Nτοκιμαντέρ: The End Of The Line

>> Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009

Το πρώτο σημαντικό ντοκιμαντέρ για την καταστρεπτική επίδραση της υπερβολικής αλιειας.

Official website:
http://endoftheline.com/film

Ο πληθυσμός των ανθρώπων στη γη αυξάνεται ολοένα, το ίδιο και οι ανάγκες του για τροφή. Αν κυνηγάγαμε στην ξηρά για να τραφούμε, δε θα υπήρχαν πια ζώα. Γι' αυτό στραφήκαμε προς την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια της γης και αργότερα στη μαζική κτηνοτροφία και μαζική καλλιέργεια. Από την άλλη, στη θάλασσα συνεχίζουμε το μαζικό κυνήγι, το ψάρεμα.

Όταν λοιπόν η αύξηση των αναγκών (ας μην μπούμε τώρα στην κουβέντα για το τι είναι πραγματικές ανάγκες και τι όχι) για τροφή από τη θάλασσα (που αποτελεί το μεγαλύτερο τμήμα του πλανήτη μας) συνεπάγεται ολοένα και μεγαλύτερη αλιευτική πίεση, ε, κάποια στιγμή τα ψ
άρια απλά θα εξαντληθούν. 1-1=0, τόσο απλά!

Το θέμα είναι ότι ενώ το αναγνωρίζουμε, δεν κάνουμε κάτι γι' αυτό. Και όταν μιλάω στον πληθυντικό, ουσιαστικά αναφέρομαι στην πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στον πλανήτη, γιατί το "πρόβλημα" δεν είναι τοπικό. Δυσκολευόμαστε σαν είδος να συνειδητοποιήσουμε την πλανητική διάσταση των πραγμάτων, στον μικρόκοσμό μας, ο πλανήτης φαντάζει τεράστιος και ανεξάντλητος, αλλά δεν είναι. Τεράστια και ανεξάντλητη φαίνεται να είναι η "όρεξή" μας...


Πολλοί γκρινιάζουν ότι έχει γίνει το περιβάλλον της μό
δας, συνέχεια βγαίνουν ταινίες για τα προβλήματα του περιβάλλοντος, συζητήσεις, άρθρα, συνεντεύξεις. Η λέξη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ έχει περάσει πια στο καθημερινό μας λεξιλόγιο δίπλα στη λέξη ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ και δεν μας κάνει καν αίσθηση.

Ακόμη και ο πληθυσμός της χώρας μας να μην αυξάνεται, αυξάνεται η παγκόσμια ζήτηση και μιας που το εμπόριο είναι εδώ και πααααρα πολλά χρόνια διεθνές, οι φυσικοί "πόροι" θα συνεχίσουν να υφίστανται υπερεκμετάλλευση. Η απληστία για περισσότερα αγαθά που αποκτώνται με το ξεπούλημα των φυσικών πόρων και η υπερεντατικοποίηση της αλιείας είτε για τον πλουτισμό των λίγων, είτε γιατί πραγματικά υπάρχει ζήτηση τροφής από τους υπερβολικά πολλούς
ανθρώπους που κατοικούν στον πλανήτη, θα εξαντλήσει τα αποθέματα των ψαριών. Το δεύτερο στοίχημα είναι η μαζικότητα.

Πρέπει με κάποιο τρόπο να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος γύρω μας. Εμείς, σαν δύτες, είμαστε από τη φύση μας περισσότερο ενημερωμένοι, αφενώς γιατί βρισκόμαστε μέσα στη θάλασσα και αφετέρου γιατί τρέχουμε να δούμε οτιδήποτε φωτογραφία/ντοκυμαντέρ βγαίνει σχετικό με θάλασσα και περιβάλλον. Φοβάμαι μάλιστα ότι όλα αυτά τα μηνύματα που περνάνε από τις συγκεκριμένες μαζικές προσπάθειες ευαισθητοποίησης, απλά δεν φτάνουν σε όλους όσους θα έπρεπε. Οι ήδη ευαισθητοποιημένοι δυστυχώς βλέπουν τα ντοκυμαντέρ και διαβάζουν για τα περιβαλλοντικά προβλήματα, ενώ στους υπόλοιπους περνάνε αδιάφορα. Αυτό πρέπει κάπως να αλλάξει.
Στο επίπεδο think global, act local πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να βοηθήσουμε στην ευαισθητοποίηση του κόσμου γύρω μας.

Εμείς αγαπάμε τη θάλασσα επειδή τη γνωρίζουμε, δεν ισχύει όμως το ίδιο για όλους γύρω μας. Αν καταρχήν οι συμπολίτες μας γνώριζαν περισσότερα για τον υποβρύχιο κόσμο μπροστά στο σπίτι και την πόλη τους, πιστεύω ότι θα γίνονταν περισσότερο προσεκτικοί στα σκουπίδια τους, στα λύμματά τους. Θα απαιτούσαν την προστασία της θάλασσας μόνοι τους.
Εγώ, σαν δύτης και σαν φωτογράφος, νιώθω πως έχω ευθύνη. Εσείς?

Yiannis Issaris : http://www.scubadive.gr/forum/showthread.php?t=3697

http://www.scubadive.gr/

Δημοσίευση σχολίου

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP