Βουτιά στον «μικρόκοσμο» των Ωκεανών

>> Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010


Το ντοκιμαντέρ των Ζακ Περέν και Ζακ Κλιζό, που έκανε πρεμιέρα πριν από λίγες ημέρες στους γαλλικούς κινηματογράφους, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την καταστροφή των θαλασσών

Η κατάσταση είναι κρίσιμη, όμως μπορούμε ακόμη να σώσουμε τα θαλάσσια είδη αν αναλάβουμε αμέσως δράση: αυτή είναι η θέση των Ζακ Περέν και Ζακ Κλιζό, δημιουργών της ταινίας «Ωκεανοί» («Οceans») που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την καταστροφή των θαλάσσιων βυθών.

Σπάνια εικόνες σού δίνουν τόσο έντονα την εντύπωση ότι κολυμπάς μαζί με πολλά από τα ζώα που κατοικούν στις θάλασσες του πλανήτη μας, σχολιάζουν άνθρωποι που είδαν την ταινία. Το δίδυμο Περέν - Κλιζό μάς είχε ήδη κάνει να πετάξουμε δίπλα στα «Ταξιδιάρικα πουλιά» του, να ξαφνιαστούμε με τη ζωή στον «Μικρόκοσμό» του- δύο από τις προηγούμενες ταινίες του. Τώρα μας βυθίζει στα βάθη των θαλασσών, με την ελπίδα πως χάρη στην ευαισθητοποίηση του κοινού θα αυξηθεί η προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.


«Πρέπει να δράσουμε αμέσως, να προστατέψουμε, να δημιουργήσουμε κυανόκρανους της θάλασσας», λέει ο Περέν σε συνέντευξή του στη «Λε Μοντ».


«Ας δημιουργήσουμε τα Ηνωμένα Έθνη του περιβάλλοντος, τα οποία πρέπει να έχουν αστυνομική εξουσία. Η προστασία της θάλασσας δεν μπορεί, δεν πρέπει να υπάρξει παρά μόνο σε διεθνή κλίμακα. Αν δεν γίνει αυτό, η ανθρωπότητα οδεύει προς μια αφόρητη μοναξιά».


Οι επιστήμονες. «Ξέρουμε ότι πάνω από το ένα τρίτο των καταγεγραμμένων φυτικών και ζωικών ειδών απειλείται με εξάλειψη», προσθέτει ο Περέν. «Μας το λένε οι επιστήμονες. Το μέλλον μας δεν είναι να τους ακούμε καθισμένοι στην πολυθρόνα μας. Πρέπει να είμαστε επινοητικοί και υπάρχουν λόγοι που μας κάνουν να ελπίζουμε. Η δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων αποδίδει. Όταν η θάλασσα βρίσκεται σε “αγρανάπαυση”, όταν οι ανθρώπινες δραστηριότητες απαγορεύονται, η ζωή ξαναρχίζει. Το διαπιστώσαμε στα γυρίσματα που κάναμε στα καταφύγια αυτά... Εί μαστε στο χείλος της καταστροφής, όμως μπορούμε ακόμη να αλλάξουμε πορεία».


Κανένα σχόλιο. Στην ταινία δεν γίνεται σχεδόν κανένα σχόλιο. «Δεν θέλουμε τίποτε άλλο από το να κάνουμε τους θεατές να ανακαλύψουν αυτό τον κόσμο χάρη στις εικόνες και τον ήχο, που αγγίζουν την καρδιά», λέει ο Περέν. Ο Ζακ Κλιζό διευκρινίζει πάντως στη «Λιμπερασιόν πως «πρόκειται για κινηματογραφική ταινία μάλλον, παρά για ντοκιμαντέρ. Υπάρχουν σκηνές αναπαράστασης, όπως αυτές της σφαγής των καρχαριών και των δελφινιών. Προφανώς δεν θα γυρίζαμε τέτοιες σκηνές ούτε θα δουλεύαμε με τους ανθρώπους που κάνουν αυτά τα πράγματα! Με τα μέσα του κινηματογράφου μπορείς να κατασκευάσεις ψεύτικα ζώα».

Υπάρχει επίσης η σκηνή στο Μουσείο των Εξαφανισμένων Ειδών, έναν τόπο της φαντασίας που κατασκευάσαμε στον παλιό σταθμό του Χερβούργου. Συνδυάσαμε ταριχευμένα ζώα, σπάνια κομμάτια που δανειστήκαμε από μουσεία, με αναπαραστάσεις σε ψηφιακή εικόνα ή σε γλυπτά: αναπαραστήσαμε για πρώτη φορά τη θαλάσσια αγελάδα του Βόρειου Ειρηνικού (Ηydrodamalis gigas ή θαλάσσια αγελάδα του Στρέλερ), η οποία κυνηγήθηκε για το κρέας και το λίπος της και εξαφανίσθηκε μόλις 27 χρόνια αφότου περιγράφηκε για πρώτη φορά, τον 18ο αιώνα. Από την άλλη, μερικά πλάνα της ταινίας διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά, όμως απαίτησαν πολλές αποστολές και τεράστια μέσα.

Οι κριτικοί λένε πως η γοητεία των «Ωκεανών» οφείλεται και στην ικανότητα των δημιουργών τους να σβήνουν τα ίχνη της προσπάθειας και των δαπανών τους. «Κινηματογραφώντας στα θαλάσσια καταφύγια, δώσαμε την πραγματικότητα της θάλασσας όπως ήταν πριν από εξήντα χρόνια, πριν αρχίσει η βιομηχανική εκμετάλλευσή της», λέει ο Κλιζό. «Σήμερα ο ωκεανός απειλείται, αλλά στα προστατευόμενα μέρη του η ζωή υφίσταται ή επιστρέφει. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι πως όλα είναι ακόμη δυνατά».


http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4560403

Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP