχι μόνον τυπική αλλά και ουσιαστική, όπως στις σημερινές δημοκρατίες.

10.-Η ίδια η αντίδρασή τους απέναντι στις αποκαλύψεις αποδεικνύει την αυταρχικότητα με τα δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ενώ οι ίδιοι παρανόμως λαμβάνουν προσωπικά στοιχεία των ανθρώπων, ωστόσο θεωρούν τα δικά τους στοιχεία πνευματική ιδιοκτησία και απόρρητα, επικαλούμενοι πάντοτε λόγους εθνικής ασφάλειας. Αλλά ο όρος “εθνική ασφάλεια” δεν μπορεί να περιλαμβάνει κάθε είδους ανοησία και παρανομία. Και αντί να ασχοληθούν με τα ίδια τα πεπραγμένα τους που προφανώς είναι έκνομα, ασχολούνται με το πώς να συγκαλύψουν το σκάνδαλο.

Θεωρούν ότι αυτή η αποκάλυψη δεν είναι δημοσιογραφική, σαν να υπάρχει κάποιος κανόνας που να επιτάσσει ότι οι αποκαλύψεις πρέπει να είναι “δημοσιογραφικές”, θεωρώντας εκ του μηδενός ότι δήθεν υπάρχει κάποια επίσημη τέταρτη εξουσία που αυτή μόνον πρέπει να κάνει αποκαλύψεις! Δεν υπάρχει νομική και λογική συνοχή σε όσα λέγονται, παρά μόνον εύκολα λόγια γιατί πρέπει κάτι να ειπωθεί.

11.-Εναντίον του ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας Wikileaks εκδόθηκε μετά από τις αποκαλύψεις ένταλμα σύλληψης για σεξουαλικά αδικήματα. Αναρωτιόμαστε: αυτό είναι τυχαίο; Δεν νομίζουμε! (όπως λέει και η διαφήμιση).

Αν υπήρχε τέτοιο έγκλημα, θα έπρεπε να είχε εκδοθεί το ένταλμα πιο πριν και επομένως οι αρχές παραβιάσανε το καθήκον τους με την αμέλειά τους απέναντι στην κοινωνία και τους νόμους της. Αν δεν υπήρχε, τότε το κατασκευάσανε. Είναι όμως τρομερά δύσκολο να δεχθούμε ότι η χρονική σύμπτωση ποινικής δίωξης και αποκαλύψεων είναι τυχαία.


Β - Η απομυθοποίηση των πολιτικών



Η απομυθοποίηση των πολιτικών δεν πρέπει να γίνεται με μίσος, γιατί το μίσος είναι μια νέα μυθοποίηση όπου αναζητείται εξιλαστήριο θύμα για όλες τις δυσλειτουργίες μιας κοινωνίας, ενώ παραβλέπεται η παράλληλη ομαδική ευθύνη, πλην της ατομικής. 

Η απομυθοποίηση πρέπει να βασίζεται στην καθαρή λογική και όχι στους ψυχολογισμούς παντός είδους, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε μια υγιέστερη κοινωνία. 

Οι αντίπαλοι εύκολα κάνουν υποτιμητικές απομυθοποιήσεις μεταξύ τους, όχι όμως και οι οπαδοί. Και τα δύο είναι εξίσου λανθασμένα και αυξάνουν τελικά τη μυθοποίηση, γιατί δεν στηρίζονται ούτε σε ορθό κίνητρο ούτε στην αλήθεια.

Ταυτόχρονα η απομυθοποίηση των πολιτικών (και φυσικά όλων των κοινωνικών ειδώλων) θα διευκόλυνε τόσο την άνοδο στην εξουσία ηθικότερων προσώπων όσο και την παραδοχή εκ μέρους τους των τυχόν λαθών τους.

Αλλά, όσο στηρίζονται τόσο καθοριστικά στο γόητρό τους, δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχθούν τα λάθη τους και θα επιχειρούν συνεχώς να παρουσιάζονται σαν αυθεντίες του είδους τους και να αλληλοκατηγορούνται παραταξιακά, ξεχνώντας ότι η διακυβέρνηση δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός ούτε των κομμάτων και ότι πρέπει να ασκείται μόνον για το κοινό καλό. Αλλά φυσικά δεν ομολογούν ότι δεν ασκούν διακυβέρνηση αλλά εξουσία, η οποία εξουσία είναι όντως ιδιοκτησία και μάλιστα λίγων.

Για να είναι κανείς δίκαιος και ακριβής, πρέπει να αναγνωρίζει και το ορθό και όχι να απορρίπτει συλλήβδην τους πάντες και τα πάντα, γιατί αυτό του φαίνεται εύκολο. Βέβαια σήμερα η διαφθορά αποκαλύφθηκε τόσο εκτεταμένη που φαίνεται ότι όλη η λειτουργία της δημοκρατίας -παρά τις ελάχιστες εξαιρέσεις- νοσεί βαριά. Αυτό δεν είναι κάτι νέο για την ιστορία, αλλά δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τις αποτυχημένες απαντήσεις στις ιστορικές προκλήσεις.




Γ.-Τι πρέπει να κάνει ο πολίτης;
 
Για τα μεν απλά κουτσομπολιά δεν μπορούμε να πούμε τίποτε άλλο παρά το ότι όλος ο τύπος δημοσιεύει πληροφορίες για διάφορα πρόσωπα που δεν είναι όλες σχετικές με τα αξιώματά τους. Αυτά που ενοχλούν μάλλον είναι αυτά που θέτουν εν αμφιβόλω την εξουσία σε σύνολο.

Και ερωτάται: αν ένας πολίτης έχει στα χέρια του στοιχεία που αποκαλύπτουν πολιτικές ή άλλες παρανομίες, πρέπει ή όχι να τα δημοσιοποιεί; Στο ελληνικό ποινικό δίκαιο είναι άδικη πράξη η αποσιώπηση εγκλήματος και θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτό πρέπει να ισχύσει και σε τέτοιες περιπτώσεις -εκτός και αν θεωρήσουμε την πολιτική και την οικονομία υψηλής κλίμακας εξαιρετέες, πράγμα που βέβαια είναι αντιδημοκρατικό. 

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει και η Ελλάδα, όπου οι πολιτικοί θεωρούν ότι θα βλάψει τη δημοκρατία η αποκάλυψη και η τυχόν καταδίκη αυτών που παρανόμησαν. Έτσι δημιουργείται ντε φάκτο μία τάξη ανθρώπων που λόγω θέσης δεν πρέπει ποτέ να δικάζονται, ενώ παράλληλα έχουν ορκισθεί πίστη στο έθνος και την ευημερία του.

Ο τρόπος διαρροής των στοιχείων είναι ένα διαφορετικό πρόβλημα και μπορεί να αντιμετωπισθεί με τα διατιθέμενα νομικά μέσα. Ωστόσο η αποκαλυφθείσα πραγματικότητα παραμένει και πρέπει και αυτή να αντιμετωπιστεί.

Αυτή είναι το μείζον πρόβλημα σε σύγκριση με τη διαρροή καθαυτή, επειδή τα διαρρεύσαντα στοιχεία δεν αφορούν ατομική έκφραση του ενός ή του άλλου προσώπου, αλλά έκφραση δημόσιων προσώπων για δημόσια πράγματα που καθόρισαν και την άσκηση της πολιτικής -πράγμα που ενδιαφέρει και επηρεάζει το σύνολο της κοινωνίας. Αλλοιώς θα ήταν σαν να μέμφεται αυτός που διέπραξε έγκλημα αυτούς που διευκόλυναν την αποκάλυψή του και να μην καταλαβαίνει καθόλου τη σοβαρότητα της πράξης του.

Η πολιτική απαιτεί -πλην άλλων- και ήθος, ακόμη και απέναντι στους αντιπάλους, αλλοιώς δεν θα ξεφύγουμε ποτέ από τον φαύλο κύκλο της ρεάλ-πολιτίκ (που φυσικά δεν είναι καθόλου ρεαλιστική με την κυριολεξία του όρου, αλλά απλά κυνική).

Το ήθος του Ρούσβελτ και του Λίνκολν και άλλων προγενέστερων, καθώς και η συμμετοχή των ΗΠΑ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, προσέδωσαν αίγλη και δύναμη στη χώρα, η οποία όμως χρησιμοποιήθηκε λανθασμένα και επιπόλαια, πράγμα που οδήγησε στη σημερινή σταδιακή αποκαθήλωσή της από τη θέση που κατείχε μέχρι σήμερα.

Αυτό θυμίζει κάπως και τον Περικλή στην αρχαία Αθήνα που χρησιμοποιούσε οικονομικά τους συμμάχους της για να χρηματοδοτεί έργα μέσα στην Αθήνα (μερικά βέβαια από τα οποία είναι εξαιρετικά), αλλά ωστόσο συνετέλεσε στην πρόκληση του Πελοποννησιακού Πολέμου και δεν διακρινόταν για το ήθος του.

Συχνά οι εποχές της φαινομενικά μεγάλης ακμής είναι εποχές παρακμής από άποψη αληθινού πολιτισμού. Είναι οι εποχές της καρποφορίας των προηγούμενων προσπαθειών και αυτή η καρποφορία συχνά αποδεικνύεται απλώς καρποφορία σε επίπεδο μορφής και όχι πνεύματος, πράγμα που σημαίνει ότι η κοινωνία απέτυχε να ανταποκριθεί στις βασικές ιδέες που χαρακτήρισαν την προηγηθείσα περίοδο, μετατρέποντας την υπεραξία τους σε εξουσία.

Ποια ήταν άραγε η ανταπόκριση απέναντι στη σεισάχθεια του Σόλωνα; Μήπως ήταν η εξοντωτική φορολόγηση των συμμάχων της Αθήνας πέραν των δυνατοτήτων τους;

Σε αντίθεση με τον Περικλή ο Αριστείδης ο Δίκαιος, όταν πρωτοξεκίνησε το Κοινό Ταμείο, κατέγραφε με κάθε λεπτομέρεια τα εισοδήματά τους και τις οικονομικές δυνατότητές τους και βάσει αυτών υπολόγιζε τους φόρους, με αποτέλεσμα κανείς να μη διαμαρτυρηθεί! Αλλά φυσικά τέτοιοι άνθρωποι σπανίζουν και έτσι μένουν μόνον σαν ορόσημα στην ιστορία, για να τους φθονούν οι ανάξιοι.


Για τους πολιτικούς πρέπει να αναζητούμε το ανθρωπολογικό τους αποτύπωμα, γιατί αυτό είναι και το θεμέλιο του έργου τους. Οι ικανότητες πρέπει να έρχονται σε δεύτερη μοίρα, γιατί συνήθως είναι σύμφωνες με αυτό το αποτύπωμα, όπως π.χ. για την εξουσία (ως ανθρωπολογικό αποτύπωμα) είναι κατάλληλη η έλλειψη ήθους και οι συναφείς της ικανότητες για ίντριγκα και αναρρίχηση, όμως για την ειρήνη απαιτούνται άλλες ικανότητες. Οι επιλογές μας στην πραγματικότητα δεν μπορούν να είναι άφθονες, αλλά να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο κατευθύνσεις: την ιδιοτελή και την χωρίς άγνοια ανιδιοτελή. Το δεύτερο είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί η γνώση δύσκολα συνδυάζεται με ανιδιοτέλεια.

Αυτό το αποτύπωμα των ΗΠΑ ήταν φαίνεται από μακρού δεδομένα εξουσιαστικό, υποτιμώντας τον κόσμο και τις ανάγκες του. Απ’ ότι φάνηκε, συνήθως οι διπλωμάτες τους ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα μιλήσει περισσότερο υποτιμητικά για τους «αντιπάλους». Γι’ αυτό είναι πάντοτε επίκαιρο και κυρίαρχο το πρόβλημα του «Γνώθι σαυτόν», όχι από αρχαιολατρεία, αλλά από οντολογική γνώση. Και φυσικά αν είχαμε τα αρχεία όλων των χωρών, θα ανακαλύπταμε μάλλον όμοιες συμπεριφορές, απλά προσαρμοσμένες στις δυνατότητες της κάθε χώρας.

Μερικά λοιπόν πράγματα και αξίες πρέπει να επαναπροσδιοριστούν, ώστε να τους δοθεί ένα περισσότερο δημοκρατικό περιεχόμενο, δηλαδή ένα περιεχόμενο που να αποτρέπει τη συγκέντρωση της εξουσίας και να την διαχέει στην κοινωνία των πολιτών, χωρίς την αυταπάτη ότι η κοινωνία των πολιτών είναι τέλεια, αλλά με την βεβαιότητα ότι η αποτροπή της συγκέντρωσης εξουσίας θα διευκολύνει την ανάδυση στην επιφάνεια τόσο των ενυπαρχουσών ανθρώπινων τάσεων συναλληλίας και ευθύνης όσο και της αληθινής ατομικής ελευθερίας.

Αλλοιώς η επιχειρούμενη κρυπτότητα δεν θα διαφέρει σε τίποτε από το κρυφό δίκαιο της αρχαίας Ρώμης (!), υπό το οποίο ο πολίτης δικαζόταν χωρίς να ξέρει τον κανόνα από πριν και το οποίο καταργήθηκε μετά από επανάσταση. Έτσι και σήμερα η μυστική διπλωματία έχει καταντήσει κρυφό δίκαιο της νέας “Ρώμης”, μη εξαιρουμένου και του περίφημου μνημονίου που αλλάζει σύμφωνα με τη γνώμη των υπουργών και της ΕΕ, παραβλέποντας το θεμέλιο της δημοκρατίας, την νομοθετική εξουσία και τους λαούς. Βέβαια η ίδια η νομοθετική εξουσία –σε παγκόσμιο επίπεδο- έχει απαξιώσει από πριν τον εαυτό της –συχνά- υποταχθείσα απολύτως στην εκτελεστική εξουσία και τα κομματικά συμφέροντα.



Δ.-Μερικά σχόλια


Ζούμε τελικά σε μία κοινωνία αυταπάτης και αυτή την αυταπάτη την καλλιεργεί έντεχνα η πολιτική και η οικονομία, γιατί έτσι ελέγχει ευκολότερα τις καταστάσεις. Τα μισόλογα, η έλλειψη απαντήσεων εκ μέρους των διπλωματών και των πολιτικών, θεωρούνται ως ευφυία, ενώ αποτελούν προφανή και άκομψη αποφυγή απάντησης, επειδή απλώς διαθέτουν τη δύναμη να το κάνουν, καλυπτόμενοι πίσω από τα ΜΜΕ αλλά και την ανόητη αντίληψη των ανθρώπων για τη δύναμη.

Με λίγο περισσότερη προσοχή θα διέκρινε κανείς την ολοφάνερη άρνησή τους να αποφύγουν τις δεσμεύσεις για να ασκήσουν αντίθετη από την υπεσχημένη πολιτική, καθώς και για να κρύψουν την άνγοιά τους. Όταν μάλιστα πρόκειται για μία υπερδύναμη, οι λανθασμένες επιλογές και συμπεριφορές κρύβονται πίσω από τη δύναμη που είναι τόσο μεγάλη ώστε τα λάθη δεν επιφέρουν άμεσα αποτελέσματα, αλλά μετά από μήκος χρόνου.

Δεν πρόκειται για ευφυία πραγματική αλλά για συσσωρευμένη δύναμη, για την οποία μάλιστα δεν κοπίασαν οι ίδιοι. Ευφυία θα ήταν στην περίπτωση της ανεπάρκειας δύναμης, όπως όταν ένας μικρός στρατός μπορεί να νικήσει μέσω στρατηγικής έναν σαφώς υπέρτερο αντίπαλο.

Τι αξία θα είχε αν ο στρατός των Περσών νικούσε τους Έλληνες όντας τόσο πολυπληθέστερος; Όμως η ελληνική νίκη ήταν ξεχωριστή γιατί υπήρξε απέναντι σε πολύ μεγαλύτερο στρατό. Οι μόνον 10.000 Μογγόλοι με αρχηγό τον Τσούτσι, γιό του Τζέκινς Χαν, νίκησαν τον πολυπληθή και άριστα εξοπλισμένο στρατό των περίπου 200.000 Μουσουλμάνων και αυτό ήταν πραγματικά μία μεγάλη νίκη, επειδή απαίτησε στρατηγικότητα και πολεμική υπεροχή, όπως αντίστοιχα συνέβη με το στρατηγό των Μογγόλων Σουμποτάι.

Βέβαια αυτό το κριτήριο θα ίσχυε αν μιλούσαμε για αξίες, έστω και πολεμικές. Όμως ο άνθρωπος δεν αντέχει χωρίς αξίες και γι’ αυτό το λόγο κάνει αντιστροφή των αξιών θεωρώντας αξίες τις μη-αξίες, μη αντέχοντας να παραδεχθεί την πλήρη έλλειψή τους. Και οι κρατούντες προσπαθούν να φανούν άξιοι με στρεβλωμένα κριτήρια (ύφος, ντύσιμο, λόγια κ.ά.), ώστε να διατηρήσουν οι ίδιοι τις αυταπάτες τους για τον εαυτό τους και οι άλλοι να γοητευθούν από χάρες ψευδείς. Σε κάτι τέτοιο ίσως αναφέρθηκε πρόσφατα και ο κ. Γιούνκερ, πρόεδρος του Eurogroup, όταν είπε ότι μερικοί είναι σημαντικοί μόνον στα δικά τους μάτια και όχι στα μάτια των άλλων.

Τα αποκαλυπτόμενα από την ιστοσελίδα Wikileaks θα ήταν πλήρως αναμενόμενα, αν λαμβάναμε υπόψη τον ανθρωπολογικό παράγοντα και θα μας φαινόταν εξόχως παράδοξο αν αυτά δεν συνέβαιναν.

Γιατί τι άλλο θα μπορούσαν να είναι οι άνθρωποι που έχουν επί μακρόν αποδεχθεί μία τέτοια ρύθμιση των καταστάσεων που π.χ. διευκόλυνε την παγκόσμια κερδοσκοπία από μία ολιγαρχία σε βάρος αναρίθμητων ανθρώπων; Είναι φανερό ότι υποτιμούν τους αντιπάλους, καθώς και το πλήθος ατομικά και συλλογικά και το θεωρούν εργαλείο.

Αν το ύφος τους και τα όμορφα λόγια τους αντιστοιχούσαν σε πραγματικά νοήματα, τότε θα επρόκειτο για άλλον πλανήτη και όχι για τον συγκεκριμένο! Τόση αυταπάτη στην ανθρωπότητα δεν είναι δείγμα υγείας και υπό αυτήν την έννοια η σημερινή παγκόσμια κρίση έχει την δική της λειτουργικότητα και αναγκαιότητα για όλα τα μέρη.


Δεν διανύουμε ήσυχους καιρούς, αλλά παρόλα αυτά πολύ ενδιαφέροντες και ταυτόχρονα γεμάτους από κινδύνους. Είναι επίσης εποχή αναπόφευκτων αποκαλύψεων, επειδή στις εποχές της παρακμής έρχονται στην επιφάνεια τα λάθη. Είναι βέβαια για όλους μας, κυβερνήτες και κυβερνώμενους, εποχή μαθημάτων. Γι' αυτό το λόγο δεν πρέπει να την απαξιώνουμε και να κοιτάζουμε νοσταλγικά το παρελθόν (που έβριθε επίσης λαθών) ως καλύτερο, αλλά να χρησιμοποιούμε τη γνώση μας του παρόντος για να θεμελιώσουμε καλύτερα το μέλλον.

Ένα πράγμα θα μείνει από εμάς στο μέλλον: όχι οι ίδιοι, αφού δεν θα ζούμε, αλλά τα ανθρωπολογικό μας αποτύπωμα. Αυτό το αποτύπωμα για τους πολιτικούς είναι αρνητικό εκτός από ατομικές εξαιρέσεις.

Αλλά και για τους λαούς δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το πρέπον. Ωστόσο έχουμε τη δυνατότητα να το βελτιώσουμε και να δώσουμε κάποτε έκφραση σε αυτό που ο Πλάτωνας αποκαλούσε “Αγαθό, Ωραίο και Αληθινό”.


Ιωάννα Μουτσοπούλου,
Δικηγόρος

Μέλος της Γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
ioanzisi@otenet.gr
http://solon-synthesis.blogspot.com/2010/12/wikileaks.html


Read more...

Ο ανώτερος σκοπός ...


«Ο ανώτερος σκοπός της ψυχοθεραπείας είναι να μην μεταθέτουμε τον ασθενή σε μια αδύνατη κατάσταση ευτυχίας, αλλά να του δώσουμε τη σταθερότητα και τη φιλοσοφική υπομονή για να αντέξει τη δυστυχία.» Κάρλ Γιούνγκ

Read more...

Coca Cola


Περισσότερα: http://www.adbranch.com/timeframe/1950_1980/

Read more...

Captain America

>> Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Περισσότερα: http://kostas-seremetis.com/

Read more...

Επεισόδια στην Κερατέα για τα ΧΥΤΑ!... ένα μήνυμα και για τα Μέγαρα που οφείλουμε να λάβουμε!

>> Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Tην περασμένη εβδομάδα εκδηλώθηκαν ιδιαίτερα επεισόδια στην περιοχή της Κερατέας για τα σχεδιαζόμενα στην περιοχή τους ΧΥΤΑ.  Ο τρόπος της ταφής των απορριμμάτων έχει δημιουργήσει αδιέξοδα και παράγει συγκρούσεις. Τα παραδοσιακά μοντέλα έχουν τελειώσει και μας έχουν αφήσει σωρεία προβλημάτων!

Η λύση και η βιώσιμη προοπτική βρίσκεται στην παραγωγή λιγότερων σκουπιδιών. Όσο γίνεται λιγότερα! Γιατί αλλιώς θα συνεχίζουμε να καταστρέφουμε το φυσικό μας περιβάλλον, να δημιουργούμε αδιέξοδα και να πληρώνουμε πανάκριβα για να απορρίπτουμε τόνους σκουπιδιών σε ΧΥΤΑ!

Στα Μέγαρα μέχρι πρόσφατα είχαμε κακώς βολευτεί με τον αυθαίρετο και παράνομο σκουπιδότοπο. Χρόνια πέρασαν χωρίς να ληφθεί κανένα μέτρο, χωρίς να υπάρξει ένας μακροπρόθεσμος σχεδιασμός. Τώρα θα πρέπει να τρέξουμε για να προλάβουμε.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Η λύση είναι στην κατεύθυνση της γενικευμένης και συστηματικής ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης, κομποστοποίησης, επεξεργασίας.

Είναι ο δρόμος που έχουν ακολουθήσει όλες οι πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης.

Η νέα δημοτική αρχή πρέπει να πιάσει δουλειά σε αυτή την κατεύθυνση και επειγόντως! Τα Μέγαρα χρειάζονται μεγάλες και μικρές παρεμβάσεις. Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο διεθνούς φήμης αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Τομπάζης δήλωσε:

"...οι μεγάλες, δραστικές, επεμβάσεις είναι απαραίτητες αλλά συνήθως καθυστερούν. Οι μικρές μπορεί να γίνουν γρήγορα και να δώσουν ουσιαστικά αποτελέσματα...", και παρέθεσε μερικά τέτοια παραδείγματα, όπως αύξηση των πεζόδρομων και ενοποίησή τους, φύτευση δένδρων, ελάττωση της ασφάλτου προς όφελος του πρασίνου και του πεζού, φύτευση των ακάλυπτων, φυτά στους εξώστες, στα δώματα, στις εισόδους και στις πρασιές των κτιρίων.

Σίγουρα τα Μέγαρα χρειάζονται μεγάλες δραστικές αλλά και μικρές παρεμβάσεις. Θα ήταν λοιπόν σημαντικό να βλέπαμε γρήγορα κάποιες τέτοιες, έστω μικρές αλλαγές.

Έχουμε "μπουχτίσει" από το τσιμέντο και τις πλακοστρώσεις τα τελευταία χρόνια!

Ας το έχει κατά νου η νέα διοίκηση!
 
Η αδιαφορία και η ανευθυνότητα σε όλο της το μεγαλείο...
Είναι γνωστά τα προβλήματα με την λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού στα Μέγαρα. Ένα ακόμα ήρθε στο φως της δημοσιότητας πρόσφατα και αφορούσε στην αυθαίρετη σύνδεση λυμάτων ελαιοτριβείου με τον αγωγό του βιολογικού.

Η καλή, η επαρκής και η καθολική λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού δεν είναι μόνο θέμα πολιτισμού για την πόλη μας. Είναι ζήτημα ποιότητας ζωής για τους κατοίκους της!

Εδώ δεν χωράνε συμβιβασμοί! Ο βιολογικός καθαρισμός πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί απρόσκοπτα (διαρκής έλεγχος, αλλαγή φίλτρων, συντηρήσεις κλπ). Επίσης, όλοι οι κάτοικοι θα πρέπει να συνδεθούν υποχρεωτικά με το δίκτυο.

Η δημοτική αρχή έχει την ευθύνη να εξασφαλίσει τα αυτονόητα για τα Μέγαρα!


http://vourkari.blogspot.com/

Read more...

Σαλαμίνα: Φυλετική διάκριση!

>> Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

Σήμερα πηγαίνοντας στην πόλη μου την Σαλαμίνα πήρα όπως κάθε φορά το κλασικό καραβάκι από το Πέραμα. Συγκεκριμένα πήρα το καραβάκι των 11.45 με την επωνυμία  "Άγιος Νικόλαος ΙΙ".

Ενώ όλα ήταν βαρετά και λίγο πριν ξεκινήσει το καραβάκι κατέβηκε στο χώρο των επιβατών η κυρία που κόβει τα εισιτήρια (κόβονται πάντα μέσα στο καραβάκι αφού ξεκινήσει) και κατευθύνθηκε προς έναν έγχρωμο άνδρα. Τον πλησίασε και τον ρώτησε αν έχει χρήματα για το εισιτήριο (1 ευρώ είναι το εισιτήριο).

Ο άνδρας της απάντησε πως έχει. Τότε η αγενέστατη κυρία (που ίσως είναι και ιδιοκτήτρια) του ζήτησε να της δείξει τα χρήματά του. Εκείνος της απάντησε πως έχει κανονικά χρήματα για να πληρώσει και αυτή επέμενε πως θέλει να τα δει. Αυτό συνεχίστηκε για λίγη ώρα ...


Πρέπει να τονίσω ότι αυτό έγινε μόνο με τον έγχρωμο άνδρα και σε κανέναν άλλο επιβάτη. 

Τότε κάποιοι επιβάτες αρχίσαμε να διαμαρτυρόμαστε για την ρατσιστική συμπεριφορά. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα αισθανόμουν αν με ξεχώριζαν μέσα στο πλήθος και μου έλεγαν μπροστά σε όλους κάτι τέτοιο.

Όταν την ρωτήσαμε γιατί δεν ζήτησε και από εμάς να δει αν έχουμε χρήματα, η κυρία αυτή δικαιολογήθηκε ότι έρχονται κάποιοι μαύροι και δεν πληρώνουν γιατί λένε πως δεν έχουν χρήματα.

"Τι να κάνω μετά να τους πετάξω στην θάλασσα;" ήταν η αποστομωτική της απάντηση. Ενώ η λύση είναι απλή, να κόβει τα εισιτήρια με την είσοδο του επιβάτη και όχι αφού ξεκινήσει το καραβάκι. [...]


Περισσότερα: http://salamina-press.blogspot.com/2010/12/blog-post_18.html

Read more...


http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/surreal-world-25-photos

Read more...

>> Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010


http://inspcollection.com/post/2060301440/matthew-porter

Read more...

Πίσω στο μέλλον

Read more...

Καταγγελία του ΕΕΚ για Κερατέα

>> Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα , καταγγέλλει την εισβολή των καθεστωτικών δολοφόνων στο Οβριόκαστρο της Κερατέας η οποία έλαβε χώρα χθές, Σάββατο 11-12 και σαν κατοχικός στρατός παραμένει και καταστέλλει τους αγωνιζόμενους κατοίκους μέχρι και σήμερα.


Το καπιταλιστικό σύστημα, στη συγκυρία της απόλυτης κρίσης του του έχει να μας επιφυλάξει μόνο ξύλο, χαράτσια, χωματερές και εξαθλίωση.


Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγωνιζόμενο λαό της Κερατέας, όπως και στον αγωνιζόμενο λαό του Γραμματικού αλλά και της Λευκίμης.
Το πρόβλημα των χωματερών δεν αφορά αποκλειστικά τις τοπικές κοινωνίες οι οποίες καταδικάζονται να ζουν μέσα στα σκουπίδια. Το πρόβλημα είναι υπερ-τοπικό μια και οι τοξικές και καρκινογόνες ουσίες μέσω του εδάφους  και του υδροφόρου ορίζοντα μολύνουν το νερό και τα γεωργικά προϊόντα μεγάλων γεωγραφικών ζωνών.


Η λογική του ΕΕΚ είναι αντίθετη με τοπικιστικές λογικές τύπου: "να φύγουν τα σκουπίδια από την περιοχή μας και να πάνε στου γείτονα". 


Συντασσόμαστε με τη μαχητική αντίδραση της εργατικής τάξης απέναντι στις χωματερές και στα κρατικά τσιράκια που προσπαθούν να τις επιβάλλουν και λέμε:

ΟΥΤΕ ΧΥΤΑ-ΟΥΤΕ ΧΥΤΥ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΩΡΑ!


Να φύγουν τώρα τα ΜΑΤ από την Κερατέα!
Να φύγουν τώρα τα ΜΑΤ από το Γραμματικό!

Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους- Οχι άλλα λεφτά στα σκουπίδια!

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ -  ΕΕΚ
www.eek.gr
EEK B.Αττικής – Ευβοϊκού  
http://eekva.blogspot.com
 eekvat@gmail.com

Χ.Υ.Τ.Α. θα πεί Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, ενώ Χ.Υ.Τ.Υ. θα πει Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων

Read more...

Δυτικά της Αθήνας: Υπερασπιζόμαστε το βουνό, προστατεύουμε την ζωή μας!

Το Όρος Αιγάλεω – Ποικίλο στα Δυτικά της Αθήνας, είναι ένας από τους 4 ορεινούς όγκους που την περιβάλλουν και αποτελεί ένα «φίλτρο – φράγμα» στους ρύπους που προέρχονται από το Θριάσιο. Παράλληλα όμως, μαζί με τον παρακείμενο υγρότοπο της λίμνης Κουμουνδούρου δημιουργούν ένα πολυσύνθετο οικοσύστημα που χρειάζεται να προστατευτεί.

Η λίμνη Κουμουνδούρου παρόλη τη ρύπανση από τη βιομηχανική ζώνη του Θριασίου, φιλοξενεί 80 είδη πουλιών, αναμεσά τους και 39 Βαλτόπαπιες (παγκόσμια απειλούμενο είδος). Ανήκει στο ενιαίο οικοσύστημα του όρους Αιγάλεω - Ποικίλου, αλλά δεν είναι καν θεσπισμένος υγρότοπος.

Εμείς εδώ στα δυτικά, εκτός των άλλων, με αίμα κεκτημένων δικαιωμάτων , χάνουμε και τα βουνά, τα δέντρα, τον αέρα. 

Γέρνουμε υπό το βάρος των θηρίων που αλώνουν ότι απέμεινε από τη ρημαγμένη γη, στο όνομα της μίζας, της αισχροκέρδειας και του καιροσκοπισμού!




Περισσότερα: http://xaidari.blogspot.com/

Read more...

Σαλαμίνα: Δενδροφύτευση στο Ευριπίδειο

>> Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

O Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας σας προσκαλεί την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 στη Δενδροφύτευση που θα πραγματοποιήσει κατά μήκος του δρόμου που οδηγεί στο Ευριπίδειο Θέατρο και γύρω από αυτό.

Σημείο συνάντησης έχει οριστεί η Παναγία Ελευθερώτρια (Λόφος Πατρίς) στις 10 πμ. Απαραίτητες οδηγίες/συμβουλές για την εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής επιτυχίας και για την καλύτερη ενημέρωση όσων θελήσουν να πάρουν μέρος μπορείτε να δείτε στο

http://sites.google.com/site/perivos/anakoinoseis/dendrophyteuse

Με εκτίμηση,
PERIVOS

Read more...

Φαντάσματα Πολέμου



Περισσότερα: http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/ghosts-of-world-war-ii-paris-6
http://sergey-larenkov.livejournal.com/

Read more...

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP