Οι μεσογειακές ακτές γιόρτασαν εν τω μέσω απειλών

>> Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Στις 25 Σεπτεμβρίου η Μεσόγειος γιόρτασε την "Ημέρα Ακτών", ένα θεσμό που διοργανώνεται για τέταρτη συνεχή χρονιά από το Μεσογειακό Σχέδιο Δράσης του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ενωμένων Εθνών (UNEP/MAP) και το Περιφερειακό Κέντρο Δράσεων Προτεραιότητας (PAP/RAC).

Στόχος της διοργάνωσης είναι η ευαισθητοποίηση των υπευθύνων στα κέντρα λήψης αποφάσεων και της κοινωνίας των πολιτών για την αξία των ακτών, η ανάδειξη της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης της Παράκτιας Ζώνης (ΟΔΠΖ) ως η βέλτιστη προσέγγιση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και ορθολογική διαχείριση των παράκτιων περιοχών, καθώς και η προώθηση του Μεσογειακού Πρωτοκόλλου ΟΔΠΖ, που υπογράφηκε τον Ιανουάριο του 2008 και αποτελεί βασικό εργαλείο για την επίτευξη του στόχου της ολοκληρωμένης διαχείρισης σε μεσογειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο εορτασμός της "Ημέρας Μεσογειακών Ακτών", καθώς και οι εκδηλώσεις που την πλαισιώνουν (18-25 Σεπτεμβρίου), λαμβάνουν χώρα φέτος στη Σλοβενία, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τη χώρα που προχώρησε πρώτη στην επικύρωση του Πρωτοκόλλου, πριν από ακριβώς ένα χρόνο (25 Σεπτεμβρίου 2009).

Το παράδειγμα της Σλοβενίας ακολούθησαν, στη συνέχεια, η Γαλλία, η Αλβανία, η Ισπανία και, προσφάτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλώνοντας έτσι τη δέσμευσή της για την προστασία του μεσογειακού παράκτιου περιβάλλοντος. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η Ελλάδα, δεν έχει προχωρήσει ακόμα στην επικύρωση του Πρωτοκόλλου, παρόλο που η παράκτια ζώνη της φιλοξενεί μια ποικιλία ειδών και οικοτόπων, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ελληνική οικονομία και τον πολιτισμό, και ως εκ τούτου η λήψη μέτρων για την προστασία της θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα.

Τα προβλήματα που ταλανίζουν τις παράκτιες περιοχές της Μεσογείου είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Η ανάγκη για στροφή προς ένα μοντέλο αειφόρου ανάπτυξης είναι πλέον επιτακτική, αφού οι δυσμενείς επιπτώσεις από την υπερσυσσώρευση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων γίνονται ολοένα και πιο αισθητές.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι εκείνο της ρύπανσης που προέρχεται κυρίως από τις χερσαίες δραστηριότητες, χωρίς να παραβλέπεται και η επιβάρυνση των φυσικών οικοσυστημάτων από τις θαλάσσιες μεταφορές (ατυχήματα, παράνομες απορρίψεις, λειτουργική ρύπανση). 

Η μεταφορά πετρελαίου, καθώς και άλλων επικίνδυνων ουσιών, εγκυμονεί πάντα τον κίνδυνο ατυχήματος, κάτι που θα απέβαινε καταστροφικό για μια κλειστή θάλασσα, όπως είναι η Μεσόγειος. Σε αυτό το περιβάλλον έρχεται να προστεθεί ο κίνδυνος διαρροής πετρελαίου από τις υπάρχουσες, αλλά και τις σχεδιαζόμενες, υπεράκτιες εγκαταστάσεις εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεδομένου ότι η Μεσόγειος διαθέτει ανεκμετάλλευτα αποθέματα.

Ήδη λειτουργούν πάνω από 10 εγκαταστάσεις εξόρυξης, ενώ ανακοινώνονται συνεχώς νέες προτάσεις προς τα κράτη για αξιοποίηση του θαλάσσιου υπεδάφους τους. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελούν τα σχέδια της BP στη Λιβύη, που περιλαμβάνουν εξόρυξη σε βάθος 1.700 m (μεγαλύτερο κατά 200 m από το βάθος της αντίστοιχης στον Κόλπο του Μεξικό, όπου έγινε το ατύχημα), καθιστώντας αναπόφευκτη μια μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή σε περίπτωση ατυχήματος .

Δυστυχώς, οι όποιες προσπάθειες έχουν γίνει μέχρι τώρα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός κοινού θεσμικού πλαισίου μεταξύ των 21 κρατών που περιβάλλουν τη Μεσόγειο Θάλασσα για την προστασία του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος, δεν έχουν καταφέρει να δώσουν λύση στα προβλήματα.

Περισσότερες πληροφορίες

Ναταλία Ρουμελιώτη

Υπεύθυνη Παράκτιας Διαχείρισης

Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS

coasts@medsos.gr
210 8228795

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=6894
Φωτογραφία: http://banksysforum.proboards.com/index.cgi?board=general&action=display&thread=836&page=1

Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP