Ιστορία ενός βλάκα (μέρος α’)

>> Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Βλέμμα κενό, απόλυτα αντίστοιχο ενός κενού κρανίου… 

Σκέψεις λίγο περισσότερο σύνθετες από τις βασικές που, πιθανόν να έχουν μονοκύτταροι οργανισμοί… Σε αυτή τη σειρά άρθρων θα ασχοληθούμε με έναν άνθρωπο με περιορισμένη νοημοσύνη, έναν βλάκα κατά το κοινώς λεγόμενο.

Ο βλάκας μας, λοιπόν, ζει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, από αυτές που είναι τυπικές της ορεινής Ελλάδας άσχετα από την εγγύτητά τους προς τη θάλασσα. Μικρός, δεν τα έπαιρνε τα γράμματα. Έτσι, ούτε το Γυμνάσιο δεν κατάφερε να τελειώσει (γιατί στην περίπτωσή του δεν ήταν θέμα κάποιας ανάγκης, απλά θέμα δυνατότητας).

Στη ζωή του ήταν ένας γραφικός, θα λέγαμε ευχάριστος τύπος, που αν και κανείς δεν τον εκτιμούσε για τις δυνατότητές του (που όλοι ήξεραν ότι… δεν υπήρχαν), οι περισσότεροι τον περιέβαλλαν σχεδόν με στοργή, άλλοι ως διασκεδαστή, άλλοι έλκοντας ευχαρίστηση με την παρέα κάποιου πνευματικά κατώτερου (συμπλεγματικοί γαρ), και άλλοι εκτιμώντας τους παππούδες του που ήταν εξαιρετικά αγαπητοί…

Τα έφερνε βόλτα με διάφορες αρπαχτές, καθώς δεν ήταν δυνατό να ξεχωρίσει δύο γαϊδάρων άχυρο ώστε να φτιάξει μια σωστή δουλειά. Με τον καιρό, κατάφερε να φτιάξει έναν κύκλο ανθρώπων που άλλοι τον χρησιμοποιούσαν για να κάνουν τη δουλειά τους, άλλοι για να τον κάνουν χάζι και άλλοι για να τον έχουν “μπροστινό” σε διάφορα δικά τους σχέδια. Βλαξ ων ο άνθρωπός μας όμως, εξέλαβε αυτό τον κύκλο σαν δεδομένο, σαν απόδειξη ότι είναι σε όλους αγαπητός και ότι όλοι τον εκτιμούσαν… Θεώρησε τον εαυτό του, έτσι, δημοφιλή και τον οίκτο των άλλων τον μετέτρεψε σε δική του δύναμη!

Βεβαίως ο βλάκας μας ήταν και τεμπέλης. Το κύριο αντικείμενό του ήταν η… καφεποσία, σε διάφορα “in” ή όχι στέκια της πόλης, αλλά και σε χώρους στους οποίους είχε την αξιοθρήνητη επαγγελματική του δραστηριότητα. Η διασκέδασή του, όπως ήταν φυσικό, ήταν ανάλογη. Σε κάποιο, λοιπόν, από αυτά τα στέκια “άρπαξε” (όπως ο Καρυωτάκης τη σύφιλη) το μικρόβιο της πολιτικής… Άρχισε λοιπόν να θεωρεί τον εαυτό του σαν σημαντικό πολιτικό παράγοντα, με γνώμη για όλα! Συναντήσεις με παράγοντες, περηφάνεια…

Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να πούμε ότι εξ αιτίας της πνευματικής του μειονεξίας, ο βλάκας μας ανέπτυξε σε μεγάλο βαθμό την πονηριά του! Πολλοί μελετητές άλλωστε λένε, ότι η πονηριά κάποιου είναι αντιστρόφως ανάλογη της νοημοσύνης του… Την χρησιμοποίησε, λοιπόν, με όλους τους τρόπους, φουσκωμένος σαν γαλοπούλα, προκειμένου να πετύχει τους “πολιτικούς” του στόχους – με απώτερο σκοπό την υλοποίηση των φαντασιώσεών του. Κάθε φορά που ξεγελούσε κάποιους, καρπωνόμενος τους μόχθους τους, ανέβαινε ακόμα ένα σκαλί στα μάτια του (!) και πίστευε ότι αυτός ήταν ο μόνος έξυπνος. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, φάνηκε και η αήθειά του (γιατί απαιτείται και κάποια νοημοσύνη για να έχει κάποιος ηθικούς φραγμούς).

Ο βλάκας μας ήταν πανευτυχής, μέσα στον πανηλίθιο κόσμο του.


Δεν πρόσεξε ποτέ ότι ακόμα και σε περιπτώσεις που είχε δίκιο (όπως σε μια μόνιμη κτηματική διαμάχη με έναν γείτονά του) οι άλλοι δίσταζαν να πάρουν το μέρος του… Δεν πρόσεξε τα γέλια τους στις πομπώδεις δηλώσεις του, ούτε την δυσπιστία τους όταν τους έδινε αποδείξεις… Μα ούτε και όταν εμφανίστηκε κάποιος, υποδυόμενος τον “πραγματικό” εγγονό του παππού του, δεν πήρε χαμπάρι ο βλάκας μας ότι δεν τον παίρνουν στα σοβαρά (αφού οι άλλοι, αν και ήξεραν τα σόγια και τα γενεαλογικά, σχεδόν αποδέχθηκαν τον ψευτο-εγγονό!).

Και, κάποτε, ήρθε η ώρα να πληρώσει και αυτός, όπως όλοι. Αφού αποκαλύφθηκε η βλακεία του, όλοι άρχισαν ή να ξεκαρδίζονται μαζί του ή να εξοργίζονται τρομερά μ’αυτόν και τις πονηριές του (ιδιαίτερα αυτοί που του έδιναν ευκαιρίες συνέχεια, μπας και διορθωθεί). 

Και αυτός; Ως πραγματικός βλαξ, αντί να δει τί θα κάνει και να μαζευτεί, επιμένει στην… ανωτερότητά του, φτιάχνοντας μάλιστα και θεωρίες… συνωμοσίας εναντίον του! Αντί να στρωθεί στη δουλειά και όχι να παραμένει τεμπέλης, στρέφεται εναντίον όλων ροκανίζοντας και τα τελευταία κλαδιά που τον κρατούν. Βλέπετε απαιτείται και μια στοιχειώδης νοημοσύνη για να παραδεχτείς ότι είσαι βλάκας…
[...]

Περισσότερα: http://csisalamina.wordpress.com

Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP